ข้ามไปเนื้อหา

เขตมี่ยฺหวิน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เขตมี่ยฺหวิน

密云区
ซือหม่าไถ กำแพงเมืองจีน
ซือหม่าไถ กำแพงเมืองจีน
แผนที่
ที่ตั้งของเขตมี่ยฺหวินในปักกิ่ง
ที่ตั้งของเขตมี่ยฺหวินในปักกิ่ง
พิกัด: 40°22′28″N 116°50′22″E / 40.37444°N 116.83944°E / 40.37444; 116.83944
ประทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
เทศบาลปักกิ่ง
การแบ่งเขตระดับตำบล3 แขวง
17 เมือง
1 ตำบล
ศูนย์กลางแขวงกู่โหลว[1]
พื้นที่
  ทั้งหมด2,227 ตร.กม. (860 ตร.ไมล์)
ประชากร
 (2020)
  ทั้งหมด527,683 คน
  ความหนาแน่น240 คน/ตร.กม. (610 คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลาUTC+8 (มาตรฐานจีน)
รหัสไปรษณีย์101500
รหัสพื้นที่0010
เว็บไซต์bjmy.gov.cn

มี่ยฺหวิน (จีนตัวย่อ: 密云区; จีนตัวเต็ม: 密雲區; พินอิน: Mìyún Qū) เป็นเขตหนึ่งที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของปักกิ่ง มีพื้นที่ 2,227 ตารางกิโลเมตร (860 ตารางไมล์) และมีประชากร 527,683 คน (สำมะโน ค.ศ. 2020)[2] ที่ตั้งรัฐบาลตั้งอยู่ที่แขวงกู่โหลว[1]

ประวัติศาสตร์

[แก้]

มี่ยฺหวินเป็นหนึ่งในสถานที่ที่ขุนศึกเฝิง ยฺวี่เสียงใช้เป็นที่ตั้งกำลังทหารของเขาเพื่อเตรียมการรัฐประหารปักกิ่งใน ค.ศ. 1924[3] ในทศวรรษ 1930 มี่ยฺหวินถูกยึดโดยกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นและกลายเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของสภาปกครองตนเองเหอเป่ย์ตะวันออก รัฐหุ่นเชิดของญี่ปุ่น อย่างไรก็ดี การยึดครองของญี่ปุ่นก็ถูกท้าทายเมื่อนักบวชลัทธิเต๋าในท้องถิ่นคนหนึ่งสามารถปลุกระดมชาวนาในมี่ยฺหวินได้ ในฐานะสมาชิกสมาคมทรายเหลือง เขาได้รวบรวมผู้ติดตามและโน้มน้าวพวกเขาว่าพวกเขาสามารถคงกระพันต่อกระสุนปืนได้ผ่านพิธีกรรมทางไสยศาสตร์ที่เขาประกอบขึ้น ด้วยแรงจูงใจที่สูงเช่นนี้ ชาวนาจึงก่อการกบฏในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1936 และเอาชนะหน่วยของกองทัพเหอเป่ย์ตะวันออกที่ถูกส่งมาปราบปรามพวกเขาได้[4] ดังนั้น กองกำลังกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นที่อยู่ใกล้เคียงจึงถูกระดมพลเพื่อต่อต้านผู้ก่อความไม่สงบ ภายในเดือนกันยายน การจลาจลก็ถูกปราบปรามลง และกบฏทรายเหลืองในมี่ยฺหวินประมาณ 300 คนถูกสังหารหรือบาดเจ็บในการต่อสู้[5]

การแบ่งเขตการปกครอง

[แก้]
สำนักงานเขตมี่ยฺหวิน

มี่ยฺหวินแบ่งออกเป็น 2 แขวง 17 เมือง และ 1 ตำบลชาติพันธุ์[6] ที่ตั้งรัฐบาลเขตอยู่ในแขวงกู่โหลว[1]

