เดสลอร์อาตาดีน
 | |
 | |
| ข้อมูลทางคลินิก | |
|---|---|
| ชื่อทางการค้า | Aerius, อื่น ๆ[1] |
| ชื่ออื่น | descarboethoxyloratadine[2] |
| AHFS/Drugs.com | โมโนกราฟ |
| MedlinePlus | a602002 |
| ข้อมูลทะเบียนยา | |
| ระดับความเสี่ยงต่อทารกในครรภ์ |
|
| ช่องทางการรับยา | ทางปาก |
| ประเภทยา | สารป้องกันการแพ้ |
| รหัส ATC | |
| กฏหมาย | |
| สถานะตามกฏหมาย | |
| ข้อมูลเภสัชจลนศาสตร์ | |
| ชีวประสิทธิผล | ดูดซึมเร็ว |
| การจับกับโปรตีน | 83 ถึง 87% |
| การเปลี่ยนแปลงยา | UGT2B10, CYP2C8 |
| สารซึ่งได้หลังการเปลี่ยนแปลงยา | 3-Hydroxydesloratadine |
| ระยะเริ่มออกฤทธิ์ | ภายใน 1 ชั่วโมง |
| ครึ่งชีวิตทางชีวภาพ | 27 ชั่วโมง, 33.7 ชั่วโมงในผู้ป่วยวัยชรา[3] |
| ระยะเวลาออกฤทธิ์ | มากถึง 24 ชั่วโมง |
| การขับออก | 40% เป็นเมแทบอไลต์เชื่อมกันสู่ปัสสาวะ จำนวนคล้ายกันเข้าสู่อุจจาระ |
| ตัวบ่งชี้ | |
| |
| เลขทะเบียน CAS | |
| PubChem CID | |
| IUPHAR/BPS | |
| DrugBank | |
| ChemSpider | |
| UNII | |
| KEGG | |
| ChEBI | |
| ChEMBL | |
| ECHA InfoCard | 100.166.554 |
| ข้อมูลทางกายภาพและเคมี | |
| สูตร | C19H19ClN2 |
| มวลต่อโมล | 310.83 g·mol−1 |
| แบบจำลอง 3D (JSmol) | |
| |
| |
| (verify) | |
 สารานุกรมเภสัชกรรม | |
เดสลอร์อาตาดีน (อังกฤษ: Desloratadine) ขายภายใต้ชื่อการค้าว่า Aerius และอื่น ๆ เป็นไตรไซคลิกH1 ย้อนการต้านที่ใช้รักษาอาการแพ้ เป็นเมแทบอไลต์ที่ออกฤทธิ์ของ loratadine
ยานี้ได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1984 และใช้งานในทางการแพทย์ใน ค.ศ. 2001[8] ยานี้นำเข้าสู่ตลาดสหรัฐโดย Schering Corporation ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น Schering-Plough[3]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Murdoch D, Goa KL, Keam SJ (7 April 2003). "Desloratadine: an update of its efficacy in the management of allergic disorders". Drugs. 63 (19): 2051–2077. doi:10.2165/00003495-200363190-00010. PMID 12962522. S2CID 195689362.
- ↑ Schering Corporation (2000). "CLARITIN brand of Loratadine - Full Prescribing Information (US FDA)" (PDF). US FDA. สืบค้นเมื่อ 17 May 2024.
loratadine is metabolized to descarboethoxyloratadine predominantly by cytochrome P450 3A4 (CYP3A4) and, to a lesser extent, by cytochrome P450 2D6 (CYP2D6).
- 1 2 3 "Clarinex- desloratadine tablet, film coated". DailyMed. 14 November 2022. สืบค้นเมื่อ 18 May 2024.
- ↑ "Clarinex-D 12 HOUR- desloratadine and pseudoephedrine sulfate tablet, extended release". DailyMed. 14 November 2022. สืบค้นเมื่อ 18 May 2024.
- ↑ "Desloratadine ratiopharm EPAR". European Medicines Agency (EMA). 13 January 2012. สืบค้นเมื่อ 23 March 2025.
- ↑ "Neoclarityn EPAR". European Medicines Agency (EMA). 15 January 2001. สืบค้นเมื่อ 23 March 2025.
- ↑ "Aerius EPAR". European Medicines Agency (EMA). 15 January 2001. สืบค้นเมื่อ 24 March 2025.
- ↑ Fischer J, Ganellin CR (2006). Analogue-based Drug Discovery. John Wiley & Sons. p. 549. ISBN 9783527607495.
อ่านเพิ่ม
[แก้]- Baena-Cagnani CE (2001). "Desloratadine activity in concurrent seasonal allergic rhinitis and asthma". Allergy. 56 Suppl 65: 21–7. doi:10.1111/j.1398-9995.2001.00001.x-i1. PMID 11243501.
- Devillier P, Roche N, Faisy C (2008). "Clinical pharmacokinetics and pharmacodynamics of desloratadine, fexofenadine and levocetirizine : a comparative review". Clinical Pharmacokinetics. 47 (4): 217–30. doi:10.2165/00003088-200847040-00001. PMID 18336052.
- Geha RS, Meltzer EO (April 2001). "Desloratadine: A new, nonsedating, oral antihistamine". The Journal of Allergy and Clinical Immunology. 107 (4): 751–62. doi:10.1067/mai.2001.114239. PMID 11295678.
- Henz BM (2001). "The pharmacologic profile of desloratadine: a review". Allergy. 56 Suppl 65: 7–13. doi:10.1034/j.1398-9995.2001.00101.x. PMID 11243504.
| บทความเภสัชกรรมและยานี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |