ข้ามไปเนื้อหา

เฉิงเต๋อ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เฉิงเต๋อ
承德市
Chengte, Jehol
แผนที่
แผนที่โต้ตอบของเฉิงเต๋อ
เฉิงเต๋อตั้งอยู่ในมณฑลเหอเป่ย์
เฉิงเต๋อ
เฉิงเต๋อ
ตำแหน่งของใจกลางเมืองในมณฑลเหอเป่ย์
เฉิงเต๋อตั้งอยู่ในที่ราบจีนตอนเหนือ
เฉิงเต๋อ
เฉิงเต๋อ
เฉิงเต๋อ (ที่ราบจีนตอนเหนือ)
เฉิงเต๋อตั้งอยู่ในประเทศจีน
เฉิงเต๋อ
เฉิงเต๋อ
เฉิงเต๋อ (ประเทศจีน)
พิกัด (Chengde municipal government): 40°57′11″N 117°57′47″E / 40.953°N 117.963°E / 40.953; 117.963
ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
มณฑลเหอเป่ย์
เริ่มตั้งรกราก1681
จัดตั้งเป็นเมือง15 พฤศจิกายน 1983
ที่ทำการเทศบาลนครเขตซวงเฉียว
พื้นที่
39,519 ตร.กม. (15,258 ตร.ไมล์)
  เขตเมือง724.03 ตร.กม. (279.55 ตร.ไมล์)
  เขตในเมือง[1]1,252.7 ตร.กม. (483.7 ตร.ไมล์)
ความสูง
327 เมตร (1,073 ฟุต)
ประชากร
 (2020)
3,473,200 คน
  ความหนาแน่น91 คน/ตร.กม. (240 คน/ตร.ไมล์)
  เขตเมือง920,395 คน
  ความหนาแน่นเขตเมือง1,300 คน/ตร.กม. (3,300 คน/ตร.ไมล์)
  เขตในเมือง[1]
642,000
จีดีพี[2]
  นครระดับจังหวัดหยวน 135.9 พันล้าน
(ดอลลาร์สหรัฐ 21.8 พันล้าน)
  ต่อหัวหยวน 38,506
(ดอลลาร์สหรัฐ 6,182)
รหัสพื้นที่314
รหัส ISO 3166CN-HE-08
รหัสป้ายทะเบียนรถ冀H
เว็บไซต์http://www.chengde.gov.cn
ต้นไม้ประจำเมือง
ต้นพิกุลจีน
ดอกไม้ประจำเมือง
กุหลาบญี่ปุ่น
เฉิงเต๋อ
ชื่อภาษาจีน
จีน承德
ไปรษณีย์Chengte
ความหมายตามตัวอักษรสืบสานพระเมตตาคุณ
น้อมรับพระกรุณาธิคุณ
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินChéngdé
เวด-ไจลส์Ch‘êng-tê
Rehe
จีนตัวเต็ม熱河()
จีนตัวย่อ热河()
ไปรษณีย์Jehol
ความหมายตามตัวอักษรลำน้ำอุ่น (แม่น้ำร้อน)
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินRèhé('ér)
เวด-ไจลส์Jê-ho(-êrh)
ชื่อภาษามองโกเลีย
อักษรซิริลลิกมองโกเลียХалуун гол
อักษรมองโกเลียᠬᠠᠯᠠᠭᠤᠨ ᠭᠣᠣᠯ
การถอดเสียง
SASM/GNCKhaluun Gol
ชื่อภาษาแมนจู
อักษรแมนจูᡝᡵᡩᡝᠮᡠ ᠪᡝ ᠠᠯᡳᡥᠠ
AbkaiErdemu Be Aliha

เฉิงเต๋อ (จีน: 承德; พินอิน: Chéngdé) อดีตมีชื่อที่รู้จักในหมู่ชาวตะวันตกว่า เจโฮล (Jehol) หรือภาษาจีนว่า เร่อเหอ (Rehe) เป็นนครระดับจังหวัดทางตอนเหนือของมณฑลเหอเป่ย์ ประเทศจีน ตั้งอยู่ห่างจากปักกิ่งไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 225 กิโลเมตร (140 ไมล์) เมืองนี้เป็นที่รู้จักในวงกว้างจากพระราชวังฤดูร้อนเฉิงเต๋อ ซึ่งเป็นอุทยานและพระราชวังหลวงอันกว้างใหญ่ที่จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ชิงทรงใช้เป็นแปรพระราชฐานฤดูร้อน[3] นอกจากนี้ สำเนียงท้องถิ่นของเฉิงเต๋อยังได้รับการยอมรับว่าเป็นสำเนียงที่มีความใกล้เคียงกับภาษาจีนกลางมาตรฐานมากที่สุดในบรรดาสำเนียงถิ่นของประเทศจีน[4] โดยในปี พ.ศ. 2560 เฉิงเต๋อมีประชากรที่พำนักถาวรประมาณ 3,473,200 คน และข้อมูลล่าสุด ณ สิ้นปี พ.ศ. 2567 ประชากรที่พำนักถาวรของเมืองอยู่ที่ 3,285,700 คน ลดลงจากช่วงปีก่อนหน้าเล็กน้อย โดยมีอัตราความเป็นเมืองของประชากรคิดเป็นร้อยละ 59.77[5]

อ้างอิง

[แก้]

รายการอ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 4 Ministry of Housing and Urban-Rural Development, บ.ก. (2019). China Urban Construction Statistical Yearbook 2017. Beijing: China Statistics Press. น. 46. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 18 มิถุนายน 2019. สืบค้นเมื่อ 11 มกราคม 2020.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 河北省统计局、国家统计局河北调查总队 (2016). 《河北经济年鉴-2018》. China Statistics Press. ISBN 978-7-5356-7824-9. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-03-26. สืบค้นเมื่อ 2019-07-11.
  3. Hedin (1933), pp. 1, 14.
  4. "涨知识 | 你学的普通话其实是这个小县城的"方言"". CCTV. CCTV News. สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. "(河北省)承德市2024年国民经济和社会发展统计公报-红黑统计公报库". tjgb.hongheiku.com. สืบค้นเมื่อ 2025-11-27.

บรรณานุกรม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]