เก้ามณฑล
| ส่วนหนึ่งของ |
| ชื่อของประเทศจีน |
|---|
|
คำว่า เก้ามณฑล หรือ เก้าภูมิภาค[1] ในภาษาจีนเรียกว่า จิ่วโจว (จีน: 九州; พินอิน: Jiǔ Zhōu) ถูกใช้ในประวัติศาสตร์จีนโบราณเพื่อหมายถึงเขตหรือดินแดนทางภูมิศาสตร์ในช่วงยุคราชวงศ์เซี่ย (夏) และราชวงศ์ชาง (商) และปัจจุบันได้กลายเป็นคำที่สื่อถึงประเทศจีนในเชิงสัญลักษณ์ คำว่า "มณฑล" เป็นคำที่ใช้แปลคำภาษาจีนว่า โจว (州) ในช่วงก่อนยุคราชวงศ์ถัง (唐) ซึ่งถือเป็นหน่วยการแบ่งเขตแดนของจีนที่ใหญ่ที่สุด แม้นิยามในปัจจุบันของเก้ามณฑลปรากฏหลักฐานตั้งแต่ยุควสันตสารท (春秋 ชุนชิว) และยุครณรัฐ (戰國 จ้านกั๋ว) แต่ในช่วงเวลานั้นเก้ามณฑลยังไม่ได้มีฐานะเป็นเขตการปกครองอย่างแท้จริงจนกระทั่งเข้าสู่ยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 ตงฮั่น)
การตีความเก้ามณฑลที่แตกต่างกัน
[แก้]
หรงเฉิงชื่อ (容成氏) ซึ่งเป็นเอกสารซีกไม้ไผ่จากรัฐฉู่ (楚) มีการตีความเก้ามณฑลที่เก่าแก่ที่สุด แต่นิยามของเก้ามณฑลในยุคต้นนี้มีความแตกต่างอย่างมากจากนิยามของเก้ามณฑลที่ได้รับการยอมรับในปัจจุบัน เก้ามณฑลตามที่ระบุใน หรงเฉิงชื่อ ได้แก่ ถู (涂), เจีย (夾), จิ้ง (竞), จฺวี่ (莒), โอ่ว (藕), จิง (荊), หยาง (陽), ซฺวี่ (敘) และฉัว (虘)[2][3]
![[icon]](http://th.wikipedia.org/wiki/ไฟล์:Wiki_letter_w_cropped.svg){kind=small} | ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ Lagerwey, John; Kalinowski, Marc (2008-12-24). "Ritual practices for constructing terrestrial space (Warring States – Early Han) by Vera Dorofeeva-Lichtmann". Early Chinese Religion: Part One: Shang Through Han (1250 BC-220 AD) (2 Vols) (ภาษาอังกฤษ). BRILL. pp. 595–644. ISBN 978-90-04-16835-0.
- ↑ (ในภาษาจีน) 上博简《容成氏》九州柬释 เก็บถาวร 2012-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
- ↑ (ในภาษาจีน) 禹画九州论 เก็บถาวร 2012-03-03 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน