ข้ามไปเนื้อหา

เขาซีเฉียว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เขาซีเฉียว
จุดสูงสุด
ความสูง346 เมตร (1,135 ฟุต)
ข้อมูลทางภูมิศาสตร์
แผนที่
ที่ตั้งฝัวชาน มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน
ข้อมูลทางธรณีวิทยา
อายุหิน40–50 ล้านปี
ประเภทภูเขาภูเขาไฟที่สงบแล้ว
เขาซีเฉียว
จีน西樵山
ความหมายตามตัวอักษรWest firewood mountain
การถอดเสียง
ภาษาจีนมาตรฐาน
พินอินXīqiáo Shān
เวด-ไจลส์Hsi-ch'iao Shan
กวางตุ้งมาตรฐาน
การถอดเป็นอักษรโรมันแบบเยลsāi chìuh sāan
ยฺหวิดเพ็งSai1ciu4 Saan1

เขาซีเฉียว เป็นภูเขาไฟที่สงบแล้วอายุ 40-50 ล้านปี ตั้งอยู่ทางใต้ของอำเภอหนานไห่ นครฝัวชาน มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน[1] ถือเป็นเขตทิวทัศน์และสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของเมือง รวมถึงได้รัลการคุ้มครองในฐานะป่าอนุรักษ์ เขาซีเฉียวกินพื้นที่ขนาด 14 ตารางกิโลเมตร (5.4 ตารางไมล์) ประกอบด้วย 72 ยอดเขา โดยยอดที่สูงสุดคือยอเขาต้าเชิง (Dacheng Peak; 大秤峰) ซี่งสูง 346 m (1,135 ft)

ในบริเวณเขายังมีทั้งถ้ำตามธรรมชาติรวม 42 ถ้ำ บ่อน้ำพุธรรมชาติ 232 แหล่ง และน้ำตก 28 แห่ง[2] ซึ่งรวมถึงน้ำตกจากเขาสูงในมวลเมฆ (จีน: 云崖飞瀑) หนึ่งในแปดทิวทัศน์ของกว่างโจวในสมัยศตวรรษที่ 18[1]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 "Mount Xiqiao" (ภาษาจีน). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-02-02. สืบค้นเมื่อ February 7, 2011.
  2. "Unique Xiqiao Mountain (一枝独秀南海西樵山)" (ภาษาจีน). สืบค้นเมื่อ February 7, 2011.

22°55′38″N 112°58′22″E / 22.92722°N 112.97278°E / 22.92722; 112.97278