เบอร์นาร์ด ฮอปกินส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เบอร์นาร์ด ฮอปกินส์
Bernard Hopkins making a speech at the United States Capitol, Feb. 2014.jpg
ชื่อจริงเบอร์นาร์ด ฮัมฟรีย์ ฮอปกินส์ จูเนียร์
(Bernard Humphrey Hopkins Jr.)
ฉายาจอมบั่นหัว
(ในประเทศไทย)
The Executioner
The Alien
B-Hop
รุ่นมิดเดิลเวท
ไลท์เฮฟวีเวท
เกิด15 มกราคม พ.ศ. 2508
ฟิลาเดลเฟีย,สหรัฐ
ชกทั้งหมด67
ชนะ55
ชนะน็อก32
แพ้8
เสมอ2

เบอร์นาร์ด ฮอปกินส์ (อังกฤษ: Bernard Hopkins) อดีตนักมวยสากลอาชีพชาวอเมริกัน ผู้เป็นอดีตแชมป์โลกในรุ่นมิดเดิลเวท และไลท์เฮฟวีเวท เป็นเจ้าของสถิติแชมป์โลกที่มีอายุมากที่สุดในโลก โดยได้แชมป์โลกครั้งสุดท้ายเมื่ออายุมากถึง 47 ปี และได้รับการจัดอันดับให้เป็นนักมวยยอดเยี่ยมอันดับ 3 ใน 10 อันดับนักมวยยอดเยี่ยมของรุ่นมิดเดิลเวทในรอบ 50 ปี ของนิตยสารเดอะริง และยกย่องให้เป็นแชมป์หนึ่งเดียว หรือแชมป์เกียรติยศด้วย[1][2] เป็นแชมป์โลกของสถาบันหลักครบทุกสถาบัน รวมถึงสถาบันย่อยหลายสถาบัน

ประวัติ[แก้]

ฮอปกินส์ มีชื่อจริงว่า เบอร์นาร์ด ฮัมฟรีย์ ฮอปกินส์ จูเนียร์ (Bernard Humphrey Hopkins Jr.) เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2508 ที่เมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลวาเนีย ฮอปกินส์สร้างชื่อขึ้นมาจากการเป็นแชมป์โลกของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) รุ่นมิดเดิลเวท ในยุคทศวรรษที่ 90 เป็นแชมป์โลกในหลายต่อหลายครั้ง จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2548 ทำสถิติป้องกันแชมป์ไว้ได้มากถึง 20 ครั้ง เคยปะทะกับนักมวยที่ชื่อเสียงหลายคน เช่น รอย โจนส์ จูเนียร์, ออสการ์ เดอ ลา โฮยา, เฟลิกซ์ ตรินิดัด จูเนียร์, คีท โฮล์มส์ เป็นต้น ได้รับการยกย่องให้เป็นแชมป์โลกเดอะริง ก่อนจะก้าวข้ามรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นไลท์เฮฟวีเวท และเป็นแชมป์โลกในพิกัดนี้ถึง 3 สมัย เคยได้ชกกับนักมวยที่ชื่อเสียงในพิกัดนี้ เช่น โจ คัลซากี, เจอร์เมน เทย์เลอร์ และอันโตนิโอ เทรเวอร์ รวมถึงเซียร์เกย์ โควาเลฟ

ฮอปกินส์ มีฉายาว่า "The Executioner" ที่หมายถึง เพชฌฆาตในยุคกลาง ที่ใช้ผ้าคลุมหน้าสีดำและประหารชีวิตนักโทษด้วยการบั่นศีรษะด้วยขวานขนาดใหญ่ เมื่อขึ้นเวทีจะทำแขนทั้งสองข้างประสานกันเป็นรูปตัวอักษรเอ็กซ์ ทำให้ได้รับฉายาในภาษาไทยที่สอดคล้องกันคือ "จอมบั่นหัว"[3] และยังมีอีกฉายาหนึ่งที่เจ้าตัวเป็นผู้ตั้งเอง เมื่อหวนกลับคืนสู่สังเวียนอีกครั้งด้วยวัยที่มากแล้ว คือ "The Alien" พร้อมกับสวมหน้ากากยางรูปมนุษย์ต่างดาวขึ้นเวที[4]

