ข้ามไปเนื้อหา

เกเก รูสแบริ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เกเก รูสแบริ
รูสแบริในการแข่งขันดัตช์กรังด์ปรีซ์ 1982
เกิดเกอิโย เอริก รูสแบริ
(1948-12-06) 6 ธันวาคม ค.ศ. 1948 (77 ปี)
ซวลนา สต็อกโฮล์ม สวีเดน
คู่สมรสซีนา เกอไลทซ์มัน-เด็งเงิล (สมรส 1983)
บุตรนีโค ร็อสแบร์ค[a]
ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก
สัญชาติประเทศฟินแลนด์ ฟินแลนด์
ฤดูกาลที่แข่ง19781986
ทีม
แข่ง128 (ออกตัว 114)
แชมป์โลก1 (1982)
ชนะ5
โพเดียม17
คะแนน159.5
ตำแหน่งโพล5
รอบเร็วที่สุด3
แข่งครั้งแรกเซาท์แอฟริกันกรังด์ปรีซ์ 1978
ชนะครั้งแรกสวิสกรังด์ปรีซ์ 1982
ชนะครั้งล่าสุดออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ 1985
แข่งครั้งล่าสุดออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ 1986

เกอิโย เอริก "เกเก" รูสแบริ[a] (ฟินแลนด์: Keijo Erik "Keke" Rosberg, ออกเสียง: [ˈkeke ˈruːsbæri] ; เกิด 6 ธันวาคม ค.ศ. 1948) เป็นอดีตนักแข่งรถและผู้บริหารการกีฬาท้าความเร็วชาวฟินแลนด์ เคยเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันตั้งแต่ฤดูกาล 1978 ถึง 1986 รูสแบริเป็นแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับหนึ่งสมัยในฤดูกาล 1982 กับวิลเลียมส์ และชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ห้ารายการตลอดเก้าฤดูกาลแข่งขัน

รูสแบริเกิดที่ประเทศสวีเดนและเติบโตที่ประเทศฟินแลนด์[1][2] เขาเริ่มต้นอาชีพนักแข่งรถด้วยการแข่งรถคาร์ตเมื่ออายุ 16 ปี ก่อนที่จะเลื่อนขึ้นสู่รายการฟอร์มูลาวีใน ค.ศ. 1972 และหลังจากชนะการแข่งขันชิงแชมป์ประเทศฟินแลนด์ในปีถัดมา เขาก็ได้ขยับขึ้นสู่รายการฟอร์มูลาซูเปอร์วีซึ่งเขาชนะการแข่งขันชิงแชมป์ประเทศเยอรมนีประจำปี 1975 เขาย้ายไปยังการแข่งขันยูโรเปียนฟอร์มูลาทู โดยแข่งขันตั้งแต่ฤดูกาล 1976 ถึง 1979[3][4][5][6] รูสแบริเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันเมื่ออายุ 29 ปี โดยขับให้แก่ทีโอดอร์ในการแข่งขันรายการแรกที่เซาท์แอฟริกันกรังด์ปรีซ์ 1978 เขาลงแข่งในช่วงเวลาที่เหลือของฤดูกาล 1978 ให้แก่ทีโอดอร์และอาเทเอ็ส และชนะการแข่งขันแบบไม่ชิงแชมป์ของสโมสรนักแข่งรถอังกฤษกับทีมก่อนหน้าในการแข่งขันฟอร์มูลาวันสนามที่สองของเขา[3][7] รูสแบริกลับมาแข่งขันต่อในฤดูกาล 1979 กับวูลฟ์ เพื่อแทนที่เจมส์ ฮันต์ ที่อำลาวงการ นับตั้งแต่การแข่งขันเฟรนช์กรังด์ปรีซ์เป็นต้นมา[3][8] รูสแบริไม่ถูกจัดอันดับในการแข่งขันชิงแชมป์ของฤดูกาลที่ผ่านมาทั้งหมด จนกระทั่งเขาเซ็นสัญญากับฟีชีเปาจีในฤดูกาล 1980 คู่กับแอเมร์ซง ฟีชีเปาจี และสะสมคะแนนและอันดับบนโพเดียมครั้งแรกในการแข่งขันรายการแรกกับทีม[3][9]

