เจื่อง จิญ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เจื่อง จิญ
เจื่อง จิญ ในปีค.ศ. 1955
เลขาธิการคณะกรรมการกลางแห่งพรรคคอมมิวนิสต์
ดำรงตำแหน่ง
14 กรกฎาคม ค.ศ. 1986 – 18 ธันวาคม ค.ศ. 1986
ก่อนหน้า เล สวน
ถัดไป เหงียน วัน ลิญ
ดำรงตำแหน่ง
9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1940 – 5 ตุลาคม ค.ศ. 1956
ก่อนหน้า เหงียน วัง กื่อ
ถัดไป โฮจิมินห์
ประธานคณะมนตรีแห่งรัฐ
ดำรงตำแหน่ง
4 กรกฎาคม ค.ศ. 1981 – 18 มิถุนายน ค.ศ. 1987
ก่อนหน้า โตน ดึ๊ก ทั้ง
ถัดไป หวอ จี๊ กง
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิด 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1907(1907-02-09)
จังหวัดนามดิ่ญ, อินโดจีนของฝรั่งเศส
เสียชีวิต 30 กันยายน ค.ศ. 1988 (81 ปี)
ฮานอย, ประเทศเวียดนาม
พรรคการเมือง Flag of the Communist Party of Vietnam.svg พรรคคอมมิวนิสต์

เจื่อง จิญ (เวียดนาม: Trường Chinh) ชื่อเดิมคือ ดั่ง ซวน คู (Đặng Xuân Khu) เป็นผู้นำทางการเมืองสายคอมมิวนิสต์ชาวเวียดนาม จบการศึกษาทางด้านเศรษฐศาสตร์จากฮานอย แล้วไปทำงานเป็นครู เป็นผู้มีบทบาทในการจัดตั้งพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนในภาคเหนือของเวียดนาม เขาเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งของโฮจิมินห์ และเคยถูกฝรั่งเศสจับขังคุกเมื่อ ค.ศ. 1930 ถึง 2436 หลังออกจากคุก เขาได้ร่วมงานกับพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนต่อไป จนได้เป็นเลขาธิการพรรคใน ค.ศ. 1941 แต่ต้องออกจากตำแหน่งในปี 1956 เพราะไปเกี่ยวข้องกับการปฏิวัติที่ดินที่รุนแรง

เขาเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการกำหนดทิศทางของวัฒนธรรมเวียดนาม ในสมัยที่ปกครองด้วยพรรคคอมมิวนิสต์ เขาเป็นผู้จัดทำเค้าโครงวัฒนธรรมเวียดนามในปี 1943 เพื่อแจกจ่ายให้สมาชิกพรรคและกลุ่มนักเขียน หลังจากได้เอกราชจากฝรั่งเศส เอกสารนี้จึงแพร่หลายไปทั่วเวียดนามเหนือ แนวคิดของเอกสารดังกล่าวคือต้องกำจัดอิทธิพลของวัฒนธรรมจีนและตะวันตกออกจากวัฒนธรรมของเวียดนาม และกลับไปยังวัฒนธรรมเวียดนามดั้งเดิมก่อนได้รับอิทธิพลจากภายนอก เน้นแนวคิดแบบเป็นเหตุเป็นผลมากกว่าเน้นอารมณ์ความรู้สึกแบบวรรณกรรมตามขนบของเวียดนาม เขายังมีความสำคัญในการกำหนดกรอบวรรณกรรมเวียดนามในยุคก่อนรวมประเทศ และมีอิทธิพลมาจนถึงปี 1986

จิญดำรงตำแหน่งสำคัญในพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามมาตลอดโดยได้เป็นเลขาธิการพรรคระหว่างปี 1961 ถึง 1966 ด้วย และเป็นประมุขแห่งรัฐระหว่างปี 1981 ถึง 1987 หลังจากเล สวน ถึงแก่กรรมในปี 1986 เขาได้เป็นเลขาธิการพรรคแทน จนถึงสิ้นปี จิญถึงแก่กรรมในวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1988 ด้วยอาการป่วยที่เกิดจากสุขภาพทรุดโทรม

อ้างอิง[แก้]

  • มนธิรา ราโท. วรรณกรรมเวียดนามหลังปี ค.ศ. 1975. กรุงเทพฯ สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2553. หน้า 10-15
  • ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548. หน้า 290 - 291