เฉากวาน
เฉากวาน
韶关市 สิ่วกวาน, เสี่ยวจิว | |
|---|---|
| |
 ที่ตั้งของนครเฉากวานภายในมณฑลกวางตุ้ง | |
 | |
  เฉากวาน ที่ตั้งในประเทศจีน | |
| พิกัด (ศาลาว่าการนครเฉากวาน): 24°48′40″N 113°35′49″E / 24.811°N 113.597°E | |
| ประเทศ |  สาธารณรัฐประชาชนจีน |
| มณฑล | กวางตุ้ง |
| จำนวนเขตการปกครองระดับอำเภอ | 10 |
| ศูนย์กลางการปกครอง | เขตเจินเจียง |
| การปกครอง | |
| • เลขาธิการพรรคประจำนคร | เฉิน เฉ่าหรง (陈少荣) |
| • นายกเทศมนตรี | อู๋ ฉิ่งหฺวา (吴庆华) |
| พื้นที่ | |
| 18,645 ตร.กม. (7,199 ตร.ไมล์) | |
| • เขตเมือง | 2,870.7 ตร.กม. (1,108.4 ตร.ไมล์) |
| • รวมปริมณฑล | 2,870.7 ตร.กม. (1,108.4 ตร.ไมล์) |
| ความสูง | 59 เมตร (194 ฟุต) |
| ประชากร (สำมะโน ค.ศ.2020)[1] | |
| 2,855,131 คน | |
| • ความหนาแน่น | 150 คน/ตร.กม. (400 คน/ตร.ไมล์) |
| • เขตเมือง | 1,028,460 คน |
| • ความหนาแน่นเขตเมือง | 360 คน/ตร.กม. (930 คน/ตร.ไมล์) |
| • ปริมณฑล | 1,028,460 คน |
| • ความหนาแน่นรวมปริมณฑล | 360 คน/ตร.กม. (930 คน/ตร.ไมล์) |
| จีดีพี[2] | |
| • ทั้งหมด | 155.4 พันล้านเหรินหมินปี้ 24.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ |
| • ต่อหัว | 54,377 เหรินหมินปี้ 8,429 ดอลลาร์สหรัฐ |
| เขตเวลา | UTC+8 (มาตรฐานจีน) |
| รหัสไปรษณีย์ | 512000 |
| รหัสพื้นที่ | (0)751 |
| รหัส ISO 3166 | CN-GD-02 |
| อักษรนำหน้าป้ายทะเบียน | 粤F |
| ภาษาถิ่น | ฮากกา (บางพื้นที่) กวางตุ้ง (ระดับมณฑล) |
| ชาติพันธุ์หลัก | ชาวฮั่น |
| เฉากวาน | |||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 "เฉากวาน" เมื่อเขียนด้วยอักษรจีนตัวเต็ม (บน) และอักษรจีนตัวย่อ (ล่าง) | |||||||||||||||||||||||||||||
| จีนตัวย่อ | 韶关 | ||||||||||||||||||||||||||||
| จีนตัวเต็ม | 韶關 | ||||||||||||||||||||||||||||
| ไปรษณีย์ | Shiukwan Shiuchow (เดิม) | ||||||||||||||||||||||||||||
| ความหมายตามตัวอักษร | ช่องเขาที่สวยงาม | ||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
เฉากวาน (จีน: 韶关; พินอิน: Sháoguān) เป็นนครระดับจังหวัดทางตอนเหนือของมณฑลกวางตุ้ง (เยว่เป่ย์) ทางใต้ของประเทศจีน มีพรมแดนทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับมณฑลหูหนาน ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับมณฑลเจียงซี เมืองนี้เป็นที่ประดิษฐานร่างมัมมี่ของฮุ่ยเหนิง สังฆปรินายกลำดับที่หกแห่งศาสนาพุทธนิกายเซน พื้นที่ตัวเมืองเฉากวาน ซึ่งประกอบด้วยเขตเจินเจียง เขตอู่เจียง และเขตฉวี่เจียง มีจำนวนประชากร 1,028,460 คน ตามข้อมูลสำมะโนประชากร ค.ศ. 2020[3]
ประวัติศาสตร์
[แก้]เฉาโจว หรือเสี่ยวจิว เคยเป็นดินแดนในสมัยราชวงศ์ถังและราชวงศ์ซ่ง
ใน ค.ศ. 1589 มัตเตโอ ริชชี ได้ย้ายสถานีเผยแผ่ศาสนาของตน ซึ่งเป็นสถานีคาทอลิกของคณะเยสุอิตบนจีนแผ่นดินใหญ่แห่งแรก มายังเฉากวาน หลังจากเกิดความขัดแย้งกับเจ้าหน้าที่ในเมืองเจ้าชิ่ง เขาพำนักอยู่ที่เฉากวานอยู่หลายปี โดยอาศัยทำเลของเฉากวานที่เป็นเส้นทางคมนาคมสำคัญตามแนวเหนือ–ใต้ เพื่อสร้างความสัมพันธ์กับบรรดาขุนนางและแขกเดินทาง ซึ่งช่วยให้เขาสามารถขยับขยายไปยังเมืองหนานชาง หนานจิง และปักกิ่งในเวลาต่อมา[4]
