เมนาเฮม
| เมนาเฮม | |
|---|---|
 เมนาเฮมจากหนังสือโปรมป์ตูอาริอูงอีโกนูงอีงซิงนิออรูง (ค.ศ. 1553) โดยกีโยม รูเย | |
| กษัตริย์แห่งอิสราเอล (ราชอาณาจักรเหนือ) | |
| ครองราชย์ | ป. 752 – ป. 742 ปีก่อนคริสตกาล |
| ก่อนหน้า | ชัลลูม |
| ถัดไป | เปคาหิยาห์ |
| พระราชบุตร | เปคาหิยาห์ |
| พระราชบิดา | กาดี |
เมนาเฮม (อังกฤษ: Menahem หรือ Menachem; ฮีบรู: מְנַחֵם, ใหม่: Mənaḥēm, ไทบีเรียน: Menaḥēm, "ผู้ปลอบโยน"; แอกแคด: 𒈪𒉌𒄭𒅎𒈨 Meniḫîmme [me-ni-ḫi-im-me]; กรีก: Μεναέμ Manaem ในเซปตัวจินต์, Μεναέν Manaen ใน Aquila; ละติน: Manahem; พระนามเต็ม: ฮีบรู: מְנַחֵם בֵּן-גדי, เมนาเฮมบุตรกาดี) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 16 ของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ พระองค์เป็นบุตรชายของกาดีและเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์กาดีหรือราชวงศ์เมนาเฮม
ในคัมภีร์ไบเบิล
[แก้]รัชสมัยของเมนาเฮมระยะเวลา 10 ปีถูกกล่าวถึงใน 2 พงศ์กษัตริย์ 15:14-22 เมื่อชัลลูมก่อกบฏและปลงพระชนม์เศคาริยาห์ในสะมาเรียและตั้งตนขึ้นครองราชย์ในอาณาจักรเหนือ เมนาเฮมผู้เป็นแม่ทัพในทัพของเศคาริยาห์เช่นเดียวกับชัลลูมปฏิเสธที่จะยอมรับชัลลูมผู้ชิงราชบัลลังก์ เมนาเฮมยกทัพจากเมืองทีรซาห์มายังสะมาเรียซึ่งอยู่ห่างออกไปทางตะวันตกประมาณ 6 ไมล์ แล้วปิดล้อมสะมาเรียไว้ เมนาเฮมยึดสะมาเรียได้และปลงพระชนม์ชัลลูมที่ครองราชย์ได้เพียง 1 เดือน (2 พงศ์กษัตริย์ 15:13) แล้วจึงตั้งตนเองขึ้นครองราชบัลลังก์ (2 พงศ์กษัตริย์ 15:14) โยเซพุสระบุว่าเมนาเฮมเป็นแม่ทัพของทัพอิสราเอล[1]
เมนาเฮมทรงปราบปรามกบฏที่ทิฟสาห์อย่างโหดเหี้ยม[2] พระองค์ทรงทำลายเมืองนั้นและสังหารชาวเมืองทั้งหมด ถึงขั้นผ่าท้องหญิงมีครรภ์ (2 พงศ์กษัตริย์ 15:16)
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Antiquities of the Jews. 9:11:1 at WikiSource
- ↑ 'Tiphsah' is the name in the Masoretic text. Modern commentators and translators prefer the reading Tappuah, following the Lucian recension of the Septuagint.
บรรณานุกรม
[แก้]
บทความนี้เรียบเรียงจากสิ่งพิมพ์ที่เป็นสาธารณสมบัติ: Walter Drum (1913). "Manahem". ใน Herbermann, Charles (บ.ก.). สารานุกรมคาทอลิก. New York: Robert Appleton Company.
