ข้ามไปเนื้อหา

เบ็กกี ลินช์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เบ็กกี ลินช์
ข้อมูลส่วนบุคคล
พลเมืองIreland
United States (ตั้งแต่ปี 2024)
เกิดRebecca Quin
(1987-01-30) 30 มกราคม ค.ศ. 1987 (39 ปี)
Limerick, Ireland
อาชีพ
  • นักมวยปล้ำอาชีพ
  • นักแสดง
  • นักเขียน
ปีที่แข่งขัน2002–ปัจจุบัน
คู่สมรสSeth Rollins (สมรส 2021)
บุตร1
นักมวยปล้ำอาชีพ
นักมวยปล้ำอาชีพ
ชื่อบนสังเวียนBecky Lynch
La Luchadora
Rebecca Knox
Komeera
ส่วนสูง5 ฟุต 6 นิ้ว (168 เซนติเมตร)[1]
น้ำหนัก135 ปอนด์ (61 กิโลกรัม)[2]
มาจากDublin, Ireland[1]
ฝึกหัดโดยFinn Bálor[3]
Paul Tracey[3]
NWA UK Hammerlock[4]
เปิดตัว11 พฤศจิกายน 2002[5]

รีเบกกา ควิน (Rebecca Quin) เกิดวันที่ 30 มกราคม 1987 หรือที่รู้จักกันดีในชื่อบนสังเวียนว่า เบ็กกี ลินช์ (Becky Lynch) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวไอริช เธอเซ็นสัญญากับ WWE ตั้งแต่เดือนเมษายน 2013

ควินเริ่มฝึกมวยปล้ำอาชีพในปี 2002 โดยเริ่มต้นทำงานในไอร์แลนด์ และบางครั้งจับทีมกับพี่ชายภายใต้ชื่อบนสังเวียนว่า รีเบคกา น็อกซ์ ก่อนจะขยายเส้นทางไปปล้ำทั่วทวีปยุโรปและอเมริกาเหนือในวงจรอิสระ โดยเฉพาะการปล้ำให้กับเอลีต แคนาเดียน แชมเปียนชิป เรสต์ลิง ซึ่งเธอกลายเป็นแชมป์ซูเปอร์เกิร์ลส์คนแรกในปี 2005 ในปี 2006 ควินได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะอย่างรุนแรงระหว่างการแข่งขัน ทำให้ต้องพักจากการปล้ำเป็นเวลาหลายปี เธอกลับมาปล้ำอีกครั้งในปี 2012 และเซ็นสัญญากับ WWE ในปี 2013 ก่อนถูกส่งไปฝึกใน NXT เมื่อขึ้นสู่รอสเตอร์หลัก เธอกลายเป็นแชมป์หญิงสแมคดาวน์คนแรกในแบ็กแลช 2016 และคว้าแชมป์ดังกล่าวได้ทั้งหมด 5 สมัย

ในปี 2018 ลินช์เปลี่ยนไปใช้คาแรกเตอร์ที่ดุดันมากขึ้น เริ่มจากซัมเมอร์สแลม 2018 เมื่อเธอโจมตีชาร์ล็อตต์ แฟลร์ พร้อมนำเสนอตัวเองในฐานะผู้ที่ถูกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรมและตั้งฉายาให้ตัวเองว่า “เดอะ แมน” ส่งผลให้ความนิยมของเธอเพิ่มขึ้นอย่างมาก ในปี 2019 เธอชนะการแข่งขันรอยัลรัมเบิล และในคู่เอกของเรสเซิลเมเนีย 35 เธอคว้าแชมป์หญิงรอว์และแชมป์หญิงสแมคดาวน์พร้อมกัน กลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่ครองทั้งสองแชมป์ในเวลาเดียวกัน และเป็นแชมป์หญิงของ WWE 4 สมัย เหตุการณ์ดังกล่าวยังเป็นครั้งแรกที่แมตช์ของผู้หญิงได้เป็นคู่เอกของเรสเซิลเมเนีย และเป็นเรสเซิลเมเนียแบบคืนเดียวครั้งสุดท้าย ก่อนที่รายการจะขยายเป็นสองคืนในปีถัดมา โดยลินช์เป็นหนึ่งในผู้หญิงเพียง 5 คนที่เคยได้เป็นคู่เอกของรายการใหญ่ที่สุดของ WWE

หลังจากพักงานเพื่อคลอดบุตรในเดือนพฤษภาคม 2020 ลินช์กลับมาในซัมเมอร์สแลม 2021 และเผชิญหน้ากับบิแอนกา บีแลร์ แชมป์หญิงสแมคดาวน์ในขณะนั้น ก่อนเอาชนะเธอได้ภายในเวลาไม่กี่วินาทีและคว้าแชมป์หญิงสแมคดาวน์เป็นสมัยที่ 4 หลังจากคว้าแชมป์แท็กทีมหญิงของ WWE ในช่วงต้นปี 2023 เธอกลายเป็นแชมป์ทริปเปิลคราวน์หญิงคนที่ 6 ของ WWE และหลังจากคว้าแชมป์หญิง NXT ในเดือนกันยายน 2023 เธอก็กลายเป็นแชมป์แกรนด์สแลมหญิงคนที่ 6 ของ WWE ในปี 2025 เธอคว้าแชมป์หญิงอินเตอร์คอนติเนนทัลของ WWE และสร้างสถิติครองแชมป์ยาวนานที่สุดที่ 163 วัน ก่อนที่ในปี 2026 เธอจะกลายเป็นแชมป์หญิงอินเตอร์คอนติเนนทัล 3 สมัย ซึ่งเป็นสถิติสูงสุด

ชีวิตแรกเริ่ม

[แก้]

รีเบกกา ควิน[6] เกิดที่เมืองลิเมอริกเมื่อวันที่ 30 มกราคม 1987[7] หลังจากที่เธอเกิดได้ไม่นาน ครอบครัวของเธอก็ย้ายกลับไปดับลิน พ่อแม่ของเธอแยกทางกันเมื่อเธออายุได้หนึ่งขวบ และพ่อของเธอย้ายออกไป แต่แม่ของเธอเชิญเขากลับไปเป็นพ่อแม่ร่วมเมื่อรีเบคก้าอายุได้สี่ขวบ ตอนที่เธออายุ 11 ขวบ แม่ของเธอได้พบกับคู่ครองคนใหม่ นั่นคือนักบิน และเธอกับรีเบคก้าก็ย้ายไปอยู่ที่ชานเมืองชายฝั่งเบย์ไซด์ ไปที่บ้านของคู่ของเธอในอีกสองปีต่อมา รีเบคก้าในอัตชีวประวัติของเธอกล่าวถึงรายละเอียดเกี่ยวกับการบรรลุวัยเติบโตของเธอที่นั่น[8]: 15–18, 22 

เธอเริ่มดูมวยปล้ำอาชีพตั้งแต่อายุยังน้อยกับริชชี่ น้องชายของเธอ[9] ซึ่งต่อมาปล้ำภายใต้ชื่อ กอนโซ เด มอนโด[3][5] เธอมีส่วนร่วมในการขี่ม้า ว่ายน้ำ และบาสเก็ตบอล[5] อย่างไรก็ตาม เธอต้องผ่านช่วงวัยรุ่นที่ยากลำบาก โดยมีปัญหาเรื่องการบ้าน แม้กระทั่งสอบวิชาพลศึกษา (พ.ศ.) ไม่ได้หนึ่งปีก็ตาม[10]

ควินเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยคอลเลจดับลินเพื่อศึกษาปรัชญา ประวัติศาสตร์ และการเมือง แต่เธอบอกว่า "เกลียดมันมาก" และลาออก[5][11] เธอวางแผนที่จะกลับไปเรียนที่วิทยาลัยเพื่อศึกษาเรื่องสุขภาพและการออกกำลังกาย[11] ก่อนที่จะเริ่มฝึกเป็นนักมวยปล้ำ เธอกล่าวว่าเธอ 'กำลังเดินไปในเส้นทางที่ไม่ดี' เกี่ยวกับแอลกอฮอล์ แต่มวยปล้ำช่วยให้เธอกลับมาได้[5]

