ข้ามไปเนื้อหา

เครสแจน เนอร์กอร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เครสแจน เนอร์กอร์
เนอร์กอร์ขณะเล่นให้แก่เบรนต์ฟอร์ดใน ค.ศ. 2022
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อเต็ม Christian Thers Barsøe Nørgaard[1]
วันเกิด (1994-03-10) 10 มีนาคม ค.ศ. 1994 (32 ปี)
สถานที่เกิด โคเปนเฮเกน เดนมาร์ก
ส่วนสูง 1.86 เมตร (6 ฟุต 1 นิ้ว)[2]
ตำแหน่ง กองกลางตัวรับ
ข้อมูลสโมสร
สโมสรปัจจุบัน
 เอฟเวอร์ตัน
หมายเลข 23
สโมสรเยาวชน
BK Heimdal
0000–2008 Espergærde IF
2008–2011 Lyngby
สโมสรอาชีพ*
ปี ทีม ลงเล่น (ประตู)
2011–2012 Lyngby 1 (0)
2012–2013 ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา 2 22 (2)
2013–2018 บรอนบี 116 (8)
2018–2019 ฟีออเรนตีนา 6 (0)
2019–2025 เบรนต์ฟอร์ด 181 (11)
2025–2026 อาร์เซนอล 7 (0)
2026– เอฟเวอร์ตัน 0 (0)
ทีมชาติ‡
2009–2010 เดนมาร์ก อายุไม่เกิน 16 ปี 3 (0)
2010–2011 เดนมาร์ก อายุไม่เกิน 17 ปี 22 (3)
2011–2013 เดนมาร์ก อายุไม่เกิน 19 ปี 19 (1)
2013 เดนมาร์ก อายุไม่เกิน 20 ปี 2 (1)
2013–2017 เดนมาร์ก อายุไม่เกิน 21 ปี 27 (0)
2020– เดนมาร์ก 41 (2)
*นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น
ข้อมูลล่าสุด ณ วันที่ 21:43, 4 มีนาคม 2026 (UTC)
‡ ข้อมูลการลงเล่นและประตูให้แก่ทีมชาติล่าสุด
ณ วันที่ 23:53, 31 มีนาคม 2026 (UTC)

เครสแจน เนอร์กอร์ (เกิด 10 มีนาคม ค.ศ. 1994) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเดนมาร์กผู้เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับหรือเซ็นเตอร์แบ็กให้แก่เอฟเวอร์ตันในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติเดนมาร์ก

หลังจากที่เขาได้รับโอกาสน้อยในสโมสรในลีกต่างประเทศอย่างฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟาและฟีออเรนตีนา เนอร์กอร์ก้าวขึ้นมาเป็นผู้เล่นตัวหลักให้แก่บรอนบี สโมสรในประเทศบ้านเกิดของเขา เขาย้ายไปเบรนต์ฟอร์ดในอังกฤษใน ค.ศ. 2019 และพาทีมเลื่อนชั้นสู่พรีเมียร์ลีกได้สำเร็จใน ค.ศ. 2021 นับเป็นการขึ้นสู่ลีกสูงสุดของประเทศครั้งที่สองในประวัติศาสตร์สโมสร เนอร์กอร์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกัปตันสโมสรใน ค.ศ. 2023 ต่อมาในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2025 เขาเซ็นสัญญากับอาร์เซนอล สโมสรใหญ่ในลอนดอน เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติเดนมาร์กในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020, ฟุตบอลโลก 2022 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024

สโมสรอาชีพ

[แก้]

อาร์เซนอล

[แก้]

วันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 2025 เนอร์กอร์เซ็นสัญญากับอาร์เซนอล สโมสรใหญ่ในพรีเมียร์ลีก ด้วยระยะเวลาสองปี ค่าตัวที่ได้รับรายงานอยู่ 10 ล้านปอนด์ อาจมีส่วนเพิ่มอีก 5 ล้านปอนด์ขึ้นกับผลงานในสนาม[3][4]

เนอร์กอร์ลงเล่นนัดแรกให้แก่สโมสรในการแข่งขันอีเอฟแอลคัพ รอบที่สาม ซึ่งเอาชนะพอร์ตเวล 2–0[5]

