เบนจามิน เนทันยาฮู

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เบนจามิน เนทันยาฮู
בנימין נתניהו
بنيامين نتانياهو
เนทันยาฮูในปี 2555
นายกรัฐมนตรีอิสราเอลคนที่ 9
อยู่ในวาระ
เริ่มดำรงตำแหน่ง
31 มีนาคม 2552
ประธานาธิบดี Shimon Peres
Reuven Rivlin
ก่อนหน้า Ehud Olmert
ดำรงตำแหน่ง
18 มิถุนายน 2539 – 6 กรกฎาคม 2542
ประธานาธิบดี Ezer Weizman
ก่อนหน้า Shimon Peres
ถัดไป Ehud Barak
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ดำรงตำแหน่ง
18 ธันวาคม 2555 – 11 พฤศจิกายน 2556
รักษาการ
ก่อนหน้า Avigdor Lieberman
ถัดไป Avigdor Lieberman
ดำรงตำแหน่ง
6 พฤศจิกายน 2545 – 28 กุมภาพันธ์ 2546
นายกรัฐมนตรี Ariel Sharon
ก่อนหน้า Shimon Peres
ถัดไป Silvan Shalom
ผู้นำฝ่ายค้าน
ดำรงตำแหน่ง
28 มีนาคม 2549 – 31 มีนาคม 2552
นายกรัฐมนตรี Ehud Olmert
ก่อนหน้า Amir Peretz
ถัดไป Tzipi Livni
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
ดำรงตำแหน่ง
28 กุมภาพันธ์ 2546 – 9 สิงหาคม 2548
นายกรัฐมนตรี Ariel Sharon
ก่อนหน้า Silvan Shalom
ถัดไป Ehud Olmert
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด เบนจามิน เนทันยาฮู
21 ตุลาคม ค.ศ. 1949 (68 ปี)
กรุงเทลอาวีฟ ประเทศอิสราเอล
สัญชาติ อิสราเอล
พรรคการเมือง Likud
เครือข่ายการเมืองอื่น ๆ Likud Beiteinu (2555–2557)
คู่สมรส Miriam Weizmann (2515–2521)
Fleur Cates 2524–2527)
Sara Ben-Artzi (2534–ปัจจุบัน)
บุตร Noa
Avner
Yair
ศิษย์เก่า สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (วท.บ., วท.ม.)
มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด
วิชาชีพ นักเขียน
ที่ปรึกษาการจัดการ
ผู้บริหารการตลาด
นักการเมือง
ศาสนา ยูดาย
ลายมือชื่อ
เว็บไซต์ netanyahu.org.il/en/
การเข้าเป็นทหาร
สวามิภักดิ์  อิสราเอล
สังกัด กำลังป้องกันอิสราเอล
ปีปฏิบัติงาน 2510–2516
ยศ IDF seren rotated.svg Seren (ร้อยเอก)
หน่วย Sayeret Matkal
การยุทธ์ สงครามการบั่นทอนกำลัง
สงครามยมคิปปูร์

เบนจามิน "บีบี" เนทันยาฮู (อังกฤษ: Benjamin "Bibi" Netanyahu; ฮีบรู: בִּנְיָמִין "בִּיבִּי" נְתָנְיָהוּ‎; อาหรับ: بنيامين نتانياهو‎; เกิด 21 ตุลาคม 2492) เป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลคนปัจจุบัน เขายังเป็นสมาชิกรัฐสภา (Knesset) และหัวหน้าพรรคลิคุด (Likud)