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมืองนี้มีชื่อว่า คกก๊อง (ทับศัพท์เป็น Kukong; จีน: 曲江; ยฺหวิดเพ็ง: kuk1 gong1; หรือฉวี่เจียง) และถูกใช้เป็นเมืองหลวงชั่วคราวของมณฑลกวางตุ้ง
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2009 เกิดเหตุปะทะกันระหว่างแรงงานชาวอุยกูร์กับแรงงานชาวฮั่นที่โรงงานของเล่นในเฉากวาน (เหตุปะทะเฉากวาน) ซึ่งนำไปสู่เหตุจลาจลในอุรุมชีในเดือนกรกฎาคมปีเดียวกัน
ภูมิศาสตร์
[แก้]เฉากวานเป็นนครระดับจังหวัดที่อยู่เหนือสุดของมณฑลกวางตุ้ง มีพรมแดนทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือและทิศเหนือติดกับนครเชินโจว (มณฑลหูหนาน) ทิศตะวันออกเฉียงเหนือติดกับนครกั้นโจว (มณฑลเจียงซี) ทิศตะวันออกติดกับนครเหอยฺเหวียน ทิศใต้ติดกับนครกว่างโจวและนครฮุ่ยโจว และทิศตะวันตกติดกับนครชิงยฺเหวี่ยน ครอบคลุมพื้นที่ตั้งแต่ละติจูด 23° 53' เหนือ ถึง 25° 31' เหนือ และลองจิจูด 112° 53' ตะวันออก ถึง 114° 45' ตะวันออก[5] ตั้งอยู่บริเวณปลายด้านใต้ของเทือกเขาน่านหลิง ซึ่งทอดตัวตามแนวตะวันออก–ตะวันตก และมีลักษณะเป็นหุบเขาที่เกิดจากการกัดเซาะหลายแห่ง ภายในเขตจังหวัดยังมีเขาฉือเคิง (石坑崆; สูง 1,902 เมตร หรือ 6,240 ฟุต) ซึ่งเป็นจุดที่สูงที่สุดในมณฑล
ตัวเมืองเฉากวานตั้งอยู่บนเส้นทางรถไฟปักกิ่ง–กวางโจว (ทางรถไฟสายจิงกว่าง) ห่างจากนครกว่างโจว ซึ่งเป็นเมืองหลวงของมณฑล ไปทางเหนือประมาณ 221 กิโลเมตร (137 ไมล์) อีกทั้งยังเชื่อมต่อทางถนนได้สะดวก โดยมีทางด่วนปักกิ่ง–ฮ่องกงและมาเก๊า (G4) และทางหลวงแผ่นดินหลายสายพาดผ่าน
แม่น้ำอู่จากทิศตะวันตกเฉียงเหนือและแม่น้ำเจินจากทิศตะวันออกเฉียงเหนือมาบรรจบกันที่เฉากวาน กลายเป็นแม่น้ำเป่ย์ ไหลลงใต้สู่กว่างโจว เขตใจกลางเมืองตั้งอยู่บนแผ่นดินที่มีลักษณะเรียวยาวระหว่างแม่น้ำอู่และแม่น้ำเจิ้น ระดับน้ำในแม่น้ำได้รับการควบคุมโดยเขื่อนที่ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองราว 12 กิโลเมตร (7.5 ไมล์) เมืองนี้มีทางเดินริมแม่น้ำร่มรื่นยาวประมาณ 20 กิโลเมตร (12 ไมล์) และมีสะพาน 7 แห่งที่เชื่อมข้ามแม่น้ำทั้งสามสาย
ภูมิอากาศ
[แก้]เฉากวานมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อนที่ได้รับอิทธิพลจากมรสุม (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Cfa) มีฤดูหนาวที่สั้น อากาศอบอุ่นชื้น ฤดูใบไม้ผลิที่มีฝนตกชุก ฤดูร้อนที่ยาว ร้อน และมีความชื้นสูง ส่วนฤดูใบไม้ร่วงมีแดดค่อนข้างมาก ด้วยตำแหน่งที่ตั้งอยู่ลึกเข้าไปในแผ่นดินใหญ่ ทำให้ฤดูหนาวของเฉากวานมีอุณหภูมิต่ำกว่าพื้นที่อื่นของมณฑลอย่างชัดเจน และบางปีอาจมีฝนน้ำแข็งตกในช่องเขาใกล้เคียงได้ ช่วงต้นฤดูหนาวอากาศจะแห้งและมีแดดพอสมควร แต่จะเริ่มมีเมฆมากและชื้นขึ้นเรื่อย ๆ ในช่วงปลายฤดู ฤดูใบไม้ผลิเป็นช่วงที่มีเมฆมากและฝนตกชุกที่สุด โดยมีแสงแดดเฉลี่ยน้อยกว่า 30% ของเวลาทั้งหมด ปริมาณน้ำฝนตลอดปีอยู่ที่ราว 