เทพบุตรทรนง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เทพบุตรทรนง
เทพบุตรทรนง.jpeg
โปสเตอร์
ประเภทแนวสากล
แสดงนำเหลียง เฉาเหว่ย
อง เหม่ยหลิง
หลี่ เหลียงเหว่ย
เฉิน หมิ่นเอ๋อ
หลิวตัน
ธีมเปิด"我與你 他與我" (Me and You, He and Me) ร้องโดย เหมย เยี่ยนฟาง
ผู้ประพันธ์Joseph Koo
ประเทศแหล่งกำเนิดฮ่องกง
ภาษาต้นฉบับกวางตุ้ง
จำนวนตอน40 ตอน
การผลิต
ความยาวตอน45 นาที/ตอน
ออกอากาศ
เครือข่ายทีวีบี
ออกอากาศครั้งแรก2528
ออกอากาศ22 เมษายน 2528 –
14 มิถุนายน 2528

เทพบุตรทรนง (จีน: 挑戰; อังกฤษ: The Rough Ride) เป็นละครชุดฮ่องกง ผลิตโดยสถานีโทรทัศน์ "ทีวีบี" นำแสดงโดย เหลียงเฉาเหว่ย และ องเหม่ยหลิง โดยออกอากาศครั้งแรกในปีพ.ศ. 2528 กลายเป็นละครฮิตในปีนั้น ไม่เพียงเพราะพล็อตเรื่องดีและนักแสดงนำที่แข็งแกร่ง แต่ยังเป็นเพราะนางเอกของเรื่อง องเหม่ยหลิง ฆ่าตัวตายในระหว่างการออกอากาศ ซึ่งทำให้ผู้ชมลืมไม่ลง[1][2][3]

เนื้อเรื่อง[แก้]

โจว เจี้ยนหง (เหลียง เฉาเหว่ย) เติบโตมากับพ่อถึง 2 คนที่อ้างว่าเป็นพ่อที่แท้จริง แต่เนื่องจากแม่ของเขาเสียชีวิตตั้งแต่ยังเล็ก ดังนั้นเขาเลยไม่ทราบว่าใครเป็นพ่อที่แท้จริงของเขากันแน่ หลังจากจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย "จีฮานอง" เขาได้งานที่เหมาะกับเขาใน บริษัท เครื่องประดับและพยายามอย่างหนักเพื่อจะทำงานให้บรรลุผลสำเร็จ แต่การดำเนินงานในการเจรจาธุรกิจเขากลับพบว่าผู้บังคับบัญชาและเพื่อนร่วมงานของเขาบางคนได้หาประโยชน์จาก บริษัท เขาจึงร้องเรียนต่อประธานบริษัท Yang Zhaoan ( Guan Haishan ) ต่อมาเขาถูกชื่นชมมากและการงานก็เจริญก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว

โจวเจี้ยนหง ได้พบกับตำรวจสาว "เซี่ยปี้ฮว๋า" (อง เหม่ยหลิง) และทนายความหญิง หลินเชี่ยวเหวิน (เฉิน หมิ่นเอ๋อ) และ "กง ติงเหว่ย" (หลี่ เหลี่ยงเหว่ย) ที่อยู่นอก Zhao'an ได้เรียนรู้เกี่ยวกับ Shaowen ผ่านการแนะนำ Jianhong และกระตือรือร้นแสวงหาการติดตามในเวลาเดียวกัน Shaowen รู้ Jianhong ฉันยอมรับว่าตัวเองเป็นคนสนิทดังนั้นฉันจึงยอมรับความรักของ Tianwei อย่างไรก็ตามการพัฒนาทางอารมณ์ระหว่าง Jianhong, Bihua, Tianwei และ Shaowen ก็พัวพัวและพันกัน Zhao'an พบว่า Jianhong เป็นหลานชายของเขาและรู้สึกตื่นเต้นมากเขาตัดสินใจที่จะปลูกฝังให้เขาไปรับ บริษัท เครื่องประดับในอนาคตเรื่องนี้บอกกับลูกชาย Yang Zhijian ว่าเขาโกรธมากดังนั้นเขาต้องการให้ Jianhong ออกและเขาต้องล้างคนต่างด้าว ใช้อำนาจในการยึดอำนาจ

นักแสดง[แก้]

ผลตอบรับ[แก้]