ฮอปกินส์ ขึ้นสังเวียนชกครั้งสุดเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2559 ที่สนามเดอะฟอรัม ในลอสแอนเจลิส ด้วยวัย 51 ปี พบกับ โจ สมิธ จูเนียร์ นักมวยรุ่นหลังชาวอเมริกัน วัย 27 ปี ผลการชกฮอปกินส์เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปในต้นยกที่ 8 ด้วยการถูกหมัดของสมิธถึงกับร่วงหล่นจากเวที และไม่สามารถกลับขึ้นสู่เวทีได้ภายในเวลา 20 วินาที จึงเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ไป โดยก่อนหน้านั้นการชกครั้งล่าสุดของฮอปกินส์เกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2557 ที่เป็นฝ่ายแพ้ต่อเซียร์เกย์ โควาเลฟ นักมวยชาวรัสเซีย หลังจากการชกฮอปกินส์เปิดเผยว่า นี่เป็นครั้งสุดท้ายแล้วของตนจริง ๆ หลังจากชกมาอย่างยาวนานถึง 28 ปี

นอกเหนือจากการชกมวย ฮอปกินส์ยังเป็นเพื่อนสนิทและเป็นหุ้นส่วนบริษัทโกลเดนบอยโปรโมชันส์ ของออสการ์ เดอ ลา โฮยา อดีตแชมป์โลก 6 รุ่นคนแรกของโลก ที่ครั้งหนึ่งทั้งคู่เคยเป็นคู่ชกกันมาก่อน และเป็นฝ่ายฮอปกินส์ที่เป็นฝ่ายเอาชนะทีเคโอ​เดอ ลา โฮยา ได้อย่างหมดสภาพในยกที่ 9 ด้วยหมัดตัดลำตัวไปที่บริเวณชายโครง [3]

