ข้ามไปเนื้อหา

เดอะ 100: อะแรงกิงออฟเดอะมอสต์อินฟลูเอนเชียลเพอร์เซินอินฮิสทรี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เดอะ 100: อะแรงกิงออฟเดอะมอสต์อินฟลูเอนเชียลเพอร์เซินอินฮิสทรี
ปกฉบับ ค.ศ. 1992
ผู้ประพันธ์ไมเคิล เอช. ฮาร์ต
ประเทศสหรัฐ
ภาษาอังกฤษ
ชุด
  • ฉบับที่ 1 (1978)
  • ฉบับที่ 2 (1992)
หัวเรื่อง
  • การจัดอันดับ
  • ชีวประวัตื
  • ประวัติศาสตร์
พิมพ์ค.ศ. 1978 (Hart Publishing Company, New York)[1][2]
ชนิดสื่อพิมพ์
ISBN9780806513508
OCLC644066940

เดอะ 100: อะแรงกิงออฟเดอะมอสต์อินฟลูเอนเชียลเพอร์เซินอินฮิสทรี (อังกฤษ: The 100: A Ranking of the Most Influential Persons in History) เป็นหนังสือที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1978 โดยไมเคิล เอช. ฮาร์ต (Michael H. Hart) นักเขียนชาวอเมริกันที่มีแนวคิดชาตินิยมผิวขาว หนังสือเล่มนี้ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ของพ่อของฮาร์ต ถือเป็นหนังสือเล่มแรกของเชาและได้รับการตีพิมพ์ซ้ำอีกครั้งใน ค.ศ. 1992 พร้อมการแก้ไข ในมุมมองของฮาร์ต เขาจัดอันดับบุคคล 100 คนที่มีอิทธิพลต่อประวัติศาสตร์มนุษย์มากที่สุด[3][4][5][6] สิ่งที่ต่างจากการจัดอันดับต่าง ๆ ในยุคนั้นคือ ฮาร์ตไม่ได้พยายามจัดอันดับโดยใช้ "ความยิ่งใหญ่" เป็นเกณฑ์ แต่พยายามจัดอันดับโดยพิจารณาจากการกระทำของผู้ที่เปลี่ยนแปลงวิถีประวัติศาสตร์มนุษยชาติมากที่สุด

บทสรุป

[แก้]

หนังสือเล่มนี้ประกอบด้วยบทความทั้งหมด 100 บทความและภาคผนวกของบทความแนะนำผู้ได้รับการชมเชย แต่ละรายการเป็นชีวประวัติของบุคคลแบบสั้น ตามด้วยความคิดของฮาร์ตเกี่ยวกับวิธีที่บุคคลนี้มีอิทธิพลและเปลี่ยนแปลงวิถีประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ เขายกย่องเพิ่มเติมต่อความสำคัญในการกระทำของผู้ที่ฮาร์ตรู้สึกว่าแปลกกว่าปกติ ไม่น่าจะเป็นไปได้ หรือล้ำหน้ากว่ายุคสมัยของพวกเขา เมื่อเทียบกับแนวทางประวัติศาสตร์ที่คาดเดาไว้หากบุคคลนี้ไม่ได้มีชีวิตอยู่

ในมุมมองของฮาร์ต ผู้ก่อตั้งและผู้กำหนดรูปแบบศาสนาที่ประสบความสำเร็จถือเป็นกลุ่มที่มีอิทธิพลมากที่สุด เนื่องจากคนเหล่านี้มีอิทธิพลต่อชีวิตของผู้คนมากมายอย่างมากในช่วงระยะเวลาอันยาวนาน บุคคลที่ได้อันดับ 1 ในรายชื่อของฮาร์ตคือศาสดามุฮัมมัด[7][8] ฮาร์ตยืนยันว่ามุฮัมมัด "ประสบความสำเร็จอย่างสูง" ทั้งในแวดวงศาสนาและโลก โดยมีส่วนเป็นผู้วางรากฐานศาสนาอิสลามและการพิชิตดินแดนโดยมุสลิมที่รวมคาบสมุทรอาหรับ และภายหลังขยายเป็นรัฐเคาะลีฟะฮ์หลังจากที่ท่านเสียชีวิต ฮาร์ตยังเชื่ออีกว่ามุฮัมมัดมีบทบาทพิเศษเฉพาะตัวในการพัฒนาศาสนาอิสลาม[9][10] ในทางตรงกันข้าม อิทธิพลในการพัฒนาของศาสนาคริสต์แยกกันระหว่างคำสอนดั้งเดิมและการวางรากฐานของพระเยซู กับเปาโลอัครทูต ผู้มีบทบาทสำคัญในการเผยแผ่ศาสนาคริสต์ยุคแรก ตลอดจนแยกแยะหลักคำสอนและการปฏิบัติของศาสนาคริสต์ออกจากศาสนายูดาห์และศาสนากรีกและโรมันอื่น ๆ ในช่วงเวลานั้น[11] พระโคตมพุทธเจ้า ขงจื๊อ และโมเสสถูกจัดอยู่ในอันดับสูงเช่นกัน เนื่องจากมีบทบาทในการก่อตั้งศาสนา

