เตียวเหลียง (กบฏโพกผ้าเหลือง)
เตียวเหลียง (จาง เหลียง) 張梁 ขุนพลเจ้ามนุษย์ / ยินก๋งจงกุ๋น[1] (人公將軍 เหรินกงเจียงจฺวิน) | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| เกิด | ไม่ทราบ เมืองกิลกกุ๋น (อยู่ในมณฑลเหอเป่ย์ในปัจจุบัน) | ||||||
| เสียชีวิต | พฤศจิกายนหรือธันวาคม ค.ศ. 184[a] อำเภอกงจ๋ง เมืองกิลกกุ๋น (ปัจจุบันคืออำเภอกว่างจง มณฑลเหอเป่ย์) | ||||||
| อาชีพ | ขุนพล, กบฏ | ||||||
| ญาติ | |||||||
| ชื่อภาษาจีน | |||||||
| จีนตัวเต็ม | 張梁 | ||||||
| จีนตัวย่อ | 张梁 | ||||||
| |||||||
เตียวเหลียง[3] (เสียชีวิต พฤศจิกายนหรือธันวาคม ค.ศ. 184[a]) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า จาง เหลียง (จีน: 張梁; พินอิน: Zhāng Liáng) เป็นน้องชายคนสุดท้องของเตียวก๊ก (張角 จาง เจฺว๋) เป็นหนึ่งในแกนนำของกบฏโพกผ้าเหลืองในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
ประวัติ
[แก้]เตียวเหลียงเป็นชาวเมืองกิลกกุ๋น (鉅鹿郡 จฺวี้ลู่จฺวิ้น) ซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลเหอเป่ย์ (河北) ในปัจจุบัน เตียวโป้เป็นน้องชายของเตียวก๊ก (張角 จาง เจฺว๋) และเตียวโป้ (張寶 จาง เป่า)
ประมาณเดือนมีนาคม ค.ศ. 184[b] เตียวเหลียงร่วมกับเตียวก๊กผู้พี่ชายในการก่อกบฏ เตียวเหลียงได้รับการยกย่องจากลูกศิษย์ในลัทธิไท่ผิงเต้า (太平道) ขนานนามให้เป็น "ยินก๋งจงกุ๋น" (人公將軍 เหรินกงเจียงจฺวิน) หรือ "ขุนพลเจ้ามนุษย์"[5][6]
ในวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 184 ราชสำนักของราชวงศ์ฮั่นตะวันออกมีคำสั่งถึงฮองฮูสง (皇甫嵩 หฺวางฝู่ ซง) ขุนพลราชองครักษ์ฝ่ายซ้าย (左中郎將 จั่วจงหลางเจี้ยง) ให้นำพลขึ้นเหนือไปยังอำเภอกงจ๋ง (廣宗縣 กว่างจงเซี่ยน; ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอกว่างจง มณฑลเหอเป่ย์ในปัจจุบัน) เพื่อโจมตีเตียวก๊ก[7] เตียวก๊กเสียชีวิตด้วยอาการป่วยในเดือนตุลาคม ค.ศ. 184 ระหว่างที่อยู่ภายใต้การโจมตีของฮองฮูสงที่อำเภอกงจ๋ง ในช่วงระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม[a] ฮองฮูสงยังคงโจมตีเตียวเหลียงผู้ขึ้นมาบัญชาการเหล่าสาวกของเตียวก๊กพี่ชายที่อำเภอกงจ๋ง ฮองฮูสงไม่สามารถเอาชนะกลุ่มกบฏโพกผ้าเหลืองมีฝีมือของเตียวเหลียง จึงเปลี่ยนมาใชัวิธีตั้งรับ ลวงให้กบฏคลายความระมัดระวังลงเพื่ออาศัยโอกาสนี้เข้าจู่โจมล้างผลาญในเวลากลางคืน เตียวเหลียงเสียชีวิตในที่รบพร้อมกบฏ 30,000 คน ส่วนกบฏอีก 50,000 คนจมน้ำตายระหว่างพยายามหนีข้ามแม่น้ำ ฮองฮูสงเผารถบรรทุกเสบียงของเหล่ากบฏไปกว่า 30,000 คัน และจับกุมสมาชิกในครอบครัวส่วนมากของเหล่ากบฏได้[8][9] จากนั้นฮองฮูสงจึงสั่งให้ขุดศพของเตียวก๊กขึ้นมาและตัดศีรษะ ส่งศีรษะนั้นไปยังราชสำนักในลกเอี๋ยง[10][11]
ดูเพิ่ม
[แก้]หมายเหตุ