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์ USBA รุ่นมิดเดิลเวท
    • ชิง, 4 ธันวาคม​ 2535 ชนะทีเคโอ เวยน์ เพาเวลล์ (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ยก 1 ที่ รีสอร์ทคาสิโนแอนด์โฮเทล, แอตแลนติกซิตี, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 1, 16 กุมภาพันธ์ 2536 ชนะคะแนน​ กิ​ลเบิร์ต บัพติสท์ (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ที่ แมกนิโคลสปอร์ตอารีนา, เดนเวอร์, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 2, 3 สิงหาคม 2536 ชนะทีเคโอ​ รอย ริทชี (ธงของสหรัฐ สหรัฐ)​ ยก 7 ที่ ริเวราโฮเทลแอนด์คาสิโน, วินเชสเตอร์, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 3, 23 พฤศจิกายน​ 2536 ชนะทีเคโอ เวนดอล ฮอล (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ยก 3 ที่ เดอะบลูฮอไรซอน, ฟิลาเดลเฟีย, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 4, 17 พฤษภาคม 2537 ชนะคะแนน ลูเป อากิโน (ธงของประเทศเม็กซิโก เม็กซิโก) ที่ รีสอร์ทคาสิโนแอนด์โฮเทล, แอตแลนติกซิตี, สหรัฐ
  • แชมป์โลก IBF รุ่นมิดเดิลเวท
    • ชิง, 29 เมษายน 2538 ชนะทีเคโอ เซฆุนโด เมร์กาโด (ธงของประเทศเอกวาดอร์ เอกวาดอร์) ยก 7 ที่ แคปิตอลเซนเตอร์, แลนด์โอเวอร์, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 1, 27 มกราคม 2539 ชนะทีเคโอ สตีฟ แฟรงก์ (ธงของประเทศกายอานา กายอานา) ยก 1 ที่​ แอริโซนาเวเทรันยิมเนเซียม, ฟีนิกซ์, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 2, 16 มีนาคม 2539 ชนะน็อก โจ ลิปซีย์ (ธงของสหรัฐ สหรัฐ)​ ยก 4 ที่ เอ็มจีเอ็มแกรนด์ลาสเวกัส, แพราไดส์, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 3, 16 กรกฎาคม 2539 ชนะทีเคโอ วิลเลียม โบ เจมส์ (ธงของสหรัฐ สหรัฐ)​ ยก 11 ที่ รีสอร์ทคาสิโนแอนด์โฮเทล, แอตแลนติกซิตี, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 4, 19 เมษายน 2540 ชนะทีเคโอ จอห์น เดวิด แจ็กสัน (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ยก 7 ที่ เชิร์ฟพอร์ทมุนิซิปาลออดิทอเรียม, เชิร์ฟพอร์ท, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 5, 20 กรกฎาคม​ 2540 ชนะทีเคโอ เกลน จอห์นสัน (ธงของประเทศจาเมกา จาเมกา) ยก 11 ที่ แฟนตาซีสปริง, อินดิโอ, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 6,​ 18 พฤศจิกายน​ 2540 ชนะคะแนน แอนดรูว์ เคาน์ซิล (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ที่ เดอะโชว์เพลซอารีนา, อัพเปอร์โบโรห์, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 7,​ 31 มกราคม 2541 ชนะ​ทีเคโอ​ ไซมอน บราวน์ (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ยก 4 ที่ ฮาร์ดร็อกไลฟ์, แอตแลนติกซิตี, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 8, 28 สิงหาคม 2541 ไม่มีการตัดสิน รอเบิร์ต อเล็น (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ยก 4 ที่ เวสท์เกทลาสเวกัส, วินเชสเตอร์, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 9, 6 กุมภาพันธ์ 2542 ชนะทีเคโอ รอเบิร์ต อเลน (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ยก 7 ที่ วอชิงตันคอนเวนชันเซนเตอร์, วอชิงตัน ดี.