ชื่อภาษาจีน (ตัวย่อ)ฮั่นยฺหวี่พินอินจำนวนประชากร (ค.ศ. 2010)[7]พื้นที้ (ตร.กม.)
แขวงกู่โกลว
(ที่ตั้งรัฐบาลเขต[1])
鼓楼街道Gǔlóu Jiēdào104,4791.60
แขวงกั่วยฺเหวียน果园街道Guǒyuán Jiēdào52,8407.55
ตำบลชาติพันธุ์แมนจูและมองโกลถานอิ๋ง檀营满族蒙古族乡Tányíng Mǎnzú Měnggǔzú Xiāng Dìqū7,5712.73
เมืองมี่ยฺหวิน密云镇Mìyún Zhèn18,72224.00
เมืองซีเวิง溪翁庄镇Xīwēng Zhèn19,81187.90
เมืองซีเถียนเก้อจวง西田各庄镇Xītiángèzhuāng Zhèn36,056129.60
เมืองฉือหลี่พู่十里堡镇Shílǐpù Zhèn25,08630.80
เมืองเหอหนานไจ้河南寨镇Hénánzhài Zhèn24,06766.70
เมืองจู้เก้อจวง巨各庄镇Jùgèzhuāng Zhèn23,017107.80
เมืองมู่เจียยฺวี่穆家峪镇Mùjiāyù Zhèn33,145102.80
เมืองไท่ชือถุน太师屯镇Tàishītún Zhèn27,311202.00
เมืองเกาหลิ่ง高岭镇Gāolǐng Zhèn14,186111.40
เมืองปู้เหล่าถุน不老屯镇Bùlǎotún Zhèn15,810193.20
เมืองเฝิงเจียยฺวี่冯家峪镇Féngjiāyù Zhèn6,640214.25
เมืองกู่เป๋ย์โข่ว古北口镇Gǔběikǒu Zhèn7,93284.71
เมืองต้าเฉิงจื่อ大城子镇Dàchéngzi Zhèn11,648144.00
เมืองตงเช่าฉฺวี东邵渠镇Dōngshàoqú Zhèn12,276109.30
เมืองเป่ย์จวง北庄镇Běizhuāng Zhèn7,76983.70
เมืองซินเฉิงจื่อ新城子镇Xīnchéngzi Zhèn7,993176.50
เมืองฉือเฉิง石城镇Shíchéng Zhèn5,453252.80

ภูมิศาสตร์

[แก้]

มี่ยฺหวินเป็นที่ตั้งของจุดที่อยู่ตะวันออกสุดของเทศบาลกรุงปักกิ่ง มีอาณาเขตติดกับเขตต่าง ๆ ของปักกิ่ง ได้แก่ เขตผิงกู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ เขตชุ่นอี้ทางตะวันตกเฉียงใต้ และเขตหฺวายโหรวทางตะวันตก รวมถึงติดกับมณฑลเหอเป่ย์ทั้งทางทิศเหนือโดยตรงและทางทิศตะวันออก อ่างเก็บน้ำมี่ยฺหวิน แหล่งน้ำสำคัญสำหรับเทศบาลกรุงปักกิ่ง ก็ตั้งอยู่ในเขตมี่ยฺหวินด้วยเช่นกัน

ภูมิอากาศ

[แก้]

เขตมี่ยฺหวินมีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Dwa) อุณหภูมิเฉลี่ยต่อปีในมี่ยฺหวินอยู่ที่ 11.5 องศาเซลเซียส (52.7 องศาฟาเรนไฮต์) ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 621.7 มิลลิเมตร (24.48 นิ้ว) โดยเดือนกรกฎาคมเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยในเดือนกรกฎาคม ประมาณ 26.2 องศาเซลเซียส (79.2 องศาฟาเรนไฮต์) และต่ำสุดในเดือนมกราคม ประมาณ −5.5 องศาเซลเซียส (22.1 องศาฟาเรนไฮต์)

การท่องเที่ยว

[แก้]

สถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมในเขตมี่ยฺหวินคือซือหม่าไถ ส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองจีน อีกแห่งคือสกีรีสอร์ตหนานชาน หนึ่งในสกีรีสอร์ตที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ[12]

การคมนาคม

[แก้]
สถานีรถไฟมี่ยฺหวิน

การศึกษา

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 4 "北京撤销密云县、延庆县 设立密云区、延庆区". 2015-11-17. 密云区人民政府驻鼓楼街道鼓楼西大街3号
  2. "China: Bĕijīng (Districts) - Population Statistics, Charts and Map". www.citypopulation.de. สืบค้นเมื่อ 2024-02-09.
  3. Sheridan (1966), p. 134.
  4. Morning Tribune Staff (1936), p. 9.
  5. The China Monthly Review Staff (1936), p. 473.
  6. "北京市民政局 行政区划 2024年北京市行政区划名称和行政区划代码". mzj.beijing.gov.cn. สืบค้นเมื่อ 2025-06-20.
  7. Census Office of the State Council of the People's Republic of China; Population and Employment Statistics Division of the National Bureau of Statistics of the People's Republic of China (2012). 中国2010人口普查分乡、镇、街道资料 (1 ed.). Beijing: China Statistics Print. ISBN 978-7-5037-6660-2.
  8. 中国气象数据网 – WeatherBk Data (ภาษาจีนตัวย่อ). สำนักงานอุตุนิยมวิทยาจีน. สืบค้นเมื่อ 26 August 2023.
  9. 中国气象数据网 (ภาษาจีนตัวย่อ). สำนักงานอุตุนิยมวิทยาจีน. สืบค้นเมื่อ 26 August 2023.
  10. 中国气象数据网 – WeatherBk Data (ภาษาจีนตัวย่อ). สำนักงานอุตุนิยมวิทยาจีน. สืบค้นเมื่อ 10 October 2023.
  11. 中国气象数据网 (ภาษาจีนตัวย่อ). สำนักงานอุตุนิยมวิทยาจีน. สืบค้นเมื่อ 10 October 2023.
  12. "Beijing Nanshan ski village". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-04-12. สืบค้นเมื่อ 2010-04-24.

บรรณานุกรม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]