เครื่องยนต์หกสูบเรียง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
แอนิเมชั่นจำลองการทำงานของเครื่องยนต์หกสูบเรียง ลำดับการจุดระเบิดเรียงจากกระบอก 1-5-3-6-2-4
เครื่อยนต์ BMW M88 ซึ่งใช้ในรถยนต์ BMW M1

เครื่องยนต์หกสูบเรียง (อังกฤษ: Inline-six engine) เป็นเครื่องยนต์สันดาปภายในแบบหกกระบอกสูบ โดยที่กระบอกสูบทั้งหกถูกจัดวางเรียงเป็นแถวตรง หรือวางขนานไปกับห้องข้อเหวี่ยง บางครั้งเครื่องยนต์ประเภทนี้มักถูกเรียกย่อว่า I6 หรือ L6 เครื่องยนต์แบบนี้ถูกผลิตขึ้นครั้งแรกในปีค.ศ. 1903 โดยบริษัทผลิตอากาศยาน Spyker ของเนเธอร์แลนด์

เครื่องยนต์หกสูบเรียงเป็นหนึ่งในเครื่องยนต์ที่มีกลไกง่ายที่สุดและสร้างความสมดุลที่ยอดเยี่ยมทั้งในด้านปฐมภูมิและทุติยภูมิ ลูกสูบชุดซ้าย(สามลูกด้านซ้าย)จะมีทิศทางการเคลื่อนที่เหมือนกันลูกสูบชุดขวา(สามลูกด้านขวา) ส่งผลให้เครื่องยนต์เดินได้เรียบทั้งในรอบต่ำและรอบสูง โดยไม่จำเป็นต้องทำการบาลานซ์เกินความจำเป็น และมีความสั่นสะเทือนน้อยกว่ามากเมื่อเทียบกับเครื่องยนต์แบบเดียวกันที่มีจำนวนกระบอกสูบน้อยกว่า[1] การจัดวางลูกสูบแบบเรียงแถวยังทำให้สามารถเดินท่อไอดีและไอเสียได้สะดวก เป็นผลให้ระบบวาล์วไม่มีความซับซ้อน

แม้ว่าเครื่องยนต์แบบนี้จะมีความนุ่มนวลมาก แต่หากมองในแง่ของราคาเทียบกับกำลังเครื่องยนต์ที่ได้รับแล้วถือว่าเป็นเครื่องยนต์ที่ออกจะแพง แต่ก็แลกกับการซ่อมบำรุงรักษาที่ง่ายและถูกกว่าเครื่องยนต์แบบอื่นมาก เครื่องยนต์สำหรับรถยนต์มักมีขนาด 2.0 ถึง 5.0 ลิตร[2]

เครื่องยนต์หกสูบเรียงมีการใช้งานอย่างแพร่หลายเป็นเวลาราว 30 ปี จนกระทั่งในคริสต์ทศวรรษที่ 1980 ผู้ผลิตรถยนต์ส่วนใหญ่ก็หันไปใช้เครื่องยนต์ V6 แทน ด้วยเหตุผลที่ว่าเครื่องยนต์หกสูบเรียงนั้นมีต้นทุนการผลิตที่แพง และใช้พื้นที่ห้องเครื่องยาวเกินไปเมื่อเทียบกับเครื่องยนต์สมัยใหม่แบบอื่นๆ

อ้างอิง[แก้]

  1. Nunney, pp. 12–13
  2. Cheetham, p. 209