ข้ามไปเนื้อหา

เฎียน แฎล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เฎียน แฎล
เฎียน แฎลที่เกียนสวาย ประเทศกัมพูชา, มกราคม ค.ศ. 2008
เกิดค.ศ. 1932
ซ้อกจัง โคชินไชนา อินโดจีนฝรั่งเศส[1]: 197 
เสียชีวิต13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013(2013-02-13) (81 ปี)
ตึกทลา พนมเปญ ประเทศกัมพูชา
รับใช้กัมพูชา
ประจำการ1951–2001
ชั้นยศพลจัตวา
บังคับบัญชา2nd FANK Division; Governor and Commander of Territorial Forces, Kandal Province; Chief of General Staff KPNLAF; Inspector General of the Royal Cambodian Armed Forces General Staff
การยุทธ์
โรงเรียนแม่Lycee Sisowath, Montpelier School of Military Administration

พลจัตวา เฎียน แฎล (เขมร: ដៀន ដែល; ค.ศ. 1932 – 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013) เป็นทหารชาวกัมพูชาที่ดำรงตำแหน่งนายพลในสมัยสาธารณรัฐเขมร และเป็นผู้นำกองทัพปลดปล่อยประชาชนเขมรระหว่างการต่อต้านการยึดครองของเวียดนาม

ช่วงแรก

[แก้]

เฎียน แฎล เป็นชาวเขมรกรอม เกิดในอาณานิคมโคชินจีนของฝรั่งเศส[2] ได้เข้าเรียนในวิทยาลัยสีสุวัตถิ์ในพนมเปญระหว่าง พ.ศ. 2489 – 2495 จากนั้นเข้าทำงานในกองทัพฝรั่งเศสในกัมพูชา[3] ระหว่าง พ.ศ. 2496 – 2499 เขาเป็นหัวหน้ากองพันที่ 6 ที่กำปงสะปือ จากนั้น ย้ายมาอยู่ที่พนมเปญใน พ.ศ. 2500 จากนั้น เข้าเรียนในสถาบันวิชาการทางทหารระหว่าง พ.ศ. 2500 – 2501 และไปศึกษาต่อด้านการทหารที่ฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2502 – 2503 และกลับมารับราชการทหารในกัมพูชาเมื่อพ.ศ. 2504

สงครามกลางเมืองกัมพูชา

[แก้]

ใน พ.ศ. 2513 เดลได้เป็นพันโทในกองทัพแห่งชาติกัมพูชา และเป็นผู้บัญชาการกองพันที่สองที่เปรยซอร์ใกล้กับพนมเปญ และยังเกี่ยวข้องกับการนำทหารกัมพูชาเข้าไปในเวียดนามใต้เพื่อช่วยเหลือทหารสหรัฐอเมริกา ใน พ.ศ. 2514 เขาได้เป็นพันเอก และกองทหารของเขาได้เข้าร่วมในยุทธการเจนละ 2 เพื่อเข้าปราบปรามฝ่ายตรงข้ามที่จังหวัดกำปงธม[4] หลังจากนั้น เขาได้ไปศึกษาต่อที่ไซ่ง่อน เวียดนามใต้ และกลับสู่กัมพูชาในเดือนมกราคม พ.ศ. 2515 ได้เลื่อนยศเป็นนายพลจัตวา ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2517 เขาได้เป็นผู้บัญชาการกองทัพในจังหวัดกันดาล[5]

ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2518 เดลมีหน้าที่ในการรบป้องกันพนมเปญ วิทยุของเขมรแดงรายงานว่าเดลได้รับบาดเจ็บที่เดยเอ็ทเมื่อ 20 กุมภาพันธ์[6] ในเดือนเมษายนเขาอยู่ในกองทหารที่ป้องกันสะพานมณีวงศ์ ซึ่งเป็นสะพานข้ามแม่น้ำบาสักและเป็นทางหลักในการเข้าสู่พนมเปญ เมื่อเขมรแดงเข้าเมืองได้ เดลเดินทางออจากพนมเปญพร้อมกับเฮลิคอปเตอร์เที่ยวสุดท้ายมาลงที่สนามบินอู่ตะเภา[7] เขาอยู่ในค่ายผู้อพยพจนถึงเดือนพฤษภาคม จึงลี้ภัยไปสหรัฐอเมริกา[8]

บทบาทในแนวร่วมปลดปล่อยฯ

[แก้]

ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2520 เดลเดินทางไปยังปารีสเพื่อร่วมก่อตั้งกองทัพฝ่ายต่อต้านที่ไม่ใช่คอมมิวนิสต์ร่วมกับซอน ซาน ต่อมา ในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 เดลเดินทางมายังประเทศไทยเพื่อก่อตั้งกองทัพปลดปล่อยแห่งชาติประชาชนเขมร[9] โดยมีทหารในช่วงแรก 1,600 นาย ต่อมาในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2522 กองทัพนี้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติประชาชนเขมร โดยเขาเป็นหัวหน้าฝ่ายทหาร

การสู้รบแบบกองโจรเพื่อต่อต้านเวียดนาม

[แก้]