หนึ่งในบุคคลสำคัญที่สุดที่ไม่ได้ระบุไว้ในหนังสือนี้คืออับราฮัม ลินคอล์น ซึ่งฮาร์ตจัดให้อยู่ในส่วน "ผู้ได้รับการชมเชย" ในภาคผนวก การเปลี่ยนแปลงในฉบับ ค.ศ. 1992 ได้แก่การรวมบุคคลที่มีความเกี่ยวข้องกับคอมมิวนิสต์ที่มีอันดับต่ำกว่าการปฏิวัติ ค.ศ. 1989 เช่น วลาดีมีร์ เลนินและเหมา เจ๋อตง และเพิ่มมีฮาอิล กอร์บาชอฟ ฮาร์ตยังเข้าข้างปัญหาผู้ประพันธ์เชคสเปียร์และแทนที่วิลเลียม เชคสเปียร์ด้วยเอ็ดเวิร์ดเดอเวียร์ เอิร์ลแห่งออกซ์ฟอร์ดที่ 17 ในฉบับ ค.ศ. 1992 ฮาร์ตยังทดแทนนีลส์ บอร์กับอ็องรี แบ็กแรลด้วยเออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด เฮนรี ฟอร์ดได้รับการกล่าวถึงในรายการ "ผู้ได้รับการชมเชย" แทนที่ปาโบล ปีกัสโซ ท้ายที่สุด บางอันดับถูกเปลี่ยนแปลง แต่บริเวณ 10 อันดับแรกยังคงเหมือนเดิม[3]

หนังสือนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1978 ตามที่ระบุไว้โดยสำนักพิมพ์ "Hart Publishing Company"[1][2] Calgary Herald รายงานว่า หนังสือเล่มนี้ขายได้อย่างน้อย 60,000 เล่ม[12] จากนั้นจึงมีการแปลหนังสือนี้ออกเป็นหลายภาษา[13]

10 อันดับแรก (ในฉบับ ค.ศ. 1992)

[แก้]
อันดับ ชื่อ ช่วงเวลา (ค.ศ.) ภาพ อาชีพ
1 มุฮัมมัด ป. 570–632 ผู้นำทางจิตวิญญาณและการเมือง
2 ไอแซก นิวตัน 1643–1727 นักวิทยาศาสตร์
3 พระเยซู ป. 4 ปีก่อน ค.ศ.–ค.ศ. 33 ผู้นำทางจิตวิญญาณ
4 พระโคตมพุทธเจ้า ป. 563–483 ปีก่อน ค.ศ. ผู้นำทางจิตวิญญาณ
5 ขงจื๊อ ป. 551–479 ปีก่อน ค.ศ. นักปรัชญา
6 เปาโลอัครทูต ป. 5–64 สาวกในศาสนาคริสต์
7 ไช่ หลุน ป. 50–121 ผู้คิดค้นกระดาษ
8 โยฮันเนิส กูเทินแบร์ค ป. 1393–1468 ผู้คิดค้นแท่นพิมพ์
9 คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส 1451–1506 นักสำรวจ
10 อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ 1879–1955 นักวิทยาศาสตร์


การตอบรับ

[แก้]

