เดเอ็ฟเบ-โพคาล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก เดเอฟเบโพคาล)
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เดเอ็ฟเบ-โพคาล
DFB-Pokal logo 2016.png
ก่อตั้ง1935
ภูมิภาคเยอรมนี เยอรมนี
จำนวนทีม64
ทีมชนะล่าสุดบาเยิร์นมิวนิก (19 สมัย)
สโมสรที่ประสบความสำเร็จที่สุดบาเยิร์นมิวนิก (19 สมัย)
สถานีโทรทัศน์แพร่ภาพสกาย, อาแอร์เด, เซดเดเอฟ
เดเอ็ฟเบ-โพคาล ฤดูกาล 2019–20
ถ้วยรางวัล

เดเอ็ฟเบ-โพคาล หรือ เยอรมันคัพ (เยอรมัน: Deutscher Fußball-Bund-Pokal, Deutsche Tasse; อังกฤษ: DFB-Pokal, German Cup) [1][2] เป็นฟุตบอลถ้วยของประเทศเยอรมนี เริ่มจัดในปี ค.ศ. 1934 เดิมชื่อTschammer-Pokal โดยมีสโมสรเข้าร่วม 64 สโมสร จาก 36 สโมสรของบุนเดิสลีกาและลีกา 2เยอรมัน และ 4 อันดับสูงสุดของ ลีกา 3 จะได้เข้ารอบแรกโดยอัตโนมัติ ส่วนอีก 21 สโมสรที่เหลือจะมาจากสโมสรแชมป์ฟุตบอลถ้วยของภูมิภาคต่าง ๆ ส่วนอีก 3 สโมสรที่เหลือจะมาจากสมาพันธ์ภูมิภาคที่มีสโมสรฟุตบอลชายมากที่สุด สำหรับทีมสำรองของสโมสรต่าง ๆ ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมการแข่งขั้น โดยผู้ชนะเลิศล่าสุดคือบาเยิร์นมิวนิก

ทำเนียบผู้ชนะเลิศ Tschammer-Pokal[แก้]

ปี ชนะเลิศ รองชนะเลิศ ผลคะแนน วันที่ เมือง ผู้ชม
1935 เนือร์นแบร์ค ชัลเคอ 04 2–0 08/12/35 Düsseldorf 55,000
1936 วีเอฟบี ไลซ์ซิก ชัลเคอ 04 2–1 03/01/37 Berlin 70,000
1937 ชัลเคอ 04 ฟอร์ทูนาดึสเซิลดอร์ฟ 2–1 09/01/38 Cologne 72,000
1938 ราปิด เวียนนา เอ็ฟเอ็สเฟา ฟรังค์ฟวร์ท 3–1 08/01/39 Berlin 38,000
1939 เนือร์นแบร์ค มันไฮม์ 2–0 08/04/40 Berlin 60,000
1940 ดิสดาย เนือร์นแบร์ค 2–1 aet 01/12/40 Berlin 60,000
1941 ดิสดาย ชัลเคอ 04 2–1 02/10/41 Berlin 65,000
1942 1860 มิวนิก ชัลเคอ 04 2–0 15/11/42 Berlin 80,000
1943 เฟริส เวียนนา ลุคทามนา ฮัมบูกร์ 3–2 aet 31/10/43 Stuttgart 45,000

ทำเนียบผู้ชนะเลิศเดเอ็ฟเบ-โพคาล[แก้]

