ข้ามไปเนื้อหา

เบ็ตซี เดวอส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เบ็ตซี เดวอส
ภาพถ่ายทางการ, ค.ศ. 2017
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการสหรัฐ คนที่ 11
ดำรงตำแหน่ง
7 กุมภาพันธ์ 2017 – 8 มกราคม 2021
ประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์
รองมิก ไซส์
ก่อนหน้าจอห์น คิง จูเนียร์
ถัดไปมิเกล คาร์โดนา
ประธานพรรคริพับลิกันรัฐมิชิแกน
ดำรงตำแหน่ง
2003–2005
ก่อนหน้าเจรัลด์ ฮิลส์
ถัดไปซอล อานูซิส
ดำรงตำแหน่ง
1996–2000
ก่อนหน้าซูซี เอเวอรี
ถัดไปเจรัลด์ ฮิลส์
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด
เอลิซาเบธ ดี พรินซ์

(1958-01-08) 8 มกราคม ค.ศ. 1958 (68 ปี)
ฮอลแลนด์ รัฐมิชิแกน สหรัฐ
พรรคการเมืองริพับลิกัน
คู่สมรสดิก เดวอส (สมรส 1979)
บุตร4
ความสัมพันธ์เอ็ดการ์ พรินซ์ (พ่อ)
เอริก พรินซ์ (น้องชาย)
การศึกษาวิทยาลัยแคลวิน (BA)

เอลิซาเบธ ดี เดวอส (อังกฤษ: Elisabeth Dee DeVos, /dəˈvɒs/ də-VOSS; สกุลเดิม: พรินซ์ (Prince); เกิด 8 มกราคม ค.ศ. 1958) เป็นนักการเมือง นักการกุศล และอดีตเจ้าหน้าที่รัฐบาลชาวอเมริกันที่ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการสหรัฐ คนที่ 11 ใน ค.ศ. 2017 ถึง 2021 เดวอสเป็นที่รู้จักจากการเคลื่อนไหวทางการเมืองแบบอนุรักษนิยม[1] โดยเฉพาะอย่างยิ่งการสนับสนุนของเธอต่อการเลือกโรงเรียน โครงการคูปองโรงเรียน และโรงเรียนในกำกับของรัฐ[2][3][4][5] เธอเป็นกรรมการระดับชาติของพรรครีพับลิกันประจำรัฐมิชิแกนตั้งแต่ ค.ศ. 1992 ถึง 1997 และดำรงตำแหน่งประธานพรรครีพับลิกันแห่งรัฐมิชิแกนตั้งแต่ ค.ศ. 1996 ถึง 2000 และอีกครั้งใน ค.ศ. 2003 ถึง 2005 เธอสนับสนุนระบบโรงเรียนในกำกับของรัฐของดีทรอยต์[6][7] และเป็นอดีตสมาชิกคณะกรรมการมูลนิธิเพื่อความเป็นเลิศทางการศึกษา เธอเคยดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการของ Alliance for School Choice กับ Acton Institute และเป็นหัวหน้าของ All Children Matter PAC[8]

เดวอสสมรสกับดิก เดวอส อดีตซีอีโอแอมเวย์[9][10] เอริก พรินซ์ น้องชายของเธอที่เป็นอดีตเจ้าหน้าที่หน่วยซีลของกองทัพเรือสหรัฐฯ เป็นผู้ก่อตั้งบริษัท Blackwater USA.[11][12][13] พ่อของทั้งสองคือ เอ็ดการ์ พรินซ์ เศรษฐีพันล้านนักอุตสาหกรรม ผู้ก่อตั้งบริษัท Prince Corporation[12][13][14][15] ใน ค.ศ. 2016 นิตยสาร Forbes จัดอันดับให้ครอบครัวนี้เป็นครอบครัวที่ร่ำรวยที่สุดอันดับที่ 88 ในประเทศสหรัฐ โดยมีมูลค่าสุทธิประมาณ 5.4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ[16]

เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 ดอนัลด์ ทรัมป์ ว่าที่ประธานาธิบดีในขณะนั้น ประกาศว่าจะเสนอชื่อเดวอสให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในรัฐบาลของเขา[17] เมื่อวันที่ 31 มกราคม หลังจากมีการคัดค้านอย่างรุนแรงจากพรรคเดโมแครต คณะกรรมการด้านสุขภาพ การศึกษา แรงงาน และบำนาญของวุฒิสภาสหรัฐได้อนุมัติการเสนอชื่อของเธอด้วยคะแนนเสียงตามแนวพรรค ส่งการเสนอชื่อของเธอไปยังวุฒิสภา[18] เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2017 เธอได้รับการรับรองจากวุฒิสภาด้วยคะแนนเสียง 51 ต่อ 50 โดยรองประธานาธิบดี ไมก์ เพนซ์ เป็นผู้ลงคะแนนเสียงชี้ขาดสนับสนุนการเสนอชื่อของเธอ ถือเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สหรัฐที่การรับรองผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าดำรงตำแหน่งในคณะรัฐมนตรีถูกตัดสินโดยคะแนนเสียงชี้ขาดของรองประธานาธิบดี[19][20][21]

เมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2021 เดวอสได้ยื่นใบลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการอันเนื่องมาจากการโจมตีอาคารรัฐสภาสหรัฐเมื่อวันที่ 6 มกราคม โดยกล่าวกับประธานาธิบดีทรัมป์ในจดหมายลาออกว่า "ไม่มีใครปฏิเสธได้ถึงผลกระทบที่คำพูดของคุณมีต่อสถานการณ์"[22] การลาออกของเธอมีผลในวันที่ 8 มกราคม 8"L" 2021 ซึ่งเป็นเวลาสิบสองวันก่อนที่วาระของทรัมป์จะสิ้นสุดลง

ชีวิตช่วงต้น

[แก้]

เดวอสมีชื่อเกิดว่า เอลิซาเบธ พรินซ์ เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1958 โดยเติบโตที่ฮอลเแลนด์ รัฐมิชิแกน เป็นบุตรคนโตจากบุตรทั้ง 4 คนของเอลซา (Zwiep) พรินซ์ (ภายหลัง Broekhuizen) และเอ็ดการ์ พรินซ์ นักอุตสาหกรรมเศรษฐีพันล้าน[23][24] เอ็ดการ์เป็นผู้ก่อตั้ง Prince Corporation บริษัทผู้จำหน่ายชิ้นส่วนรถยนต์ ตั้งอยู่ในเมืองฮอลแลนด์ รัฐมิชิแกน[14][23] เธอมีเชื้อสายดัตช์[25][26]

เดวอสเข้าเรียนที่ไฮสกูลคริสเตียนฮอลแลนด์ โรงเรียนเอกชนที่บ้านเกิดของเธอ[27] เธอจบการศึกษาจากวิทยาลัยแคลวินที่แกรนด์แรพิดส์ รัฐมิชิแกน ซึ่งเธอได้รับปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาเศรษฐศาสตร์ธุรกิจใน ค.ศ. 1979[28] ขณะเรียนวิทยาลัย เดวอสมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางการเมืองในวิทยาลัย เป็นอาสาสมัครในแคมเปญหาเสียงเลือกตั้งประธานาธิบดีของเจอรัลด์ ฟอร์ด และเข้าร่วมการประชุมใหญ่พรรครีพับลิกัน ค.ศ. 1976 เพื่อเข้าร่วมโครงการสำหรับเยาวชนรีพับลิกัน[29][26]

เดวอสเติบโตเป็นสมาชิกในคริสตจักรปฏิรูปคริสเตียนในอเมริกาเหนือ[30] เธอเป็นสมาชิกและเอลเดอร์แห่ง Mars Hill Bible Church ที่แกรนด์แรพิดส์[31][32]

อาชีพทางการเมือง

[แก้]

ชีวิตส่วนตัว

[แก้]
ดิกกับเบ็ตซี เดวอสในการโต้วาทีของผู้สมัครผู้ว่าการรัฐในเมืองแกรนด์แรพิดส์ รัฐมิชิแกนเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2006

ตระกูลเดวอสเป็นหนึ่งในตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในรัฐมิชิแกน[33] ริชาร์ด มาร์วิน "ดิก" เดวอส จูเนียร์ สามีของเธอ เป็นทายาทมหาเศรษฐีพันล้านของแอมเวย์ ซึ่งบริหาร Alticor บริษัทแม่ของแอมเวย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1993 ถึง 2002 นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้บริจาครายใหญ่ให้กับการรณรงค์ทางการเมืองและกิจกรรมเพื่อสังคมของฝ่ายอนุรักษ์นิยม[34][35][36] และเป็นผู้สมัครจากพรรครีพับลิกันในการเลือกตั้งผู้ว่าการรัฐมิชิแกน ค.ศ. 2006[23][37] ริชาร์ด มาร์วิน เดวอส ซีเนียร์ พ่อของดิกผู้ร่วมก่อตั้งแอมเวย์ และเจ้าของทีมบาสเกตบอลเอ็นบีเอ ออร์แลนโดแมจิก ทาง Forbes ใน ค.ศ. 2016 จัดให้ริชาร์ด เดวอสมีมูลค่าสุทธิ 5.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เขาเป็นบุคคลที่ร่ำรวยอันดับ 88 ของประเทศสหรัฐ[33]

