เซาเดีย เที่ยวบินที่ 163
 | |
| สรุปอุบัติเหตุ | |
|---|---|
| วันที่ | 19 สิงหาคม ค.ศ. 1980 |
| สรุป | ไฟไหม้บนเครื่องบินและการอพยพล้มเหลว |
| จุดเกิดเหตุ | ท่าอากาศยานนานาชาติริยาด, ริยาด, ซาอุดิอาระเบีย 24°42′42″N 46°43′37″E / 24.71167°N 46.72694°E |
| อากาศยานลำที่เกิดเหตุ | |
| ประเภทอากาศยาน | ล็อกฮีด แอล-1011 |
| ดําเนินการโดย | เซาเดีย |
| ทะเบียน | HZ-AHK |
| ต้นทาง | ท่าอากาศยานนานาชาติจินนาห์, การาจี, ปากีสถาน |
| จุดพัก | ท่าอากาศยานนานาชาติริยาด, ริยาด, ซาอุดีอาระเบีย |
| ปลายทาง | ท่าอากาศยานนานาชาติสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ, ญิดดะฮ์, ซาอุดีอาระเบีย |
| ผู้โดยสาร | 287 |
| ลูกเรือ | 14 |
| เสียชีวิต | 301 |
| รอดชีวิต | 0 |
เซาเดีย เที่ยวบินที่ 163 เป็นเที่ยวบินโดยสารของสายการบินเซาเดียที่ออกเดินทางจากสนามบิน Quaid-e-Azam ในเมืองการาจี ประเทศปากีสถาน มุ่งหน้าสู่สนามบิน Kandara ในเมืองญิดดะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย โดยผ่านท่าอากาศยานนานาชาติรียาด กรุงรียาด ประเทศซาอุดีอาระเบีย ซึ่งเกิดเพลิงไหม้หลังจากขึ้นบินจากท่าอากาศยานนานาชาติรียาด (ปัจจุบันคือฐานทัพอากาศรียาด)[1] เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1980 แม้ว่าเครื่องบินล็อกฮีด แอล-1011-200 ไตรสตาร์ จะลงจอดฉุกเฉินที่รียาดได้สำเร็จ แต่ลูกเรือกลับไม่สามารถอพยพผู้โดยสารออกจากเครื่องบินได้ ส่งผลให้ผู้โดยสาร 287 คนและลูกเรือ 14 คนบนเครื่องเสียชีวิตจากการสำลักควัน
อุบัติเหตุในครั้งนี้เป็นภัยพิบัติทางการบินที่ร้ายแรงที่สุดที่เกี่ยวข้องกับเครื่องบินล็อกฮีด แอล-1011-200 ไตรสตาร์[2] และภัยพิบัติที่ร้ายแรงที่สุดเท่าที่เคยเกิดขึ้นมาในประเทศซาอุดิอาระเบีย[1][3] ในขณะนั้น เหตุการณ์นี้เป็นอุบัติเหตุทางเครื่องบินที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์การบินที่เกี่ยวข้องกับเครื่องบินลำเดียว รองจากสายการบินเตอร์กิชแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 981 และเป็นอุบัติเหตุที่มีผู้เสียชีวิตมากเป็นอันดับที่สาม[4]
ผู้โดยสารและลูกเรือ
[แก้]| สัญชาติ | จำนวน |
|---|---|
 แคนาดา |
1 |
 จีน |
1 |
 ฟินแลนด์ |
1 |
 ฝรั่งเศส |
1 |
 เยอรมนีตะวันตก |
1 |
 อิหร่าน |
81 |
 ไอร์แลนด์ |
1 |
 อิตาลี |
1 |
 ญี่ปุ่น |
1 |
 เกาหลีใต้ |
4 |
 เนเธอร์แลนด์ |
1 |
 ปากีสถาน |
65 |
 ฟิลิปปินส์ |
6 |
 ซาอุดิอาราเบีย |
125 |
 สเปน |
1 |
 ไต้หวัน |
1 |
 ไทย |
2 |
 ประเทศอังกฤษ |
4 |
 สหรัฐ |
3 |
| ทั้งหมด | 301 |
ในบรรดาผู้โดยสารทั้งหมด 82 คนขึ้นเครื่องที่การาจี ขณะที่อีก 205 คนที่เหลือขึ้นเครื่องที่รียาด ผู้โดยสารส่วนใหญ่เป็นผู้แสวงบุญชาวซาอุดิอาระเบียและปากีสถานที่กำลังเดินทางไปมักกะฮ์ นอกจากชาวซาอุดิอาระเบียและปากีสถานแล้ว ยังมีผู้แสวงบุญอีก 32 คนที่มาจากอิหร่าน นอกจากนี้ ผู้โดยสารส่วนน้อยมาจากหลายประเทศซึ่งกำลังมุ่งหน้าไปยังญิดดะฮ์เพื่อทำภารกิจทางการทูต[5]: 89 [6][7]
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident Lockheed L-1011 Tristar 200 HZ-AHK Riyad International Airport (RUH)". Aviation Safety Network. Flight Safety Foundation.
- ↑ Ranter, Harro. "Lockheed L-1011 TriStar". Aviation Safety Network. Flight Safety Foundation. สืบค้นเมื่อ 2019-01-23.
- ↑ Ranter, Harro. "Saudi Arabia air safety profile". Aviation Safety Network. Flight Safety Foundation. สืบค้นเมื่อ 2019-01-23.
- ↑ Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident McDonnell Douglas DC-10-10 TC-JAV Bois d'Ermenonville". Aviation Safety Network. Flight Safety Foundation. สืบค้นเมื่อ 2020-11-24.
- ↑ "Aircraft Accident Report, Saudi Arabian Airlines Lockheed L-1011, HZ-AHK, Riyadh, Saudi Arabia August 19th, 1980" (PDF). Saudi Arabian Presidency of Civil Aviation. 16 January 1982. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 1 January 2014. สืบค้นเมื่อ 26 February 2017 – โดยทาง Federal Aviation Administration.
- ↑ "Mecca pilgrims among victims Gas stoves found in burned plane". The Globe and Mail. 29 August 1980.
- ↑ Haine, Edgar A. (2000). Disaster in the Air. Associated University Presses. pp. 67–69. ISBN 9780845347775.