เดอะมัพเพทโชว์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ตุ๊กตากบเคอร์มิท (ซ้าย) ที่ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กใน Fort Bragg นอร์ทแคโรไลนา ขณะ มิเชล โอบามา สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งสหรัฐเดินทางไปเยี่ยมชม

เดอะมัพเพทโชว์ (อังกฤษ: The Muppet Show) เป็นรายการโทรทัศน์ฉายทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวีของอังกฤษ รวมกับ ซีบีเอส สร้างโดย จิม เฮนสัน นักเชิดหุ่นมือ ชาวอเมริกัน มีการถ่ายทำและออกอากาศตอนทดลองในปี ค.ศ. 1974 และ 1975 จากนั้นได้สร้างและออกอากาศเป็นเวลา 5 ฤดูกาล รวมทั้งสิ้น 120 ตอน ตั้งแต่ปี 1976 ถึง 1981 และมีการสร้างเป็นภาพยนตร์อีกหลายครั้ง ได้แก่ "The Muppet Movie" (1979), "The Great Muppet Caper" (1981), "The Muppets Take Manhattan" (1984), "The Muppet Christmas Carol" (1993), "Muppet Treasure Island" (1996), "Muppets from Space" (1999), "It's a Very Merry Muppet Christmas Movie" (2002), "The Muppets' Wizard of Oz" (2005), "The Muppets" (2011) และ "Muppets Most Wanted" (2014)"'

ลักษณะของรายการเป็น วาไรอิตีโชว์ ที่มีการร้องเพลงและเต้นระบำ ถ่ายทำใน โรงละคร โดยมี กบเคอร์มิท เป็นตัวเอกในฐานะผู้จัดการแสดง และมีเพื่อนๆ หุ่นมือหลายสิบตัวเป็นตัวประกอบ โดยมีศิลปิน นักร้อง และนักแสดงรับเชิญมาเป็นแขกในรายการ หุ่นมือที่ใช้ เชิด และ พากย์เสียงโดย จิม เฮนสัน และนักเชิดหลายคนที่เคยร่วมงานกับเฮนสันในรายการ เซซามี สตรีท เช่น แฟรงค์ ออซ, ริชาร์ด ฮันท์, เดฟ โกเอลซ์, เจอรี เนลสัน

รายการเดอะมัพเพทโชว์ ได้รับ รางวัลเอมมี 4 รางวัล จากการเสนอชื่อ 21 รางวัล [1] และ รางวัลบาฟตา 2 รางวัล จากการเสนอชื่อ 11 รางวัล [2]

ตัวละครเด่น[แก้]

  • เคอร์มิท (Kermit The Frog) เป็น กบ อารมณ์ดี ทำหน้าที่เป็นผู้กำกับและนักแสดงนำ แสดงโดย จิม เฮนสัน (Jim Henson)
  • มิสพิกกี (Miss Piggy) เป็น หมู สาวอารมณ์ร้าย นักแสดงนำหญิง แฟนสาวของเคอร์มิท แสดงโดย แฟรงค์ ออซ (Frank Oz) และ ริชาร์ด ฮันท์ (Richard Hunt)
  • ฟอซซี่แบร์ (Fozzie Bear) เป็น นักแสดงนำอันดับสองรองจากเคอร์มิท แสดงโดย แฟรงค์ ออซ (Frank Oz)
  • สคูเตอร์ (Scooter) เป็น เด็กใช้งานทั่วไป หลานชายของเจ้าของโรงละคร แสดงโดย ริชาร์ด ฮันท์ (Richard Hunt)
  • กองโซ (Gonzo The Great หรือ The Great Gonzo) เป็น นักแสดงผาดโผน แสดงโดย เดฟ โกเอลซ์ (Dave Goelz)

อ้างอิง[แก้]

  1. "Emmy Awards Official Site". Emmys.com. สืบค้นเมื่อ 2010-08-12. 
  2. "BAFTA Awards Official Site". Bafta.org. สืบค้นเมื่อ 2010-08-12. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]