เฟกโซเฟนาดีน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Fexofenadine
Fexofenadine.svg
ข้อมูลทางคลินิก
ข้อมูลทะเบียนยา
ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์
  • AU: B2
  • US: C (ยังไม่ชี้ขาด)
ช่องทางการรับยาOral
รหัส ATC
กฏหมาย
สถานะตามกฏหมาย
  • AU: Unscheduled
  • CA: OTC
  • UK: POM (Prescription only)
  • US: OTC
ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์
ชีวประสิทธิผล30-41%[1]
การจับกับโปรตีน60-70%
การเปลี่ยนแปลงยาHepatic (5% of dose)
ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ14.4 hours
การขับออกFeces (~80%) and urine (~11%) as unchanged drug
ตัวบ่งชี้
  • (RS)- 2-[4-[1-Hydroxy- 4-[4-(hydroxy- diphenyl- methyl) - 1-piperidyl]butyl]phenyl]- 2-methyl- propanoic acid
เลขทะเบียน CAS
PubChem CID
DrugBank
ChemSpider
UNII
KEGG
ChEMBL
ECHA InfoCard100.228.648
ข้อมูลทางกายภาพและเคมี
สูตรC32H39NO4
มวลต่อโมล501.656
แบบจำลอง 3D (JSmol)
  • O=C(O)C(c1ccc(cc1)C(O)CCCN2CCC(CC2)C(O)(c3ccccc3)c4ccccc4)(C)C
  • InChI=1S/C32H39NO4/c1-31(2,30(35)36)25-17-15-24(16-18-25) 29(34)14-9-21-33-22-19-28(20-23-33)32(37, 26-10-5-3-6-11-26)27-12-7-4-8-13-27/h3-8, 10-13,15-18,28-29,34,37H,9,14,19-23H2,1-2H3,(H,35,36) X mark.svg 7
  • Key:RWTNPBWLLIMQHL-UHFFFAOYSA-N Yes check.svg 7
 X mark.svg 7Yes check.svg 7 (what is this?)  (verify)
Pharmaklog.png สารานุกรมเภสัชกรรม

เฟกโซเฟนาดีน (อังกฤษ: fexofenadine, ชื่อการค้า Allegra, Telfast, Fastofen, Tilfur, Vifas, Telfexo, Allerfexo) เป็นสารต้านฮิสทามีน ซึ่งใช้รักษาไข้ละอองฟางและอาการแสดงภูมิแพ้ที่ใกล้เคียงกัน มันถูกพัฒนาให้ใช้แทนและเป็นทางเลือกของเทอร์เฟนาดีน ซึ่งเป็นสารต้านฮิสทามีนที่ทำให้เกิดความผิดปกติของคลื่นไฟฟ้าหัวใจ ซึ่งอาจนำไปสู่ภาวะหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะได้ เฟกโซเฟนาดีน เช่นเดียวกับสารต้นฮิสทามีนรุ่นที่สองและที่สามอื่น ๆ ที่ยังไม่พร้อมจะแพร่ข้ามโครงสร้างกั้นระหว่างเลือดกับสมอง และทำให้เกิดความง่วงน้อยกว่าสารต้านฮิสทามีนรุ่นที่หนึ่ง เฟกโซเฟนาดีนออกฤทธิ์โดยเป็นสารต้านตัวรับ H1[2] สารดังกล่าวถูกเรียกว่าเป็นทั้งสารต้านฮีสทามีนรุ่นที่สอง[3]และที่สาม[4]

อ้างอิง[แก้]

  1. Lappin G, Shishikura Y, Jochemsen R, Weaver RJ, Gesson C, Houston B, Oosterhuis B, Bjerrum OJ, Rowland M, Garner C (2010). "Pharmacokinetics of fexofenadine: evaluation of a microdose and assessment of absolute oral bioavailability". Eur J Pharm Sci. 40 (2): 125–31. doi:10.1016/j.ejps.2010.03.009. PMID 20307657. {{cite journal}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |month= ถูกละเว้น (help)CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)
  2. PMID 16556272 (PMID 16556272)
    Citation will be completed automatically in a few minutes. Jump the queue or expand by hand
  3. Dicpinigaitis PV, Gayle YE (2003). "Effect of the second-generation antihistamine, fexofenadine, on cough reflex sensitivity and pulmonary function". British journal of clinical pharmacology. 56 (5): 501–4. doi:10.1046/j.1365-2125.2003.01902.x. PMC 1884387. PMID 14651723. {{cite journal}}: ไม่รู้จักพารามิเตอร์ |month= ถูกละเว้น (help)
  4. Vena GA, Cassano N, Filieri M, Filotico R, D'Argento V, Coviello C (2002). "Fexofenadine in chronic idiopathic urticaria: a clinical and immunohistochemical evaluation". Int J Immunopathol Pharmacol. 15 (3): 217–24. PMID 12575922.{{cite journal}}: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์)