จังหวัดอาเจะฮ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก เขตปกครองพิเศษอาเจะห์)
จังหวัดอาเจะฮ์
Provinsi Aceh
จังหวัด
Flag of Aceh
ธง
Seal of Aceh
ตรา
คำขวัญ: "ปัญจจิตะ" (ภาษาสันสกฤต)
"เป้าหมาย 5 ประการ"
Map indicating the location of Aceh in Indonesia
อาเจะฮ์ (สีเขียว) ในอินโดนีเซีย
พิกัดภูมิศาสตร์: 5°33′N 95°19′E / 5.550°N 95.317°E / 5.550; 95.317พิกัดภูมิศาสตร์: 5°33′N 95°19′E / 5.550°N 95.317°E / 5.550; 95.317
ประเทศ อินโดนีเซีย
เมืองหลัก บันดาอาเจะฮ์
การปกครอง
 • ผู้ว่าการ Zaini Abdullah
พื้นที่
 • ทั้งหมด 58,375.83 ตร.กม. (22,539.03 ตร.ไมล์)
ประชากร (2010)[1]
 • ทั้งหมด 4,486,570
 • ความหนาแน่น 77 คน/ตร.กม. (200 คน/ตร.ไมล์)
Demographics[2][3]
 • Ethnic groups 79% Acehnese
7% Gayo Lut
5% Gayo Luwes
4% Alas
3% Singkil
2% Simeulue
 • ศาสนา 98.6% อิสลาม
0.70% คริสต์
0.55% พุทธ
0.08% ฮินดู
 • ภาษา ภาษาอินโดนีเซีย (official)
ภาษาอาเจะฮ์
เขตเวลา WIB (UTC+7)
เว็บไซต์ acehprov.go.id

อาเจะฮ์ (อินโดนีเซีย: Aceh) เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของเกาะสุมาตรา

ประวัติศาสตร์[แก้]

แผนที่ของอาเจะฮ์ในสมัยสุลต่านอิสกันดาร์ มูดา

อาเจะฮ์เคยเป็นรัฐอิสระที่มีบทบาททางการค้าและการเดินเรือระหว่างประเทศ อาเจะฮ์เริ่มรับศาสนาอิสลามจากชวาในราวพุทธศตวรรษที่ 13 และได้สถาปนาการปกครองแบบสุลต่านขึ้นที่เมืองบันดาอาเจะฮ์ อาเจะฮ์มีอำนาจมากในสมัยสุลต่านอาลี มูตคายัต ซะห์ ที่ครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 2057 – 2073 ที่ได้ทำให้อาเจะฮ์เป็นศูนย์กลางทางการค้าแทนมะละกาที่ถูกโปรตุเกสโจมตี เมื่อ พ.ศ. 2044 และพระองค์ยังทำสงครามต่อต้านโปรตุเกสที่พยายามเข้ายึดครองเมืองปาไซ และได้ขยายอำนาจเข้าครอบครองดินแดนส่วนอื่นของสุมาตรา และบางส่วนในคาบสมุทรมลายู ยุคทองของอาเจะฮ์ที่มีความรุ่งเรืองมากตชคือในสมัยสุลต่านอิสกันดาร์ มุดา ที่ข้ามไปยึดครองยะโฮร์และเประก์ได้ และกลายเป็นศูนย์กลางของศาสนาอิสลามในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่เรียกว่า ประตูทางตะวันออกที่เปิดสู่มักกะฮ์

อาเจะฮ์เริ่มตกต่ำลงหลังจากเนเธอร์แลนด์เข้ามายึดครองมะละกาเมื่อ พ.ศ. 2184 ประกอบกับในอาเจะฮ์มีความขัดแย้งระหว่างขุนนางท้องถิ่นกับสุลต่าน เนเธอร์แลนด์เข้ามาแทรกแซงโดยสนับสนุนให้ชาวมีนังกาเบาแยกตัวออกมาจากอาเจะฮ์ รัฐทางคาบสมุทรมลายู เช่น ยะโฮร์ก็เริ่มแข็งข้อกับอาเจะฮ์ และได้รับผลกระทบจากการเข้าครอบครองปีนังและสิงคโปร์ของอังกฤษ ทำให้อิทธิพลทางการเมืองและเศรษฐกิจของอาเจะฮ์ลดลง

ในที่สุดเนเธอร์แลนด์ได้ทำสงครามอาเจะฮ์เพื่อยึดอาเจะฮ์เป็นอาณานิคม การสู้รบเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2416 และยึดเมืองบันดาอาเจะฮ์ได้ใน พ.ศ. 2420 แต่ก็ยังคงสู้รบแบบกองโจรต่อไป แม้ว่าสุลต่านจะยอมจำนนใน พ.ศ. 2446 เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง และอินโดนีเซียได้รับเอกราช แต่อาเจะฮ์ก็ยังมีการปฏิวัติต่อต้านรัฐบาลกลางระหว่าง พ.ศ. 2496–2502 นำโดยพวกอูลามา แม้จะมีสถานภาพเป็นเขตการปกครองพิเศษตั้งแต่ พ.ศ. 2502 แต่ก็ยังมีกองกำลังที่ต้องการแยกตัวเป็นอิสระคือขบวนการอาเจะฮ์เสรีจนถึง พ.ศ. 2548

ปัจจุบันจังหวัดอะเจะฮ์เป็นจังหวัดเดียวที่บังคับใช้กฎหมายชารีอะห์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของข้อยินยอมจากรัฐบาลกลาง

การแบ่งเขตบริหาร[แก้]

การแบ่งเขตในอาเจะฮ์

อ้างอิง[แก้]

  • สุพรรณี กาญจนัษฐิติ. อาเจะห์ ใน สารานุกรมประวัติศาสตร์สากลสมัยใหม่: เอเชีย เล่ม 1 อักษร A-B ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กทม.ราชบัณฑิตยสถาน. 2539. หน้า 37 - 40
  1. (อินโดนีเซีย) Central Bureau of Statistics: Census 2010, retrieved 17 January 2011.
  2. "INDONESIA: Population and Administrative Divisions". The Permanent Committee on Geographical Names. 2003. 
  3. Indonesia's Population: Ethnicity and Religion in a Changing Political Landscape. Institute of Southeast Asian Studies. 2003. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]