ละครเรื่องนี้เป็น ละครแนวสากลยุคใหม่ เรื่องที่ 2 ในชีวิตการแสดงของ องเหม่ยหลิง และเป็นการเจอกันครั้งแรกของเธอ และ เหลียงเฉาเหว่ย หลังจากที่ทั้งสองคนต่างจับมือลงนามเซ็นต่อสัญญา 5 ปี กับทางค่ายทีวีบี

ในช่วงแรกของการเปิดตัวละครออนแอร์เรื่องนี้ลงสู่จอทีวีในเกาะฮ่องกง ผลตอบรับกลับไม่ได้รับความสนใจจากคนดูเท่าที่ควร เนื่องจากปัญหาของทีมเขียนบทที่เขียนบทบาทของ องเหม่ยหลิง ออกมาที่ดูไม่เหมือนบุคลิกของ ตำรวจหญิง จนกระทั่งเธอได้ออกมาให้สัมภาษณ์กับทางสื่อว่า เธอเล่นไปตามบทบาทที่ได้รับจากผู้เขียนบท ที่ต้องการให้มีความแตกต่างจาก บทตำรวจหญิง ในเรื่องอื่น ๆ

หลังจากนั้นได้มีข่าวว่า เธอถูกเรียกเข้าไปพูดคุย กับผู้ใหญ่ทางต้นสังกัดทีวีบี และมีความเห็นว่าจะไม่ให้ องเหม่ยหลิง เล่นละครแนวสากลสักพัก เพราะเธอเหมาะกับละครแนวโบราณ และแนวสากลย้อนยุค มากกว่า

แต่แล้วในวันที่ 14 พฤษภาคม 2528 ช่วงที่กำลังออนแอร์ละครเรื่องนี้อยู่ ก็ได้เกิดโศกนาฏกรรมขึ้นมา เมื่อ ดาราสาวชื่อดัง องเหม่ยหลิง นางเอกของเรื่อง ได้ตัดสินใจฆ่าตัวตาย โดยการรมแก๊สในห้องพัก จากปัญหาความรักที่ไม่สมหวัง ทำให้ละครสากลชุดนี้ เรตติ้งพุ่งกระฉูดขึ้นมากลายเป็นที่นิยมและถูกจดจำ จากแฟนละครมากที่สุดอีกเรื่องหนึ่งของเธอ

การฉายซ้ำในฮ่องกง[แก้]

ได้มีการรีรัน 2 ครั้ง ที่ฮ่องกง

  • ในเดือน กันยายน ปีพ.ศ. 2530
  • ในเดือน พฤษภาคม ปีพ.ศ. 2532

ช่วงเวลา 14.15 ถึง 15.15 น.

ออกอากาศในไทย[แก้]

ละครเรื่อง เทพบุตรทรง ออกอากาศครั้งแรกในไทยทางช่อง 3 หลังจาก องเหม่ยหลิง เสียชีวิตครบรอบ 1 ปี เมื่อวันที่ 15 พฤกษาคม พ.ศ. 2529 (1986) - 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 (1986) เวลา 21.30-22.30 น. (จันทร์-ศุกร์)

มีการรีรันซ้ำอีกครั้งในรอบดึกทางช่อง 5 ในปีพ.ศ. 2532 (1989) จันทร์-ศุกร์ ช่วงเวลา 22.00-23.00 น. (โดยปกติถ้ารีรันซ้ำผ่านทางช่องเดียวกันจะออกอากาศครั้งที่ 2 ในเวลาเย็น แต่ละครเรื่องนี้ออกอากาศครั้งที่สองคนละช่องจากครั้งแรก จึงออกอากาศครั้งที่สองในตอนกลางคืน)

ละครชุดนี้ผลตอบรับในไทยดี และเป็นหนึ่งในผลงานของ องเหม่ยหลิง ที่แฟน ๆ ของเธอจดจำ

อ้างอิง[แก้]

  1. 电影聚焦. "เทพบุตรทรงนง ละครฮิตในปี 1985". โดย newton. สืบค้นเมื่อ January 3, 2022.
  2. 电影聚焦. "ความนิยมละครเทพบุตรทรงนง". โดย baidu. สืบค้นเมื่อ January 3, 2022.
  3. 电影聚焦. "ข้อมูละครเรื่อง เทพบุตรทรนง". โดย baidu. สืบค้นเมื่อ January 3, 2022.

แหล่งข้อมูล[แก้]