[แก้]- 1 2 3 บทพระราชประวัติพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 ฮั่นหลิงตี้) ใน โฮ่วฮั่นชู (後漢書) บันทึกว่าเตียวเหลียงถูกฮองฮูสงจับกุมในเดือน 10 ของศักราชจงผิง (中平) ปีที่ 1 เดือนนี้เทียบได้กับช่วงเวลาระหว่างวันที่ 21 พฤศจิกายนถึง 20 ธันวาคม ค.ศ. 184 ในปฏิทินจูเลียส[2]
- ↑ บทพระราชประวัติพระเจ้าเลนเต้ใน โฮ่วฮั่นชู บันทึกว่าเตียวก๊กเริ่มก่อกบฏโพกผ้าเหลืองในเดือน 2 ของศักราชจงผิง (中平) ปีที่ 1 เดือนนี้เทียบได้กับช่วงเวลาระหว่างวันที่ 29 กันยายนถึง 29 มีนาคม ค.ศ. 184 ในปฏิทินจูเลียส[4]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ ("ฝ่ายเตียวก๊กครั้นรู้ข่าวก็ไปเตรียมทหารไว้พร้อม แล้วจึงตั้งตัวเปนเทียนก๋งจงกุ๋นแปลว่าเปนเจ้าพระยาสวรรค์ แล้วตั้งเตียวโป้ผู้น้องเปนแตก๋งจงกุ๋น แปลว่าเจ้าพระยาแผ่นดิน ตั้งเตียวเหลียงน้องผู้น้อยเปนยินก๋งจงกุ๋น แปลว่าเจ้าพระยามนุษย์ เตียวก๊กป่าวประกาศแก่ทหารแลไพร่พลทั้งปวงว่า เมืองพระเจ้าเลนเต้จะสาบสูญฉิบหายแล้ว ผู้มีบุญจะมาเสวยสมบัติใหม่ คนทั้งปวงจงทำตามคำเทวดาทำนายเถิด จะได้อยู่เย็นเปนสุขพร้อมมูลกัน") "สามก๊ก ตอนที่ ๑". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ October 20, 2025. เทียบกับ (張角聞知事露，星夜舉兵，自稱「天公將軍」，張寶稱「地公將軍」，張梁稱「人公將軍」；申言於眾曰：「今漢運將終，大聖人出。汝等皆宜順天從正，以樂太平。」) สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 1.
- ↑ ([中平元年]冬十月，皇甫嵩与黄巾贼战于广宗，获张角弟梁。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 8.
- ↑ ("ฝ่ายเมืองกิลกกุ๋นนั้น มีชายพี่น้องสามคน ชื่อเตียวก๊กหนึ่ง เตียวโป้หนึ่ง เตียวเหลียงหนึ่ง") "สามก๊ก ตอนที่ ๑". วัชรญาณ. สืบค้นเมื่อ July 10, 2025. เทียบกับ (時鉅鹿郡有兄弟三人：一名張角，一名張寶，一名張梁。) สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 1.
- ↑ (中平元年春二月，鉅鹿人張角自稱「黃天」，其部師有三十六萬，皆著黃巾，同日反叛。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 8.
- ↑ (角稱「天公將軍」，角弟寶稱「地公將軍」，寶弟梁稱「人公將軍」，所在燔燒官府，劫略聚邑，州郡失據，長吏多逃亡。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 71.
- ↑ (二月，角自稱天公將軍，角弟寶稱地公將軍，寶弟梁稱人公將軍，所在燔燒官府，劫略聚邑，州郡失據，長吏多逃亡；旬月之間，天下響應，京師震動。) จือจื้อทงเจี้ยน เล่มที่ 58.
- ↑ (八月，皇甫嵩與黃巾戰於倉亭，獲其帥。乙巳，詔皇甫嵩北討張角。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 8.
- ↑ (嵩與角弟梁戰於廣宗。梁眾精勇，嵩不能剋。明日，乃閉營休士，以觀其變。知賊意稍懈，乃潛夜勒兵，雞鳴馳赴其陳，戰至晡時，大破之，斬梁，獲首三萬級，赴河死者五萬許人，焚燒車重三萬餘兩，悉虜其婦子，繫獲甚眾。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 71.
- ↑ (冬，十月，皇甫嵩與張角弟梁戰於廣宗，梁眾精勇，嵩不能剋。明日，乃閉營休士以觀其變，知賊意稍懈，乃潛夜勒兵，雞鳴，馳赴其陳，戰至晡時，大破之，斬梁，獲首三萬級，赴河死者五萬許人。) จือจื้อทงเจี้ยน เล่มที่ 58.
- ↑ (角先已病死，乃剖棺戮屍，傳首京師。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 71.
- ↑ (角先已病死，剖棺戮屍，傳首京師。) จือจื้อทงเจี้ยน เล่มที่ 58.
บรรณานุกรม
[แก้]- ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
- ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). โฮ่วฮั่นชู.
- ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).