ดิกและเบ็ตซี เดวอสแต่งงานใน ค.ศ. 1979 และมีลูก 4 คน คือ: ริก เอลิสซา แอนเดรีย และไรอัน[26][38] ริกทำงานในฐานะที่ปรึกษาด้านการพัฒนาเมืองให้กับ Windquest Group[39] และเป็นผู้ก่อตั้งเทศกาล ArtPrize แห่งแกรนด์แรพิดส์[40][41][42]

เอริก พรินซ์ น้องชายของเบ็ตซี เดวอส ผู้เป็นอดีตเจ้าหน้าที่หน่วยซีลของกองทัพเรือสหรัฐฯ เป็นผู้ก่อตั้งบริษัท Blackwater USA ซึ่งเป็นผู้รับเหมาบริการด้านทหารเอกชน[23][43][44]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Mayer, Jane (2016). Dark Money: The Hidden History of the Billionaires Behind the Rise of the Radical Right. Doubleday. น. 232–236.
  2. ↑ Miller, Emily McFarlan (กุมภาพันธ์ 7, 2017). "Betsy DeVos: 5 faith facts to know about the Education secretary". USA Today (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 11, 2017. DeVos grew up in the Christian Reformed Church and graduated from schools affiliated with the tradition: Holland Christian Schools in Holland, Mich., and Calvin College in Grand Rapids, Mich.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ Pulliam Bailey, Sarah (พฤศจิกายน 23, 2016). "Betsy DeVos, Trump's education pick, is a billionaire with deep ties to the Christian Reformed community". The Washington Post. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 24, 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ Wermund, Benjamin (ธันวาคม 2, 2016). "Trump's education pick says reform can 'advance God's Kingdom'". Politico. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 2, 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ Stewart, Katherine (ธันวาคม 13, 2016). "Betsy DeVos and God's Plan for Schools". The New York Times. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 14, 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ Ponnuru, Ramesh (พฤศจิกายน 28, 2016). "DeVos and Detroit's Charter Schools". National Review. สืบค้นเมื่อ มกราคม 18, 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Zernike, Kate (มิถุนายน 28, 2016). "A Sea of Charter Schools in Detroit Leaves Students Adrift". The New York Times. สืบค้นเมื่อ มกราคม 18, 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "Trump's education secretary pick led group that owes millions in election fines". POLITICO. สืบค้นเมื่อ มกราคม 23, 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. ↑ Peterson-Withorn, Chase (พฤศจิกายน 23, 2016). "Trump Picks Betsy DeVos, Daughter-in-Law of Billionaire Amway Cofounder, for Education Secretary". Forbes. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 20, 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ "How Betsy DeVos Could Fix America's Broken Education System". The New Hampshire Review. มกราคม 22, 2017. สืบค้นเมื่อ มกราคม 25, 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ Scahill, Jeremy (2008). Blackwater: The Rise of the World's Most Powerful Mercenary Arm. Nation Books. ASIN B0097CYTYA.Prince, Erik (2014). Civilian Warriors: The Inside Story of Blackwater and the Unsung Heroes of the War on Terror. Portfolio. ISBN 978-1-59184-745-8.
  12. 1 2 "Investor pleads guilty in philanthropist fraud case," March 16, 2016, Associated Press in Fox News, retrieved September 4, 2021
  13. 1 2 "'I'm Tired of America Wasting Our Blood and Treasure' The Strange Ascent of Betsy DeVos and Erik Prince," October 2018, Vanity Fair, retrieved September 4, 2021
  14. 1 2 ""Edgar D. Prince". New Netherland Institute.
  15. ↑ Benjamin Wermund and Kimberly Hefling (November 25, 2016). "Trump's education secretary pick supported anti-gay causes". Politico. Retrieved December 14, 2016.
  16. ↑ "2016 Forbes 400". Forbes (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ เมษายน 13, 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ Brown, Emma (พฤศจิกายน 23, 2016). "Trump picks billionaire Betsy DeVos, school voucher advocate, as education secretary". The Washington Post. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 2, 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ Hagen, Lisa (มกราคม 31, 2017). "Senate committee approves DeVos nomination". The Hill. สืบค้นเมื่อ มกราคม 31, 2017. The Senate Committee on Health, Education, Labor and Pensions (HELP) on Tuesday morning approved Betsy DeVos's nomination to lead the Department of Education. DeVos was confirmed 12–11 along party lines.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ Hutterman, Emmarie (กุมภาพันธ์ 7, 2017). "Betsy DeVos Confirmed as Education Secretary; Pence Breaks Tie". The New York Times. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 7, 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ Elving, Ron (กุมภาพันธ์ 7, 2017). "Pence Becomes First VP to Break Senate Tie over Cabinet Nomination". NPR. Washington, D.C. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กุมภาพันธ์ 7, 2017. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 7, 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ Huetteman, Emmarie (กุมภาพันธ์ 7, 2017). "Mike Pence's Vote on a Cabinet Nominee Would Be Historic". The New York Times. New York. สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 7, 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ Andrews, Natalie; Leary, Alex (มกราคม 7, 2021). "Schumer, Pelosi Call for Trump's Removal After Capitol Riot". The Wall Street Journal. สืบค้นเมื่อ 8 มกราคม 2021.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. 1 2 3 4 Scahill, Jeremy (2007). Blackwater: The Rise of the World's Most Powerful Mercenary Army. New York, NY: Perseus Books/Nation Books. น. 2–8.