เดือนตุลาคม ค.ศ. 2025 เนอร์กอร์เปิดเผยว่า เขาอยากจะกลับไปเล่นให้แก่บรอนบีอีกครั้งหากเขาย้ายออกจากพรีเมียร์ลีก[6]

วันที่ 4 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน เขาลงเล่นเป็นตัวจริงในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นครั้งแรกให้แก่อาร์เซนอลในนัดที่พบสลาวิยาปราฮา[7]

ทีมชาติ

[แก้]

เนอร์กอร์เคยลงเล่นให้แก่ทีมชาติเดนมาร์กชุดเยาวชนตั้งแต่รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี ไปจนถึงรุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี โดยลงเล่นรวมกัน 73 นัด ทำได้ 5 ประตู[8] เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติชุดเยาวชนในการแข่งขันฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2011 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2015 และ 2017[9]

เนอร์กอร์มีชื่อติดทีมชาติชุดใหญ่ในการแข่งขันยูฟ่าเนชันส์ลีก 2018–19 รอบแบ่งกลุ่ม จำนวน 4 นัด แต่ไม่ได้ลงเล่น รวมถึงฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 รอบคัดเลือก[10] ต่อมาในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 2020 เขาลงเล่นให้แก่ทีมชาติชุดใหญ่ครั้งแรกในฐานะตัวจริงในเกมยูฟ่าเนชันส์ลีกที่เสมอกับอังกฤษ 0–0 ผลงานของเขาทำให้เขาได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำนัดจากสหภาพฟุตบอลเดนมาร์ก[11]

หลังจากที่ได้ลงเล่นให้แก่ทีมชาติสามนัดในฤดูกาล 2020–21[8] เนอร์กอร์มีชื่อติดทีมชาติเดนมาร์กในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 โดยเขาลงเล่นเป็นตัวสำรอง 5 จาก 6 นัดที่ลงเล่นให้แก่เดนมาร์ก และพาทีมเข้าถึงรอบรองชนะเลิศ[12] ต่อมาเขามีชื่อติดทีมชาติในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2022 และได้ลงเล่นเป็นตัวสำรองหนึ่งนัดก่อนที่ทีมจะตกรอบแบ่งกลุ่ม[8][13] ต่อมาเขามีชื่อติดทีมชาติอีกครั้งในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 โดยลงเล่นเป็นตัวสำรองสามนัดก่อนที่ทีมจะตกรอบ 16 ทีมสุดท้าย[14]

รูปแบบการเล่น

[แก้]

เนอร์กอร์ได้รับการบรรยายว่า "มีเทคนิคดีและพยายามจ่ายบอลไปข้างหน้า และที่สำคัญ เขาสกัดบอลได้แม่นยำและมีหัวใจในเกมรับที่แข็งแกร่ง"[9] เขา "สามารถเล่นได้หลายตำแหน่งในแดนกลาง แต่ตำแหน่งที่เขาเล่นได้ดีที่สุดคือกองกลางตัวลึก"[9] "เมื่อเขาสัมผัสถึงอันตราย จะสกัดบอลได้อย่างรวดเร็ว และจ่ายบอลไปข้างหน้าได้ตั้งแต่จังหวะแรกหรือจังหวะที่สองที่แตะบอล"[15]

ชีวิตส่วนตัว

[แก้]

เนอร์กอร์เกิดที่โคเปนเฮเกนและเติบโตที่เอสเปอร์เกอร์ตั้งแต่อายุ 5 ปี[16] เขาสมรสกับโจเซฟิน บาร์เซอ และมีบุตรชายสามคน[17][ต้องการแหล่งอ้างอิงดีกว่านี้]

สถิติอาชีพ

[แก้]