1,600 มิลลิเมตร (63 นิ้ว) ซึ่งส่วนใหญ่ตกในช่วงเดือนเมษายนถึงมิถุนายน อุณหภูมิเฉลี่ยใน 24 ชั่วโมงรายเดือนอยู่ระหว่าง 10.3 องศาเซลเซียส (50.5 องศาฟาเรนไฮต์) ในเดือนมกราคม ไปจนถึง 29.0 องศาเซลเซียส (84.2 องศาฟาเรนไฮต์) ในเดือนกรกฎาคม โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปี 20.5 องศาเซลเซียส (68.9 องศาฟาเรนไฮต์) เฉากวานมีแสงแดดรวมตลอดปีราว 1,617 ชั่วโมง โดยมีเปอร์เซ็นต์แสงแดดเฉลี่ยต่อเดือนตั้งแต่ 16% ในเดือนมีนาคมไปจนถึง 54% ในเดือนกรกฎาคม
| ข้อมูลภูมิอากาศของเฉากวาน ความสูง 121 เมตร (397 ฟุต), (ค่าปกติ ค.ศ. 1991–2020, ค่าสุดขีด ค.ศ. 1971–2020) | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| เดือน | ม.ค. | ก.พ. | มี.ค. | เม.ย. | พ.ค. | มิ.ย. | ก.ค. | ส.ค. | ก.ย. | ต.ค. | พ.ย. | ธ.ค. | ทั้งปี |
| อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | 27.8 (82) |
30.5 (86.9) |
32.6 (90.7) |
35.4 (95.7) |
36.4 (97.5) |
38.5 (101.3) |
40.4 (104.7) |
40.3 (104.5) |
38.5 (101.3) |
36.6 (97.9) |
34.0 (93.2) |
28.5 (83.3) |
40.4 (104.7) |
| อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) | 14.9 (58.8) |
17.2 (63) |
19.7 (67.5) |
25.1 (77.2) |
29.0 (84.2) |
31.5 (88.7) |
33.8 (92.8) |
33.7 (92.7) |
31.4 (88.5) |
27.9 (82.2) |
22.8 (73) |
17.2 (63) |
25.35 (77.63) |
| อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) | 10.3 (50.5) |
12.7 (54.9) |
15.6 (60.1) |
20.9 (69.6) |
24.7 (76.5) |
27.3 (81.1) |
28.8 (83.8) |
28.4 (83.1) |
26.2 (79.2) |
22.2 (72) |
17.0 (62.6) |
11.7 (53.1) |
20.48 (68.87) |
| อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) | 7.2 (45) |
9.6 (49.3) |
12.8 (55) |
17.8 (64) |
21.6 (70.9) |
24.4 (75.9) |
25.4 (77.7) |
24.9 (76.8) |
22.6 (72.7) |
18.1 (64.6) |
13.1 (55.6) |
8.0 (46.4) |
17.13 (62.83) |
| อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) | −2.5 (27.5) |
-2.2 (28) |
0.9 (33.6) |
5.7 (42.3) |
12.7 (54.9) |
16.6 (61.9) |
20.1 (68.2) |
20.1 (68.2) |
14.5 (58.1) |
6.3 (43.3) |
1.6 (34.9) |
−4.3 (24.3) |
−4.3 (24.3) |
| หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) | 78.1 (3.075) |
88.9 (3.5) |
189.7 (7.469) |
207.1 (8.154) |
303.3 (11.941) |
288.5 (11.358) |
151.7 (5.972) |
144.1 (5.673) |
93.3 (3.673) |
46.2 (1.819) |
64.9 (2.555) |
56.9 (2.24) |
1,712.7 (67.429) |
| ความชื้นร้อยละ | 77 | 78 | 82 | 81 | 81 | 81 | 77 | 78 | 78 | 73 | 75 | 74 | 77.9 |
| วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) | 10.9 | 12.1 | 18.6 | 17.0 | 18.3 | 18.7 | 14.1 | 14.0 | 10.3 | 5.9 | 7.6 | 7.8 | 155.3 |
| วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย | 0.4 | 0.1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0.2 | 0.7 |
