เบกีนาฌ
| เบกีนาฌในฟลานเดอส์ * | |
|---|---|
 แหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก | |
 เบกีนาฌแห่งคอร์ทไรค์ | |
| ประเทศ |  เบลเยียม |
| ประเภท | มรดกทางวัฒนธรรม |
| เกณฑ์พิจารณา | (ii) (iii) (iv) |
| อ้างอิง | 855 |
| ประวัติการขึ้นทะเบียน | |
| ขึ้นทะเบียน | 1998 (คณะกรรมการสมัยที่ 22) |
| * ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก ** ภูมิภาคที่จัดแบ่งโดยยูเนสโก | |
เบกีนาฌ (ฝรั่งเศส: béguinage) หรือ เบอไคน์โฮฟ (ดัตช์: begijnhof) เป็นบริเวณที่อยู่อาศัยร่วมกันขนาดเล็ก ๆ ของเหล่าฆราวาสหญิงที่เรียกว่า "เบกีน" (Béguine) ซึ่งเป็นสตรีผู้ประพฤติศีลอย่างเคร่งครัดในศาสนาคริสต์แต่มิใช่นักบวชแบบแม่ชี โดยเบกีนนั้นจะพบในเขตกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ โดยก่อตั้งราวคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยหมู่อาคารมักจะสร้างในสถาปัตยกรรมแบบเดียวกัน โดยมักห้อมล้อมด้วยสวนอยู่ตรงกลางหรืออยู่ใกล้โบสถ์ ในปัจจุบันนั้นไม่มีเหล่าเบกีนเหลืออยู่แล้วในทวีปยุโรป
เบกีนาฌซึ่งพบได้ในแคว้นเฟลมิช (ฟลานเดอส์) ทั้ง 13 แห่งในประเทศเบลเยียมได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางวัฒนธรรมโดยองค์การยูเนสโก เมื่อปีค.ศ. 1998[1]
ที่ตั้ง
[แก้]เบกีนาฌที่พบในแคว้นเฟลมิชซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนนั้นมีจำนวน 13 แห่ง โดยในแต่ละแห่งจะต้องเข้าตามเกณฑ์เฉพาะดังนี้
- จะต้องประกอบด้วยลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่เกี่ยวเนื่องกับรูปแบบทางศาสนา และรูปแบบเฉพาะของท้องถิ่นแคว้นเฟลมิช
- เป็นประจักษ์พยานถึงประเพณีแห่งการบวชและถือศีลเป็นเบกีนตั้งแต่ยุคกลาง
- ประกอบด้วยลักษณะทางสถาปัตยกรรมซึ่งโดยรวมแล้งเกี่ยวเนื่องกับศาสนาตั้งแต่ในสมัยยุคกลาง
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Flemish Béguinages". List of World Heritage. Unesco.
ดูเพิ่ม
[แก้]
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับ เบกีนาฌ