ทีมชาติ

[แก้]
ณ 31 มีนาคม ค.ศ. 2026[8]
การลงเล่นและการทำประตูแบ่งตามทีมชาติและปี
ทีมชาติปีลงเล่นประตู
เดนมาร์ก 202010
2021141
202230
202360
202480
202570
202621
รวม412
ผลประตูของเดนมาร์กจะขึ้นต้นก่อน ช่องประตูแสดงถึงแต่ละประตูที่เนอร์กอร์ทำได้
รายการประตูในนามทีมชาติของเครสแจน เนอร์กอร์
ลำดับ วันที่ สนาม คู่แข่ง ประตู ผล การแข่งขัน อ้างอิง
1 9 ตุลาคม ค.ศ. 2021 สนามกีฬาซิมบรู คีชีเนา มอลโดวา  มอลโดวา 3–0 4–0 ฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก [8]
2 26 มีนาคม ค.ศ. 2026 สนามกีฬาพาร์เกิน โคเปนเฮเกน เดนมาร์ก  มาซิโดเนียเหนือ 4–0 4–0 ฟุตบอลโลก 2026 รอบคัดเลือก [8]

เกียรติประวัติ

[แก้]

บรอนบี

เบรนต์ฟอร์ด

อาร์เซนอล

รางวัลส่วนตัว

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Christian Thers Barsøe Nørgaard: Summary". Soccerway. Sportsight. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 1 กันยายน 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "FIFA World Cup Qatar 2022™: List of Players: Denmark" (PDF). FIFA. 15 พฤศจิกายน 2022. น. 9. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 18 ธันวาคม 2022. สืบค้นเมื่อ 11 ธันวาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ "Christian Norgaard signs for Arsenal". Arsenal F.C. 10 กรกฎาคม 2025. สืบค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ Battison, Paul (10 กรกฎาคม 2025). "Arsenal sign Brentford midfielder Norgaard". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม 2025.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "Port Vale 0–2 Arsenal". Arsenal.com. สืบค้นเมื่อ 25 กันยายน 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ Taylor, Ryan (13 ตุลาคม 2025). "Arsenal midfielder doubles down on club he wants to join when contract expires". Football London (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 14 ตุลาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ James, Josh (4 พฤศจิกายน 2025). "Report: Slavia Prague 0–3 Arsenal". Arsenal.com. สืบค้นเมื่อ 7 พฤศจิกายน 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. 1 2 3 4 5 6 แม่แบบ:DBU player
  9. 1 2 3 "Christian Nørgaard signs from Fiorentina". Brentford F.C. (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 28 พฤษภาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 28 พฤษภาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. 1 2 ข้อมูลของ เครสแจน เนอร์กอร์ ที่ ซ็อกเกอร์เวย์
  11. ↑ "Christian Norgaard impresses on Danish international debut". Brentford F.C. สืบค้นเมื่อ 9 กันยายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ "Norgaard added to Denmark squad". Brentford F.C. (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "World Cup 2022: Australia 1–0 Denmark – Mathew Leckie sends Socceroos to knockouts for first time since 2006". BBC Sport (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). 29 พฤศจิกายน 2022. สืบค้นเมื่อ 17 เมษายน 2025.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ "International round-up: Toney assists England winner at Euro 2024". Brentford F.C. (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 1 กรกฎาคม 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "Breaking news: Nørgaard signs new Brentford deal". brentfordfc.com (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 29 มีนาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ Harris, Jay; AlBaharna, Maram; Carey, Mark (31 มีนาคม 2022). "Christian Norgaard: The Disruptor". The New York Times (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0362-4331. สืบค้นเมื่อ 30 เมษายน 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "Quickfire questions with Christian Nørgaard". 11 กรกฎาคม 2025. สืบค้นเมื่อ 11 กรกฎาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ Vincent, Gareth (29 พฤษภาคม 2021). "Brentford 2–0 Swansea City". BBC Sport. สืบค้นเมื่อ 29 พฤษภาคม 2021.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ McNulty, Phil. "Carabao Cup final: Nico O'Reilly double helps Man City beat Arsenal at Wembley". BBC Sport.
  20. ↑ Hansen, Kenneth (2 ธันวาคม 2017). "Christian Nørgaard årets spiller i Brøndby" [Christian Nørgaard is the Player of the Year at Brøndby]. bold.dk. สืบค้นเมื่อ 1 เมษายน 2020.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. 1 2 "Christian Nørgaard wins Player of the Year prizes". brentfordfc.com (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). สืบค้นเมื่อ 18 พฤษภาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=เครสแจน_เนอร์กอร์&oldid=13174825"