| จำนวนชั่วโมงที่มีแดด | 87.2 | 77.7 | 66.8 | 88.5 | 123.9 | 145.8 | 214.1 | 198.8 | 171.9 | 171.4 | 137.5 | 125.8 | 1,609.4 |
| แหล่งที่มา 1: สำนักงานอุตุนิยมวิทยาจีน,[6][7] องค์การบริหารมหาสมุทรและชั้นบรรยากาศแห่งชาติ (สหรัฐอเมริกา)[8] | |||||||||||||
| แหล่งที่มา 2: Weather China[9] | |||||||||||||
วัฒนธรรม
[แก้]ภาษาที่ใช้พูดกันหลัก ๆ ในเฉากวาน ได้แก่ ภาษาฮากกา และภาษาเฉาโจวถู่ฮว่า ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับภาษาจีนผิง ภาษาถิ่นเฉาโจวหรือเสี่ยวจิวใช้พูดในเขตเมืองเฉาโจว ส่วนภาษาฮากกาใช้พูดในเขตอำเภอรอบนอก
ในอดีต วัฒนธรรมเส้าจิวได้แพร่ขยายออกนอกจีนแผ่นดินใหญ่ ชุมชนชาวเส้าจิวเคยมีบทบาทสำคัญในเมืองนามดิ่ญของเวียดนาม พวกเขาอพยพไปตั้งถิ่นฐานตั้งแต่สมัยที่รัฐบาลอารักขาฝรั่งเศสเริ่มสร้างเมืองแห่งนี้ ปัจจุบันอาหารขึ้นชื่อของเมืองนามดิ่ญหลายอย่างมีรากมาจากวัฒนธรรมเส้าจิว เช่น ขนมหวานเส้าจิว (kẹo sìu-châu)[10][11][12] ข้าวเหนียวหมูแดง (xôi xá-xíu)[13] และเฝอหมูแดง (phở xá-xíu)[14] ซึ่งล้วนผลิตโดยครอบครัวที่สืบเชื้อสายเส้าจิวมาแต่ดั้งเดิมในย่านเมืองเก่าของนามดิ่ญ
การท่องเที่ยว
[แก้]ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเฉากวาน ที่เมืองผิงฉือ มีแม่น้ำช่วงหนึ่งชื่อว่า "เก้ากระแสน้ำเชี่ยวสิบแปดแก่ง" ซึ่งเป็นแหล่งล่องแก่งที่ได้รับความนิยม นครเฉากวานมีท่าอากาศยานเฉากวานตันเสีย และเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเฉากวานด้วย
หอเฟิงไฉ่ (风采楼) ใจกลางเมืองเฉากวาน สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิง ทางตอนใต้ของหอแห่งนี้ ที่ปลายอีกด้านของถนนคนเดิน มีวัดต้าจิ่น (Dajian Monastery) ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 660
ใกล้ตัวเมืองเฉากวานมีเมืองหม่าป้า ซึ่งเป็นแหล่งค้นพบซากมนุษย์หม่าป้า (Maba Man) และมีพิพิธภัณฑ์จัดแสดงซากโบราณดังกล่าว ใกล้หม่าป้ายังมีวัดหนานหฺวา ซึ่งก่อตั้งโดยพระฮุ่ยเหนิง ปิตาจารย์ลำดับที่หกแห่งศาสนาพุทธนิกายเซน โรงถลุงเหล็กเฉากวาน (Shaoguan Iron and Steel) ก็อยู่ใกล้บริเวณนี้เช่นกัน ส่วนภูเขาตันเสียตั้งอยู่ในอำเภอเหรินฮว่า นครระดับจังหวัดเฉากวาน
การแบ่งเขตการปกครอง
[แก้]นครเฉากวานแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 3 เขต, 2 นครระดับอำเภอ และ 5 อำเภอ ดังนี้
| แผนที่ | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| ชื่อ | อักษรจีนตัวย่อ | ฮั่นยฺหวี่พินอิน | ประชากร (สำมะโน ค.ศ. 2010) |
พื้นที่ (ตร.กม.) |
ความหนาแน่น (คน/ตร.กม.) |
| เขตเจินเจียง | 浈江区 | Zhēnjiāng Qū | 393,521 | 572.11 | 688 |
| เขตอู่เจียง | 武江区 | Wǔjiāng Qū | 294,708 | 677.78 | 435 |
| เขตฉวี่เจียง | 曲江区 | Qǔjiāng Qū | 303,371 | 1,620.77 | 187 |
| อำเภอฉื่อซิง | 始兴县 | Shǐxīng Xiàn | 205,452 | 2,131.91 | 96 |
| อำเภอเหรินฮว่า | 仁化县 | Rénhuà Xiàn | 200,354 | 2,223.22 | 99 |
| อำเภอเวิงยฺเหวียน | 翁源县 | Wēngyuán Xiàn | 331,120 | 2,174.87 | 152 |
| อำเภอซินเฟิง | 新丰县 | Xīnfēng Xiàn | 206,091 | 1,967.39 | 105 |