ประวัติเส้นทางอาชีพ

[แก้]

ช่วงฝึกฝน

[แก้]

เมื่อเป็นวัยรุ่น ควินได้ยินข่าวว่า เฟอร์กัล เดวิตต์ และ พอล เทรซีย์ กำลังเปิดโรงเรียนสอนมวยปล้ำในไอร์แลนด์ เธอจึงเริ่มฝึกที่นั่นพร้อมกับพี่ชายในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2002[3] และเปิดตัวเป็นนักมวยปล้ำอาชีพในอีกห้าเดือนต่อมาเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน โดยใช้ชื่อบนสังเวียนว่า รีเบกกา น็อกซ์[5] ในช่วงแรกของอาชีพ เธอจับคู่กับพี่ชายในการแข่งขันแท็กทีมผสม นอกจากนี้ เธอยังเข้าฝึกกับสมาคมมวยปล้ำอาชีพของอังกฤษ เอ็นดับเบิลยูเอ ยูเค แฮมเมอร์ล็อก อีกด้วย[4]

สมาคมอิสระ

[แก้]

น็อกซ์เข้าร่วมสมาคมมวยปล้ำหญิง ซูเปอร์เกิร์ลส์ เรสต์ลิง ของแคนาดา ซึ่งเป็นสาขาสำหรับนักมวยปล้ำหญิงของสมาคมเอ็กซ์ตรีม แคนาเดียน แชมเปียนชิป เรสต์ลิง ในเดือนพฤษภาคม 2005 หลังจากมาถึงรายการที่เซอร์รีย์ รัฐบริติชโคลัมเบีย เธอมีความขัดแย้งกับมิส เชเวียสและเอาชนะเธอได้ แต่แพ้ในการรีแมตช์ที่พอร์ต โคควิตแลมในเดือนต่อมา[12][13] จากนั้นเธอจับคู่กับคาลัม แม็คเบธเอาชนะมิส เชเวียสและโทนี ทีซอยในการแข่งขันแท็กทีมผสมที่แวนคูเวอร์ ต่อมาในวันที่ 24 มิถุนายน น็อกซ์เอาชนะมิส เชเวียสที่เซอร์รีย์และกลายเป็นแชมป์ซูเปอร์เกิร์ลส์คนแรก[14][15] เธอป้องกันแชมป์ได้หลายครั้ง[16][17] ก่อนเสียแชมป์ให้ลิซา โมเรตติในเดือนเมษายน 2006[18]

ช่วงปลายปี 2005 น็อกซ์เข้าร่วมการแข่งขันชิกไฟต์ครั้งที่ 3 ของออลล์ โปร เรสต์ลิงที่เฮย์เวิร์ด รัฐแคลิฟอร์เนีย โดยเอาชนะมอร์แกนในรอบแรก ก่อนตกรอบจากมาริโกะ โยชิดะ ซึ่งเป็นผู้ชนะการแข่งขันในท้ายที่สุด[19] หลังจากนั้นน็อกซ์ชนะการแข่งขันแบทเทิลรอยัลที่มีผู้เข้าแข่งขัน 18 คนในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น[20] ต้นปี 2006 น็อกซ์เริ่มทำงานให้กับสมาคมมวยปล้ำหญิงชิมเมอร์ วีเมน แอทลีตส์ ในแมตช์เปิดตัว เธอเอาชนะแอลลิสัน เดนเจอร์ และสร้างภาพลักษณ์เป็นฝ่ายร้ายด้วยการแกล้งทำเป็นบาดเจ็บ จากนั้นเธอเริ่มมีเรื่องกับไดซี เฮซ โดยแพ้ในการพบกันครั้งแรก แต่เอาชนะเฮซได้ในการแข่งขันสองในสามครั้ง[21] ในเดือนมิถุนายน 2006 น็อกซ์เอาชนะสวีต ซารายาเพื่อคว้าแชมป์เวิลด์ ควีนส์ ออฟ เคออสที่ว่างอยู่ ในรายการที่ชูยี ประเทศฝรั่งเศส เธอครองแชมป์อยู่หลายเดือน ก่อนเสียแชมป์คืนให้ซารายาในเดือนกันยายน[22]

ในเดือนกันยายน 2006 ระหว่างการปล้ำในเยอรมนี น็อกซ์ได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะอย่างรุนแรง หลังจากนั้นเธอมีอาการปวดศีรษะอย่างรุนแรง เสียงดังในหูข้างซ้าย และมีปัญหาด้านการมองเห็น รวมถึงได้รับการวินิจฉัยว่าอาจมีความเสียหายต่อเส้นประสาทสมองคู่ที่แปด ส่งผลให้การแข่งขันไอรอนวูแมน 60 นาทีระหว่างเธอกับเฮซในรายการชิมเมอร์ เล่ม 7 ถูกยกเลิก[23] หลังจากอาการบาดเจ็บ ควินหยุดปล้ำเป็นเวลาหกปี โดยกลับมาปล้ำเพียงสามครั้งให้กับสมาคมไฟต์ แฟกทอรี โปร เรสต์ลิงของไอร์แลนด์ในปี 2008, 2012 และ 2013 นอกจากนี้ เธอยังกลับมาปรากฏตัวในชิมเมอร์อีกครั้งในปี 2011 โดยทำหน้าที่เป็นผู้จัดการให้ซารายาและบริตานี ไนต์ในรายการทั้งหมดสี่ครั้ง[24]

เส้นทางกับ WWE

[แก้]

ในเดือนเมษายน 2013 ควินเซ็นสัญญาพัฒนานักมวยปล้ำสองปีกับดับเบิลยูดับเบิลยูอี และย้ายไปฟลอริดาเพื่อเข้าร่วมเอ็นเอ็กซ์ที[25] ก่อนเปิดเผยชื่อบนสังเวียนว่า เบ็กกี ลินช์ ในเดือนสิงหาคม 2013[26] เธอเปิดตัวทางโทรทัศน์ในเอ็นเอ็กซ์ทีเมื่อเดือนมิถุนายน 2014[27] และเริ่มมีเรื่องกับชาร์ลอตต์และซาชา แบงก์ส โดยเคยร่วมมือกับแบงก์สในช่วงหนึ่ง ก่อนความสัมพันธ์จะเริ่มแตกหัก[1] ในปี 2015 ลินช์ขึ้นสู่รอว์พร้อมชาร์ลอตต์และซาชา แบงก์ส ในช่วงการปฏิวัติดิวิชันหญิง[28] เธอร่วมทีมกับเพจและชาร์ลอตต์ในชื่อทีมพีซีบี[29] และช่วยทีมคว้าชัยชนะในศึกซัมเมอร์สแลม ก่อนกลุ่มจะแตกในเวลาต่อมา[30] ลินช์มีเรื่องกับเพจและชาร์ลอตต์ต่อเนื่อง โดยชาร์ลอตต์กลายเป็นฝ่ายร้ายและหันมาเล่นงานเธอ ในปี 2016 ลินช์ได้ชิงแชมป์ดีวาสกับชาร์ลอตต์หลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ รวมถึงแพ้ที่รอยัลรัมเบิล[31] และเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 32 แบบสามเส้าที่มีซาชา แบงส์ร่วมปล้ำ ซึ่งเป็นการชิงแชมป์หญิงดับเบิลยูดับเบิลยูอีที่เข้ามาแทนแชมป์ดีวาส์[32]

