ข้ามไปเนื้อหา

เปแตร์ มอจยอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เปแตร์ มอจยอร์
ภาพถ่านทางการ, ค.ศ. 2024
นายกรัฐมนตรีฮังการี
เริ่มดำรงตำแหน่ง
9 พฤษภาคม 2026
ประธานาธิบดีตอมาช ชูโยก
รองออนีตอ โอร์บาน
ก่อนหน้าวิกโตร์ โอร์บาน
ประธานพรรคตีซอ
เริ่มดำรงตำแหน่ง
22 กรกฎาคม 2024
ก่อนหน้าAttila Szabó
สมาชิกรัฐสภา
เริ่มดำรงตำแหน่ง
9 พฤษภาคม 2026
เขตเลือกตั้งบูดาเปสต์ เขต 3
สมาชิกรัฐสภายุโรป
เริ่มดำรงตำแหน่ง
16 กรกฎาคม 2024
เขตเลือกตั้งฮังการี
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด (1981-03-16) 16 มีนาคม ค.ศ. 1981 (45 ปี)
บูดาเปสต์ ประเทศฮังการี
พรรคการเมืองตีซอ (ตั้งแต่ 2024)
การเข้าร่วม
พรรคการเมืองอื่น		ฟีแดส (2002–2024)
คู่สมรสยูดิต วอร์กอ (สมรส 2006; หย่า 2023)
บุตร3
ความสัมพันธ์
การศึกษามหาวิทยาลัยคาทอลิกปาซมาญ เปแตร์ (JD)
อาชีพ
  • นักการเมือง
  • นักการทูต
  • ทนายความ
ลายมือชื่อ

เปแตร์ มอจยอร์ (ฮังการี: Magyar Péter, ฮังการี: [ˈmɒɟɒr ˈpeːtɛr]; เกิด 16 มีนาคม ค.ศ. 1981) เป็นนักการเมืองและทนายความชาวฮังการีซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีฮังการีตั้งแต่ ค.ศ. 2026 และเป็นประธานพรรคตีซอ เขานำพรรคเข้าสู่ชัยชนะในการเลือกตั้งรัฐสภา ค.ศ. 2026[1][2] มอจยอร์ดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกรัฐสภายุโรป (MEP) ใน ค.ศ. 2024 ถึง 2026

มอจยอร์เป็นอดีตสมาชิกพรรคฟีแดส พรรคการเมืองที่ปกครองฮังการี ได้รับความสนใจไปทั่วประเทศเมื่อเขาประกาศลาออกจากตำแหน่งที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาลทั้งหมด ท่ามกลางเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับการอภัยโทษประธานาธิบดีคอตอลีน โนวาคในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 หลังแสดงความไม่พอใจอย่างมากต่อการบริหารประเทศของพรรคฟีแดส เมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2024 เขาประกาศความปรารถนาที่จะจัดตั้งพรรคการเมืองใหม่สำหรับผู้ที่ไม่พอใจทั้งรัฐบาลและฝ่ายค้าน เขาเข้ารับตำแหน่งผู้นำของพรรคเคารพและเสรีภาพ (ฮังการี: Tisztelet és Szabadság, TISZA) ซึ่งเป็นพรรคที่ไม่เป็นที่รู้จักมาก่อน และกลายเป็นผู้นำฝ่ายค้านที่โดดเด่นที่สุด

ใน การเลือกตั้งรัฐสภายุโรป ค.ศ. 2024 พรรคของเขาได้อันดับสองรองจากพรรคฟีแดส โดยได้รับคะแนนเสียงเกือบ 30% ถือเป็นจำนวนและร้อยละคะแนนเสียงสูงสุดของพรรคใด ๆ ที่ไม่ใช่พรรคฟีแดสนับตั้งแต่ ค.ศ. 2006 เขาเป็นผู้นำพรรคตีซอในการเลือกตั้งรัฐสภา ค.ศ. 2026 และได้รับเสียงคะแนนเสียงข้างมากพิเศษเพื่อโค่นล้มนายกรัฐมนตรีวิกโตร์ โอร์บานที่ดำรงตำแหน่งมาอย่างยาวนาน เขาได้อธิบายตัวเองว่าเป็นเสรีนิยมอนุรักษ์เชิง "วิพากษ์วิจารณ์" ซึ่งสนับสนุนยุโรป[3]

ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา

[แก้]

เปแตร์ มอจยอร์เกิดเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1981 ที่บูดาเปสต์จากอิชตวัน มอจยอร์ (Magyar István) กับโมนีกอ แอเริชช์ (Erőss Mónika) ในครอบครัวอนุรักษ์นิยมที่มีชื่อเสียง[4] พ่อแม่เป็นทนายความ[5] มอจยอร์สำเร็จการศึกษาที่บูดาเปสต์ และที่มหาวิทยาลัยฮุมบ็อลท์ที่เบอร์ลินตามโครงการเอรัสมุส[6] และได้รับปริญญาจากคณะนิติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยคาทอลิกปาซมาญ เปแตร์ใน ค.ศ. 2004

อาชีพทางกฎหมายและการเมืองช่วงต้น

[แก้]

ชีวิตช่วงต้น

[แก้]

เขาพบกับยูดิต วอร์กอในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2005 ที่งานเลี้ยง ทั้งคู่สมรสใน ค.ศ. 2006[7] โดยมีลูกชายสามคน ลูกชายคนแรกเกิดใน ค.ศ. 2008 ครอบครัวอาศัยอยู่ที่บรัสเซลส์เป็นเวลาหลายปีก่อนจะกลับไปบูดาเปสต์เมื่อวอร์กอได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งในกระทรวงยุติธรรม[8][9] ทั้งคู่ประกาศหย่าร้างกันในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2023[10]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Kassam, Ashifa; Garamvolgyi, Flora (12 April 2026). "Hungarian opposition ousts Viktor Orbán after 16 years in power". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 13 April 2026.
  2. ↑ "Viktor Orbán concedes with Hungarian opposition on course for landslide election win". BBC. 12 April 2026.
  3. ↑ Kokot, Michał (12 August 2025). "Rzucił wyzwanie Orbánowi i ma szansę wygrać. W rozmowie z "Wyborczą" jasno mówi o Polsce, Węgrzech i Ukrainie" [He has challenged Orbán and has a chance of winning. In an interview with "Gazeta Wyborcza," he speaks clearly about Poland, Hungary, and Ukraine.]. Gazeta Wyborcza (ภาษาโปแลนด์). สืบค้นเมื่อ 12 August 2025.
  4. ↑ Treisman, Rachel (13 April 2026). "5 things to know about Péter Magyar, Hungary's new prime minister". NPR. สืบค้นเมื่อ 16 April 2026.
  5. ↑ "Magyar Péter, aki kicsekkolt a NER-ből, és rátámadt Rogán Antalra". telex (ภาษาฮังการี). 2024-02-11. สืบค้นเมื่อ 2026-04-19.
  6. ↑ "Magyar Péter". European Parliament. 2024. สืบค้นเมื่อ 31 July 2025.
  7. ↑ Kassam, Ashifa; Garamvolgyi, Flora (10 April 2026). "Who is Péter Magyar, the man leading the polls as Hungary prepares for election?". The Guardian (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). ISSN 0261-3077. สืบค้นเมื่อ 13 April 2026.
  8. ↑ Németh, Ágnes (2 March 2020). "In an open cage – interview with Judit Varga and Péter Magyar". Képmás [hu]. สืบค้นเมื่อ 23 March 2024.
  9. ↑ "Curriculum Vitae" (PDF). Europass CV. สืบค้นเมื่อ 27 February 2021.
  10. ↑ Joób, Sándor (7 March 2023). "Válik Varga Judit igazságügyi miniszter" [Minister of Justice Judit Varga resigns]. Telex (ภาษาฮังการี). สืบค้นเมื่อ 10 February 2024.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]


เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เปแตร์_มอจยอร์&oldid=13000092"