เทมา

เทมา (กรีก: θέμα) เป็นเขตการทหารและการปกครองหลักของจักรวรรดิไบแซนไทน์ยุคกลาง ก่อตั้งเมื่อกลางคริสต์ศตวรรษที่ 7 หลังการย้ายถิ่นฐานของชาวสลาฟไปยังยุโรปตอนตะวันออกเฉียงใต้และการพิชิตดินแดนโดยมุสลิมในดินแดนบางส่วนของไบแซนไทน์ และได้แทนที่ระบบมณฑลของยุคก่อนซึ่งสร้างโดยจักรพรรดิดิออเกลติอานุสและจักรพรรดิคอนสแตนตินมหาราช เทมาแห่งแรกถูกสร้างขึ้นจากพื้นที่ตั้งค่ายของกองทัพสนามของกองทัพโรมันตะวันออก และชื่อของเทมาเหล่านี้ก็ตั้งขึ้นตามเขตการทหารที่มีอยู่ในพื้นที่เหล่านี้ ระบบเทมาเจริญถึงจุดสูงสุดในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 9 และ 10 โดยเทมาเก่า ๆ ถูกแบ่งออกเป็นเขตเล็กลง และมีการพิชิตดินแดนซึ่งทำให้เกิดเทมาแห่งใหม่ ๆ ขึ้น หลังจากนั้นในคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ 12 ระบบเทมาแบบดั้งเดิมก็มีการเปลี่ยนแปลงไปมาก แต่คำว่า "เทมา" ยังถูกใช้เพื่อหมายถึงเขตการปกครองและเขตการจัดเก็บภาษี จนถึงวาระสุดท้ายของจักรวรรดิ