หลังจากเป็นผู้หญิงคนแรกที่ถูกดราฟต์เข้าสู่แบรนด์สแมคดาวน์[33] ในเดือนกันยายน ลินช์ชนะการแข่งขันแบบหกคนคัดออกที่แบ็กแลช และกลายเป็นแชมป์หญิงสแมคดาวน์คนแรก[34] ก่อนเสียแชมป์ให้บลิสในแมตช์โต๊ะที่ทีแอลซี[35] ในปี 2017 ลินช์เข้าร่วมแมตช์มันนีอินเดอะแบงก์หญิงครั้งแรก[36] และต่อมาเธอเข้าร่วมรอยัลรัมเบิลหญิงครั้งแรกในปี 2018 โดยเข้าสู่การแข่งขันเป็นคนที่สองและอยู่ได้นานกว่า 30 นาที แต่ไม่ชนะ[37] ในปี 2018 ลินช์เริ่มใช้ฉายา เดอะแมน หลังแพ้ชาร์ล็อตต์ในแมตช์ชิงแชมป์หญิงสแมคดาวน์ที่ซัมเมอร์สแลม เธอโจมตีชาร์ล็อตต์และกลายเป็นฝ่ายร้าย ก่อนที่กระแสตอบรับจากแฟนๆ จะทำให้บทบาทของเธอเปลี่ยนเป็นตัวละครกึ่งธรรมะกึ่งอธรรม[38] ลินช์เอาชนะชาร์ล็อตต์และคว้าแชมป์หญิงสแมคดาวน์เป็นสมัยที่สอง[39] ก่อนเสียแชมป์ให้อาสึกะในศึกทีแอลซี[40]

ในรอยัลรัมเบิล 2019 ลินช์แพ้อาสึกะในแมตช์ชิงแชมป์ แต่ต่อมาเข้าร่วมรอยัลรัมเบิลหญิงแทนลานาที่ได้รับบาดเจ็บ และคว้าชัยชนะด้วยการกำจัดชาร์ล็อตต์เป็นคนสุดท้าย ทำให้เธอได้สิทธิ์ชิงแชมป์กับรอนดา ราวซีย์ที่เรสเซิลเมเนีย 35[41] หลังจากเหตุการณ์หลายอย่าง ทำให้กลายเป็นแมตช์สามเส้าเพื่อชิงแชมป์หญิงรอว์และแชมป์หญิงสแมคดาวน์[42] ที่เรสเซิลเมเนีย 35 ลินช์เอาชนะราวซีย์และชาร์ล็อตต์ในแมตช์ที่เป็นครั้งแรกที่ผู้หญิงได้เป็นคู่เอกของเรสเซิลเมเนีย พร้อมคว้าแชมป์หญิงทั้งสองเส้นและกลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่ครองแชมป์ทั้งสองรายการพร้อมกัน จนได้รับฉายา เบ็กกี ทู เบลต์ส[43] หลังจากนั้น ลินช์เสียแชมป์หญิงสแมคดาวน์ให้ชาร์ล็อตต์ ก่อนกลายเป็นนักมวยปล้ำประจำรอว์[44] จากนั้นเธอกลายเป็นแชมป์หญิงรอว์ที่ครองแชมป์ยาวนานที่สุด โดยทำลายสถิติเดิมของรอนดา ราวซีย์ ในเดือนพฤศจิกายน 2019[45] ต่อมาในวันที่ 11 พฤษภาคม 2020 ลินช์ประกาศสละแชมป์หญิงรอว์เนื่องจากตั้งครรภ์ และเปิดเผยว่าแมตช์มันนีอินเดอะแบงก์หญิงในคืนก่อนหน้านั้นเป็นการแข่งขันเพื่อชิงแชมป์ โดยอาสึกะเป็นผู้ชนะ[46]

หลังจากหายจากวงการไป 15 เดือน ลินช์กลับมาในซัมเมอร์สแลม 2021 และเอาชนะเบียงกา เบแลร์ภายในเวลาไม่ถึง 30 วินาที คว้าแชมป์หญิงสแมคดาวน์เป็นสมัยที่ 4[47] ก่อนย้ายไปแบรนด์รอว์จากดราฟต์ 2021 และแลกแชมป์กับชาร์ล็อตต์ แฟลร์ ทำให้เธอกลายเป็นแชมป์หญิงรอว์[48] ที่เรสเซิลเมเนีย 38 เธอเสียแชมป์ให้เบียงกาหลังครองแชมป์ 162 วัน[49] ต่อมาเธอหันกลับมาเป็นฝ่ายธรรมะหลังซัมเมอร์สแลม 2022[50] แต่ได้รับบาดเจ็บที่ไหล่และพักการแข่งขัน[51] ปี 2023 เธอร่วมทีมกับลิตาเอาชนะดาเมจ คอนโทรล คว้าแชมป์แท็กทีมหญิง ทำให้เป็นแชมป์ทริปเปิลคราวน์หญิงคนที่ 6[52] ต่อมาเธอมีเรื่องกับทริช สตราตัสและเอาชนะเธอในแมตช์กรงเหล็กที่เพย์แบ็ก[53] จากนั้นลินช์เอาชนะทิฟฟานี สแตรตตัน คว้าแชมป์หญิงเอ็นเอ็กซ์ทีและกลายเป็นแชมป์แกรนด์สแลมหญิงคนที่ 6[54] ก่อนเสียแชมป์ให้ไลรา วัลคีเรีย หลังครองแชมป์ 42 วัน[55] ในปี 2024 ลินช์ชนะเอลิมิเนชัน แชมเบอร์[56] และได้ชิงแชมป์โลกหญิงกับรีอา ริปป์ลีย์ที่เรสเซิลเมเนีย 40 แต่แพ้[57] ต่อมาเธอคว้าแชมป์โลกหญิงเป็นสมัยที่ 7 จากแบทเทิลรอยัล[58] ก่อนเสียแชมป์ให้ลิฟ มอร์แกนหลังครองแชมป์ 33 วัน[59] วันที่ 1 มิถุนายน 2024 สัญญาของลินช์กับดับเบิลยูดับเบิลยูอีหมดลง ทำให้เธอกลายเป็นนักมวยปล้ำอิสระ[60]

เธอกลับมาในเรสเซิลเมเนีย 41 หลังพักไป 11 เดือน โดยจับคู่กับไลรา วัลคีเรียและคว้าแชมป์แท็กทีมหญิง[61] แต่เสียแชมป์คืนให้ลิฟ มอร์แกนกับราเคล โรดริเกซในวันถัดมา หลังแมตช์ลินช์โจมตีวัลคีเรียและหันเป็นฝ่ายร้าย[62] ลินช์เผยว่าเป็นคนโจมตีเบย์ลีย์ก่อนเรสเซิลเมเนีย และต่อมาเธอเอาชนะวัลคีเรียที่มันนีอินเดอะแบงก์คว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลหญิงเป็นครั้งแรก[63] ลินช์ครองแชมป์ยาวนานถึง 163 วัน ก่อนเสียให้แม็กซีน ดูปรีในเดือนพฤศจิกายน 2025 จากนั้นเธอคว้าแชมป์คืนได้ในเดือนมกราคม 2026[64] แต่เสียให้เอเจ ลีในเอลิมิเนชัน แชมเบอร์ หลังครองแชมป์ 54 วัน ลินช์กลับมาคว้าแชมป์คืนจากลีในเรสเซิลเมเนีย 42[65] แต่เสียให้โซล รูกาที่แคลชอินอิตาลีในวันที่ 31 พฤษภาคม 2026 หลังครองแชมป์เป็นสมัยที่สาม 43 วัน[66]

รูปแบบการปล้ำและบุคลิก

[แก้]

ลินช์ใช้ท่า ฟูจิวาระ อาร์มบาร์ ซึ่งเรียกว่า “ดิสอาร์มเฮอร์” และท่า พัมพ์แฮนเดิล ไซด์สแลม ซึ่งเรียกว่า “แมนแฮนเดิล สแลม” เป็นท่าปิดฉากของเธอ[67]

หลังจากลินช์ถูกดราฟต์ไปอยู่สแมคดาวน์ในการดราฟต์ดับเบิลยูดับเบิลยูอีปี 2016 เธอใช้ฉายา “ไอริช แลส คิกเกอร์” ต่อมาในช่วงปี 2018 ถึง 2020 เธอใช้ฉายา “เดอะ แมน” หลังจากกลับมาและพลิกบทเป็นฝ่ายร้ายในปี 2021 เธอเริ่มใช้ฉายา “บิ๊กไทม์ เบ็กส์” และหลังจากพลิกกลับมาเป็นฝ่ายธรรมะในปีถัดมา เธอก็กลับมาใช้ฉายา “เดอะ แมน” อีกครั้ง[68]