ภายหลังการแข่งขันสองฤดูกาลกับฟีชีเปาจี รูสแบริย้ายมาเซ็นสัญญากับวิลเลียมส์ในฤดูกาล 1982[3][4] เขาได้ชัยชนะครั้งแรกตั้งแต่ฤดูกาลเปิดตัวกับทีมในการแข่งขันสวิสกรังด์ปรีซ์ และสะสมอันดับบนโพเดียมอีกห้าครั้ง ทำให้เขาได้รับตำแหน่งแชมป์มาในการแข่งขันสุดท้ายของฤดูกาล พร้อมกับกลายเป็นแชมป์โลกประเภทนักขับคนแรกจากประเทศฟินแลนด์[6][10][11] รูสแบริไม่สามารถรักษาตำแหน่งแชมป์ไว้ได้ในฤดูกาล 1983 หลังจากวิลเลียมส์ปรับตัวเข้ากับเครื่องยนต์เทอร์โบชาร์จเจอร์ได้อย่างยากลำบาก ถึงแม้ว่าเขาจะชนะการแข่งขันโมนาโกกรังด์ปรีซ์ และการแข่งขันแบบไม่ชิงแชมป์อย่างเรซออฟแชมเปียนส์ซึ่งจัดขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย[3][5][12] เขายังนำชัยชนะมาให้แก่วิลเลียมส์เพิ่มขึ้นอีกจากการแข่งขันแดลลัสกรังด์ปรีซ์ในฤดูกาล 1984 และการแข่งขันดีทรอยต์และออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ในฤดูกาล 1985 โดยเขาได้อันดับที่สามในการแข่งขันชิงแชมป์ประภทนักขับของฤดูกาลหลัง[13][14][15] รูสแบริย้ายไปเข้าร่วมแมคลาเรนซึ่งเป็นเจ้าของตำแหน่งแชมป์ล่าสุดก่อนหน้าฤดูกาล 1986 เพื่อจับคู่กับอาแล็ง พร็อสต์ แต่เขาก็ไม่ชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์รายกาลใดเลยตลอดทั้งฤดูกาล ในขณะที่พร็อสต์ได้รับตำแหน่งแชมป์ไปครอง เขาออกจากการแข่งขันฟอร์มูลาวันหลังสิ้นสุดฤดูกาลด้วยผลงานชนะเลิศในการแข่งขันห้าครั้ง ได้ตำแหน่งโพลห้าครั้ง ทำรอบได้เร็วที่สุดสามครั้ง และมีอันดับบนโพเดียม 17 ครั้ง[3][4] นอกเหนือจากการแข่งขันฟอร์มูลาวัน รูสแบริยังมีผลงานชนะเลิศหลายครั้งในการแข่งขันเวิลด์สปอตส์คาร์แชมเปียนชิปกับเปอโยต์ตั้งแต่ฤดูกาล 1990 ถึง 1991 และเป็นชนะการแข่งขันในรายการด็อยท์เชอทูเรินวาเกินไมสเตอร์ชัฟท์ ซึ่งเขาลงแข่งตั้งแต่ฤดูกาล 1992 จนถึง 1995[3][6]

นับตั้งแต่อำลาวงการแข่งความเร็ว รูสแบริได้ผันตัวมาเป็นผู้จัดการนักขับ โดยเขาเคยดูแลนักแข่งสัญชาติเดียวกันอย่างเจเจ เลห์โต ผู้ชนะการแข่งขัน 24 ชั่วโมง เลอม็องสองสมัย และมิกา แฮกกิเนน แชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับสองสมัย เขายังฝึกสอนและจัดการอาชีพนักแข่งรถของบุตรชาย นีโค ตั้งแต่การแข่งรถคาร์ตเมื่อวัยเยาว์จนกระทั่งได้รับตำแหน่งแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับประจำฤดูกาล 2006[3][6] เขาก่อตั้งและบริหารทีมร็อสแบร์ค[b] และพาทีมเข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์ในรายการเยอรมันฟอร์มูลาทรี, ฟอร์มูลาบีเอ็มดับเบิลยู, ด็อยท์เชอทูเรินวาเกินมาสเทิร์ส และเอกซ์ตรีมอี[3][16]

สถิติการแข่งรถ

[แก้]