  24. ↑ Shandra Martinez (กันยายน 8, 2010). "Amway heir Dick and Betsy DeVos move into sprawling 22,000-square-foot mansion". The Grand Rapids Press. MLive.com. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 23, 2011.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ "Edgar D. Prince". www.newnetherlandinstitute.org (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 20, 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. 1 2 3 Stanton, Zack (มกราคม 15, 2017). "How Betsy DeVos Used God and Amway to Take Over Michigan Politics". Politico. สืบค้นเมื่อ กันยายน 12, 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ Mead, Rebecca (ธันวาคม 14, 2016). "Betsy DeVos and the Plan to Break Public Schools". The New Yorker. สืบค้นเมื่อ มกราคม 5, 2017.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ Toppo, Greg (กุมภาพันธ์ 7, 2017). "What you need to know about Betsy DeVos". USA Today. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 27, 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ "Interview with Betsy DeVos, the Reformer" (print and online). Philanthropy (Spring). Washington, D.C.: Philanthropy Roundtable. 2013. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 8, 2013.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ Boston, Rob (กันยายน 2010). "Michigan Multi-Millionaire Betsy DeVos Is A Four-Star General in a Deceptive Behind-The-Scenes War on Public Schools And Church-State Separation". Church & State. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ พฤศจิกายน 25, 2016. สืบค้นเมื่อ พฤศจิกายน 24, 2016.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ Sanneh, Kalefa (พฤศจิกายน 19, 2012). "The Hell-Raiser". The New Yorker. สืบค้นเมื่อ มกราคม 10, 2017.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ Kaplan Sommer, Allison (ธันวาคม 14, 2016). "Onward Christian Cabinet: Trump's White House Picks Are a Christmas Gift for the Religious Right". Haaretz. สืบค้นเมื่อ มกราคม 10, 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. 1 2 Mark Tower (December 17, 2016), DeVos family political giving nears $10 million prior to 2016 election, MLive Media Group, Retrieved January 4, 2017.
  34. ↑ Schaefer, Jim (ตุลาคม 9, 2007). "Blackwater founder comes under fire". USA Today. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 21, 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ "Transcript". Bill Moyers Journal. ตุลาคม 19, 2007. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 21, 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. ↑ "Thank you, Betsy DeVos, for leading GOP charge against Dave Agema". The Grand Rapids Press. มกราคม 28, 2014. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 21, 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ Kathy Barks Hoffmann (พฤศจิกายน 12, 2008). "DeVos decides against Mich. gubernatorial run". The Holland Sentinel. The Associated Press.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ Marx, Linda. "Betsy DeVos: 'I did not want a place in Florida, but we fell in love with Windsor'". Vero Beach 32963. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 9, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ Windquest Group เก็บถาวร กุมภาพันธ์ 2, 2017 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน website
  40. ↑ Wozniak, Curt. "How I Spent My Summer Vacation". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ ตุลาคม 20, 2013. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 8, 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ "About". ArtPrize. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 13, 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  42. ↑ Forbes 400, No. 88 Richard DeVos & family, Forbes, retrieved January 4, 2017
  43. ↑ Bennett, Laurie (ธันวาคม 26, 2011). "The Ultra-Rich, Ultra-Conservative DeVos Family". Forbes. สืบค้นเมื่อ มกราคม 4, 2017.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  44. ↑ Smith, David (พฤศจิกายน 23, 2016). "Betsy DeVos, billionaire philanthropist, picked as Trump education secretary". The Guardian. สืบค้นเมื่อ มกราคม 4, 2016.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

อ่านเพิ่ม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เบ็ตซี_เดวอส&oldid=13300254"