การตั้งมุฮัมมัดในอันดับแรก ทำให้หนังสือได้รับความเห็นพิพาทบางส่วนจากนักวิจารณ์ตะวันตก[25] แต่กลับเป็นที่ต้อนรับอย่างมากและมีความเห็นในแง่บวกอย่างแพร่หลายในโลกมุสลิม และนักเขียนหนังสือมุสลิมมักอ้างอิงหนังสือนี้ ได้แก่ มุฮัมมัด อัชชีรอซี, อาห์เม็ด ดีดัต เป็นต้น[26][27][28][29][30] ใน ค.ศ. 1988 อดีตประธานาธิบดีอียิปต์ร่วมสมัย ฮุสนี มุบาร็อก ยกย่องไมเคิล ฮาร์ตจากการตั้งศาสดามุฮัมมัดให้อยู่ในอันดับ 1[31] Steven Skiena และ Charles Ward เขียนไว้ในหนังสือ Who's Bigger?: Where Historical Figures Really Rank ว่า เดอะ 100: อะแรงกิงออฟเดอะมอสต์อินฟลูเอนเชียลเพอร์เซินอินฮิสทรี "อาจเป็นการจัดอันดับบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ตามอิทธิพลที่รู้จักกันดีที่สุด"[32]

ภาคต่อ

[แก้]

ฮาร์ตได้เขียนหนังสืออีกเล่มใน ค.ศ. 1999 ชื่อว่า A View from the Year 3000[33] โดยเป็นมุมมองของผู้คนจากอนาคตและจัดอันดับบุคคลที่มีอิทธิพลที่สุดในประวัติศาสตร์ เกือบครึ่งหนึ่งของรายการคือบุคคลสมมติจากปี 2000–3000 แต่ส่วนที่เหลือคือบุคคลที่มีอยู่จริง เนื้อหาส่วนใหญ่มาจากรุ่น 1992 ที่มีการเรียงลำดับใหม่[34][35]