ผลกระทบและมรดก

[แก้]
“เบ็กกี ลินช์ คือหนึ่งในซูเปอร์สตาร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ดับเบิลยูดับเบิลยูอีอย่างแน่นอน และมรดกของเธอได้ถูกจารึกไว้แล้ว”

—สเตฟานี แม็กแมน ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายแบรนด์ของดับเบิลยูดับเบิลยูอี กล่าวถึงลินช์ในการให้สัมภาษณ์กับดิจิทัล สไป[69]

ตั้งแต่ปี 2018 เบ็กกี้ ลินช์ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำหญิงที่ได้รับความนิยมและเป็นที่จดจำมากที่สุดในยุคของเธอในดับเบิลยูดับเบิลยูอี[70][71] เธอเป็นแชมป์หญิงสแมคดาวน์คนแรกในปี 2016 และเคยครองแชมป์หญิงรอว์และแชมป์หญิงสแมคดาวน์พร้อมกันในช่วงหนึ่ง ในเรสเซิลเมเนีย 35 ปี 2019 ลินช์, ชาร์ล็อตต์ แฟลร์ และรอนดา ราวซีย์ กลายเป็นผู้หญิงกลุ่มแรกที่ได้เป็นคู่เอกของเรสเซิลเมเนีย ขณะที่ลินช์เป็นผู้หญิงคนแรกที่คว้าชัยชนะในแมตช์คู่เอกของเรสเซิลเมเนีย[72]

ลินช์ยังครองสถิติเป็นนักมวยปล้ำหญิงที่ขึ้นปล้ำในแมตช์คู่เอกของรายการแบบจ่ายต่อการรับชมมากที่สุดภายในปีเดียว โดยทำได้ 3 ครั้งในปี 2019[73] ในปีเดียวกัน เธอกลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับรางวัลนักมวยปล้ำยอดนิยมแห่งปีจากโปรเรสต์ลิง อิลลัสเทรเท็ด และเป็นนักมวยปล้ำหญิงคนแรกและคนเดียวในประวัติศาสตร์ดับเบิลยูดับเบิลยูอีที่มียอดขายสินค้าสูงสุดของบริษัทในปี 2019[74] แมตช์ลาสต์ วูแมน สแตนดิงของเธอกับชาร์ล็อตต์ แฟลร์ในดับเบิลยูดับเบิลยูอี อีโวลูชัน ได้รับการจัดอันดับให้เป็นอันดับ 1 ในรายชื่อ 25 แมตช์ยอดเยี่ยมแห่งปี 2018 ของดับเบิลยูดับเบิลยูอี ถือเป็นแมตช์ของผู้หญิงคู่แรกที่ได้รับอันดับสูงสุดดังกล่าว[75]

ผมคิดไม่ออกเลยว่าจะมีช่วงเวลาไหนที่เป็นสัญลักษณ์และสามารถนิยามการต่อสู้ครั้งนั้นได้มากไปกว่านี้ อีกทั้งยังเป็นภาพที่น่าจดจำอย่างมาก ช่วงเวลานั้นแทบจะสรุปการเปลี่ยนแปลงที่กำลังเกิดขึ้นในวงการมวยปล้ำได้ทั้งหมด และแสดงให้เห็นว่าคุณเข้ามาครองทุกอย่างในวงการ จนแทบกล่าวได้ว่า ‘เดอะ แมน’ ถือกำเนิดขึ้นในช่วงเวลานั้น

—ซีเอ็มพังก์กล่าวถึงภาพใบหน้าที่เต็มไปด้วยเลือดของลินช์ในเดือนพฤศจิกายน 2018[76]

โทนี สตอร์มยกให้ลินช์เป็นแรงบันดาลใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเธอ และกล่าวว่าลินช์กำลังยกระดับวงการมวยปล้ำหญิงไปอีกระดับ[77] ขณะที่จิม รอสส์เคยเรียกลินช์ในปี 2019 ว่าเป็นนักมวยปล้ำที่ได้รับความนิยมสูงที่สุดในดับเบิลยูดับเบิลยูอี[78] และในปี 2024 เนีย แจ็กซ์กล่าวว่าลินช์จะได้รับการจดจำในฐานะหนึ่งในนักมวยปล้ำหญิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในวงการ[79]

ลินช์ยังเป็นนักมวยปล้ำดับเบิลยูดับเบิลยูอีคนแรกที่ได้ขึ้นปกนิตยสารอีเอสพีเอ็น เดอะ แมกกาซีนในปี 2019[80] และในเดือนเมษายน 2020 เธอเป็นนักมวยปล้ำที่ได้รับค่าจ้างสูงสุดอันดับ 6 ของดับเบิลยูดับเบิลยูอี และเป็นนักมวยปล้ำหญิงที่ได้รับค่าจ้างสูงสุด โดยมีรายได้ 3.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามการจัดอันดับของฟอร์บส์[81] ในปี 2022 นิตยสารกลาซีอาได้ยกให้ลินช์เป็นหนึ่งใน ผู้หญิงผู้พลิกโฉมวงการแห่งศตวรรษที่ 21[82]

สื่ออื่นๆ

[แก้]

ควินเคยทำงานเป็นนักแสดงแทนในตอนหนึ่งของซีรีส์ ไวกิงส์ ในปี 2013[83] และในเดือนพฤศจิกายน 2017 เธอถูกเขียนออกจากรายการของดับเบิลยูดับเบิลยูอีเป็นเวลาหลายเดือน เพื่อไปถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง เดอะ มารีน 6: โคลส ควอร์เตอร์ส[84]

เบ็กกี้ ลินช์ปรากฏเป็นตัวละครที่เล่นได้ในเกมดับเบิลยูดับเบิลยูอีทั้งหมด 10 เกม โดยในเกม WWE 2K20 เธอยังเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำที่ได้ขึ้นปกเกมอีกด้วย[85] นอกจากนี้ เพลงเปิดตัวของเธอยังถูกเปิดหลังจากทีมซานโฮเซ บาราคูดา ของอเมริกันฮอกกี้ลีกทำประตูได้ในเกมเหย้า[4]

เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2022 มีการยืนยันว่าควินจะปรากฏตัวในตอนเปิดซีซันที่ 3 ของซีรีส์ ยัง ร็อก โดยรับบทเป็น ซินดี ลอเปอร์[86]

เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 2023 ลินช์เข้าร่วมรายการ เซเลบริตี จีโอพาร์ดี! ซึ่งตอนดังกล่าวมีผู้ชมสูงสุดของซีซันที่ 4.2 ล้านคน[87] เธอสร้างสถิติของรายการด้วยการตอบคำถามมาตรฐานทั้ง 60 ข้อผิดทั้งหมด อย่างไรก็ตาม เธอตอบถูก 2 ข้อในรอบทริปเปิล จีโอพาร์ดี และตอบคำถามในรอบไฟนอล จีโอพาร์ดีได้ถูกต้อง[88][89][90]

เมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2024 หนังสืออัตชีวประวัติของเธอ เบ็กกี้ ลินช์: เดอะ แมน: น็อต ยัวร์ อเวอเรจ อเวอเรจ เกิร์ล ได้รับการตีพิมพ์โดยแกลเลอรี บุ๊กส์ และในวันที่ 14 เมษายน 2024 หนังสือเล่มนี้ติดอันดับหนังสือขายดีของเดอะ นิวยอร์ก ไทมส์[91]

งานอื่นๆ

[แก้]

ในช่วงที่ห่างหายจากวงการมวยปล้ำ ควินทำงานด้านการแสดงและได้รับบทในละครหลายเรื่องในปี 2011 และ 2012 เธอสำเร็จการศึกษาด้านการแสดงจากสถาบันดับลิน อินสติติวต์ ออฟ เทคโนโลยี และเคยศึกษาที่โคลัมเบีย คอลเลจ ชิคาโก รวมถึงโรงเรียนการแสดงเกตตี นอกจากนี้ เธอยังเคยทำงานเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินของสายการบินแอร์ ลิงกัสเป็นเวลาสองปีครึ่งอีกด้วย

