ข้ามไปเนื้อหา

เดมอน ฮิลล์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เดมอน ฮิลล์
OBE
ฮิลล์ในการแข่งขันออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ 2026
เกิดเดมอน เกรอัม เดเวอรู ฮิลล์
(1960-09-17) 17 กันยายน ค.ศ. 1960 (65 ปี)
แฮมป์สเตด ลอนดอน อังกฤษ
คู่สมรสซูซาน จอร์จ (สมรส 1988)
บุตร4 คน รวมถึงจอช
บุพการีเกรอัม ฮิลล์ (บิดา)
ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก
สัญชาติสหราชอาณาจักร บริติช
ฤดูกาลที่แข่ง1992–1999
ทีม
แข่ง122 (ออกตัว 115)
แชมป์โลก1 (1996)
ชนะ22
โพเดียม42
คะแนน360
ตำแหน่งโพล20
รอบเร็วที่สุด19
แข่งครั้งแรกสเปนิชกรังด์ปรีซ์ 1992
ชนะครั้งแรกฮังกาเรียนกรังด์ปรีซ์ 1993
ชนะครั้งล่าสุดเบลเจียนกรังด์ปรีซ์ 1998
แข่งครั้งล่าสุดเจแปนนีสกรังด์ปรีซ์ 1999

เดมอน เกรอัม เดเวอรู ฮิลล์ (อังกฤษ: Damon Graham Devereux Hill; เกิด 17 กันยายน ค.ศ. 1960) เป็นอดีตนักแข่งรถและผู้บรรยายกีฬาชาวบริติช เคยเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันตั้งแต่ฤดูกาล 1992 ถึง 1999 ฮิลล์เป็นแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับหนึ่งสมัยในฤดูกาล 1997 กับวิลเลียมส์ และชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ 22 รายการตลอดแปดฤดูกาลแข่งขัน

ฮิลล์เกิดและเติบโตที่ลอนดอน โดยเขาเป็นบุตรของแชมป์โลกฟอร์มูลาวันสองสมัย เกรอัม ฮิลล์ และเป็นบุตรหนึ่งในสองคนของแชมป์โลกฟอร์มูลาวันที่ได้รับตำแหน่งแชมป์เช่นเดียวกัน ร่วมกับนีโค ร็อสแบร์ค[1] เขาเริ่มต้นอาชีพด้วยการแข่งจักรยานยนต์ใน ค.ศ. 1981 และหลังจากประสบความสำเร็จเพียงเล็กน้อยในการแข่งขัน เขาก็ผันตัวมาแข่งรถแบบที่นั่งเดี่ยว[1][2] ฮิลล์กลายเป็นนักขับทดสอบให้แก่ทีมเจ้าของตำแหน่งแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทผู้ผลิตอย่างวิลเลียมส์ในฤดูกาล 1992[3] ก่อนที่เขาจะเลื่อนตำแหน่งเป็นนักแข่งหลักในฤดูกาลถัดมาภายหลังที่ริกการ์โด ปาเตรเซ ออกจากทีม และได้รับชัยชนะครั้งแรกของเขาจากทั้งหมด 22 ครั้ง ในการแข่งขันฮังกาเรียนกรังด์ปรีซ์[1][4] ฮิลล์เป็นคู่ท้าชิงคนสำคัญของมิชชาเอล ชูมัคเคอร์ ต่อตำแหน่งแชมป์ฟอร์มูลาวันประเภทนักขับในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 ดังจะเห็นได้จากที่ทั้งคู่นั้นต่างปะทะกันหลายครั้งทั้งในและนอกสนาม[5][6] พวกเขาชนกันในการแข่งขันออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ 1994 ซึ่งส่งผลให้ชูมัคเคอร์ได้ตำแหน่งแชมป์สมัยแรกของเขาไปครอง โดยมีคะแนนสะสมนำห่างจากฮิลล์เพียงแค่หนึ่งแต้ม[7][8] ฮิลล์เป็นแชมป์ในฤดูกาล 1996 ด้วยชัยชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์แปดรายการ แต่ถึงอย่างนั้นวิลเลียมส์ก็ถอดเขาออกจากทีมในฤดูกาลถัดมา[4][9] เขายังขับให้แก่ทีมที่มีการแข่งขันน้อยกว่าอย่างแอร์โรส์และจอร์แดน และนำชัยชนะครั้งแรกมาให้แก่จอร์แดนในฤดูกาล 1998[10][11][12]

