เครื่องยิงลูกระเบิด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เครื่องยิงลูกระเบิดเอ็ม 79

เครื่องยิงลูกระเบิด (อังกฤษ: grenade launcher)[1][2][3] เป็นอาวุธที่ยิงโพรเจกไทล์ลำกล้องขนาดใหญ่ มักจะเป็นวัตถุระเบิด, ควัน หรือหัวรบแก๊ส ปัจจุบัน ศัพท์โดยทั่วไปหมายถึงประเภทของอาวุธปืนที่ยิงลูกกระสุนระเบิดรวมกัน ประเภทที่พบมากที่สุดคือแบบพกพา ซึ่งเป็นอาวุธปืนประทับไหล่สำหรับรายบุคคล แม้ว่าจะมีเครื่องยิงขนาดใหญ่กว่าแจกจ่ายให้หน่วยทหารติดอาวุธในระดับที่สูงขึ้นขององค์กรโดยกองกำลังทหาร[4]

เครื่องยิงลูกระเบิดสามารถมาในรูปแบบของอาวุธเดี่ยว (ทั้งยิงทีละนัดหรือซ้ำ) หรือเป็นสิ่งที่แนบมาติดตั้งกับอาวุธปืนหลัก ซึ่งมักจะเป็นปืนเล็กยาว ส่วนเครื่องยิงลูกระเบิดอัตโนมัติขนาดใหญ่ที่แจกจ่ายให้หน่วยทหารติดอาวุธ เช่น เอ็มเค 19 จะติดตั้งบนขาตั้งหรือยานพาหนะ

ทั้งนี้ ยานรบหุ้มเกราะบางคันยังติดตั้งเครื่องยิงลูกระเบิดแบบยิงทีละนัดเป็นการป้องกัน

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "Grenade Launchers and their Ammunition: International Developments". Small Arms Defense Journal. Archived from the original on 2017-12-11.
  2. "Archived copy" (PDF). Archived (PDF) from the original on 2017-10-25. สืบค้นเมื่อ 2017-12-17.
  3. https://www.strategypage.com/htmw/htweap/20161108.aspx
  4. Stuart Casey-Maslen, Sarah Parker, Gilles Giacca The Arms Trade Treaty: A Commentary, Oxford University Press 2016, p. 115-116

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]