เดวิด โอทังก้า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เดวิด โอทังก้า
2014-04-04 18-52-58 NEX-6 DSC07329 (13890622076).jpg
เกิด David Daniel Otunga
7 เมษายน ค.ศ. 1980 (36 ปี)
Elgin, Illinois, United States[1]
ถิ่นพำนัก Chicago, Illinois,
United States[1]
จบจาก
อาชีพ
ปีปฏิบัติงาน
  • 2007–present (actor)
  • 2009–2015 (wrestler)
  • 2016–present (commentator)
คู่รัก Jennifer Hudson
(2008–present; engaged)
บุตร 1
เว็บไซต์ www.davidotunga.com
เดวิด โอทังก้า
ข้อมูล
ฉายา David Otunga[2]
Dawson Alexander[3]
ความสูง 6 ft 0 in (1.83 เมตร)[4]
น้ำหนัก 250 ปอนด์ (110 กก.)[4]
มาจาก Hollywood, California[4]
ฝึกหัดโดย Tom Prichard[3]
Norman Smiley[3]
เปิดตัว 2009[3]
รีไทร์ 2015

เดวิด แดเนียล โอทังก้า ซีเนียร์ (อังกฤษ: David Daniel Otunga Sr.)[3] เกิดวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1980 เป็นนักแสดงและนักมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุชาวอเมริกัน จบการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด[5] ปัจจุบันเซ็นสัญญาทำงานกับดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE) ในชื่อว่า เดวิด โอทังก้า (อังกฤษ: David Otunga)[6]

ประวัติ[แก้]

การศึกษา[แก้]

เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนแลร์กินไฮ ในปี 1998 ได้เกรด A เป็นส่วนใหญ่ และได้ศึกษาต่อระดับปริญญาตรีในสาขาจิตวิทยาจากมหาวิทยาลัยอิลลินอยส์[7] หลังจากสำเร็จการศึกษา เขาก็ย้ายไปนิวยอร์กซิตีที่เขาทำงานอยู่ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียในฐานะผู้จัดการห้องปฏิบัติการในศูนย์ประสาทองค์ หลังจากนั้นเขาก็เข้าเรียนที่โรงเรียนฮาร์วาร์ดกฎหมายและผ่านการสอบบาร์ในรัฐอิลลินอยส์ หลังจากสำเร็จการศึกษาเขาทำงานให้กับบริษัทกฎหมาย Sidley Austin LLP[8][1]

ในวงการมวยปล้ำ[แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์/ดับเบิลยูดับเบิลยูอี[แก้]

โอทังก้าได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่น1 โดยผู้ชนะคือ เวด บาร์เร็ตต์[2] ต่อมาได้เป็นสมาชิกของกลุ่มเดอะเน็กซัส โดยมีหัวหน้ากลุ่มคือ เวด บาร์เร็ตต์[9] ในแบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) โอทังก้าได้คว้าแชมป์แทคทีม WWE ร่วมกับจอห์น ซีนา โดยเอาชนะดรูว์ แมคอินไตย์ และโคดี โรดส์[10] แต่ก็เสียแชมป์ให้กับฮีท สเลเตอร์ และจัสติน เกเบรียล สมาชิกในกลุ่มตนเองในรอว์คืนถัดมา ซึ่งครองแชมป์ได้เพียงแค่วันเดียวเท่านั้น[11]

กลุ่มเน็กซัสได้เปลี่ยนหัวหน้าคนใหม่คือซีเอ็ม พังก์ และเปลี่ยนชื่อกลุ่มเป็นเดอะนิวเน็กซัส[12] ในรอว์ โอทังก้าถูกแรนดี ออร์ตันเตะเข้าที่กะโหลกศีรษะจนต้องพักปล้ำ[13] ต่อมาโอทังก้าได้หายจากอาการบาดเจ็บพร้อมกับไมเคิล แมคกิลลิคัตตี และเมสัน ไรอัน โดยมาเล่นงานออร์ตัน[14][15] ในรอว์ (23 พฤษภาคม 2011) โอทังก้าและแมคกิลลิคัตตีก็ได้คว้าแชมป์แทคทีม WWE โดยเอาชนะเคน และบิ๊กโชว์[16] ในรอว์ (22 สิงหาคม 2011) โอทังก้าและแมคกิลลิคัตตีก็เสียแชมป์ให้กับทีม แอร์บูม (อีแวน บอร์น และโคฟี คิงส์ตัน)[17]

โอทังก้าได้รับบทเป็นทนายความและที่ปรึกษาของจอห์น โลรีนายติส ผู้จัดการทั่วไปของรอว์ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 โอทังก้าได้เข้าร่วมทีมของโลรีนายติส เอาชนะทีมของทีโอดอร์ ลอง ในแมตช์แทกทีม 12 คน ทำให้โลรีนายติสได้เป็นผู้จัดการทั้งรอว์และสแมคดาวน์[18][19] ในปี 2016 โอทังก้าได้มาเป็นผู้บรรยายในรายการสแมคดาวน์[20]