ชีวิตส่วนตัว

[แก้]

ควินเริ่มออกเดทกับเพื่อนนักมวยปล้ำอาชีพ โคลบี โลเปซ หรือที่รู้จักกันดีในชื่อเซธ รอลลินส์ ในเดือนมกราคม 2019 ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เปิดเผยต่อสาธารณะในเดือนเมษายน หลังจากการคาดเดาหลายเดือน[92][93] ทั้งคู่หมั้นหมายกันในเดือนสิงหาคม 2019[92] ลูกสาวของพวกเขาเกิดในเดือนธันวาคม 2020[94] ควินและโลเปซแต่งงานกันเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2021[95] เคน พ่อของควิน เสียชีวิตในเดือนมีนาคม 2021[96]

เมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2024 ควินประกาศว่าเธอเป็นพลเมืองของสหรัฐอเมริกา[97]

ข้อพิพาทเรื่องเครื่องหมายการค้า

[แก้]

ในเดือนกันยายน 2019 ริค แฟลร์ ขู่ว่าจะดำเนินการทางกฎหมายกับ WWE และยื่นขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าสำหรับคำว่า "The Man" ซึ่งเป็นชื่อเล่นที่ลินช์ใช้ในเวลานั้น การขู่ดำเนินคดีดังกล่าวทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างริค แฟลร์กับชาร์ล็อตต์ ลูกสาวของเขา ซึ่งในขณะนั้นเป็นคู่ปรับของลินช์ในเนื้อเรื่อง[98] ลินช์ตอบโต้การกระทำดังกล่าวโดยยืนยันว่าเธอยังคงชอบและให้ความเคารพริค แฟลร์อยู่ ในเดือนพฤษภาคม 2020 ริค แฟลร์ได้โอนสิทธิ์ในชื่อเล่นและกิมมิค "The Man" ให้กับ WWE โดยเงื่อนไขของการโอนสิทธิ์ไม่ได้ถูกเปิดเผย ในปี 2021 ริค แฟลร์เริ่มมีความบาดหมางกับลินช์ โดยกล่าวหาว่าเธอใช้คำว่า "The Man" โดยไม่ได้รับอนุญาตอย่างชัดเจนจากเขา แต่ข้อพิพาทดังกล่าวจบลงเมื่อแฟลร์ออกมาขอโทษลินช์ในเดือนมกราคม 2023[99]

ผลงานวงการบันเทิง

[แก้]

ภาพยนตร์

[แก้]
Year Title Role Notes
2018 The Marine 6: Close Quarters Maddy Hayes Film debut[84]
2021 Rumble Axehammer (voice) [100]
2025 Happy Gilmore 2 Flex [101]

โทรทัศน์

[แก้]
Year Title Role Notes
2013 Vikings Stunt double 1 episode[83]
2018 Carpool Karaoke: The Series Herself Episode: "WWE: Triple H, Stephanie McMahon & More"
2019 Straight Up Steve Austin Episode: "Becky Lynch"
Ridiculousness
2020 Billions Episode: "The New Decas"[102]
Game On! Episode: "Celebrity Guests: Becky Lynch and Joel McHale"
2022 WWE Rivals Herself Episode: "Triple H vs. Mick Foley"
2022–2023 Young Rock Cyndi Lauper 2 episodes – Credited as Rebecca Quin
Biography: WWE Legends Herself 3 episodes: "WrestleMania 1", "Bella Twins" and "Dusty Rhodes"
2023 Weakest Link Episode: "WWE Superstars Special"
Celebrity Family Feud 1 episode
The Kelly Clarkson Show Season 4, episode 88 – The Kelly Clarkson Show – Ava Max, Becky Lynch, Seal
Celebrity Jeopardy! 1 episode
2026 Star Trek: Starfleet Academy[103] Lieutenant Ya 2 episodes – Credited as Rebecca Quin

เว็บซีรีส์

[แก้]
Year Title Role Notes
2018–present UpUpDownDown Herself / Soulless Senpai

แชมป์และรางวัล

[แก้]
คว้าแชมป์หญิงทั้งสองเส้นในคู่เอก WrestleMania 35
แชมป์หญิงอินเตอร์คอนติเนนทัล

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ Lynch's first four reigns occurred when the title was known as the SmackDown Women's Championship.

