เขตอับเชรอน
เขตอับเชรอน | |
|---|---|
แผนที่ของประเทศอาเซอร์ไบจานแสดงเขตอับเชรอน | |
| ประเทศ | |
| ภาค | อับเชรอน-คิซี |
| สถาปนา | 4 มกราคม ค.ศ. 1963 |
| เมืองหลัก | Khyrdalan |
| Settlements[1] | 17 |
| การปกครอง | |
| • ผู้ว่าราชการ | อับดิน ฟาร์ซาลิเยฟ |
| พื้นที่ | |
• ทั้งหมด | 1,970 ตร.กม. (760 ตร.ไมล์) |
| ประชากร (2567)[2] | |
• ทั้งหมด | 432,816 คน |
| • ความหนาแน่น | 220 คน/ตร.กม. (570 คน/ตร.ไมล์) |
| เขตเวลา | UTC+4 (AZT) |
| รหัสไปรษณีย์ | 0100 |
| เว็บไซต์ | www |

เขตอับเชรอน (อาเซอร์ไบจาน: Abşeron rayonu) เป็นหนึ่งใน 66 เขตของอาเซอร์ไบจาน ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ เป็นส่วนหนึ่งของเขตเศรษฐกิจอับเชรอน-คิซี เขตนี้มีพรมแดนติดกับเขตคิซี โกบุสตัน บากู ฮาจีกาบูล ซัลยัน และเขตซุมไกต์ เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือคีร์ดาลัน ในปี พ.ศ. 2567 เขตนี้มีประชากร 432,816 คน แม้ว่าเขตนี้จะมีชื่อเดียวกันกับคาบสมุทรอับเชรอน แต่พื้นที่ที่ครอบคลุมโดยเขตนี้ไม่ได้ติดกับคาบสมุทร เนื่องจากอยู่ทางตะวันตกมากกว่าและส่วนใหญ่อยู่ในแผ่นดิน [3]
ประวัติ
[แก้]เขตอับเชรอนก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2506 โดยรัฐบาลโซเวียต เพื่อให้แน่ใจว่ามีแรงงานเพียงพอ เจ้าหน้าที่มืออาชีพที่มีการศึกษาสูง และมีการจัดเตรียมสิ่งอำนวยความสะดวกที่จำเป็นให้กับบริษัทต่างๆ โรงฆ่าสัตว์และฟาร์มรวม อุตสาหกรรมสัตว์ปีกและเกษตรกรรม ศูนย์ก่อสร้าง สถาบันวิจัยทางวิทยาศาสตร์ และห้องปฏิบัติการที่ตั้งอยู่ในบากู และซุมไกต์
มีอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์มากมายในเขตอับเชรอน ตัวอย่างเช่นในหมู่บ้านอาชาฮีกุซดัก มีเครื่องมือทางการเกษตรในศตวรรษที่ 19 ในหมู่บ้านกอราดิล มีมัสยิดอับดูร์ราห์ มัสยิดที่เกี่ยวข้องกับศตวรรษที่ 19 ซึ่งถูกสร้างขึ้นโดยชาวบ้านฮาจิกูร์บัน มัสยิดจากศตวรรษที่ 18 ในแมมมาดลีที่สร้างขึ้นโดยตระกูลการาดักกลิลาร์ มัสยิดที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 19 โดยฮาจี ซาฟาราลีในนอฟคานี มัสยิดอัลบัทตินในฟัตไมซึ่งกลับไปศตวรรษที่ 18 นอกเหนือจากอนุสรณ์สถานทางศาสนา มีอนุสรณ์สถานจำนวนมากที่เกี่ยวข้องกับชีวิตทางสังคมของผู้คนศตวรรษก่อนหน้า
ตัวอย่างเช่นฮัมมัม ที่สร้างขึ้นในยุคกลางโดยฮาจี คาซิม ในหมู่บ้านโคบู และอีกแห่งที่สร้างโดยเมชาดี อิหม่าม บาคิช ในคีร์ดาลัน มีบ่อน้ำโบราณที่ใช้เป็นแหล่งน้ำสำหรับผู้คนในเขตนี้ยังคงถูกใช้ในอาชากี กุซดัก และคีร์ดาลัน
หลุมฝังศพจากศตวรรษที่ 8 - 18 ยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้เช่นกันในฟัตไม Digah Masazyr Hokmali และ Saray [3]
ประชากร
[แก้]ตามรายงานประจำปีของคณะกรรมการสถิติแห่งรัฐ จำนวนประชากรทั้งหมดของเขตนี้อยู่ที่ 91.2 พันคนในปี 2543 โดยจำนวนนี้เพิ่มขึ้นเกือบ 25 เท่าในปี 2561
| 2543 | 2544 | 2545 | 2546 | 2547 | 2548 | 2549 | 2550 | 2551 | 2552 | 2553 | 2554 | 2555 | 2556 | 2557 | 2558 | 2559 | 2560 | 2561 | 2562 | 2563 | 2564 | 2566 | |
| เขตอับเชรอน | 91,2 | 101,2 | 111,5 | 122,1 | 132,4 | 142,5 | 152,6 | 169,2 | 179,7 | 189,5 | 191,0 | 192,9 | 195,1 | 197,7 | 200,2 | 202,8 | 205,2 | 207,5 | 210,0 | 212,6 | 214,1 | 215,2 | 432,8 |
| ประชากรในเมือง | 66,6 | 74,9 | 83,3 | 92,1 | 109,8 | 117,4 | 126,1 | 140,4 | 149,1 | 157,2 | 158,3 | 159,8 | 161,5 | 163,4 | 165,0 | 166,9 | 168,7 | 170,5 | 172,3 | 174,3 | 175,5 | 176,3 | 319 |
| ประชากรในชนบท | 24,6 | 26,3 | 28,2 | 30,0 | 22,6 | 25,1 | 26,5 | 28,8 | 30,6 | 32,3 | 32,7 | 33,1 | 33,6 | 34,3 | 35,2 | 35,9 | 36,5 | 37,0 | 37,7 | 38,3 | 38,6 | 38,9 | 113,8 |
วัฒนธรรม
