ข้ามไปเนื้อหา

เขาเอลบรุส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เขาเอลบรุส
แผนที่
จุดสูงสุด
ความสูง5,642 เมตร (18,510 ฟุต)[1][2]
ความสูง
ส่วนยื่นจากฐาน
4,741 เมตร (15,554 ฟุต)
อันดับที่ 10 ของโลก
รายชื่อSeven Summits
Volcanic Seven Summits
จุดที่สูงที่สุดของประเทศ
Ultra
พิกัด43°21′18″N 42°26′21″E / 43.35500°N 42.43917°E / 43.35500; 42.43917
ชื่อ
ชื่อท้องถิ่นMingy Taw (ชื่อท้องถิ่นคาราไช-บัลแกเรีย) ข้อผิดพลาด {{native name checker}}: ค่าพารามิเตอร์มีรูปแบบไม่ถูกต้อง (ช่วยเหลือ)
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
ประเทศ รัสเซีย
เขตคาบาร์ดีโน-บัลคาร์
เทือกเขาคอเคซัส
แผนที่ภูมิประเทศElbrus และ Upper Baksan Valley โดย EWP[3][4]
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
อายุหินไม่ทราบ
ประเภทภูเขาภูเขาไฟสลับชั้น (สงบ)
การปะทุครั้งล่าสุดค.ศ. 50 ± 50 ปี[5]
การพิชิต
พิชิตครั้งแรก(ยอดตะวันตก) ค.ศ. 1874 โดย Florence Crauford Grove, Frederick Gardner, Horace Walker และผู้นำทาง Peter Knubel และ Ahiya Sottaiev
(ยอดต่ำกว่า) 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1829 โดย Khillar Khachirov
เส้นทางง่ายสุดปีนเขาแบบพื้นฐาน (หิมะ/น้ำแข็ง)

เขาเอลบรุส (อังกฤษ: Mount Elbrus) เป็นยอดเขาที่ตั้งอยู่บนเทือกเขาคอเคซัส ทางตะวันตกของประเทศรัสเซียใกล้กับชายแดนประเทศจอร์เจีย เป็นภูเขาไฟที่สงบมาแล้วประมาณ 2,000 ปี มียอดสูงสุดสองยอด ยอดทางทิศตะวันตก ชื่อเอลบรุส มีความสูง 5,642 เมตร อยู่ในเขตทวีปยุโรป ส่วนยอดทางทิศตะวันออก มีความสูงน้อยกว่าเล็กน้อย ที่ 5,621 เมตร อยู่ในเขตทวีปเอเชีย

เขาเอลบรุส เป็นหนึ่งใน Seven Summits และ Volcanic Seven Summits เขาเอลบรุสไม่ได้เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในยุโรปอย่างที่หลายคนคิดเพราะมีผู้เชี่ยวชาญบางท่านกล่าวไว้ว่าเขาเอลบรุสจัดว่าอยู่ในทวีปเอเชีย และยอดเขาที่สูงที่สุดในยุโรปคือยอดเขามงบล็องในเทือกเขาแอลป์

คนไทยที่สามารถพิชิตเขาเอลบรุสสำเร็จเป็นคนแรกคือ วิทิตนันท์ โรจนพานิช ส่วนหญิงไทยที่สามารถพิชิตเขาเอลบรุสสำเร็จเป็นคนแรกคือ นภัสพร ชำนาญสิทธิ์ ซึ่งสามารถพิชิตยอดเขาได้เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2560[6]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ The World Book Encyclopedia—Page 317 by World Book, Inc
  2. ↑ Mt. Elbrus : Image of the Day. Earthobservatory.nasa.gov. Retrieved on 15 May 2014.
  3. ↑ Mount Elbrus Map Sample. Ewpnet.com. Retrieved on 15 May 2014.
  4. ↑ Mount Elbrus and Upper Baksan Valley Map and Guide (แผนที่) (พิมพ์ครั้งที่ 2nd). 1:50,000 with mountaineering information. EWP Map Guides. การทำแผนที่โดย EWP. EWP. 2007. ISBN 978-0-906227-95-4.
  5. ↑ "Elbrus: Summary". Global Volcanism Program. Smithsonian Institution. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2013-02-17. สืบค้นเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ https://thestandard.co/eem-napassaporn-conquer-7-peaks-from-7-continents/

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]