ข้ามไปเนื้อหา

เจมส์ ฮันต์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เจมส์ ฮันต์
ฮันต์ในการแข่งขันสวีดิชกรังด์ปรีซ์ 1977
เกิดเจมส์ ไซมอน วอลลิส ฮันต์
(1947-08-29)29 สิงหาคม ค.ศ. 1947
เบลมอนต์ เซอร์รีย์ อังกฤษ
เสียชีวิต15 มิถุนายน ค.ศ. 1993(1993-06-15) (45 ปี)
วิมเบิลดัน ลอนดอน อังกฤษ
คู่สมรส
บุตร2 คน
ญาติเดวิด ฮันต์ (น้องชาย)
ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก
สัญชาติสหราชอาณาจักร บริติช
ฤดูกาลที่แข่ง1973–1979
ทีม
แข่ง93 (ออกตัว 92)
แชมป์โลก1 (1976)
ชนะ10
โพเดียม23
คะแนน179
ตำแหน่งโพล14
รอบเร็วที่สุด8
แข่งครั้งแรกโมนาโกกรังด์ปรีซ์ 1973
ชนะครั้งแรกดัตช์กรังด์ปรีซ์ 1975
ชนะครั้งล่าสุดเจแปนนีสกรังด์ปรีซ์ 1977
แข่งครั้งล่าสุดโมนาโกกรังด์ปรีซ์ 1979

เจมส์ ไซมอน วอลลิส ฮันต์ (อังกฤษ: James Simon Wallis Hunt; 29 สิงหาคม ค.ศ. 1947 – 15 มิถุนายน ค.ศ. 1993) เป็นนักแข่งรถและผู้บรรยายกีฬาชาวบริติช เคยเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันตั้งแต่ฤดูกาล 1973 ถึง 1979 และได้รับฉายาว่า "จอมพุ่งชน"[a] ฮันต์เป็นแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับหนึ่งสมัยในฤดูกาล 1976 กับแมคลาเรน และชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ 10 รายการตลอดเจ็ดฤดูกาลแข่งขัน

ฮันต์เกิดและเติบโตที่เซอร์รีย์[3][4] เขาเริ่มต้นอาชีพด้วยการแข่งรถทัวริงคาร์ในรถมินิและเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาฟอร์ด[5] ก่อนที่จะเลื่อนขึ้นสู่การแข่งขันบริติชฟอร์มูลาทรีในฤดูกาล 1969 ซึ่งทำให้เขานั้นได้รับความสนใจจากลอร์ดเฮสเกท ผู้ก่อตั้งเฮสเกทเรซซิง[6][7] ฮันต์มีชื่อเสียงไม่ดีนักในช่วงแรกของอาชีพจากความประมาทและวิธีชิงความได้เปรียบอย่างมากมายของเขาบนสนามแข่ง รวมถึงวิถีชีวิตนอกสนามแบบเพลย์บอย[8][9] เขาเซ็นสัญญาแข่งฟอร์มูลาวันให้แก่เฮสเกทในฤดูกาล 1973 ด้วยรถของมาร์ชรุ่น 731 ที่ออกแบบโดยฮาร์วีย์ พอเซิลทเวต โดยลงแข่งรายการแรกที่การแข่งขันโมนาโกกรังด์ปรีซ์ และขึ้นโพเดียมตั้งแต่ฤดูกาลแรกในการแข่งขันดัตช์และยูไนเต็ดสเตตส์กรังด์ปรีซ์[2][10] เฮสเกทผลิตรถรุ่น 308 ขึ้นมาเองเพื่อแข่งขันในฤดูกาล 1974 ซึ่งนำพาให้ฮันต์สะสมอันดับบนโพเดียมเพิ่มขึ้นและชนะการแข่งขันแบบไม่ชิงแชมป์ของสโมสรนักแข่งรถอังกฤษ[2][11]