ซี.,​ สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 10, 12 ธันวาคม 2542 ชนะคะแนน แอทวุน เอ็กฮอล (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ที่ มิคโคซูกีรีสอร์ทแอนด์เกมมิง, ไมแอมี, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 11, 13 พฤษภาคม​ 2543 ชนะคะแนน ซิล แวนเดอร์พูล (ธงของประเทศแคนาดา แคนาดา) ที่ แบงก์เกอร์ ไลฟ์ ฟิลด์เฮาส์, อินเดียแนโพลิส, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 12, 1 ธันวาคม 2543 ชนะทีเคโอ แอทวุน เอ็กฮอล (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ยก 11 ที่ เดอะเวเนเชียน ลาสเวกัส, แพราไดส์, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 13 และชิงแชมป์โลก WBC ในรุ่นเดียวกัน, 14 เมษายน 2544 ชนะคะแนน คีธ โฮล์มส์ (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ที่ เมดิสันสแควร์การ์เดน, นครนิวยอร์ก, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 14 และชิงแชมป์โลก WBA (ซูเปอ​ร์แชมป์) กับเดอะริงในรุ่นเดียวกัน, 29 กันยายน 2544 ชนะทีเคโอ​ เฟลิกซ์ ตรินิดัด (ธงของปวยร์โตรีโก ปวยร์โตรีโก) ยก 12 ที่ เมดิสันสแควร์การ์เดน, นครนิวยอร์ก, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 15, 2 กุมภาพันธ์​2545 ชนะอาร์ทีดี คาร์ล แดเนียล (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ยก 10 ที่ แซนแทนเดอร์เซนเตอร์, รีดดีง, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 16, 29 มีนาคม 2546 ชนะอาร์ทีดี มอรรอด ฮอกแกร์ (ธงของประเทศฝรั่งเศส ฝรั่งเศส) ยก 8 ที่ สเปกตรัมอารีนา, ฟิลาเดลเฟีย, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 17, 13 ธันวาคม 2546 ชนะคะแนน วิลเลียม จอปปี (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ที่ บอร์ดวอล์กฮอล, แอตแลนติกซิตี, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 18, 5 มิถุนายน​ 2547 ชนะคะแนน รอเบิร์ต อเลน (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ที่ เอ็มจีเอ็มแกรนด์ลาสเวกัส, แพราไดส์,​ สหรัฐ​
    • ป้องกันครั้งที่ 19 และชิงแชมป์โลก WBO ในรุ่นเดียวกัน, 18 กันยายน 2547 ชนะทีเคโอ ออสการ์ เดอ ลา โฮยา (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ยก 8 ที่ เอ็มจีเอ็มแกรนด์ลาสเวกัส, แพราไดส์,​ สหรัฐ​
    • ป้องกันครั้งที่ 20, 19 กุมภาพันธ์​ 2548 ชนะคะแนน ฮาร์เวิร์ด อีสท์แมน ( สหราชอาณาจักร) ที่ สเตเปิลส์เซ็นเตอร์, ลอสแอนเจลิส, สหรัฐ
    • เสียแชมป์, 16 กรกฎาคม​ 2548 แพ้คะแนน เจอร์เมน เทย์เลอร์ (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ที่ เอ็มจีเอ็มแกรนด์ลาสเวกัส, แพราไดส์,​ สหรัฐ​
  • แชมป์โลก IBO และเดอะริงรุ่นไลท์เฮฟวีเวท
    • ชิง, 10 มิถุนายน 2549 ชนะคะแนน อันโตนิโอ ทาวเวอร์ (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ที่ บอร์ดวอล์กฮอล, แอตแลนติกซิตี, สหรัฐ (ต่อมาสละแชมป์โลก IBO)
    • ป้องกันครั้งที่ 1,​ 21 กรกฎาคม​ 2550 ชนะคะแนน วิงกี ไรท์ (ธงของสหรัฐ สหรัฐ)​ ที่ แมนดะเลย์เบย์, แพราไดส์, สหรัฐ
    • เสียแชมป์, 19 เมษายน 2551 แพ้คะแนน โจ คัลซากี ( สหราชอาณาจักร)​ ที่ ทอมัสแอนด์แม็กเซนเตอร์, แพราไดส์, สหรัฐ
  • แชมป์โลก WBC และเดอะริง (สมัยที่ 2) รุ่นไลท์เฮฟวีเวท
