เครื่องวัดความเร่งเพียโซอิเล็กทริก

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
การใช้งานเครื่องวัดความเร่งเพียโซอิเล็กทริกในทางทฤษฎี

เครื่องวัดความเร่งเพียโซอิเล็กทริก (อังกฤษ: piezoelectric accelerometer) เป็นเครื่องวัดความเร่งที่ใช้วัดการเปลี่ยนแปลงของแรงกลต่าง ๆ อาทิเช่น ความเร่ง การสั่นสะเทือน หรือแรงกระตุก เป็นต้น โดยขึ้นอยู่กับความเป็นเพียโซอิเล็กทริกของวัสดุนั้น ๆ และเช่นเดียวกับตัวแปรสัญญาณต่าง ๆ ครื่องวัดความเร่งเพียโซอิเล็กทริกมีหน้าที่เปลี่ยนพลังงานชนิดหนึ่งไปเป็นอีกชนิดหนึ่งที่ให้กำเนิดสัญญาณไฟฟ้าตามปริมาณ คุณสมบัติ หรือสถานะของสิ่งที่กำลังวัดอยู่ มวลที่จะใช้วัดจะติดอยู่กับสปริงหรือห้อยอยู่บนคานรองรับ ซึ่งจะเปลี่ยนจากแรงกลไปเป็นสัญญาณไฟฟ้าโดยอาศัยแรงภายนอกหรือการกระจัดตามรูปด้านขวามือ

อ้างอิง[แก้]