ฮิลล์อำลาวงการแข่งความเร็วหลังจากถูกถอดออกจากจอร์แดนภายหลังสิ้นสุดฤดูกาล 1999[13] เขารับตำแหน่งประธานสโมสรนักแข่งรถอังกฤษต่อจากแจ็กกี สจวร์ต ใน ค.ศ. 2006 และลงจากตำแหน่งใน ค.ศ. 2011 โดยเดเรก วอริก เข้ารับตำแหน่งแทน[14][15] ขณะดำรงตำแหน่งนั้น เขาได้มีหน้าที่รับผิดชอบต่อการลงนามขยายสัญญาจัดการแข่งขันฟอร์มูลาวันที่สนามซิลเวอร์สโตนเป็นระยะเวลา 17 ฤดูกาล ซึ่งส่งผลให้มีการปรับปรุงสนามขนานใหญ่ตามมาอีกด้วย[16] ฮิลล์ยังเคยทำงานเป็นส่วนหนึ่งในทีมสนับสนุนประจำช่องสกายสปอตส์เอฟวัน โดยทำหน้าที่วิเคราะห์ข้อมูลระหว่างการถ่ายทอดสดรอบฝึกซ้อมของการแข่งขันฟอร์มูลาวัน[17]

สถิติการแข่งรถ

[แก้]

สรุปอาชีพนักแข่งรถ

[แก้]
ฤดูกาล รายการ ทีม แข่งขัน ชนะ โพล รอบเร็ว โพเดียม คะแนน อันดับ
1985 ฟอร์มูลาฟอร์ดเฟสติวัล 1 0 0 ? 1 N/a 3
1986 บริติชฟอร์มูลาทรีแชมเปียนชิป เวสต์เซอร์รีย์เรซซิง 18 0 0 0 1 15 9
มาเก๊ากรังด์ปรีซ์ ฟลายอิงไทเกอส์เมอร์รี เทย์เลอร์เรซซิง 1 0 0 0 0 N/a DNF
1987 บริติชฟอร์มูลาทรีแชมเปียนชิป อินเตอร์สปอร์ตเรซซิง 18 2 2 2 6 49 5
มาเก๊ากรังด์ปรีซ์ อินเตอร์สปอร์ตเอนจิเนียริงวิทฟลายอิงไทเกอส์ 1 0 0 0 0 N/a 20
1988 บริติชฟอร์มูลาทรีแชมเปียนชิป เซลล์เน็ตริโก้เรซซิง/อินเตอร์สปอร์ตทีม 18 2 2 1 8 57 3
อินเตอร์แนชันนัลฟอร์มูลา 3000 จีเอมอเตอร์สปอร์ต 2 0 0 0 0 0 NC
มาเก๊ากรังด์ปรีซ์ อินเตอร์สปอร์ตเอนจิเนียริงวิทฟลายอิงไทเกอส์ 1 0 0 0 1 N/a 2
1989 อินเตอร์แนชันนัลฟอร์มูลา 3000 ฟุตเวิร์กฟอร์มูลา 5 0 0 0 0 0 NC
บริติชฟอร์มูลาทรีแชมเปียนชิป อินเตอร์สปอร์ตเรซซิง 4 0 0 0 0 0 NC
บริติชทัวริงคาร์แชมเปียนชิป เอฟเอไอออโตพาตส์ 1 0 0 0 0 3 18
24 ชั่วโมง เลอม็อง ริชาร์ด ลอยด์เรซซิง 1 0 0 0 0 0 DNF
1990 อินเตอร์แนชันนัลฟอร์มูลา 3000 มิดเดิลบริดจ์เรซซิง 10 0 3 2 1 6 13
1991 อินเตอร์แนชันนัลฟอร์มูลา 3000 บาร์คลีย์ทีมอีเจอาร์ 10 0 0 0 1 11 7
ฟอร์มูลาวัน แคนนอนวิลเลียมส์เรอโน นักขับทดสอบ
1992 ฟอร์มูลาวัน แบรบัม 2 0 0 0 0 0 NC
แคนนอนวิลเลียมส์เรอโน นักขับสำรอง
1993 ฟอร์มูลาวัน แคนนอนวิลเลียมส์เรอโน 16 3 2 4 10 69 3
1994 ฟอร์มูลาวัน รอทแมนส์วิลเลียมส์เรอโน 16 6 2 6 11 91 2
1995 ฟอร์มูลาวัน รอทแมนส์วิลเลียมส์เรอโน 17 4 7 4 9 69 2
1996 ฟอร์มูลาวัน รอทแมนส์วิลเลียมส์เรอโน 16 8 9 5 10 97 1
1997 ฟอร์มูลาวัน ดันกาแอร์โรส์ยามาฮ่า 17 0 0 0 1 7 12
1998 ฟอร์มูลาวัน เบนสันแอนด์เฮดเจสจอร์แดน 16 1 0 0 1 20 6
1999 ฟอร์มูลาวัน เบนสันแอนด์เฮดเจสจอร์แดน 16 0 0 0 0 7 12
แหล่งข้อมูล:[18][19]

ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวัน

[แก้]
(คำสำคัญ) (การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวหนา หมายถึงนักขับได้ตำแหน่งโพล; การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวเอียง หมายถึงนักขับทำรอบได้เร็วที่สุด)
ฤดูกาล ผู้เข้าแข่งขัน แชสซี เครื่องยนต์ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 อันดับ คะแนน
1992 แบรบัม แบรบัม บีที60บี จัดด์ จีวี 3.5 วี10 RSA MEX BRA ESP
DNQ		 SMR
DNQ		 MON
DNQ		 CAN
DNQ		 FRA
DNQ		 GBR
16		 GER
DNQ		 HUN
11		 BEL
DNA		 ITA POR JPN AUS NC 0
1993 แคนนอนวิลเลียมส์เรอโน วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู15ซี เรอโน อาร์เอส5 3.5 วี10 RSA
Ret		 BRA
2		 EUR
2		 SMR
Ret		 ESP
Ret		 MON
2		 CAN
3		 FRA
2		 GBR
Ret		 GER
15†		 HUN
1		 BEL
1		 ITA
1		 POR
3		 JPN
4		 AUS
3		 3 69
1994 รอทแมนส์วิลเลียมส์เรอโน วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู16 เรอโน อาร์เอส6 3.5 วี10 BRA
2		 PAC
Ret		 SMR
6		 MON
Ret		 ESP
1		 CAN
2		 FRA
2		 GBR
1		 2 91
วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู16บี GER
8		 HUN
2		 BEL
1		 ITA
1		 POR
1		 EUR
2		 JPN
1		 AUS
Ret
1995 รอทแมนส์วิลเลียมส์เรอโน วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู17 เรอโน อาร์เอส7 3.0 วี10 BRA
Ret		 ARG
1		 SMR
1		 ESP
4		 MON
2		 CAN
Ret		 FRA
2		 GBR
Ret		 GER
Ret		 HUN
1		 BEL
2		 ITA
Ret		 POR
3		 2 69
วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู17บี EUR
Ret		 PAC
3		 JPN
Ret		 AUS
1
1996 รอทแมนส์วิลเลียมส์เรอโน วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู18 เรอโน อาร์เอส8 3.0 วี10 AUS
1		 BRA
1		 ARG
1		 EUR
4		 SMR
1		 MON
Ret		 ESP
Ret		 CAN
1		 FRA
1		 GBR
Ret		 GER
1		 HUN
2		 BEL
5		 ITA
Ret		 POR
2		 JPN
1		 1 97
1997 ดันกาแอร์โรส์ยามาฮ่า แอร์โรส์ เอ18 ยามาฮ่า โอเอกซ์11ซี/ดี 3.0 วี10 AUS
DNS		 BRA
17†		 ARG
Ret		 SMR
Ret		 MON
Ret		 ESP
Ret		 CAN
9		 FRA
12		 GBR
6		 GER
8		 HUN
2		 BEL
13†		 ITA
Ret		 AUT
7		 LUX
8		 JPN
11		 EUR
Ret		 12 7
1998 เบนสันแอนด์เฮดเจสจอร์แดน จอร์แดน 198 มูเก็น-ฮอนด้า เอ็มเอฟ-301เอชซี 3.0 วี10 AUS
8		 BRA
DSQ		 ARG
8		 SMR
10†		 ESP
Ret		 MON
8		 CAN
Ret		 FRA
Ret		 GBR
Ret		 AUT
7		 GER
4		 HUN
4		 BEL
1		 ITA
6		 LUX
9		 JPN
4		 6 20
1999 เบนสันแอนด์เฮดเจสจอร์แดน จอร์แดน 199 มูเก็น-ฮอนด้า เอ็มเอฟ-301เอชดี 3.0 วี10 AUS
Ret		 BRA
Ret		 SMR
4		 MON
Ret		 ESP
7		 CAN
Ret		 FRA
Ret		 GBR
5		 AUT
8		 GER
Ret		 HUN
6		 BEL
6		 ITA
10		 EUR
Ret		 MAL
Ret		 JPN
Ret		 12 7
แหล่งข้อมูล:[20][21]
หมายเหตุ
  • † ไม่จบการแข่งขันแต่ถูกจัดอันดับ เนื่องจากแข่งขันเกินร้อยละ 90 ของระยะทางทั้งหมด