ฮันต์รักษาตำแหน่งนักแข่งหลักของเฮสเกทไว้ได้ในฤดูกาลถัดมา และชนะการแข่งขันดัตช์กรังด์ปรีซ์เป็นรายการแรกของเขาและทีม ซึ่งได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในชัยชนะของนักขับนอกสายตาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ฟอร์มูลาวัน[12][13][14] อย่างไรก็ตามทีมไม่สามารถหาผู้สนับสนุนได้เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล ส่งผลให้เขาย้ายไปยังแมคลาเรนสำหรับการแข่งขันฤดูกาล 1976[15] ฮันต์ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับด้วยคะแนนนำเพียงหนึ่งแต้มในฤดูกาลแรกกับแมคลาเรน ท่ามกลางการแย่งชิงตำแหน่งอย่างดุเดือดกับนิกิ เลาดา จากแฟร์รารี[16][17] เขาชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์เพิ่มขึ้นอีกในฤดูกาล 1977 แต่อันดับของเขาในการชิงแชมป์นั้นตกลงมาอยู่ที่ห้าจากปัญหาความเชื่อถือได้ของเครื่องรถ[2] ภายหลังฤดูกาล 1978 ที่ไร้ซึ่งชัยชนะกับแมคลาเรน ฮันต์ได้ย้ายไปยังวูลฟ์และออกจากการแข่งขันฟอร์มูลาวันหลังสิ้นสุดการแข่งขันโมนาโกกรังด์ปรีซ์ 1979 โดยเขามีผลงานตลอดอาชีพด้วยชัยชนะในการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ 10 ครั้ง ตำแหน่งโพล 14 ครั้ง รอบเร็วที่สุดแปดครั้ง และอันดับบนโพเดียม 23 ครั้ง[17][18]

ภายหลังการอำลงวงการกีฬาท้าความเร็ว ฮันต์ได้ผันตัวไปเป็นผู้บรรยายและผู้เชี่ยวชาญการแข่งขันฟอร์มูลาวันให้แก่บีบีซี เช่นเดียวกับนักเขียนบทความให้แก่หนังสือพิมพ์ดิอินดีเพ็นเดนต์[19][20] เขายังให้คำปรึกษากับมิกา แฮกกิเนน แชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับสองสมัย ผ่านการสนับสนุนของมาร์ลโบโร[21] ฮันต์เสียชีวิตจากอาการหัวใจล้มที่บ้านพักส่วนตัวในวิมเบิลดัน สิริอายุ 45 ปี[22][23]

สถิติการแข่งรถ

[แก้]

