เจ้าหญิงวิคโทรีอา ลูอีเซอ แห่งปรัสเซีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เจ้าหญิงวิคโทรีอา ลูอีเซอ
Princess Viktoria Luise of Prussia.jpg
ดัชเชสแห่งบราน์ชไวค์
ระหว่าง1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1913 – 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918
พระราชสวามีแอ็นสท์ เอากุสทุส ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์
พระราชบุตรแอ็นสท์ เอากุสทุส เจ้าชายรัชทายาทแห่งเบราน์ชไวค์
เจ้าชายเกออร์ค วิลเฮล์มแห่งฮันโนเฟอร์
ฟรีเดอรีเคอ สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ
เจ้าชายคริสเตียน อ็อสคาร์
เจ้าชายเวล์ฟ ไฮน์ริช
พระนามเต็ม
วิคโทรีอา ลูอีเซอ อาเดิลไฮด์ มาทิลเดอ ชาร์ล็อทเทอ
ราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
พระราชบิดาจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2
พระราชมารดาเอากุสเทอ วิคโทรีอา แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
ประสูติ13 กันยายน ค.ศ. 1892(1892-09-13)
วังหินอ่อน, พ็อทซ์ดัม จักรวรรดิเยอรมัน
สิ้นพระชนม์11 ธันวาคม ค.ศ. 1980 (88 ปี)
ฮันโนเฟอร์, ประเทศเยอรมนีตะวันตก

เจ้าหญิงวิคโทรีอา ลูอีเซอ แห่งปรัสเซีย (เยอรมัน: Viktoria Luise von Preußen) หรือพระนามเต็มคือ วิคโทรีอา ลูอีเซอ อาเดิลไฮด์ มาทิลเดอ ชาร์ล็อทเทอ แห่งปรัสเซีย (เยอรมัน: Viktoria Luise Adelheid Mathilde Charlotte von Preußen) ทรงเป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี กับพระนางเอากุสเทอ วิคโทรีอา แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ ทรงเสกสมรสกับแอ็นสท์ เอากุสทุส ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์ใน ค.ศ. 1913 ทำให้พระนางมียศตามพระสวามีเป็นดัชเชสแห่งเบราน์ชไวค์

เจ้าหญิงวิคโทรีอา ลูอีเซอ ประสูติที่วังหินอ่อน ในเมืองพ็อทซ์ดัม จักรวรรดิเยอรมัน เมื่อวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1892 เป็นพระราชบุตรองค์ที่ 7 และพระราชธิดาองค์เดียวในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 พระนางเอากุสเทอทรงบันทึกลงอนุทินด้วยความดีพระทัยว่า "หลังมีลูกชายมาหกคน ในที่สุดพระเจ้าก็ประทานลูกสาวให้แก่เรา"[1] เจ้าหญิงองค์น้อยถูกตั้งพระนามตามพระปัยยิกา (ทวด) ฝ่ายพระราชบิดา คือสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร และพระปัยยิกาฝ่ายพระราชบิดา คือพระนางลูอีเซอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์[2]

นักประวัติศาสตร์ Justin C. Vovk เขียนอธิบายว่า เจ้าหญิงเป็นคนเฉลียวฉลาดเหมือนเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี พระอัยกี (ย่า) มีความสง่างามเฉกเช่นพระราชมารดา แต่มีความมุ่งมั่นแรงกล้าเฉกเช่นพระราชบิดา เจ้าหญิงชอบให้คนมาสนใจพระองค์[3] และยังทรงเป็นที่โปรดปรานของพระราชบิดาเนื่องจากเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียว[4][5]

อ้างอิง[แก้]

  1. Vovk 2012, p. 79.
  2. Pakula 1997, p. 558.
  3. Vovk 2012, pp. 242–243.
  4. Clay 2007, p. 113.
  5. Cecil 1996, p. 10.