| อำเภอปกครองตนเองชนชาติเย้า หรู่ยฺเหวียน | 乳源瑶族自治县 | Rǔyuán Yáozú Zìzhìxiàn | 177,471 | 2,299.01 | 77 |
| นครเล่อชาง | 乐昌市 | Lèchāng Shì | 397,779 | 2,419,28 | 164 |
| นครหนานสฺยง | 南雄市 | Nánxióng Shì | 316,179 | 2,326,18 | 136 |
ภาพ
[แก้]
สวนสาธารณะจงชาน
ตัวเมืองเฉากวาน
แกรนด์แคนยอนแห่งกวางตุ้งในเฉากวาน
วัดหนานหฺวา
ทุ่งนาในเฉากวาน
.jpg)
บุคคลที่มีชื่อเสียง
[แก้]- จาง จิ่วหลิง (張九齡): ขุนนางชั้นผู้ใหญ่แห่งราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 618–1127)
- ยฺหวี จิ้ง (余靖): ขุนนางชั้นผู้ใหญ่แห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ (ค.ศ. 960–1127)
- จู สิ่วห่ง (Chu, Siu Hung) หรือจู เฉาหง (朱韶洪): นักเคลื่อนไหวทางสังคมชาวฮ่องกง
- รีจีนา ห่อ ยีเถ่ง (Regina Ho Yee Ting) หรือเหอ อีถิง (何依婷): ผู้ชนะการประกวดนางงามฮ่องกง ค.ศ. 2017 และนักแสดงชาวฮ่องกง
ดูเพิ่ม
[แก้]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Guăngdōng: Prefectures, Cities, Districts and Counties
- ↑ 广东省统计局、国家统计局广东调查总队 (สิงหาคม 2016). 《广东统计年鉴－2016》. China Statistics Press. ISBN 978-7-5037-7837-7. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2017-12-22.
{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Search result of CHINA: Guăngdōng at citypopulation website".
- ↑ De Christiana expeditione apud Sinas
- ↑ the Yearbook of Shaoguan. "Natural geography". Shaoguan Government. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2025-08-28. สืบค้นเมื่อ 2025-10-10.
- ↑ 中国气象数据网 – WeatherBk Data (ภาษาจีนตัวย่อ). China Meteorological Administration. สืบค้นเมื่อ 28 พฤษภาคม 2023.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑
"Experience Template" 中国气象数据网 (ภาษาจีนตัวย่อ). China Meteorological Administration. สืบค้นเมื่อ 28 พฤษภาคม 2023.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Shaoguan Climate Normals 1991-2020" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). NOAA.
- ↑ 韶关 - 气象数据 -中国天气网 (ภาษาจีน). Weather China. สืบค้นเมื่อ 27 พฤศจิกายน 2022.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ How was Seochew candy born ? (in Vietnamese)
- ↑ Seochew candy - a spring gift in Namdinh (in Vietnamese)
- ↑ Seochew candy - a delicate gift for guests from near to far (in Vietnamese)
- ↑ Namdinh sticky rice with pork belly - a delicious traditional dish that is famous from far to wide (in Vietnamese)
- ↑ Cầm 200.000 đồng đi khắp Nam Định, ăn 'thả ga' nhiều món ngon, lạ miệng
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- เว็บไซต์เทศบาลนครเฉากวาน เก็บถาวร 2004-09-26 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน (ในภาษาจีน)
- เฉากวาน ประเทศจีน
| นานาชาติ | |
|---|---|
| ประจำชาติ | |
| ภูมิศาสตร์ | |
| อื่น ๆ | |