[แก้]ในปีที่ผ่านมาในเขตอับเชรอน มีการจัดกิจกรรมทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ วรรณกรรม และศิลปะ รวมถึงการประชุมต่างๆ และองค์กรและการประชุมเหล่านี้ได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางทางสถานีโทรทัศน์และสื่อมวลชนต่างๆ กระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวได้ประกาศให้เขตอับเชรอนเป็น "เมืองหลวงแห่งการปกครองของอาเซอร์ไบจาน" ในปี พ.ศ. 2557 ตลอดปีที่ผ่านมา มีการก่อสร้างบูรณะครั้งใหญ่ที่อาคารวัฒนธรรม พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ และโรงเรียนดนตรีสำหรับเด็กสมัยใหม่ในเมืองคีร์ดาลัน [6]
ภูมิศาสตร์
[แก้]
อับเชรอนตั้งอยู่บนคาบสมุทรอับเชรอนบางส่วน เขตอับเชรอนตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันตกของทะเลแคสเปียน ตั้งอยู่บริเวณชายแดนติดกับเมืองซุมกายิต โกบัสตัน ภาคซาบันชู การาดาค และบินากาดีของบากู เขตอับเชรอนตั้งอยู่ในเขตภูมิอากาศกึ่งเขตร้อนแห้งแล้ง สภาพภูมิอากาศเป็นแบบกึ่งทะเลทรายและทะเลทรายแห้งแล้ง [7] เศรษฐกิจพื้นฐานอยู่ที่การผลิตทางการเกษตร ซึ่งพัฒนาไปในสองทิศทาง คือ การปลูกพืชและการเลี้ยงปศุสัตว์ การปลูกพืชจะให้ความสำคัญกับการทำสวนและการปลูกมะกอก มากกว่า สำหรับการเลี้ยงแกะ มักเลี้ยงแกะพันธุ์ "กาลา" ที่มีเปลือกแข็งหรือกึ่งแข็งเป็นหลัก [3]
เขตนี้ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของเทือกเขาคอเคซัส
จุดที่สูงที่สุดของคาบสมุทรอับเชรอนคือภูเขาเซเกอร์ดาก ซึ่งอยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 676 เมตร มีทะเลสาบน้ำเค็มหลายแห่งบนคาบสมุทร ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยในพื้นที่นี้อยู่ที่ 110–550 มม. [8]
ภูมิภาคนี้มี 8 นิคม 7 หมู่บ้าน และ 1 เมือง รวมระยะทาง 856.8 กิโลเมตร (532.4 ไมล์) ของถนนที่ผ่านเขตนี้ [8]
เศรษฐกิจ
[แก้]เขตอับเชรอนมีสถานประกอบการอุตสาหกรรมมากกว่า 107 แห่ง สถานประกอบการอุตสาหกรรมที่เป็นของเอกชนคิดเป็น 85% ของสถานประกอบการทั้งหมด 85% เป็นของเอกชน มีสถานประกอบการด้านการก่อสร้าง 43 แห่งในพื้นที่ สถานประกอบการอุตสาหกรรม 52 แห่งเกี่ยวข้องกับภาคเกษตรกรรมและการผลิตอาหาร และมีเพียงแห่งเดียวเท่านั้นที่เกี่ยวข้องกับการเลี้ยงอูฐ [8]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "İnzibati-ərazi vahidləri" (PDF). preslib.az. สืบค้นเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2021.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Azərbaycan regionları". The State Statistical Committee of the Republic of Azerbaijan. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 5, 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 3 Президентская библиотека Азербайджанской Республики. При содействии Академии Наук. Baku. 2008. น. 32. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่สมเหตุสมผล มีนิยามชื่อ "book" หลายครั้งด้วยเนื้อหาต่างกัน - ↑ Political division, population size and structure: Population by towns and regions of the Republic of Azerbaijan. "Population | The State Statistical Committee of the Republic of Azerbaijan". The State Statistical Committee of the Republic of Azerbaijan (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-11-20.
- ↑ "download". www.stat.gov.az. สืบค้นเมื่อ กรกฎาคม 26, 2025.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Mədəniyyət - ABŞERON RAYON Icra Hakimiyyəti". absheron-ih.gov.az. สืบค้นเมื่อ 2018-11-20.
- ↑ "Coğrafi mövqeyi - ABŞERON RAYON Icra Hakimiyyəti". absheron-ih.gov.az. สืบค้นเมื่อ 2018-11-20.
- 1 2 3 Kerimov, Mahmud (2007). Azerbaycan Milli Ensiklopediasi. "Azärbaycan Milli Ensiklopediyası" Elmi Märkäzi. ISBN 978-9952-441-01-7. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่สมเหตุสมผล มีนิยามชื่อ ":0" หลายครั้งด้วยเนื้อหาต่างกัน