ปี ชนะเลิศ รองชนะเลิศ ผลคะแนน วันที่ เมือง ผู้ชม
1953 รอต ไวส์ เอสเซน อเลมานเนีย อาเคน 2–1 01/05/53 ดุสเซลดอร์ฟ 40,000
1954 เฟาเอฟเบ สตุ๊ทการ์ท เอฟเซ โคโลญจน์ 1–0 ET 17/04/54 ลุดวิกชาเฟน 60,000
1955 คาร์สรูห์ เอสเซ ชัลเคอ 04 3–2 21/05/55 Braunschweig 25,000
1956 คาร์สรูห์ เอสเซ ฮัมบวร์ค เอสเฟา 3–1 05/08/56 Karlsruhe 25,000
1957 บาเยิร์นมิวนิก ฟอร์ทูนา ดุสเซนดอร์ฟ 1–0 29/12/57 Augsburg 42,000
1958 เฟาเอฟเบ สตุ๊ทการ์ท ฟอร์ทูนา ดุสเซนดอร์ฟ 4–3 ET 16/10/58 Kassel 28,000
1959 ชวาร์ซ ไวส์ เอสเซน โบรุสเซีย นินเคอร์เชน 5–2 27/12/59 Kassel 20,000
1960 โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค คาร์สรูห์ เอสเซ 3–2 05/10/60 Düsseldorf 50,000
1961 แวร์เดอร์ เบรเมน ไกเซอร์สเลาเทิร์น 2–0 13/09/61 Gelsenkirchen 18,000
1962 1. เอฟเซ เนือร์นแบร์ค ฟอร์ทูนา ดุสเซนดอร์ฟ 2–1 ET 29/08/62 Hannover 41,000
1963 ฮัมบวร์ค โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ 3–0 14/08/63 Hannover 68,000
1964 1860 มิวนิก ไอน์ทรัคท์ แฟรงค์เฟิร์ต 2–0 13/06/64 Stuttgart 45,000
1965 โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ อเลมานเนีย อาเคน 2–0 22/05/65 Hannover 55,000
1966 บาเยิร์นมิวนิก เอมเอสเฟา ดุยส์บวรก 4–2 04/06/66 Frankfurt 62,000
1967 บาเยิร์นมิวนิก ฮัมบวร์ค 4–0 10/06/67 Stuttgart 67,000
1968 เอฟเซ โคโลญจน์ เฟาเอฟเอล โบคุม 4–1 09/06/68 Ludwigshafen 60,000
1969 บาเยิร์นมิวนิก ชัลเคอ 04 2–1 14/06/69 Frankfurt 60,000
1970 คิกเกอร์ ออฟเฟนบาค เอฟเซ โคโลญจน์ 2–1 29/08/70 Hannover 50,000
1971 บาเยิร์นมิวนิก เอฟเซ โคโลญจน์ 2–1 ET 19/06/71 สตุ๊ทการ์ท 71,000
1972 ชัลเคอ 04 ไกเซอร์สเลาเทิร์น 5–0 01/07/72 ฮันโนเฟอร์ 61,000
1973 โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค เอฟเซ โคโลญจน์ 2–1 ET 23/06/73 Düsseldorf 69,000
1974 ไอน์ทรัคท์ แฟรงค์เฟิร์ต ฮัมบวร์ค 3–1 ET 17/08/74 Düsseldorf 52,000
1975 ไอน์ทรัคท์ แฟรงค์เฟิร์ต เอมเอสเฟา ดุยส์บวรก 1–0 21/06/75 Hannover 43,000
1976 ฮัมบวร์ค ไกเซอร์สเลาเทิร์น 2–0 26/06/76 Frankfurt 61,000
1977 เอฟเซ โคโลญจน์ แฮร์ธา เบอร์ลิน 1–1 ET
1–0 RM
28/05/77
30/05/77
Hannover 54,000
35,000
1978 เอฟเซ โคโลญจน์ ฟอร์ทูนา ดุสเซนดอร์ฟ 2–0 15/04/78 Gelsenkirchen 70,000
1979 ฟอร์ทูนา ดุสเซนดอร์ฟ แฮร์ธา เบอร์ลิน 1–0 ET 23/06/79 Hannover 56,000
1980 ฟอร์ทูนา ดุสเซนดอร์ฟ เอฟเซ โคโลญจน์ 2–1 04/06/80 Gelsenkirchen 56,000
1981 ไอน์ทรัคท์ แฟรงค์เฟิร์ต ไกเซอร์สเลาเทิร์น 3–1 02/05/81 Stuttgart 71,000
1982 บาเยิร์นมิวนิก 1. เอฟเซ เนือร์นแบร์ค 4–2 01/05/82 Frankfurt 61,000
1983 เอฟเซ โคโลญจน์ ฟอร์ทูนา โคโลญจน์ 1–0 11/06/83 Köln 61,000
1984 บาเยิร์นมิวนิก โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค 1–1 (7–6 ลูกโทษ) 31/05/84 Frankfurt 61,000
1985 ไบเออร์ อูเออร์ดินเกน บาเยิร์นมิวนิก 2–1 26/05/85 Berlin 70,000
