เบอร์นาร์ด ฮอปกินส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เบอร์นาร์ด ฮอปกินส์
Bernard Hopkins making a speech at the United States Capitol, Feb. 2014.jpg
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อจริง เบอร์นาร์ด ฮัมฟรีย์ ฮอปกินส์ จูเนียร์
(Bernard Humphrey Hopkins Jr.)
ฉายา จอมบั่นหัว
(ในประเทศไทย)
The Executioner
The Alien
B-Hop
วันเกิด 15 มกราคม ค.ศ. 1965 (54 ปี)
สถานที่เกิด ฟิลาเดลเฟีย, รัฐเพนซิลวาเนีย,
สหรัฐอเมริกา
รุ่น มิดเดิลเวท
ไลท์เฮฟวี่เวท
สถิติ
ชก 67
ชนะ 55
ชนะน็อก 32
แพ้ 8
เสมอ 2

เบอร์นาร์ด ฮอปกินส์ (อังกฤษ: Bernard Hopkins) อดีตนักมวยสากลอาชีพชาวอเมริกัน ผู้เป็นอดีตแชมป์โลกในรุ่นมิดเดิลเวท และไลท์เฮฟวี่เวท เป็นเจ้าของสถิติแชมป์โลกที่มีอายุมากที่สุดในโลก โดยได้แชมป์โลกครั้งสุดท้ายเมื่ออายุมากถึง 51 ปี และได้รับการจัดอันดับให้เป็นนักมวยยอดเยี่ยมอันดับ 3 ใน 10 อันดับนักมวยยอดเยี่ยมของรุ่นมิดเดิลเวทในรอบ 50 ปี ของนิตยสารเดอะริง และยกย่องให้เป็นแชมป์หนึ่งเดียว หรือแชมป์เกียรติยศด้วย[1][2] เป็นแชมป์โลกของสถาบันหลักครบทุกสถาบัน รวมถึงสถาบันย่อยหลายสถาบัน

ฮอปกินส์ มีชื่อจริงว่า เบอร์นาร์ด ฮัมฟรีย์ ฮอปกินส์ จูเนียร์ (Bernard Humphrey Hopkins Jr.) เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1965 ที่เมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลวาเนีย ฮอปกินส์สร้างชื่อขึ้นมาจากการเป็นแชมป์โลกมิดเดิลเวท ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ในยุคทศวรรษที่ 90 เป็นแชมป์โลกในหลายต่อหลายครั้ง จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 2005 ทำสถิติป้องกันแชมป์ไว้ได้มากถึง 20 ครั้ง เคยปะทะกับนักมวยที่ชื่อเสียงหลายคน เช่น รอย โจนส์ จูเนียร์, ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, เฟลิกซ์ ทรินิแดด จูเนียร์, คีท โฮล์มส์ เป็นต้น ได้รับการยกย่องให้เป็นแชมป์โลกเดอะริง ก่อนจะก้าวข้ามรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นไลท์เฮฟวี่เวท และเป็นแชมป์โลกในพิกัดนี้ถึง 3 สมัย เคยได้ชกกับนักมวยที่ชื่อเสียงในพิกัดนี้ เช่น โจ คัลซากี, เจอร์เมน เทย์เลอร์ และอันโตนิโอ เทรเวอร์ รวมถึงเซอร์เก โควาเลฟ

ฮอปกินส์ มีฉายาว่า "The Executioner" ที่หมายถึง เพชฌฆาตในยุคกลาง ที่ใช้ผ้าคลุมหน้าสีดำและประหารชีวิตนักโทษด้วยการบั่นศีรษะด้วยขวานขนาดใหญ่ เมื่อขึ้นเวทีจะทำแขนทั้งสองข้างประสานกันเป็นรูปตัวอักษรเอ็กซ์ ทำให้ได้รับฉายาในภาษาไทยที่สอดคล้องกันคือ "จอมบั่นหัว"[3] และยังมีอีกฉายาหนึ่งที่เจ้าตัวเป็นผู้ตั้งเอง เมื่อหวนกลับคืนสู่สังเวียนอีกครั้งด้วยวัยที่มากแล้ว คือ "The Alien" พร้อมกับสวมหน้ากากยางรูปมนุษย์ต่างดาวขึ้นเวที[4]

ฮอปกินส์ ขึ้นสังเวียนชกครั้งสุดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2016 ที่สนามเดอะฟอรัม ในลอสแองเจลิส ด้วยวัย 51 ปี พบกับ โจ สมิธ จูเนียร์ นักมวยรุ่นหลังชาวอเมริกัน วัย 27 ปี ผลการชกฮอปกินส์เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปในต้นยกที่ 8 ด้วยการถูกหมัดของสมิธถึงกับร่วงหล่นจากเวที และไม่สามารถกลับขึ้นสู่เวทีได้ภายในเวลา 20 วินาที จึงเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไป โดยก่อนหน้านั้นการชกครั้งล่าสุดของฮอปกินส์เกิดขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2014 ที่เป็นฝ่ายแพ้ต่อเซอร์เก โควาเลฟ นักมวยชาวรัสเซีย หลังจากการชกฮอปกินส์เปิดเผยว่า นี่เป็นครั้งสุดท้ายแล้วของตนจริง ๆ หลังจากชกมาอย่างยาวนานถึง 28 ปี

นอกเหนือจากการชกมวย ฮอปกินส์ยังเป็นเพื่อนสนิทและเป็นหุ้นส่วนบริษัทโกลเดนบอยโปรโมชันส์ ของออสการ์ เดอ ลา โฮยา อดีตแชมป์โลก 4 รุ่นคนแรกของโลก ที่ครั้งหนึ่งทั้งคู่เคยเป็นคู่ชกกันมาก่อน และเป็นฝ่ายฮอปกินส์ที่เป็นฝ่ายเอาชนะทีเคโอเดอ ลา โฮยา ได้อย่างหมดสภาพในยกที่ 9 ด้วยหมัดตัดลำตัวไปที่บริเวณชายโครง [3]

อ้างอิง[แก้]

  1. Fsciher, Doug. (September 30, 2011) 10: Best middleweight titleholders of the last 50 years | RingTV. Ringtv.craveonline.com. Retrieved on August 5, 2012.
  2. "The Lineal Middleweight Champions". The Cyber Boxing Zone Encyclopedia.
  3. 3.0 3.1 หน้า 18 กีฬา, จอมบั่นหัวโดนน็อกตกเวทีไฟต์อำลาสังเวียน. "ฮอตไลน์". เดลินิวส์ฉบับที่ 24,539: วันจันทร์ที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2559 แรม 5 ค่ำ เดือน 1 ปีวอก
  4. Rafael, Dan (October 27, 2013) Hopkins otherworldly in decision win. ESPN.com

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]