    • ชิง, 21 พฤษภาคม​ 2554 ชนะคะแนน ฌ็อง ปาสกาล (ธงของประเทศแคนาดา แคนาดา) ที่ เบลเซนเตอร์, มอนทรีออล, ประเทศแคนาดา
    • ป้องกันครั้งที่ 1, 15 ตุลาคม 2554 ชนะทีเคโอ แชด ดอว์สัน (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ยก 2 ที่ สเตเปิลส์เซ็นเตอร์, ลอสแอนเจลิส, สหรัฐ (ภายหลังคณะกรรมการกีฬารัฐแคลิฟอร์เนียเปลี่ยนผลการชกเป็นไม่มีการตัดสิน)
    • เสียแชมป์, 28 เมษายน 2555 แพ้คะแนน แชด ดอว์สัน (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ที่บอร์ดวอล์กฮอล, แอตแลนติกซิตี, สหรัฐ
  • แชมป์โลก IBF รุ่นไลท์เฮฟวีเวท
    • ชิง, 9 มีนาคม 2556 ชนะคะแนน แทวอริส คลาวด์ (ธงของสหรัฐ สหรัฐ)​ ที่ บาร์เคลยส์ เซนเตอร์, นครนิวยอร์ก,​ สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 1, 26 ตุลาคม 2556 ชนะคะแนน คาโร มูรัต (ธงของประเทศอาร์มีเนีย อาร์มีเนีย) ที่ บอร์ดวอล์กฮอล, แอตแลนติกซิตี, สหรัฐ
    • ป้องกันครั้งที่ 2 และชิงแชมป์โลก WBA (ซูเปอร์แชมป์) กับ IBA ในรุ่นเดีย​วกัน, 19 เมษายน 2557 ชนะคะแนน เบบุต ชูเมนอฟ (ธงของประเทศคาซัคสถาน คาซัคสถาน) ที่ ดีซีอามอรี, วอชิงตัน ดี.ซี., สหรัฐ
    • เสียแชมป์, 8 พฤศจิกายน​ 2557 แพ้คะแนน เซียร์เกย์ โควาเลฟ (ธงของประเทศรัสเซีย รัสเซีย) ที่ บอร์ดวอล์กฮอล, แอตแลนติกซิตี, สหรัฐ
  • เ​คยชิงแชมป์​ต่อ​ไป​นี้แต่ไม่สำเร็จ
    • ชิงแชมป์โลก IBF รุ่นมิดเดิลเวท, 22 พฤษภาคม​ 2536 แพ้คะแนน รอย โจนส์ จูเนียร์ (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ที่ สนามกีฬาอนุสรณ์รอเบิร์ต เอฟ เคนเนดี, วอชิงตัน​ดี.ซี., สหรัฐ
    • ชิงแชมป์โลก IBF รุ่นมิดเดิลเวท, 17 ธันวาคม​ 2537 เสมอ เซฆุนโด เมร์กาโด (ธงของประเทศเอกวาดอร์ เอกวาดอร์) ที่ โกลิเซโอ เฆเนรัลรุมิญาอิ, กีโต, ประเทศเอกวาดอร์
    • ชิงแชมป์โลก WBA WBC WBO และเดอะริงรุ่นมิดเดิลเวท, 3 ธันวาคม 2548 แพ้คะแนน เจอร์เมน เทย์เลอร์ (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ที่ แมนดะเลย์เบย์, แพราไดส์, สหรัฐ
    • ชิงแชมป์โลก WBC และเดอะริงรุ่นไลท์เฮฟวีเวท, 18 ธันวาคม 2553 เสมอ ฌ็อง ปาสกาล (ธงของประเทศแคนาดา แคนาดา) ที่ กอลิเซ เดอ ควิเบก, นครควิเบก, ประเทศแคนาดา
    • ชิงแชมป์โลก WBO รุ่นไลท์เฮฟวีเวท, 8 พฤศจิกายน​ 2557 แพ้คะแนน เซียร์เกย์ โควาเลฟ (ธงของประเทศรัสเซีย รัสเซีย) ที่ บอร์ดวอล์กฮอล, แอตแลนติกซิตี, สหรัฐ
    • ชิงแชมป์เงา WBC รุ่นไลท์เฮฟวีเวท, 17 ธันวาคม 2559 แพ้ทีเคโอ โจ สมิธ จูเนียร์ (ธงของสหรัฐ สหรัฐ) ยก 8 ที่ เดอะฟอรัม, อิงเกิลวูด, สหรัฐ

อ้างอิง[แก้]

  1. Fsciher, Doug. (September 30, 2011) 10: Best middleweight titleholders of the last 50 years | RingTV Archived 2011-10-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. Ringtv.craveonline.com. Retrieved on August 5, 2012.
  2. "The Lineal Middleweight Champions". The Cyber Boxing Zone Encyclopedia.
  3. 3.0 3.1 หน้า 18 กีฬา, จอมบั่นหัวโดนน็อกตกเวทีไฟต์อำลาสังเวียน. "ฮอตไลน์". เดลินิวส์ฉบับที่ 24,539: วันจันทร์ที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2559 แรม 5 ค่ำ เดือน 1 ปีวอก
  4. Rafael, Dan (October 27, 2013) Hopkins otherworldly in decision win. ESPN.com

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]