เขายอดราบใต้สมุทร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เขายอดราบใต้สมุทร

เขายอดราบใต้สมุทร (อังกฤษ: guyot) คือภูเขาใต้ทะเลชนิดหนึ่ง มีลักษณะพิเศษคือ บนยอดเขานั้นจะเป็นพื้นที่ราบเรียบมักพบในมหาสมุทรที่มีความลึก1200-1800เมตร บางแห่งอาจมีความกว้างถึง 10 กิโลเมตร คำว่าเขายอดราบใต้สมุทรในภาษาอังกฤษได้มาจากชื่อของอาร์โนลด์ เฮนรี กีโอ (Arnold Henry Guyot) นักภูมิศาสตร์และนักธรณีวิทยาชาวอเมริกันเชื้อสายสวิส

เขายอดราบใต้สมุทรมักเกิดจากการกัดเซาะของกระแสน้ำ การพังทลายของแนวหินปะการัง หรืออาจเป็นภูเขาไฟใต้ทะเลที่ดับไปแล้วหรือเกาะที่จมลงสู่ทะเล โดยพบภูเขาลักษณะนี้มากในมหาสมุทรแปซิฟิก ความสูงชันของเขายอดราบใต้สมุทรจะมีความลาดเอียง 20 องศา และสูง 914 เมตร แต่ก็มีบางส่วนที่สูงไม่ถึง 91 เมตร แม้เขายอดราบใต้สมุทรส่วนมากจะมีอายุหลายล้านปี แต่จากการศึกษาก็ค้นพบเขายอดราบใต้สมุทรที่เพิ่งเกิดขึ้นเพียงช่วง 1 ล้านปีด้วยเช่นกันในบริเวณมหาสมุทรแอตแลนติก ประเทศแคนาดา ประเทศโคลอมเบีย และหมู่เกาะบริเตน

อ้างอิง[แก้]