เขาเกิดในกรุงเทลอาวีฟ มีบิดามารดาเป็นชาวยิวโลกิยะ เนทนยาฮูเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลคนแรกที่เกิดในประเทศอิสราเอลหลังการสถาปนารัฐ เนทันยาฮูเข้าร่วมกำลังป้องกันอิสราเอลไม่นานหลังสงครามหกวันในปี 2510 และเป็นหัวหน้าทีมในหน่วยรบพิเศษซาเยเรตแมตกัล (Sayeret Matkal) เขาเข้าร่วมหลายภารกิจ ซึ่งประกอบด้วยปฏิบัติการอินเฟอร์โน (ปี 2511), ปฏิบัติการกิฟต์ (ปี 2511) และปฏิบัติการไอโซโทป (ปี 2525) ซึ่งระหว่างนั้นเขาถูกยิงที่ไหล่ เขาต่อสู้ในแนวหน้าในสงครามการบั่นทอนกำลัง (War of Attrition) และสงครามยมคิปปูร์ในปี 2516 โดยร่วมกับกำลังพิเศษตีโฉบฉวยตามคลองสุเอซ แล้วนำการโจมตีของคอมมานโดลึกเข้าดินแดนซีเรีย เขาได้ยศร้อยเอกก่อนได้รับการปลด หลังสำเร็จการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ด้วยปริญญาวิทยาศาสตร์บัณฑิตและวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต เขาได้รับสรรหาเป็นผู้ให้คำปรึกษาทางเศรษฐกิจแก่บอสตันคอนซัลทิงกรุป เขากลับประเทศอิสราเอลในปี 2521 เพื่อก่อตั้งสถาบันต่อต้านการก่อการร้ายโยนาทัน เนทันยาฮู (Yonatan Netanyahu Anti-Terror Institute) ซึ่งได้ชื่อตามโยนาทัน เนทันยาฮู ผู้เสียชีวิตขณะเป็นผู้นำปฏิบัติการเอนเทบบี (Entebbe) เนทันยาฮูรับราชการเป็นเอกอัครราชทูตอิสราเอลประจำสหประชาชาติตั้งแต่ปี 2527 ถึง 2531

เนทันยาฮูเป็นหัวหน้าพรรคลิคุดในปี 2536 เนทันยาฮูชนะการเลือกตั้งปี 2539 ทำให้กลายเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลที่หนุ่มที่สุด ดำรงวาระแรกระหว่างเดือนมิถุนายน 2539 ถึงกรกฎาคม 2541 เขาย้ายจากเวทีการเมืองไปภาคเอกชนหลังพ่ายการเลือกตั้งชิงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีปี 2542 แก่เอฮุด บารัค (Ehud Barak) เนทันยาฮูหวนคืนการเมืองในปี 2545 โดยเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (ปี 2545–2546) และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง (ปี 2546–2548) ในรัฐบาลแอเรียล ชารอน แต่เขาออกจากรัฐบาลเพราะความไม่ลงรอยต่อแผนการปลดปล่อยกาซา ในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เนทันยาฮูปฏิรูปเศรษฐกิจอิสราเอลขนานใหญ่ ซึ่งผู้วิจารณ์ยกย่องว่าพัฒนาสมรรถนะทางเศรษฐกิจของอิสราเอลในเวลาต่อมาอย่างสำคัญ เขาทวงตำแหน่งหัวหน้าพรรคลิคุดในเดือนธันวาคม 2548 หลังชารอนออกไปตั้งพรรคการเมืองต่างหาก ในเดือนธันวาคม 2549 เนทันยาฮูเป็นผู้นำฝ่ายค้านในรัฐสภาและหัวหน้าพรรคลิคุดอย่างเป็นทางการ หลังการเลือกตั้งรัฐสภาปี 2552 ซึ่งลิคุดได้อันดับสองและพรรคฝ่ายขวาได้เสียงข้างมาก เนทันยาฮูตั้งรัฐบาลผสม หลังชัยชนะในการเลือกตั้งปี 2556 เขากลายเป็นบุคคลที่สองที่ได้รับเลือกตั้งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นสมัยที่สาม ถัดจากเดวิด เบนกูเรียน ในเดือนมีนาคม 2558 เนทันยาฮูได้รับเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีเป็นสมัยที่สี่

เนทันยาฮูได้รับเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลสี่สมัย เท่ากับสถิติของเดวิด เบนกูเรียน เขาเป็นนายกรัฐมนตรีคนเดียวในประวัติศาสตร์อิสราเลที่ได้รับเลือกตั้งสามครั้งติดต่อกัน ปัจจุบันเขาเป็นนายกรัฐมนตรีที่ดำรงตำแหน่งยาวที่สุดเป็นอันดับที่สอง