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 "Becky Lynch". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ 2017. สืบค้นเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "Shimmer Roster". Shimmer Women Athletes. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 14 สิงหาคม 2009. สืบค้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน 2009.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. 1 2 3 4 "Rebecca Knox". Slammin Ladies. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 10 สิงหาคม 2010. สืบค้นเมื่อ 6 กันยายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. 1 2 3 "WWE Not The 'Land Of Opportunity' For Becky Lynch | Fightful Wrestling". fightful.com. 5 มีนาคม 2018. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 ธันวาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 24 ธันวาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. 1 2 3 4 5 6 Mata, Shiai (2005). "Rebecca Knox Q & A; Hibernian Battler Crosses the Atlantic". Lady Sports. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 กรกฎาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 6 กันยายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ Campbell, Brian (23 กันยายน 2016). "WWE's Becky Lynch: McGregor knows what he's doing". ESPN. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 ธันวาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 23 ธันวาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ "WWE Profile – Becky Lynch". ESPN. 18 ธันวาคม 2018. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 ธันวาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 23 ธันวาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ Quin, Rebecca (2024). Becky Lynch: The Man - Not Your Average Average Girl (พิมพ์ครั้งที่ 1st UK / Ireland). London: Sphere (Little Brown). ISBN 9781408732359.
  9. ↑ Hyland, John (31 มีนาคม 2016). "Queen of the Ring: Becky Lynch interview". Totally Dublin. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 เมษายน 2018. สืบค้นเมื่อ 24 ธันวาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Windsor, William (15 ตุลาคม 2015). "Becky Lynch On Who The Best Wrestler In The World Is, Her Look, Sara Del Ray's Influence, More". Wrestling Inc. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 ธันวาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 28 ธันวาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. 1 2 "Rebecca Knox". G.L.O.R.Y. Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 8 กรกฎาคม 2005. สืบค้นเมื่อ 6 กันยายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ "Past Events: Surrey, BC – May 27th, 2005". SuperGirls Wrestling. 27 พฤษภาคม 2005. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 28 กันยายน 2011. สืบค้นเมื่อ 6 กันยายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "Past Events". SuperGirls Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 28 กันยายน 2011. สืบค้นเมื่อ 6 กันยายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "Rebecca Knox". SuperGirls Wrestling. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 7 กุมภาพันธ์ 2008. สืบค้นเมื่อ 6 กันยายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "Results: Rebecca Knox becomes the first SuperGirls champion!". SuperGirls Wrestling. 29 มิถุนายน 2005. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 16 กรกฎาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 6 กันยายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ Allen, Stewart. "Supergirls Volume 1 DVD review with Stewart Allen". Wrestling Observer/Figure Four Online. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 พฤษภาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 6 กันยายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ Johns, Greg (26 กันยายน 2005). "Supergirls strong in B.C. debut". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 9 กรกฎาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 6 กันยายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ Johns, Fred (28 เมษายน 2006). "Ivory proud to be independent; Former WWE Women's champ takes NWA Supergirls Championship". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 21 มิถุนายน 2015. สืบค้นเมื่อ 6 กันยายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ "ChickFight Results". ChickFight. ChickFight. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 17 กรกฎาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 8 มิถุนายน 2008.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. ↑ "IW*GP « Events Database «". Cagematch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 30 ธันวาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ "Results". Shimmer Women Athletes. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 ตุลาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 6 กันยายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ "WAW « Events Database «". Cagematch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 3 มกราคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ "Rebecca Knox Injury". SuperGirls. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 10 เมษายน 2011. สืบค้นเมื่อ 6 กันยายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ "FFPW « Events Database «". Cagematch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2021. สืบค้นเมื่อ 3 มกราคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ Sheehy, Clodagh (8 เมษายน 2013). "Wrestler Rebecca ready to take on the world". Herald.ie. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 พฤษภาคม 2013. สืบค้นเมื่อ 9 เมษายน 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ Namako, Jason (29 สิงหาคม 2013). "New WWE signees get their NXT ring names". WrestleView. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 กันยายน 2013. สืบค้นเมื่อ 29 สิงหาคม 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ Trionfo, Richard (26 มิถุนายน 2014). "WWE NXT report: Neville versus Van Dam; Vaudevillains in action; Becky Lynch and Bull Dempsey debut; a return...with attitude". Pro Wrestling Insider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 กรกฎาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 27 มิถุนายน 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ Caldwell, James (13 กรกฎาคม 2015). "Caldwell's WWE Raw Results 7/13: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw – Brock Smash, final Battleground PPV hype, more". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 กรกฎาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 13 กรกฎาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ Caldwell, James (7 สิงหาคม 2015). "WWE news: WWE introduces replacement name for Paige Trio". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 สิงหาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 7 สิงหาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ Meltzer, Dave (23 สิงหาคม 2015). "WWE SummerSlam 2015 live results: Brock Lesnar vs. Undertaker, John Cena vs. Seth Rollins". Wrestling Observer Newsletter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 สิงหาคม 2015. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ Caldwell, James (24 มกราคม 2016). "1/24 Royal Rumble PPV Results – Caldwell's Complete Live Report". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 มกราคม 2016. สืบค้นเมื่อ 25 มกราคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  32. ↑ Trionfo, Richard (3 เมษายน 2016). "Complete WWE Wrestlemania 32 report: The Women's Title Debuts, Who Is in Charge of Raw?, Andre the Giant Battle Royal, IC Title Ladder Match, and More in the 6 Hours and 50 Minutes of Coverage". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 เมษายน 2016. สืบค้นเมื่อ 3 เมษายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ Trionfo, Richard (19 กรกฎาคม 2016). "Complete Smackdown Draft Report: Who Went Where?, Which NXT Wrestlers Got Promoted?, Who Is the Next WWE Champion Going into Battleground, and More". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 กรกฎาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 27 กรกฎาคม 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ Caldwell, James (11 กันยายน 2016). "9/11 WWE Backlash Results – Caldwell's Ongoing PPV Report". Pro Wrestling Torch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 กันยายน 2016. สืบค้นเมื่อ 12 กันยายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ Wortman, James (4 ธันวาคม 2016). "Alexa Bliss def. SmackDown Women's Champion Becky Lynch (Tables Match)". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2017. สืบค้นเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. ↑ Trionfo, Richard (18 มิถุนายน 2017). "Complete WWE Money In The Bank Ppv Coverage: History Is Made By The Women, Two Debuts, Randy Orton Wrestles In Front Of His Father, And The Champions Have To Look Over Their Shoulders". Pro Wrestling Insider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 กรกฎาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 4 สิงหาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ Strode, Cory (28 มกราคม 2018). "Full Royal Rumble Coverage". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 4 สิงหาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ Carapola, Stuart (19 สิงหาคม 2018). "Complete Summerslam 2018 Coverage". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 สิงหาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ Johnson, Mike (16 กันยายน 2018). "Complete WWE Hell In A Cell PPV Coverage Including Title Changes, A Surprise Return, Two Hell In A Cell Bouts And More". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 กันยายน 2018. สืบค้นเมื่อ 17 กันยายน 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. ↑ Johnson, Mike (16 ธันวาคม 2018). "The Man Vs. The Queen Vs. The Empress, Bryan Vs Styles, Dean Vs. Seth & More: Complete WWE TLC PPV Coverage". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 ธันวาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 17 ธันวาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. ↑ Johnson, Mike (27 มกราคม 2019). "Complete WWE Royal Rumble 2019 Coverage". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 มกราคม 2019. สืบค้นเมื่อ 28 มกราคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  42. ↑ Trionfo, Richard (4 มีนาคม 2019). "WWE Raw Report: New Matches For Sunday, Tag Title Match, A Respect Gauntlet, The Shield Is Back?, And More". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 มีนาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  43. ↑ Carapola, Stuart (7 เมษายน 2019). "Complete Wrestlemania 35 Coverage: New Champions Are Crown, Triple H Puts His Career On The Line, Does Kofi Get His Moment, The Women Make History With All The Gold On The Line, And More". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 มิถุนายน 2020. สืบค้นเมื่อ 8 เมษายน 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  44. ↑ Trionfo, Richard (13 พฤษภาคม 2019). "WWE Raw Report: A Contract Signing, A Change to Money in the Bank?, Firefly Fun House Goes Darker, and More". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 มิถุนายน 2019. สืบค้นเมื่อ 7 ตุลาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  45. ↑ "Becky Lynch becomes longest-reigning Raw Women's Champion". WWE. 26 พฤศจิกายน 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 พฤศจิกายน 2019. สืบค้นเมื่อ 27 พฤศจิกายน 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  46. ↑ "WWE champion, Becky Lynch, announces pregnancy and relinquishes title". CNN.com. CNN. 12 พฤษภาคม 2020. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 พฤษภาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 12 พฤษภาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  47. ↑ Powell, Jason (21 สิงหาคม 2021). "WWE SummerSlam results: Powell's review of Roman Reigns vs. John Cena for the WWE Universal Championship, Bianca Belair vs. Sasha Banks for the Smackdown Women's Championship, Bobby Lashley vs. Goldberg for the WWE Championship, Edge vs. Seth Rollins, Nikki ASH vs. Charlotte Flair vs. Rhea Ripley for the Raw Women's Championship". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 สิงหาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 22 สิงหาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  48. ↑ Currier, Joseph (22 ตุลาคม 2021). "Becky Lynch & Charlotte Flair swap WWE Women's title belts". f4wonline.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 ตุลาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  49. ↑ Powell, Jason (2 เมษายน 2022). "WrestleMania 38 results: Powell's live review of night one with Steve Austin on The KO Show, Charlotte Flair vs. Ronda Rousey for the Smackdown Women's Title, Becky Lynch vs. Bianca Belair for the Raw Women's Title, Seth Rollins vs. an opponent of Vince McMahon's choosing". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 เมษายน 2022. สืบค้นเมื่อ 2 เมษายน 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  50. ↑ Powell, Jason (30 กรกฎาคม 2022). "WWE SummerSlam results: Powell's review of Roman Reigns vs. Brock Lesnar in a Last Man Standing match for the Undisputed WWE Universal Championship, Bianca Belair vs. Becky Lynch for the Raw Women's Title, The Usos vs. The Street Profits for the Undisputed WWE Tag Titles, Liv Morgan vs. Ronda Rousey for the Smackdown Women's Title". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 กรกฎาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 30 กรกฎาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  51. ↑ WWE.com Staff (1 สิงหาคม 2022). "Becky Lynch Injury Update". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 สิงหาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 2 สิงหาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  52. ↑ Brookhouse, Brent (27 กุมภาพันธ์ 2023). "WWE Raw results, recap, highlights: Trish Stratus returns to help Becky Lynch and Lita win women's tag titles". CBSSports. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2023. สืบค้นเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  53. ↑ Gilpin, Matt (2 กันยายน 2023). "WWE Payback 2023 full recap, highlights, photos and exclusives". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 กันยายน 2023. สืบค้นเมื่อ 3 กันยายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  54. ↑ Moore, John (12 กันยายน 2023). "NXT TV results (9/12): Moore's review of Tiffany Stratton vs. Becky Lynch for the NXT Women's Title, Wes Lee vs. Ilja Dragunov for a shot at the NXT Title, Heritage Cup tournament matches". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 กันยายน 2023. สืบค้นเมื่อ 12 กันยายน 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  55. ↑ Moore, John (24 ตุลาคม 2023). "NXT TV results (10/24): Moore's review of Becky Lynch vs. Lyra Valkyria for the NXT Women's Title, Tony D'Angelo and Stacks vs. Andre Chase and Duke Hudson for the NXT Tag Titles". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 ตุลาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 24 ตุลาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  56. ↑ Powell, Jason (24 กุมภาพันธ์ 2024). "WWE Elimination Chamber results: Powell's live review of Rhea Ripley vs. Nia Jax for the Women's World Championship, Elimination Chamber matches, Grayson Waller Effect with Seth Rollins and Cody Rhodes". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2024. สืบค้นเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  57. ↑ Powell, Jason (6 เมษายน 2024). "WrestleMania XL results: Powell's live review of night one with The Rock and Roman Reigns vs. Seth Rollins and Cody Rhodes, Rhea Ripley vs. Becky Lynch for the Women's World Championship". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 เมษายน 2024. สืบค้นเมื่อ 7 เมษายน 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  58. ↑ Sam, Doric. "Becky Lynch Wins WWE Women's World Title; Rhea Ripley Vacated Last Week on Raw". Bleacher Report (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 เมษายน 2024. สืบค้นเมื่อ 23 เมษายน 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  59. ↑ Powell, Jason (25 พฤษภาคม 2024). "WWE King and Queen of the Ring results: Powell's live review of Cody Rhodes vs. Logan Paul for the WWE Title, Gunther vs. Randy Orton in the KOTR finals, Nia Jax vs. Lyra Valkyria in the QOTR finals". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 กันยายน 2024. สืบค้นเมื่อ 25 พฤษภาคม 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  60. ↑ "BECKY LYNCH NOW FREE AGENT, IMPORTANT ADVICE FROM ADAM PEARCE, CHAD GABLE AND MORE". PWInsider. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 ธันวาคม 2024. สืบค้นเมื่อ 3 ธันวาคม 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  61. ↑ "WrestleMania 41 LIVE: Results and analysis for Cody Rhodes vs. John Cena". ESPN.com (ภาษาอังกฤษ). 21 เมษายน 2025. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 เมษายน 2025. สืบค้นเมื่อ 21 เมษายน 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  62. ↑ Mueller, Chris. "WWE Raw Results, Winners, Live Grades, Reaction, Highlights After WrestleMania 41". bleacherreport.com (ภาษาอังกฤษ). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 เมษายน 2025. สืบค้นเมื่อ 22 เมษายน 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  63. ↑ Powell, Jason (7 มิถุนายน 2025). "WWE Money in the Bank results: Powell's review of John Cena and Logan Paul vs. Jey Uso and Cody Rhodes, two MITB ladder matches, Lyra Valkyria vs. Becky Lynch for the Women's Intercontinental Title". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 มิถุนายน 2025. สืบค้นเมื่อ 8 มิถุนายน 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  64. ↑ Russell, Skylar (17 พฤศจิกายน 2025). "Maxxine Dupri Defeats Becky Lynch To Win Women's Intercontinental Title After AJ Lee Distraction On WWE Raw". Fightful. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2025. สืบค้นเมื่อ 17 พฤศจิกายน 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  65. ↑ Powell, Jason (เมษายน 18, 2026). "WrestleMania 42 results: Powell's live review of night one with Cody Rhodes vs. Randy Orton for the WWE Championship, Stephanie Vaquer vs. Liv Morgan for the Women's World Championship". Pro Wrestling Dot Net. สืบค้นเมื่อ เมษายน 18, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  66. ↑ Powell, Jason (พฤษภาคม 31, 2026). "WWE Clash in Italy results: Powell's review of Roman Reigns vs. Jacob Fatu in Tribal Combat for the World Hvt. Championship, Cody Rhodes vs. Gunther for the WWE Championship, Brock Lesnar vs. Oba Femi". Pro Wrestling Dot Net. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 พฤษภาคม 2026. สืบค้นเมื่อ พฤษภาคม 31, 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  67. ↑ Lucha, Jonie (28 พฤษภาคม 2019). "Becky Lynch debutó un nuevo remate en Monday Night Raw". Superluchas. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 มกราคม 2022. สืบค้นเมื่อ 7 มกราคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  68. ↑ "WWE habría abandonado la batalla legal por el apodo 'The Man'". 7 มกราคม 2022. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 มกราคม 2022. สืบค้นเมื่อ 7 มกราคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  69. ↑ "Stephanie McMahon says some women were 'very against' Becky Lynch calling herself The Man". digitalspy.com. 20 สิงหาคม 2020. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 สิงหาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  70. ↑ Gallagher, Marilee (8 กันยายน 2019). "Becky Lynch Continues Mainstream Stardom Appearing in Four Commercials with ESPN, US Open". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 ธันวาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 3 ตุลาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  71. ↑ "Becky Lynch Might be the Next to Follow the Footsteps of Dwayne "The Rock" Johnson". EssentiallySports. 11 พฤษภาคม 2020. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 ธันวาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 30 กันยายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  72. ↑ "Becky Lynch makes WWE history". BBC News. 8 เมษายน 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 เมษายน 2019. สืบค้นเมื่อ 12 กันยายน 2020.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  73. ↑ Axel Saalbach. "Wrestlingdata.com – The World's Largest Wrestling Database". wrestlingdata.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 กรกฎาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 25 กรกฎาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  74. ↑ Oestriecher, Blake. "WWE Has A New No. 1 Merchandise Seller, And It Might Surprise You Who It Is". Forbes. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 มิถุนายน 2020. สืบค้นเมื่อ 24 กรกฎาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  75. ↑ "WWE.com's Top 25 Matches of 2018". Wwe.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 ตุลาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 7 ตุลาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  76. ↑ "CM Punk compares Becky Lynch with Stone Cold Steve Austin". Superluchas. 22 มกราคม 2020. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 เมษายน 2021. สืบค้นเมื่อ 3 ตุลาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  77. ↑ "Toni Storm Calls Becky Lynch Her Biggest Inspiration". Sescoops. 28 ธันวาคม 2018. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 พฤศจิกายน 2020. สืบค้นเมื่อ 3 ตุลาคม 2020.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  78. ↑ "411MANIA". Jim Ross Says Becky Lynch Is WWE's Most Over Star, Lynch Responds. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 พฤศจิกายน 2020. สืบค้นเมื่อ 3 ตุลาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  79. ↑ "411Mania". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 กันยายน 2024. สืบค้นเมื่อ 23 กันยายน 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  80. ↑ Campisi, Jessica (9 กรกฎาคม 2019). "Women's champion Becky Lynch becomes first WWE star to appear on ESPN cover". TheHill. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 พฤศจิกายน 2020. สืบค้นเมื่อ 15 สิงหาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  81. ↑ Bixenspan, David. "WWE's Highest-Paid Wrestlers 2020: WrestleMania Holds The Spotlight Despite Coronavirus Shutdowns". Forbes. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 กรกฎาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 22 กรกฎาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  82. ↑ "Glazia Magazine Names Becky Lynch as a Top Female Game-Changer". 13 เมษายน 2022. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 เมษายน 2022. สืบค้นเมื่อ 15 เมษายน 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  83. 