ผลการแข่งขัน 24 ชั่วโมง เลอม็อง

[แก้]
ปี ทีม นักขับร่วมทีม รถ ชั้น จำนวน
รอบ		 อันดับ อันดับ
ในชั้น
1989 สหราชอาณาจักร ริชาร์ด ลอยด์เรซซิง สวีเดน สเตียเวียน อันด์แคร์
สหราชอาณาจักร เดวิด ฮอบส์		 พอร์เชอ 962 ซี จีทีไอ ซีวัน 228 DNF
แหล่งข้อมูล:[22][23][24]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 Henry, Alan (1994). Damon Hill: From Zero to Hero. Sparkford, Somerset: Patrick Stephens. ISBN 978-1-85260-484-4.
  2. ↑ Hamilton, Maurice; Hill, Damon (1994). Grand Prix Year: The Inside Story of a Formula One season. Macmillan. ISBN 0-333-62308-8 – โดยทาง Open Library.
  3. ↑ "Damon Hill". Atlas F1. Haymarket Media Group. 1999. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 March 2012. สืบค้นเมื่อ 22 October 2008.
  4. 1 2 Walker, Murray; Taylor, Simon (2005) [2001]. Murray Walker's Formula One Heroes. Virgin Books. ISBN 978-1-85227-918-9 – โดยทาง Open Library.
  5. ↑ Rendall, Ivan (1997) [1993]. The Chequered Flag: 100 Years of Motor Racing. Weidenfeld and Nicolson. ISBN 978-0-297-83550-9 – โดยทาง Open Library.
  6. ↑ Horton, Roger. "Reflections on a Racing Rivalry". Atlas F1. Haymarket Media Group. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 July 2011. สืบค้นเมื่อ 11 October 2008.
  7. ↑ Benson, Andrew (28 May 2006). "Schumacher's chequered history". BBC Sport. BBC. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 August 2007. สืบค้นเมื่อ 2 October 2006.
  8. ↑ "Grand Prix results: Australian GP, 1994". GrandPrix.com. Inside F1. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 March 2021. สืบค้นเมื่อ 14 November 2008.
  9. ↑ Saward, Joe (2 December 2006). "Review of Year 1996". GrandPrix.com. Inside F1. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 April 2016. สืบค้นเมื่อ 14 June 2006.
  10. ↑ Nicholson, Jon; Hamilton, Maurice (1999). Against the Odds: Jordan's Drive to Win. Macmillan. ISBN 978-0-333-73655-5 – โดยทาง Open Library.
  11. ↑ Taylor, Simon (January 2007). "Lunch with... Damon Hill". Motor Sport. Vol. 83 no. 1. pp. 40–50. ISSN 0027-2019. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 February 2022. สืบค้นเมื่อ 22 June 2025.
  12. ↑ Emons, Michael (10 August 2018). "Belgian GP: Why Spa 1998 remains one of the most remarkable F1 races ever". BBC Sport. BBC. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 November 2020. สืบค้นเมื่อ 1 May 2019.
  13. ↑ Gordon, Ian (1 November 1999). "Final summit proves too steep for Hill to climb Damon Hill's career ended tamely yesterday as he pulled out of the Japanese Grand Prix admitting he was only thinking about his family". Birmingham Post. p. 28. ProQuest 326564287. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 January 2022. สืบค้นเมื่อ 23 November 2020.
  14. ↑ "Stewart set to hand over to Hill". BBC News. BBC. 3 April 2006. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 November 2020. สืบค้นเมื่อ 7 June 2006.
  15. ↑ "Damon Hill to step down as president of British Racing Drivers' Club". The Guardian. Press Association. 7 June 2011. สืบค้นเมื่อ 22 June 2025.
  16. ↑ "Derek Warwick is new president of BRDC". The Telegraph. 26 August 2011. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 16 November 2020. สืบค้นเมื่อ 4 April 2018.
  17. ↑ "Damon Hill completes Sky's F1 line up". The Times. 17 January 2012. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 17 November 2021. สืบค้นเมื่อ 17 November 2021.
  18. ↑ "Damon Hill". Motor Sport Database. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 June 2019. สืบค้นเมื่อ 22 June 2025.
  19. ↑ "Damon Hill – Racing career profile". DriverDB.com. The Race Media. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 November 2013. สืบค้นเมื่อ 22 June 2025.
  20. ↑ Small, Steve (2000). Grand Prix Who's Who (Third ed.). Travel Publishing. ISBN 978-1-902007-46-5 – โดยทาง Open Library.
  21. ↑ "Damon Hill Results". Motorsport Stats. Motorsport Network. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 28 June 2024. สืบค้นเมื่อ 17 November 2021.
  22. ↑ "Damon Hill, United Kingdom". Racing Sports Car. สืบค้นเมื่อ 9 March 2026.
  23. ↑ "Damon Hill (GB)". 24h-en-piste.com. สืบค้นเมื่อ 9 March 2026.
  24. ↑ "Damon Hill". 24 Heures du Mans official website. Automobile Club de l'Ouest. สืบค้นเมื่อ 9 March 2026.

หนังสืออ่านเพิ่มเติม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เดมอน_ฮิลล์&oldid=12982415"