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 "Publisher: Hart Pub. Co". Open Library. สืบค้นเมื่อ 28 July 2019.
  2. 1 2 "Michael Hart, eBook, Biography - search" (ภาษาอังกฤษ). Open Library. สืบค้นเมื่อ 28 July 2019.
  3. 1 2 Editors of LIFE (2016). LIFE 100 People Who Changed the World (ภาษาอังกฤษ). Time Inc. Books. ISBN 9781618934710.
  4. ↑ Michael H. Hart The 100: A Ranking of the Most Influential Persons in History. first published in 1978, reprinted with minor revisions 1992. ISBN 978-0-8065-1068-2
  5. ↑ Interview with Michael H. Hart by Russell K. Neili, April 14, 2000. Swain, Carol M.; Nieli, Russell K. (24 March 2003). Contemporary Voices of White Nationalism in America. Cambridge University Press. p. 201. ISBN 978-0-521-81673-1 – โดยทาง Google Books. I (like other white separatists) resent being called a white supremacist.
  6. ↑ Newsweek (ภาษาอังกฤษ). Newsweek, Incorporated. 28 August 1978. สืบค้นเมื่อ 28 July 2019.
  7. ↑ Nduka, Otonti A.; Iheoma, E. O. (1983). New Perspectives in Moral Education (ภาษาอังกฤษ). Evans Bros. p. 74. ISBN 9789781672279. สืบค้นเมื่อ 28 July 2019.
  8. 1 2 Alphonse Dougan, "Understanding Prophet Muhammad Beyond the Stereotypes", The Fountain, Issue 46 (April–June 2004).
  9. ↑ Deedat, Ahmed (2001). Muhammad, The Greatest (ภาษาอังกฤษ). Islamic Presentation Committee. ISBN 9781471604416.
  10. ↑ Malik, Saeed (2009). A Perspective on the Signs of Al-Quran: Through the Prism of the Heart (ภาษาอังกฤษ) (2nd Edition October 2010 ed.). Booksurge. p. 112. ISBN 9781439239629. สืบค้นเมื่อ 28 July 2019.
  11. ↑ White, James W. (2014). Brief Christian Histories: Getting a Sense of Our Long Story (ภาษาอังกฤษ). Wipf and Stock Publishers. p. 216. ISBN 9781630873059. สืบค้นเมื่อ 28 July 2019.
  12. ↑ McGoogan, Ken (1993-01-08). "What to do when your kid drives you crazy?". Calgary Herald. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-08-04. สืบค้นเมื่อ 2019-08-04 – โดยทาง Newspapers.com.
  13. ↑ Petersen, Clarence (1987-11-01). "Roger's Version, by John Updike (Fawcett/Crest, $4.95)". Chicago Tribune. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-08-04. สืบค้นเมื่อ 2019-08-04.
  14. ↑ Yuan, Haiwang (2010). This is China: The First 5,000 Years (ภาษาอังกฤษ). Berkshire Publishing. p. 35. ISBN 9781933782768. สืบค้นเมื่อ 31 July 2019.
  15. ↑ Freedman, David Noel; McClymond, Michael J. (2001). The Rivers of Paradise: Moses, Buddha, Confucius, Jesus, and Muhammad as Religious Founders (ภาษาอังกฤษ). Wm. B. Eerdmans Publishing. p. 676. ISBN 9780802829573. สืบค้นเมื่อ 31 July 2019.
  16. ↑ Benson, Garth; Glasberg, Ronald; Griffith, Bryant (1998). Perspectives on the Unity and Integration of Knowledge (ภาษาอังกฤษ). P. Lang. p. 90. ISBN 9780820434872. สืบค้นเมื่อ 31 July 2019.
  17. ↑ Publishing, Pearson Custom (2000). Reasoning and Writing (ภาษาอังกฤษ). Pearson Custom Publishing. p. 26. ISBN 9780536615022.
  18. ↑ Ultimate Reality and Meaning (ภาษาอังกฤษ). Van Gorcum. 1994. p. 171.
  19. ↑ Science Digest (ภาษาอังกฤษ). Science Digest. 1978. สืบค้นเมื่อ 31 July 2019.
  20. ↑ "Korea Now". Korea Herald (ภาษาอังกฤษ). 32: 49. July 2003.
  21. ↑ Senior Scholastic (ภาษาอังกฤษ). Vol. 111. Scholastic Corporation. September 1978.
  22. ↑ Books, Honor (2003). You Can Be a World Changer (ภาษาอังกฤษ). David C. Cook. pp. 281, 284, 286. ISBN 9781562928070.
  23. ↑ Books in Print (ภาษาอังกฤษ). Vol. 1, 2, 3, 4, 7, 10. R. R. Bowker Company. 1997. p. 3601. ISBN 9780835239356.
  24. ↑ Kosova, Hakan (2007). A Tribute to the Prophet Muhammad (ภาษาอังกฤษ). Tughra Books. ISBN 9781597846028.
  25. ↑ [8][14][15][16][17][18][19][20][21][22][23][24]
  26. ↑ Ramadan, Hisham M. (2006). Understanding Islamic Law: From Classical to Contemporary (ภาษาอังกฤษ). Rowman Altamira. ISBN 9780759114340.
  27. ↑ Malik, Muhammad Farooq-i-Azam (1997). English Translation of the Meaning of Al-Qur'an: The Guidance for Mankind (English Only) (ภาษาอังกฤษ). The Institute of Islamic Knowledge. p. 21. ISBN 9780911119770. สืบค้นเมื่อ 31 July 2019.
  28. ↑ de_paul_legislation (ภาษาอังกฤษ). IslamKotob. p. 5. สืบค้นเมื่อ 31 July 2019.
  29. ↑ Abbas, Syed Ghulam; Anis, Mir Babbar Ali (1983). The Immortal Poetry & Mir Anis: With the Versified Translation of a Marsia of Mir Anis (ภาษาอังกฤษ). Majlis-e-Milli, Pakistan. p. XV. สืบค้นเมื่อ 31 July 2019.
  30. ↑ American Book Trade Association; American Book Trade Union; Book Trade Association of Philadelphia; Publishers' Board of Trade (1992). Publishers Weekly (ภาษาอังกฤษ). Whitinsville, Mass. | R. R. Bowker Company. p. 156. ISBN 9780671793630. สืบค้นเมื่อ 31 July 2019.
  31. ↑ Fellner, Jonathan (1988-10-19). "Egyptian president to honor AACC astronomer for history". The Baltimore Sun. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-08-04. สืบค้นเมื่อ 2019-08-04 – โดยทาง Newspapers.com.
  32. ↑ Skiena, Steven; Ward, Charles (2013). Who's Bigger?: Where Historical Figures Really Rank. Cambridge University Press. p. 8. ISBN 978-1107041370. is probably the best known ranking of historic figures by influence.
  33. ↑ Michael H. Hart. A view from the year 3000: a ranking of the 100 most influential persons of all time; first published in 1999
  34. ↑ Nagel, Stuart S. (2001). Handbook of Policy Creativity: Creativity at the cutting edge (ภาษาอังกฤษ). Nova Publishers. p. 14. ISBN 9781590330302. สืบค้นเมื่อ 28 July 2019.
  35. ↑ Humanity three thousand (ภาษาอังกฤษ). Foundation for the Future. 2000. ISBN 9780967725239.
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เดอะ_100:_อะแรงกิงออฟเดอะมอสต์อินฟลูเอนเชียลเพอร์เซินอินฮิสทรี&oldid=12242552"