1986 บาเยิร์นมิวนิก เฟาเอฟเบ สตุ๊ทการ์ท 5–2 03/05/86 Berlin 76,000
1987 ฮัมบวร์ค สตุ๊ทการเทอร์ คิกเกอร์ 3–1 20/06/87 Berlin 76,000
1988 ไอน์ทรัคท์ แฟรงค์เฟิร์ต โบคุม 1–0 28/05/88 Berlin 76,000
1989 โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ แวร์เดอร์ เบรเมน 4–1 24/06/89 Berlin 76,000
1990 ไกเซอร์สเลาเทิร์น แวร์เดอร์ เบรเมน 3–2 19/05/90 Berlin 76,000
1991 แวร์เดอร์ เบรเมน เอฟเซ โคโลญจน์ 1–1 (4–3 PSO) 22/06/91 Berlin 73,000
1992 ฮันโนเฟอร์ 96 มึนเชนกลัดบัค 0–0 (4–3 PSO) 23/05/92 Berlin 76,000
1993 ไบเออร์ เลเวอร์คูเซน แฮร์ธา เบอร์ลิน 1–0 12/06/93 Berlin 76,000
1994 แวร์เดอร์ เบรเมน รอต ไวส์ เอสเซน 3–1 14/05/94 Berlin 76,000
1995 โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค เฟาเอฟเอล โวล์ฟบวร์ก 3–0 24/06/95 Berlin 75,700
1996 ไกเซอร์สเลาเทิร์น คาร์ลสรูห์ 1–0 25/05/96 Berlin 75,800
1997 เฟาเอฟเบ สตุ๊ทการ์ท เอเนอร์กี คอตบุส 2–0 14/06/97 Berlin 76,400
1998 บาเยิร์นมิวนิก เอมเอสเฟา ดุยส์บวรก 2–1 16/05/98 Berlin 75,800
1999 แวร์เดอร์ เบรเมน บาเยิร์นมิวนิก 1–1 (5–4 PSO) 12/06/99 Berlin 75,841
2000 บาเยิร์นมิวนิก แวร์เดอร์ เบรเมน 3–0 06/05/00 Berlin 76,000
2001 ชัลเคอ 04 1. เอฟเซ ยูเนียน เบอร์ลิน 2–0 26/05/01 Berlin 73,011
2002 ชัลเคอ 04 ไบเออร์ เลเวอร์คูเซน 4–2 11/05/02 Berlin 70,000
2003 บาเยิร์นมิวนิก ไกเซอร์สเลาเทิร์น 3–1 31/05/03 Berlin 70,490
2004 แวร์เดอร์ เบรเมน อเลมานเนีย อาเคน 3–2 29/05/04 Berlin 71,682
2005 บาเยิร์นมิวนิก ชัลเคอ 04 2–1 28/05/05 Berlin 74,349
2006 บาเยิร์นมิวนิก ไอน์ทรัคท์ แฟรงค์เฟิร์ต 1–0 29/04/06 Berlin 74,349
2007 1. เอฟเซ เนือร์นแบร์ค เฟาเอฟเบ สตุ๊ทการ์ท 3–2 ET 26/05/07 Berlin 74,220
2008 บาเยิร์นมิวนิก โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ 2–1 ET 19/04/08 Berlin 74,244
2009 แวร์เดอร์ เบรเมน ไบเออร์ เลเวอร์คูเซน 1–0 30/05/09 Berlin 72,244
2010 บาเยิร์นมิวนิก แวร์เดอร์ เบรเมน 4–0 15/05/10 Berlin 72,954
2011 ชัลเคอ 04 เอมเอสเฟา ดุยส์บวรก 0-5 21/05/11 Berlin 75,708‎
2012 โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ บาเยิร์นมิวนิก 5–2 12/05/12 เบอร์ลิน 75,708
2013 บาเยิร์นมิวนิก เฟาเอฟเบ สตุ๊ทการ์ท 3–2 01/06/13 เบอร์ลิน 75,420
2014 บาเยิร์นมิวนิก โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ 2–0 01/06/14 เบอร์ลิน 76,197
2015 เฟาเอฟเอล ว็อลฟส์บูร์ก โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ 3–1 30/05/15 เบอร์ลิน 75,815
2016 บาเยิร์นมิวนิก โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ 0–0 (4–3 PSO) 21/05/16 เบอร์ลิน 74,322
2017 โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ไอน์ทรัคท์ แฟรงค์เฟิร์ต 2–1 28/05/17 เบอร์ลิน 76,922
2018 ไอน์ทรัคท์ แฟรงค์เฟิร์ต บาเยิร์นมิวนิก 3–1 19/05/18 เบอร์ลิน 74,322
2019 บาเยิร์นมิวนิก แอร์เบ ไลพ์ซิช 3–0 25/05/19 เบอร์ลิน 74,322