สรุปอาชีพนักแข่งรถ

[แก้]
ฤดูกาล รายการ ทีม แข่งขัน ชนะ โพล รอบเร็ว โพเดียม คะแนน อันดับ
1972 ฟอร์มูลาวีฟินแลนด์ ? ? ? ? ? N/a 3
1973 ฟอร์มูลาวีฟินแลนด์ ? ? ? ? ? N/a 1
ฟอร์มูลาวี 1300 ยูโรเปียนคัป ? ? ? ? ? N/a 1
ฟอร์มูลาซูเปอร์วีโกลด์โพคาล ? ? ? ? ? 2 25
1974 ฟอร์มูลาวีฟินแลนด์ ? ? ? ? ? N/a 2
ฟอร์มูลาซูเปอร์วีโกลด์โพคาล ? ? ? ? ? 78 3
1975 ฟอร์มูลาซูเปอร์วีคาสตรอลโทรฟี ? ? ? ? ? 127 1
ฟอร์มูลาซูเปอร์วีโกลด์โพคาล ? ? ? ? ? 52 4
เอสซีซีเอฟอร์มูลาซูเปอร์วี เฟรด โอเพิร์ตเรซซิง ? ? ? ? ? 6 22
1976 ยูโรเปียนฟอร์มูลาทู ทีมวาร์ชไตเนอร์ยูโรเรซ 7 0 0 0 0 5 10
เฟรด โอเพิร์ตเรซซิง 1 0 0 0 0
ฟอร์มูลาซูเปอร์วีโกลด์โพคาล ? 0 ? 0 1 15 11
1977 นิวซีแลนด์อินเตอร์แนชันนัลฟอร์มูลาแปซิฟิก เฟรด โอเพิร์ตเรซซิง 5 3 4 N/a 4 33 1
ซีเอเอสซีฟอร์มูลาแอตแลนติก 7 1 0 N/a 3 82 4
ยูโรเปียนฟอร์มูลาทู 11 1 1 0 3 25 6
ฟอร์มูลาวัน โคจิมะเอนจิเนียริง นักขับทดสอบ
1978 นิวซีแลนด์อินเตอร์แนชันนัลฟอร์มูลาแปซิฟิก เฟรด โอเพิร์ตเรซซิง 10 6 4 N/a 7 N/a 1
ซีเอเอสซีฟอร์มูลาแอตแลนติก 7 3 0 N/a 3 114 2
ยูโรเปียนฟอร์มูลาทู 7 1 0 1 2 16 5
ฟอร์มูลาวัน ทีโอดอร์เรซซิงฮ่องกง 4 0 0 0 0 0 NC
อาเทเอ็สเรซซิงทีม 5 0 0 0 0
มาเก๊ากรังด์ปรีซ์ มาร์ลโบโรทีมฮาร์เปอร์ 1 0 0 0 0 N/a NC
1979 แคน-แอม นิวแมน-ฟรีแมนเรซซิง 10 2 7 3 4 29 4
ยูโรเปียนฟอร์มูลาทู โปรเจกต์โฟร์เรซซิง 2 1 1 0 1 9 12
ฟอร์มูลาวัน โอลิมปัสแคเมราส์วูลฟ์เรซซิง 7 0 0 0 0 0 NC
1980 แคน-แอม นิวแมนเรซซิง 2 0 0 1 1 9 9
ฟอร์มูลาวัน สกัลฟีชีเปาจีทีม 11 0 0 0 1 6 10
1981 ฟอร์มูลาวัน ฟีชีเปาจีออโตโมทีฟ 9 0 0 0 0 0 NC
1982 ฟอร์มูลาวัน เตอาเฌวิลเลียมส์ทีม 15 1 1 0 6 44 1
1983 ฟอร์มูลาวัน เตอาเฌวิลเลียมส์ทีม 15 1 1 0 2 27 5
เวิลด์สปอตส์คาร์แชมเปียนชิป จีทีไอเอนจิเนียริง 1 0 0 0 1 12 25
1984 ฟอร์มูลาวัน วิลเลียมส์กรังด์ปรีซ์เอนจิเนียริง 16 1 0 0 2 20.5 8
1985 ฟอร์มูลาวัน แคนนอนวิลเลียมส์ฮอนด้าทีม 16 2 2 3 5 40 3
1986 ฟอร์มูลาวัน มาร์ลโบโรแมคลาเรนอินเตอร์แนชันนัล 16 0 1 0 1 22 6
1990 เวิลด์สปอตส์คาร์แชมเปียนชิป เปอโยต์ทัลบอตสปอร์ต 2 0 0 0 0 0 NC
1991 เวิลด์สปอตส์คาร์แชมเปียนชิป เปอโยต์ทัลบอตสปอร์ต 8 2 0 0 2 40 13
24 ชั่วโมง เลอม็อง 1 0 0 0 0 N/a DNF
1992 ด็อยท์เชอทูเรินวาเกินไมสเตอร์ชัฟท์ บจก. เอเอ็มจีโมทอร์เรินเบา 23 1 1 4 9 147 5
1993 ด็อยท์เชอทูเรินวาเกินไมสเตอร์ชัฟท์ โยสท์เรซซิง 2 0 0 0 0 4 18
1994 ด็อยท์เชอทูเรินวาเกินไมสเตอร์ชัฟท์ โอเพิล โยสท์เรซซิง 22 0 0 0 1 27 14
1995 ด็อยท์เชอทูเรินวาเกินไมสเตอร์ชัฟท์ โอเพิลทีมร็อสแบร์ค 14 0 0 0 0 17 18
อินเตอร์แนชันนัลทัวริงคาร์ 9 0 0 0 0 3 20
แหล่งที่มา:[17][18][19]

ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก

[แก้]
(คำสำคัญ) (การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวหนา หมายถึงนักขับได้ตำแหน่งโพล; การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวเอียง หมายถึงนักขับทำรอบได้เร็วที่สุด)
ฤดูกาล ผู้เข้าแข่งขัน แชสซี เครื่องยนต์ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 อันดับ คะแนน
1978 ทีโอดอร์เรซซิงฮ่องกง ทีโอดอร์ ทีอาร์1 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ARG BRA RSA
Ret
USW
DNPQ
MON
DNPQ
BEL
DNQ
ESP
DNPQ
NC 0
วูลฟ์ ดับเบิลยูอาร์3 GER
10
AUT
NC
วูลฟ์ ดับเบิลยูอาร์4 NED
Ret
ITA
DNPQ
อาเทเอ็สเรซซิงทีม อาเทเอ็สเรซซิงทีม เอชเอส1 SWE
15
FRA
16
GBR
Ret
อาเทเอ็สเรซซิงทีม ดี1 USA
Ret
CAN
NC
1979 โอลิมปัสแคเมราส์วูลฟ์เรซซิง วูลฟ์ ดับเบิลยูอาร์8 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ARG BRA RSA USW ESP BEL MON FRA
9
GER
Ret
ITA
Ret
USA
Ret
NC 0
วูลฟ์ ดับเบิลยูอาร์7 GBR
Ret
วูลฟ์ ดับเบิลยูอาร์9 AUT
Ret
NED
Ret
CAN
DNQ
1980 สกัลฟีชีเปาจีทีม ฟีชีเปาจี เอฟ7 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ARG
3
BRA
9
RSA
Ret
USW
Ret
BEL
7
MON
DNQ
FRA
Ret
GBR
DNQ
10 6
ฟีชีเปาจี เอฟ8 GER
Ret
AUT
16
NED
DNQ
ITA
5
CAN
9
USA
10
1981 ฟีชีเปาจีออโตโมทีฟ ฟีชีเปาจี เอฟ8ซี ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 USW
Ret
BRA
9
ARG
Ret
SMR
Ret
BEL
Ret
MON
DNQ
ESP
12
FRA
Ret
GBR
Ret
GER
DNQ
AUT NED
DNQ
ITA
DNQ
CAN
DNQ
CPL
10
NC 0
1982 เตอาเฌวิลเลียมส์ทีม วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู07ซี ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 RSA
5
BRA
DSQ
USW
2
SMR 1 44
วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู08 BEL
2
MON
Ret
DET
4
CAN
Ret
NED
3
GBR
Ret
FRA
5
GER
3
AUT
2
SUI
1
ITA
8
CPL
5
1983 เตอาเฌวิลเลียมส์ทีม วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู08ซี ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 BRA
DSQ
USW
Ret
FRA
5
SMR
4
MON
1
BEL
5
DET
2
CAN
4
GBR
11
GER
10
AUT
8
NED
Ret
ITA
11
EUR
Ret
5 27
วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู09 ฮอนด้า อาร์เอ163อี 1.5 วี6 เทอร์โบ RSA
5
1984 วิลเลียมส์กรังด์ปรีซ์เอนจิเนียริง วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู09 ฮอนด้า อาร์เอ163อี 1.5 วี6 เทอร์โบ BRA
2
RSA
Ret
BEL
4†
SMR
Ret
FRA
6
MON
4‡
CAN
Ret
DET
Ret
DAL
1
8 20.5
วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู09บี ฮอนด้า อาร์เอ164อี 1.5 วี6 เทอร์โบ GBR
Ret
GER
Ret
AUT
Ret
NED
8†
ITA
Ret
EUR
Ret
POR
Ret
1985 แคนนอนวิลเลียมส์ฮอนด้าทีม วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู10 ฮอนด้า อาร์เอ164อี 1.5 วี6 เทอร์โบ BRA
Ret
POR
Ret
SMR
Ret
MON
8
CAN
4
3 40
ฮอนด้า อาร์เอ165อี 1.5 วี6 เทอร์โบ DET
1
FRA
2
GBR
Ret
GER
12†
AUT
Ret
NED
Ret
ITA
Ret
BEL
4
EUR
3
RSA
2
AUS
1
1986 มาร์ลโบโรแมคลาเรนอินเตอร์แนชันนัล แมคลาเรน เอ็มพี4/2ซี เตอาเฌ-พอร์เชอ ทีทีอี พีโอ1 1.5 วี6 เทอร์โบ BRA
Ret
ESP
4
SMR
5†
MON
2
BEL
Ret
CAN
4
DET
Ret
FRA
4
GBR
Ret
GER
5†
HUN
Ret
AUT
9†
ITA
4
POR
Ret
MEX
Ret
AUS
Ret
6 22
แหล่งที่มา:[20][21]
หมายเหตุ
  •  ไม่จบการแข่งขันแต่ถูกจัดอันดับ เนื่องจากแข่งขันเกินร้อยละ 90 ของระยะทางทั้งหมด
  •  คะแนนเพียงครึ่งหนึ่งถูกมอบให้ เนื่องจากการแข่งขันเสร็จสิ้นน้อยกว่าร้อยละ 75 ของระยะทางทั้งหมด