สรุปอาชีพนักแข่งรถ

[แก้]
ฤดูกาล รายการ ทีม แข่งขัน ชนะ โพล รอบเร็ว โพเดียม คะแนน อันดับ
1969 ยูโรเปียนฟอร์มูลาฟอร์ด เกาว์ริงส์ 7 ? ? ? ? 6 6
ลอมแบงก์บริติชฟอร์มูลาทรี มอเตอร์เรซซิงเอนเทอร์ไพรซ์ 4 0 0 0 1 8 15
บริติชฟอร์มูลาฟอร์ด เกาว์ริงส์ 2 0 ? ? ? 5 21
1970 เชลล์ซูเปอร์ออยล์บริติชฟอร์มูลาทรี โมลีสลิปโลตัสเรซซิง 9 0 3 0 4 24 6
ลอมแบงก์บริติชฟอร์มูลาทรี 2 0 1 0 2 10 10
ฟอร์เวิร์ดทรัสต์บริติชฟอร์มูลาทรี 2 0 1 0 1 4 15
บริติชซาลูนคาร์แชมเปียนชิป เจเรมี ไนติงเกล 3 0 0 0 0 0 NC
เฟรนช์ฟอร์มูลาทรี โมลีสลิปโลตัสเรซซิง 1 1 ? ? 1 0 NC
บริติชฟอร์มูลาฟอร์ด เกาว์ริงส์ 1 0 ? ? ? ? ?
1971 ฟอร์เวิร์ดทรัสต์บริติชฟอร์มูลาทรี ทีมโรส แบร์ริงส์-มาร์ชเรซซิง 5 0 2 0 3 19 3
ลอมบาร์ดนอร์ทเซนทรัลฟอร์มูลาทรี 6 1 2 2 1 12 8
เชลล์ซูเปอร์ออยล์บริติชฟอร์มูลาทรี 8 0 1 0 3 12 10
1972 บริติชฟอร์มูลาทู เฮสเกทเรซซิง 1 0 0 1 1 8 6
บราซิลเลียนฟอร์มูลาทู 3 0 0 0 0 5 6
เชลล์ซูเปอร์ออยล์บริติชฟอร์มูลาทรี เฮสเกทเรซซิง, เอสทีพีมาร์ชเรซซิง 5 0 0 0 1 9 15
ยูโรเปียนฟอร์มูลาทู เฮสเกทเรซซิง 3 0 0 0 0 5 17
ลอมบาร์ดนอร์ทเซนทรัลฟอร์มูลาทรี เฮสเกทเรซซิง, เอสทีพีมาร์ชเรซซิง 2 0 0 0 0 3 19
ฟอร์เวิร์ดทรัสต์บริติชฟอร์มูลาทรี 4 0 0 0 0 0 NC
1973 ฟอร์มูลาวัน เฮสเกทเรซซิง 7 0 0 2 2 14 8
ยูโรเปียนทัวริงคาร์แชมเปียนชิป บจก. เอเจริเวอส์เรซซิง, เยเกอไมสเตอร์อัลพีนาเรซซิง 3 0 0 0 2 30 10
ยูโรเปียนฟอร์มูลาทู เฮสเกทเรซซิง 3 0 0 0 0 0 NC
1974 ฟอร์มูลาวัน เฮสเกทเรซซิง 15 0 0 0 3 15 8
เอสซีซีเอ/ยูเอสเอซีฟอร์มูลา 5000 แชมเปียนชิป ออลอเมริกันเรซเซอส์, ฟรันซิสโก มีร์เรซซิง 3 0 0 0 1 15 11
เวิลด์สปอตส์คาร์แชมเปียนชิป จอห์น ไวเออร์ออโตโมทีฟเอนจิเนียริง 1 0 0 0 0 0 NC
1975 ฟอร์มูลาวัน เฮสเกทเรซซิง 14 1 0 1 4 33 4
1976 ฟอร์มูลาวัน มาร์ลโบโรทีมแมคลาเรน 16 6 8 2 8 69 1
1977 ฟอร์มูลาวัน มาร์ลโบโรทีมแมคลาเรน 17 3 6 3 5 40 5
1978 ฟอร์มูลาวัน มาร์ลโบโรทีมแมคลาเรน 16 0 0 0 1 8 13
1979 ฟอร์มูลาวัน โอลิมปัสแคเมราส์วูลฟ์เรซซิง 7 0 0 0 0 0 NC
1992 อินเทอร์เซเรีย – ดิวิชัน 1 เจมส์ ฮันต์ 2 0 0 0 0 0.5 33
แหล่งที่มา:[24][25][26]

ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก

[แก้]
(คำสำคัญ) (การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวหนา หมายถึงนักขับได้ตำแหน่งโพล; การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวเอียง หมายถึงนักขับทำรอบได้เร็วที่สุด)
ฤดูกาล ผู้เข้าแข่งขัน แชสซี เครื่องยนต์ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 อันดับ คะแนน
1973 เฮสเกทเรซซิง มาร์ช 731 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ARG BRA RSA ESP BEL MON
9		 SWE FRA
6		 GBR
4		 NED
3		 GER AUT
Ret		 ITA
DNS		 CAN
7		 USA
2		 8 14
1974 เฮสเกทเรซซิง มาร์ช 731 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ARG
Ret		 BRA
9		 8 15
เฮสเกท 308 RSA
Ret		 ESP
10		 BEL
Ret		 MON
Ret		 SWE
3		 NED
Ret		 FRA
Ret		 GBR
Ret		 GER
Ret		 AUT
3		 ITA
Ret		 CAN
4		 USA
3
1975 เฮสเกทเรซซิง เฮสเกท 308บี ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ARG
2		 BRA
6		 RSA
Ret		 ESP
Ret		 MON
Ret		 BEL
Ret		 SWE
Ret		 NED
1		 FRA
2		 GBR
4		 GER
Ret		 AUT
2‡		 4 33
เฮสเกท 308ซี ITA
5		 USA
4
1976 มาร์ลโบโรทีมแมคลาเรน แมคลาเรน เอ็ม23 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 BRA
Ret		 RSA
2		 USW
Ret		 ESP
1*		 BEL
Ret		 MON
Ret		 SWE
5		 FRA
1		 GBR
DSQ		 GER
1		 AUT
4		 NED
1		 ITA
Ret		 CAN
1		 USA
1		 JPN
3		 1 69
1977 มาร์ลโบโรทีมแมคลาเรน แมคลาเรน เอ็ม23 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ARG
Ret		 BRA
2		 RSA
4		 USW
7		 MON
Ret		 5 40
แมคลาเรน เอ็ม26 ESP
Ret		 BEL
7		 SWE
12		 FRA
3		 GBR
1		 GER
Ret		 AUT
Ret		 NED
Ret		 ITA
Ret		 USA
1		 CAN
Ret		 JPN
1
1978 มาร์ลโบโรทีมแมคลาเรน แมคลาเรน เอ็ม26 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ARG
4		 BRA
Ret		 RSA
Ret		 USW
Ret		 MON
Ret		 BEL
Ret		 ESP
6		 SWE
8		 FRA
3		 GBR
Ret		 GER
DSQ		 AUT
Ret		 NED
10		 ITA
Ret		 USA
7		 CAN
Ret		 13 8
1979 โอลิมปัสแคเมราส์วูลฟ์เรซซิง วูลฟ์ ดับเบิลยูอาร์7 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ARG
Ret		 BRA
Ret		 RSA
8		 ESP
Ret		 MON
Ret		 FRA GBR GER AUT NED ITA CAN USA NC 0
วูลฟ์ ดับเบิลยูอาร์8 USW
Ret		 BEL
Ret
แหล่งที่มา:[27][28]
หมายเหตุ
  • ‡ คะแนนเพียงครึ่งหนึ่งถูกมอบให้ เนื่องจากการแข่งขันเสร็จสิ้นน้อยกว่าร้อยละ 75 ของระยะทางทั้งหมด
  • * ฮันต์ถูกตัดสิทธิ์หลังชนะการแข่งขันเนื่องจากรถของเขาได้รับการตรวจสอบว่าผิดกฎข้อบังคับ แต่เขาก็ได้รับตำแหน่งกลับคืนมาดังเดิมหลังจากแมคลาเรนอุทธรณ์คำตัดสินสำเร็จ[29]

ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวันแบบไม่ชิงแชมป์

[แก้]
(คำสำคัญ) (การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวหนา หมายถึงนักขับได้ตำแหน่งโพล; การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวเอียง หมายถึงนักขับทำรอบได้เร็วที่สุด)
ฤดูกาล ผู้เข้าแข่งขัน แชสซี เครื่องยนต์ 1 2 3
1973 เฮสเกทเรซซิง เซอร์ทีส ทีเอส9 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ROC
3		 INT
1974 เฮสเกทเรซซิง มาร์ช 731 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 PRE
Ret
เฮสเกท 308 ROC
Ret		 INT
1
1975 เฮสเกทเรซซิง เฮสเกท 308 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ROC INT
Ret		 SUI
7
1976 มาร์ลโบโรทีมแมคลาเรน แมคลาเรน เอ็ม23 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ROC
1		 INT
1
1977 มาร์ลโบโรทีมแมคลาเรน แมคลาเรน เอ็ม23 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ROC
1
1978 มาร์ลโบโรทีมแมคลาเรน แมคลาเรน เอ็ม26 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 INT
Ret
1979 โอลิมปัสแคเมราส์วูลฟ์เรซซิง วูลฟ์ ดับเบิลยูอาร์8 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ROC GNM
2		 DIN
แหล่งที่มา:[30]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ (อังกฤษ: the Shunt); นิยามศัพท์เฉพาะทางของคำว่า shunt ในวงการกีฬาท้าความเร็วของอังกฤษคือการชนกัน อันเนื่องมาจากรูปแบบการขับรถของฮันต์ในการแข่งขันฟอร์มูลาเยาวชนที่รวดเร็ว รุนแรง และมักจะขับจี้ท้าย ซึ่งอาจส่งผลให้เกิดอุบัติเหตุรุนแรง แม้ว่าในความเป็นจริงนั้นแนวโน้มการเกิดอุบัติเหตุของฮันต์ไม่ได้มีไปมากกว่าคู่แข่งเลย แต่ฉายาดังกล่าวก็ติดตัวเขามาด้วยตลอดอาชีพ[1][2]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Donaldson 1994, p. 63.
  2. 1 2 3 4 Nyberg, Rainer (2001). "The Lord and the vagabond". Forix. Motorsport Network. สืบค้นเมื่อ 22 กรกฎาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ Thoms, David (23 กันยายน 2004). "Hunt, James Simon Wallis (1947–1993), racing driver and commentator". Oxford Dictionary of National Biography (พิมพ์ครั้งที่ online). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/52127.{{cite encyclopedia}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) (ต้องรับบริการหรือเป็นสมาชิกหอสมุดสาธารณะสหราชอาณาจักร)
  4. ↑ "Driver: Hunt, James". Autocourse Grand Prix Archive. Crash Media Group. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 พฤศจิกายน 2007. สืบค้นเมื่อ 14 ตุลาคม 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ Donaldson 1994, p. 41–45.
  6. ↑ Donaldson 1994, p. 52–54.
  7. ↑ Rubython 2010, p. 32.
  8. ↑ Donaldson 1994, p. 68.
  9. ↑ Rubython 2010, p. 490.
  10. ↑ Rubython 2010, p. 70–71.
  11. ↑ Donaldson 1994, p. 115–117.
  12. ↑ Jenkinson, Denis (สิงหาคม 1975). "The Dutch Grand Prix: An Englishman wins Zandvoort". Motor Sport. เล่มที่ 51 ฉบับที่ 8. น. 44–46. ISSN 0027-2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 พฤษภาคม 2023.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "When the playboys beat the big boys – remembering Hesketh's amazing Zandvoort win". Formula One. 22 มิถุนายน 2015. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2023. สืบค้นเมื่อ 7 พฤษภาคม 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "Race of My Life: James Hunt on the 1975 Dutch GP". สัมภาษณ์โดย Knutson. Motorsport Network. 22 มิถุนายน 2023. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ Dodgins, Tony (2023). Formula One : the Rivals: F1's Greatest Duels. London: Ivy Press. น. 82. ISBN 978-0-7112-8071-7.
  16. ↑ Rubython 2010, p. 391–412.
  17. 1 2 Henry, Alan (1999). McLaren: Formula 1 Racing Team. Sparkford, Somerset: Haynes. น. 32–33. ISBN 1-85960-425-0 – โดยทาง Open Library.
  18. ↑ Rubython 2010, p. 539–559.
  19. ↑ Donaldson 1994, p. 338.
  20. ↑ Tremayne, David (16 มิถุนายน 1993). "Obituary: James Hunt". The Independent. ISSN 1741-9743. สืบค้นเมื่อ 30 มีนาคม 2015.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ Rubython 2010, p. 312–313.
  22. ↑ Donaldson 1994, p. 354–355.
  23. ↑ Siano, Joseph (16 มิถุนายน 1993). "James Hunt, 45, Race-Car Driver Known for Style as Well as Title". The New York Times. ISSN 0362-4331. สืบค้นเมื่อ 24 เมษายน 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ "James Hunt". Motor Sport Database. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2025. สืบค้นเมื่อ 25 กรกฎาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ "James Hunt – Racing career profile". DriverDB.com. The Race Media. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2023. สืบค้นเมื่อ 25 กรกฎาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ บันทึกผลการแข่งขันบริติชฟอร์มูลาทรี ฤดูกาล 1969–72:
  27. ↑ Small, Steve (2000). "James Hunt". Grand Prix Who's Who (พิมพ์ครั้งที่ Third). Reading, Berkshire: Travel Publishing. น. 292–295. ISBN 978-1-902007-46-5. สืบค้นเมื่อ 27 กรกฎาคม 2025 – โดยทาง Open Library.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ "James Hunt – Results". Motorsport Stats. Motorsport Network. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 ตุลาคม 2024. สืบค้นเมื่อ 27 กรกฎาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. ↑ "Hunt Wins Appeal, Spanish Grand Prix". The Indianapolis Star. Associated Press. 6 กรกฎาคม 1976. สืบค้นเมื่อ 30 กรกฎาคม 2020 – โดยทาง Newspapers.com.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ "James Hunt – Involvement Non World Championship". StatsF1. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 สิงหาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 31 สิงหาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

บรรณานุกรม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เจมส์_ฮันต์&oldid=13136708"