ผู้ชนะเลิศแยกตามสโมสร[แก้]

สโมสร ชนะเลิศ รองชนะเลิศ ปีชนะเลิศ
บาเยิร์นมิวนิก 19 3 1957, 1966, 1967, 1969, 1971, 1982, 1984, 1986, 1998, 2000, 2003, 2005, 2006, 2008, 2010, 2013, 2014, 2016, 2019
แวร์เดอร์ เบรเมน 6 4 1961, 1991, 1994, 1999, 2004, 2009
ชัลเคอ 04 5 7 1937, 1972, 2001, 2002, 2011
ไอน์ทรัคท์ แฟรงค์เฟิร์ต 5 2 1974, 1975, 1981, 1988, 2018
แอร์สเทอเอฟเซเคิล์น 4 6 1968, 1977, 1978, 1983
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ 4 5 1965, 1989, 2012, 2017
เนือร์นแบร์ค 4 2 1935, 1939, 1962, 2007
ฮัมบวร์ค 3 3 1963, 1976, 1987
เฟาเอฟเบ สตุ๊ทการ์ท 3 3 1954, 1958, 1997
โบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัค 3 2 1960, 1973, 1995
ฟอร์ทูนา ดุสเซนดอร์ฟ 2 5 1979, 1980
ไกเซอร์สเลาเทิร์น 2 5 1990, 1996
คาร์สรูห์ เอสเซ 2 2 1955, 1956
ดิสดาย 2 1940, 1941
1860 มิวนิก 2 1942, 1964
ไบเออร์ เลเวอร์คูเซน 1 2 1993
เฟาเอฟเอล โวล์ฟบวร์ก 1 1 2015
รอต ไวส์ เอสเซน 1 1 1953
ว็อลฟส์บูร์ก 1 1 2015
ไบเออร์ อูเออร์ดินแกน 1 1985
ฮันโนเฟอร์96 1 1992
วีเอฟบี ไลซ์ซิก 1 1936
คิกเกอร์ ออฟเฟนบาค 1 1970
ราปิด เวียนนา 1 1938
ชวาร์ซ ไวส์ เอสเซน 1 1959
เฟริส เวียนนา 1 1943
เอ็มเอสเฟา ดุ๊ยส์บวร์ก 4
อเลมานเนีย อาเคน 3
เฟาเอฟแอล โบคุ่ม 2
แฮร์ทา เบเอ็สเซ 2
โบรุสเซีย นินเคอร์เชน 1
เอเนอร์กี้ ค็อตบุส 1
ฟอร์ทูนา โคโลญจน์ 1
เอฟเอสเฟา ฟรังค์ฟวร์ท 1
แฮร์ทา เบเอ็สเซ II 1
ลุคทามนา ฮัมบูกร์ 1
ชตุทการ์เทอร์คิคเคิร์ส 1
ยูเนี่ยน เบอร์ลิน 1
มันไฮม์ 1
แอร์เบ ไลพ์ซิช 1

อ้างอิง[แก้]

  1. Sebastian Schneider (21 May 2016). "Nur zuhause feiern wir nicht". RBB Online (in German). Radio Berlin Brandenburg. สืบค้นเมื่อ 11 May 2017. Seit 1985 wird das Pokalfinale im Olympiastadion gespielt, der DFB vergab es damals als politischen Gnadenakt in die "Frontstadt" West-Berlin
  2. Sven Goldmann (30 May 2015). "Berlin, Berlin, so feiert nur Berlin". Der Tagesspiegel (in German). Der Tagesspiegel. สืบค้นเมื่อ 11 May 2017. Am Anfang steht ein Kompensationsgeschäft. Das Olympiastadion bekommt das Pokalfinale als Trostpreis dafür, dass der DFB West-Berlin bei der Europameisterschaft 1988 außen vor lässt.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]