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2524 เดลจัดตั้งค่ายฝึกที่ค่ายผู้อพยพบ้านสังแก หลังจากที่สัก สุตสคานเดินทางจากสหรัฐอเมริกามาถึงประเทศไทยและเข้าร่วมกับแนวร่วมปลดปล่อยฯ ในฤดูแล้ง พ.ศ. 2527 – 2528 แนวร่วมได้สูญเสียทหารไปราว 12,000 - 15,000 คน ในการสู้รบกับเวียดนาม[10] ความพ่ายแพ้ในครั้งนี้ทำให้เกิดความขัดแย้งภายในแนวร่วมปลดปล่อยฯ [11] ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2528 ผู้นำของแนวร่วมปลดปล่อยฯ หลายคนได้ร่วมก่อตั้งคณะกรรมการกลางชั่วคราว สมาชิกหลักของกลุ่มประกอบด้วยสัก สุตสคาน เฎียน แฎล อับดุล กัฟฟาร์ เปียง เมท ฮิง กุนทอน และฮุย กันทวล[12]

ซอน ซานได้ต่อต้านโดยจัดตั้งหน่วยงานทางทหารใหม่ ภายใต้การบัญชาการของนายพลปรุม วิธ ผลของความขัดแย้งนี้ทำให้ สัก สุตสคานประกาศลาออกจากการควบคุมทางทหารในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2529 เดลลาออกเช่นเดียวกันในเดือนกรกฎาคม ปีเดียวกัน และไปบวชเป็นพระภิกษุ[13] หลังจากลาสิกขาในปลายปีใน พ.ศ. 2529 เดลได้เป็นผู้บัญชาการสูงสุดในการต่อต้านเวียดนาม จนกระทั่งมีการถอนทหารออกจากกัมพูชา ใน พ.ศ. 2533 เขาประกาศสลายแนวร่วมปลดปล่อยในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 [14]

หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2536

[แก้]

ใน พ.ศ. 2537 เดลได้เป็นจเรทหารทั่วไปของกองทัพกัมพูชา และใน พ.ศ. 2541 ได้เป็นสมาชิกสมัชชาแห่งชาติกัมพูชาในฐานะสมาชิกพรรคฟุนซินเปก[15] ใน พ.ศ. 2543 เดลได้เป็นคณะกรรมาธิการทางด้านมหาดไทย กลาโหม การลงทุนของสมัชชาแห่งชาติ[16] และเป็นที่ปรึกษารัฐบาลกัมพูชา

เสียชีวิต

[แก้]

เฎียน แฎลเสียชีวิตในโรงพยาบาลที่พนมเปญในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556[17] และฌาปนกิจที่วัดตึกทลา แขวงตึกทลา กรุงพนมเปญ[18]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Jennar, Raoul Marc; Les clés du Cambodge, Maisonneuve et Larose, 1995, ISBN 2706811501
  2. ↑ Jennar (1995), p. 197
  3. ↑ Information supplied by General Dien Del himself during an interview with the Cambodia Oral History Project on August 22, 1994. Transcript available at The Vietnam Center and Archive, , item no. 3671302006.
  4. ↑ Sak S. The Khmer Republic at War and the Final Collapse. Washington: U.S. Army Center of Military History, 1980, Part 2, pp. 72-79. เก็บถาวร 2007-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน See also Part 1 เก็บถาวร 2019-04-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนPart 2 เก็บถาวร 2007-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีนPart 3 เก็บถาวร 2007-02-21 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
  5. ↑ Sak, S., 1980, p. 136
  6. ↑ Transcript available at The Vietnam Center and Archive, , item no. 2430708015
  7. ↑ Swain J. River of Time. London: Heinemann, 1995, p. 135
  8. ↑ Cambodia Oral History Project interview transcript, The Vietnam Center and Archive, , item no. 3671302006.
  9. ↑ Corfield J.J. "A History of the Cambodian Non-Communist Resistance, 1975-1983." Clayton, Vic., Australia: Centre of Southeast Asian Studies, Monash University, 1991, p. 8
  10. ↑ Russell R. Ross, ed. Cambodia: A Country Study. Washington: GPO for the Library of Congress, 1987.
  11. ↑ Far Eastern Economic Review, 24 October 1985, p. 44
  12. ↑ Ross, op. cit.
  13. ↑ “Ordained: Gen. Dien Del.” Asiaweek, 3 Aug 1986.
  14. ↑ "Cambodians Hand Over Weapons to the UN", New Straits Times, Feb 23, 1992.
  15. ↑ KINGDOM OF CAMBODIA, LEGISLATIVE ASSEMBLY OF 26 JULY 1998
  16. ↑ Television Kampuchea, Phnom Penh - May 26, 2000.
  17. ↑ A Tribute to Dien Del by Peang Meth ที่ยูทูบ
  18. ↑ "Cambodia’s General Dien Del passed away at age of 81," Southeast Asia Weekly, February 15, 2013.

บรรณานุกรม

[แก้]
  • Kenneth Conboy, FANK: A History of the Cambodian Armed Forces, 1970-1975, Equinox Publishing (Asia) Pte Ltd, Djakarta 2011. ISBN 978-979-3780-86-3
  • Kenneth Conboy, Kenneth Bowra, and Mike Chappell, The War in Cambodia 1970-75, Men-at-arms series 209, Osprey Publishing Ltd, London 1989. ISBN 0-85045-851-X
  • Justin Corfield and Laura Summers, Historical Dictionary of Cambodia, Asian/Oceanian Historical Dictionaries No. 43, Scarecrow Press, Inc., Lanham, Maryland, and Oxford 2003. ISBN 0-8108-4524-5 –
  • Sak Sutsakhan, The Khmer Republic at War and the Final Collapse, U.S. Army Center of Military History, Washington D.C. 1980. – available online at Vietnam.ttu.edu Part 1 PDF, Part 2 (PDF), Part 3 (PDF), Part 4 (PDF).

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เฎียน_แฎล&oldid=13027179"