1 2 Quin, Rebecca. "Rebecca Quin on Instagram". Instagram. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 พฤศจิกายน 2016. สืบค้นเมื่อ 13 กันยายน 2016.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  84. 1 2 "WWE Studios & Sony Pictures Team on Action Film The Marine 6: Close Quarters". Broadway World. 22 พฤศจิกายน 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 พฤศจิกายน 2018. สืบค้นเมื่อ 23 ธันวาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  85. ↑ Artus, Matthew. "Becky Lynch, Roman Reigns unveiled as WWE 2K20 cover Superstars". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 สิงหาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 19 สิงหาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  86. ↑ Currier, Joseph (1 พฤศจิกายน 2022). "WWE star Becky Lynch to play Cyndi Lauper in 'Young Rock'". Wrestling Observer Newsletter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 พฤศจิกายน 2022. สืบค้นเมื่อ 1 พฤศจิกายน 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  87. ↑ Seitz, Loree (27 พฤศจิกายน 2023). "'Celebrity Jeopardy!' and 'Celebrity Wheel of Fortune' Hit Ratings High". TheWrap. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 ธันวาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 13 ธันวาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  88. ↑ Butterfield, Michelle (16 พฤศจิกายน 2023). "WWE star Becky Lynch sets a dismal new 'Jeopardy!' record". Global News. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 ธันวาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 13 ธันวาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  89. ↑ Bengel, Chris (16 พฤศจิกายน 2023). "WWE star Becky Lynch becomes first 'Jeopardy!' player to give zero correct answers through 60 clues". CBSSports.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 ธันวาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 13 ธันวาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  90. ↑ Dillon, Brian (17 พฤศจิกายน 2023). "Irish wrestler Becky Lynch sets Jeopardy record for her bad performance". Irish Star. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 ธันวาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 13 ธันวาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  91. ↑ "Combined Print & E-Book Nonfiction April 14, 2024". The New York Times. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 เมษายน 2024. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2024.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  92. 1 2 "Seth Rollins And Becky Lynch Are Engaged". Pro Wrestling Sheet. 22 สิงหาคม 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 พฤศจิกายน 2019. สืบค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  93. ↑ "Seth Rollins Confirms That He And Becky Lynch Are In A Relationship". Fightful.com. 13 พฤษภาคม 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 พฤษภาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 13 พฤษภาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  94. ↑ Lambert, Jeremy (7 ธันวาคม 2020). "Becky Lynch and Seth Rollins Welcome First Child | Fightful Wrestling". www.fightful.com. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 ธันวาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 8 ธันวาคม 2020.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  95. ↑ "Seth Rollins and Becky Lynch tie the knot today!". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 มิถุนายน 2021. สืบค้นเมื่อ 29 มิถุนายน 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  96. ↑ Lyne, Laura (11 มีนาคม 2021). "Dublin's Becky Lynch left heartbroken following death of beloved dad Ken Quin". DublinLive.ie. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ 2022. สืบค้นเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ 2022. Dubliner Becky Lynch ... beloved dad Ken, who sadly passed away earlier today. ... Tributes ... Dwayne "The Rock" Johnson, ... Cathal Pendred and ... Katie McCabe. ... Ken Quin (Mungret, Co. Limerick. Formerly of South Circular Road ... father of Richard and Rebecca. Beloved son of the late Kevin and Patsy. Sadly missed ... granddaughter Roux, brother ... sisters ...{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  97. ↑ "WWE star Becky Lynch becomes a United States citizen". The Wrestling Observer. 19 มีนาคม 2024. สืบค้นเมื่อ 19 มีนาคม 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  98. ↑ Daniels, Tim. "Ric Flair Threatening Legal Action vs. WWE for Becky Lynch's 'The Man' Gimmick". Bleacher Report. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 มีนาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 29 มีนาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  99. ↑ Phelan, Chris (9 กุมภาพันธ์ 2023). "Real-Life Bad Blood Between Becky Lynch & Ric Flair Thankfully Over, Says Seth Rollins". USA Insider. USA Network. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 มีนาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 29 มีนาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  100. ↑ D'Alessandro, Anthony (19 กันยายน 2019). "Paramount Animation & WWE Studios Partner For Upcoming Feature 'Rumble'". ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 กันยายน 2019. สืบค้นเมื่อ 29 เมษายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  101. ↑ Exclusive: The First WWE-Netflix Crossover Will Be...
  102. ↑ "Becky Lynch To Appear On Showtime's "Billions"". Wrestling Inc. 29 เมษายน 2020. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 พฤษภาคม 2020. สืบค้นเมื่อ 29 เมษายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  103. ↑ Quin, Rebecca [@BeckyLynchWWE] (16 ธันวาคม 2024). "Not your average average Starfleet officer!" (ทวีต). สืบค้นเมื่อ 3 พฤษภาคม 2025 – โดยทาง ทวิตเตอร์.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  104. 1 2 3 Silverstein, Adam (26 ธันวาคม 2018). "The Man comes around: Becky Lynch breaks out for WWE as the 2018 Wrestler of the Year". CBS Sports. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 ธันวาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 26 ธันวาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  105. ↑ Staszewski, Joseph (26 ธันวาคม 2023). "The Post's 2023 pro wrestling awards". New York Post. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 ธันวาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 29 ธันวาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  106. 1 2 "Here are the 11 @OfficialPWI Achievement Award winners: Wrestler: @AdamColePro, Tag Team: Kyle O'Reilly @KORcombat & @theBobbyFish, Woman & Popular: @BeckyLynchWWE, Comeback & Inspirational: @WWERomanReigns, Hated: @BaronCorbinWWE, Improved: @MrGMSI_BCage ..." ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 16 มกราคม 2020. สืบค้นเมื่อ 14 มกราคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  107. ↑ Thomas, Jeremy (10 มกราคม 2019). "AJ Styles & Becky Lynch Named PWI Wrestler & Woman of the Year for 2018". 411MANIA. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 มกราคม 2019. สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  108. ↑ "Becky Lynch tops PWI Women's 100 list". Diva Dirt. 31 ตุลาคม 2019. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2 พฤศจิกายน 2019. สืบค้นเมื่อ 31 ตุลาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  109. ↑ "Queens of Chaos Championship". Cagematch. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 เมษายน 2016. สืบค้นเมื่อ 9 มีนาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  110. ↑ Barrasso, Justin (31 ธันวาคม 2023). "Ranking The Top 10 Wrestlers of 2023". Sports Illustrated. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 มกราคม 2024. สืบค้นเมื่อ 1 มกราคม 2024.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  111. ↑ Barrasso, Justin (28 ธันวาคม 2018). "Counting down the top 10 women's wrestlers of 2018". Sports Illustrated. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 มกราคม 2019. สืบค้นเมื่อ 3 มกราคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  112. ↑ Barrasso, Justin. "The Top 10 Women Wrestlers of 2019". Sports Illustrated. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 มกราคม 2020. สืบค้นเมื่อ 2 มกราคม 2020.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  113. ↑ Pullar III, Sid (30 กันยายน 2024). "20 Greatest WWE Wrestlers Of All Time". Sports Illustrated. สืบค้นเมื่อ 26 พฤศจิกายน 2024.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  114. ↑ "ECCW – NWA/ECCW Champions". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 24 กันยายน 2005. สืบค้นเมื่อ 9 มีนาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  115. ↑ Meltzer, Dave (25 มกราคม 2016). "January 25, 2016 Wrestling Observer Newsletter: 2015 Observer Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter. Campbell, California: 43. ISSN 1083-9593.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  116. ↑ Stoughton, Derek (22 มีนาคม 2019). "2018 Wrestling Observer Newsletter Awards Revealed". Wrestling Rumors. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 มีนาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 23 มีนาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  117. ↑ "BONUS SHOW: Wrestling Observer Newsletter Awards". Post Wrestling. 17 มีนาคม 2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 มีนาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 23 มีนาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  118. ↑ Meltzer, Dave (5 มีนาคม 2020). "March 13, 2020 Observer Newsletter: 40th Annual Awards Issue". Wrestling Observer Newsletter. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 พฤศจิกายน 2020. สืบค้นเมื่อ 8 มีนาคม 2020.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  119. ↑ Meltzer, Dave (14 กุมภาพันธ์ 2025). "February 17, 2025 Observer Newsletter: The 2024 Awards issue". Wrestling Observer Newsletter. สืบค้นเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  120. ↑ "WWE Raw Women's Championship". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 มิถุนายน 2016. สืบค้นเมื่อ 16 พฤษภาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  121. ↑ "SmackDown Women's Championship". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 มีนาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 9 มีนาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  122. ↑ "WWE Women's Tag Team Championship". World Wrestling Entertainment (WWE).
  123. ↑ Benigno, Anthony. "Becky Lynch won the 30-Woman Royal Rumble Match". WWE. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 มกราคม 2019. สืบค้นเมื่อ 27 มกราคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  124. 1 2 Thomas, Jeremy (23 ธันวาคม 2018). "WWE Announces Year-End Awards on Instagram". 411mania. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 ธันวาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 23 ธันวาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  125. ↑ Perez, Chris (28 ธันวาคม 2019). "WWE Reveals 2019 Year End Award Winners". Comic Book Resources. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 พฤษภาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 18 พฤษภาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

บรรณานุกรม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เบ็กกี_ลินช์&oldid=13207242"