ข้ามไปเนื้อหา

เบาบับ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เบาบับ
เบาบับโตเต็มวัยออกดอกในแทนซาเนีย
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ แก้ไขการจำแนกนี้
อาณาจักร: พืช
Plantae
เคลด: พืชมีท่อลำเลียง
Tracheophyta
เคลด: พืชดอก
Angiosperms
เคลด: พืชใบเลี้ยงคู่แท้
Eudicots
เคลด: โรสิด
Rosids
อันดับ: ชบา
Malvales
วงศ์: ชบา
Malvaceae
สกุล: Adansonia
L.
สปีชีส์: A.  digitata
ชื่อทวินาม
Adansonia digitata
L.
ชื่อพ้อง[1]
  • Adansonia bahobab L.
  • Adansonia baobab Gaertn.
  • Adansonia integrifolia Raf.
  • Adansonia kilima Pettigrew, K.L.Bell, Bhagw., Grinan, Jillani, Jean Mey., Wab
  • Adansonia scutula Steud. Syno
  • Adansonia situla (Lour.) Spreng.
  • Adansonia somalensis Chiov.
  • Adansonia sphaerocarpa A.Chev.
  • Adansonia sulcata A.Chev.
  • Baobabus digitata (L.) Kuntze
  • Ophelus sitularius Lour.
ผลเบาบับใช้ทำเครื่องดื่มได้

เบาบับ หรือ บาวแบบ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Adansonia digitata; อาฟรีกานส์: Kremetart, Hausa: Kuka, ซูทู: Seboi, สวานา: Mowana, ซองกา: Shimuwu, เวนดา: Muvhuyu)[2]เป็นพืชในสกุล Adansoniaที่แพร่หลายมากที่สุด พบในทวีปแอฟริกา ในบริเวณที่ร้อนแล้งหรือทุ่งหญ้าสะวันนา ชื่อสามัญในภาษาอังกฤษของเบาบับมีหลายชื่อ เช่น dead-rat tree (จากลักษณะของผล), monkey-bread tree (ผลที่นุ่ม แห้งและรับประทานได้) upside-down tree (กิ่งที่แตกทรงพุ่มคล้ายราก) และ cream of tartar tree เป็นไม้ผลัดใบ ไม่มีหนาม ลำต้นโป่งพองคล้ายขวด ผลเป็นแคปซูลแห้ง รูปร่างยาวหรือกระบอง ไม่แตก เนื้อมีลักษณะเป็นเยื่อ รสเปรี้ยวเล็กน้อย

เบาบับเป็นไม้ยืนต้นที่โคนบวมพองออก มองคล้ายขวดแชมเปญ ใช้สะสมน้ำ กิ่งก้านสาขาบิดเบี้ยวไปมา ทรงคล้ายราก ชาวแอฟริกาเชื่อว่าต้นไม้ชนิดนี้ถูกพระเจ้าสาปแช่ง จึงต้องเอารากชี้ฟ้า[3]มีถิ่นกำเนิดในเขตร้อนของแอฟริกา ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีปลูกในเกาะชวาและฟิลิปปินส์ เบาบับเป็นพืชสมุนไพรในแอฟริกา ผลมีแคลเซียมมากกว่าผักโขม มีสารต้านอนุมูลอิสระ และมีวิตามินซีมากกว่าส้ม[4]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "Adansonia digitata L." Plants of the World Online (ภาษาอังกฤษ). Royal Botanic Gardens, Kew. สืบค้นเมื่อ 19 February 2022.
  2. "Protected Trees" (PDF). Department of Water Affairs and Forestry, Republic of South Africa. 3 May 2013. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2010-07-05. สืบค้นเมื่อ 2013-09-15.
  3. จารุพันธ์ ทองแถม. พืชมหัศจรรย์โลกวิกฤติ. กทม. เศรษฐศิลป์. 2555
  4. Claire Soares 2008. The tree of life (and its super fruit), The Independent, Thursday, 17 July 2008
  • พีรศักดิ์ วรสุนทโรสถ และคณะ. ทรัพยากรพืชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 2: ไม้ผลและไม้ผลเคี้ยวมัน. กทม. สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. 2544 หน้า 443

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]