ผลงานแสดง[แก้]

โทรทัศน์[แก้]

Year Title Role Note
2007 I Love New York 2 Punk
2012 The Tonight Show with Jay Leno Himself
2012–2013 The Wendy Williams Show Himself 2 episodes
2013–2016 The Steve Harvey Show Himself Panelist
2013 The Haves and the Have Nots Officer Mason
2014 Celebrity Ghost Stories Himself
2014 General Hospital Himself

ภาพยนตร์[แก้]

Year Title Role Note
2013 The Call Officer Jake Devans
2016 What Happen Last Night Tiny
2017 Days Like This Lance
2017 Live To Tell Lt. Michael 'Lou' Ortega

แชมป์และความสำเร็จ[แก้]

โอทังก้าในตอนเป็นแชมป์แทคทีม WWE ร่วมกับไมเคิล แมคกิลลิคัตตี
  • Pro Wrestling Illustrated
    • ความบาดหมางแห่งปี (2010) – เดอะเน็กซัส ปะทะ WWE[21]
    • นักมวยปล้ำที่เกลียดที่สุดแห่งปี (2010) – ในตอนของเดอะเน็กซัส[22]
    • หน้าใหม่แห่งปี (2010)[23]
    • PWI จัดในอันดับที่ 84 ของท็อป 500 อันดับ นักมวยปล้ำเดี่ยวแห่งปีใน PWI 500 ในปี 2012[24]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 Pang, David (2011-03-22). "David the Goliath". Chicago Tribune. p. 1. สืบค้นเมื่อ 2011-03-23. 
  2. 2.0 2.1 Caldwell, James (2010-02-16). "WWE News: Complete cast of the NXT show revealed including The Miz mentoring Bryan Danielson". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-02-17. 
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 3.4 "David Otunga". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2009-09-28. 
  4. 4.0 4.1 4.2 "David Otunga Bio". WWE. สืบค้นเมื่อ 2010-02-20. 
  5. Lat, David (2007-10-12). "He Feels Pretty, Oh So Pretty". Above the Law. สืบค้นเมื่อ 2010-02-20. 
  6. Lat, David (2008-11-01). "Musical Chairs: David Otunga to... WWE?". Above the Law. สืบค้นเมื่อ 2010-02-20. 
  7. Pang, David (2011-03-22). "David the Goliath". Chicago Tribune. p. 2. สืบค้นเมื่อ 2011-03-23. 
  8. "David Otunga, Chicago, Illinois". Kenyan Jewels. 2009-02-10. สืบค้นเมื่อ 2010-07-18. 
  9. Plummer, Dale (2010-06-08). "RAW: Vote early, vote often; NXT takes over". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-06-12. 
  10. Sokol, Bryan (2010-10-25). "Cena central to Bragging Rights; Smackdown wins again". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-10-26. 
  11. Sokol, Bryan (2010-10-26). "Raw: All the fallout from Bragging Rights". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-10-26. 
  12. Plummer, Dale (2011-01-03). "RAW: Nexus under new management". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-04-03. 
  13. Plummer, Dale (2011-03-07). "RAW: Stone Cold stuns Cole's Wrestlemania plans". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2011-03-22. 
  14. Plummer, Dale (April 11, 2011). "RAW: Edge calls it a career". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 
  15. Tedesco, Mike (April 11, 2011). "Raw Results – 4/11/11". WrestleView. สืบค้นเมื่อ April 12, 2011. 
  16. Plummer, Dale (May 23, 2011). "RAW: Cena gets nothing but the R-Truth". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ May 24, 2011. 
  17. Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 8/22: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Cena-Punk #1 contender re-match, new tag champions, lies & conspiracies". PW Torch. สืบค้นเมื่อ 29 August 2011. 
  18. "WWE Monday Night Raw (2/20/12) Results: Live Blog, Coverage and Analysis". 
  19. "WWE Smackdown 2/21/12". 
  20. Caldwell, James. "WWE announces new Raw & SD announce teams, Jerry Lawler bumped from main TV". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ July 20, 2016. 
  21. "Achievement Awards: Feud of the Year". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-10. สืบค้นเมื่อ 2011-01-15. 
  22. "Achievement Awards: Most Hated". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-17. สืบค้นเมื่อ 2011-01-22. 
  23. "Achievement Awards: Rookie". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-03. สืบค้นเมื่อ 2011-01-04. 
  24. "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2012". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ 2012-08-25. 
  25. "History of the WWE Tag Team Championship: David Otunga & Michael McGillicutty". WWE. May 23, 2011. สืบค้นเมื่อ May 24, 2011. 
  26. "History of the WWE Tag Team Championship: John Cena & David Otunga". World Wrestling Entertainment. 2010-10-24. สืบค้นเมื่อ 2010-10-26. 
  27. "WWE News: Full list of 2010 Slammy Awards – 12 announced on Raw, 10 announced on WWE's website". Pro Wrestling Torch. 2010-12-13. สืบค้นเมื่อ 2010-01-04. 
  28. "WWE.com Exclusive Slammy Awards 2011". 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]