เขาซีเฉียว
หน้าตา
| เขาซีเฉียว | |
|---|---|
| จุดสูงสุด | |
| ความสูง | 346 เมตร (1,135 ฟุต) |
| ข้อมูลทางภูมิศาสตร์ | |
![]() | |
| ที่ตั้ง | ฝัวชาน มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน |
| ข้อมูลทางธรณีวิทยา | |
| อายุหิน | 40–50 ล้านปี |
| ประเภทภูเขา | ภูเขาไฟที่สงบแล้ว |
| เขาซีเฉียว | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| จีน | 西樵山 | ||||||||||||||
| ความหมายตามตัวอักษร | West firewood mountain | ||||||||||||||
| |||||||||||||||
เขาซีเฉียว เป็นภูเขาไฟที่สงบแล้วอายุ 40-50 ล้านปี ตั้งอยู่ทางใต้ของอำเภอหนานไห่ นครฝัวชาน มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน[1] ถือเป็นเขตทิวทัศน์และสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของเมือง รวมถึงได้รัลการคุ้มครองในฐานะป่าอนุรักษ์ เขาซีเฉียวกินพื้นที่ขนาด 14 ตารางกิโลเมตร (5.4 ตารางไมล์) ประกอบด้วย 72 ยอดเขา โดยยอดที่สูงสุดคือยอเขาต้าเชิง (Dacheng Peak; 大秤峰) ซี่งสูง 346 m (1,135 ft)
ในบริเวณเขายังมีทั้งถ้ำตามธรรมชาติรวม 42 ถ้ำ บ่อน้ำพุธรรมชาติ 232 แหล่ง และน้ำตก 28 แห่ง[2] ซึ่งรวมถึงน้ำตกจากเขาสูงในมวลเมฆ (จีน: 云崖飞瀑) หนึ่งในแปดทิวทัศน์ของกว่างโจวในสมัยศตวรรษที่ 18[1]
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 "Mount Xiqiao" (ภาษาจีน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-02-02. สืบค้นเมื่อ February 7, 2011.
- ↑ "Unique Xiqiao Mountain (一枝独秀南海西樵山)" (ภาษาจีน). สืบค้นเมื่อ February 7, 2011.
