เมอร์คิวรี(I) คลอไรด์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เมอร์คิวรี(I) คลอไรด์
Mercury Chloride.jpg
Calomel-2D.png
Calomel-xtal-3D-vdW.png
ชื่อตาม IUPAC Dimercury dichloride
ชื่ออื่น Mercurous chloride
Calomel
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS [10112-91-1][CAS]
PubChem 24956
EC number 233-307-5
UN number 3077 keshav
ChEBI 33050
RTECS number OV8750000
SMILES
ChemSpider ID 16740467
คุณสมบัติ
สูตรเคมี Hg2Cl2
มวลต่อหนึ่งโมล 472.09 g/mol
ลักษณะทางกายภาพ White solid
ความหนาแน่น 7.150 g/cm3
จุดหลอมเหลว

525 °C, 798 K, 977 °F

จุดเดือด

383 °C, 656 K, 721 °F

ความสามารถละลายได้ ใน น้ำ 0.2 mg/100 mL
ความสามารถละลายได้ insoluble in ethanol, ether
ดัชนีหักเหแสง (nD) 1.973
ความอันตราย
การจำแนกของ EU Harmful (Xn)
Dangerous for the environment (N)
NFPA 704
NFPA 704.svg
0
3
0
 
R-phrases R22, R36/37/38, R50/53
S-phrases (S2), S13, S24/25, S46, S60, S61
จุดวาบไฟ Non-flammable
LD50 210 mg/kg (rat, oral)[1]
อุณหเคมี
Std enthalpy of
formation
ΔfHo298
−265 kJ·mol−1[2]
Standard molar
entropy
So298
196 J·mol−1·K−1[2]
สารประกอบอื่นที่เกี่ยวข้องกัน
แอนไอออนที่เกี่ยวข้อง
แคทไอออนที่เกี่ยวข้อง
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa
สถานีย่อย:เคมี

เมอร์คิวรี(I) คลอไรด์ (Mercury(I) chloride) เป็นสารประกอบเคมีมีสูตรเป็น Hg2Cl2 ชื่อสามัญเรียก calomel[3] (พบได้น้อยในธรรมชาติ) หรือ mercurous chloride ซึ่งควบแน่นเป็นของแข็งสีขาวหรือขาวอมเหลือง เป็นสารประกอบของ mercury(I) ใช้เป็นส่วนประกอบของอิเล็กโทรดอ้างอิงในเคมีไฟฟ้า[4][5]

ในตำรายาไทย เรียกคาโลเมลว่า โกฐกะเพ่อ นำมาลดพิษโดยกวนกับน้ำดอกไม้เทศและน้ำคั้นจากต้นมะแว้งนก แล้วใส่ถ้วย เผาด้วยไฟจากมูลโค ใช้เป็นยาแก้ไข้ ไอเป็นเลือด ริดสีดวง ในเปอร์เซียใช้รักษาซิฟิลิส[6]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Mercury compounds [except (organo) alkyls] (as Hg)". Immediately Dangerous to Life and Health Concentrations (IDLH). National Institute for Occupational Safety and Health (NIOSH).
  2. 2.0 2.1 Zumdahl, Steven S. (2009). Chemical Principles 6th Ed. Houghton Mifflin Company. p. A22. ISBN 0-618-94690-X.
  3. Wikisource-logo.svg Chisholm, Hugh, บ.ก. (1911). "Calomel" . สารานุกรมบริตานิกา ค.ศ. 1911 (11 ed.). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์.
  4. แม่แบบ:Housecroft2nd
  5. Skoog, Douglas A., F. James Holler and Timothy A. Nieman (1998). Principles of Instrumental Analysis (5th ed.). Saunders College Pub. pp. 253–271. ISBN 0-03-002078-6.CS1 maint: multiple names: authors list (link)
  6. ชยันต์ พิเชียรสุนทร และ วิเชียร จีรวงศ์. คู่มือเภสัชกรรมแผนไทยเล่ม 5 คณาเภสัช. พิมพ์ครั้งที่ 2. กทม. อัมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง. 2548.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]