ผลการแข่งขันฟอร์มูลาวันแบบไม่ชิงแชมป์

[แก้]
(คำสำคัญ) (การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวหนา หมายถึงนักขับได้ตำแหน่งโพล; การแข่งขันที่กำหนดเป็น ตัวเอียง หมายถึงนักขับทำรอบได้เร็วที่สุด)
ฤดูกาล ผู้เข้าแข่งขัน แชสซี เครื่องยนต์ 1 2 3
1978 ทีโอดอร์เรซซิงฮ่องกง ทีโอดอร์ ทีอาร์1 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 INT
1
1979 โอลิมปัสแคเมราส์วูลฟ์เรซซิง วูลฟ์ ดับเบิลยูอาร์9 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ROC GNM DIN
6
1980 สกัลฟีชีเปาจีทีม ฟีชีเปาจี เอฟ7 ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ESP
Ret
1981 ฟีชีเปาจีออโตโมทีฟ ฟีชีเปาจี เอฟ8ซี ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 RSA
4
1983 เตอาเฌวิลเลียมส์ทีม วิลเลียมส์ เอฟดับเบิลยู08ซี ฟอร์ด-คอสเวิร์ท ดีเอฟวี 3.0 วี8 ROC
1
แหล่งที่มา:[22]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. 1 2 นามสกุล Rosberg ของเกเกและบุตรชายของเขา นีโค นั้นต่างทับศัพท์เป็นภาษาไทยแตกต่างกัน โดยนามสกุลของเกเกทับศัพท์โดยยึดตามสัทอักษรสากลภาษาฟินแลนด์ (คือ [ˈruːsbæri]) ส่วนนามสกุลของนีโคทับศัพท์โดยยึดตามสัทอักษรสากล (คือ [ˈrɔsbɛɐ̯k]) และหลักเกณฑ์การทับศัพท์ภาษาเยอรมันของสำนักงานราชบัณฑิตยสภา
  2. ทีมเข้าร่วมการแข่งขันภายใต้สัญชาติเยอรมัน

อ้างอิง

[แก้]
  1. Kärkkäinen, Juha. "Rosberg, Keijo (1948 – )". National Biography of Finland. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 พฤศจิกายน 2018. สืบค้นเมื่อ 23 พฤศจิกายน 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. "Onko Keke Rosberg suomenruotsalainen?" [Is Keke Rosberg Finnish-Swedish?]. Helsinki City Library (ภาษาฟินแลนด์). 25 กันยายน 2013. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 24 พฤศจิกายน 2018. สืบค้นเมื่อ 23 พฤศจิกายน 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Taylor, Simon (สิงหาคม 2008). "(No) Lunch with... Keke Rosberg". Motor Sport. เล่มที่ 84 ฉบับที่ 8. น. 72–78. ISSN 0027-2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2016. สืบค้นเมื่อ 8 มีนาคม 2015.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. 1 2 3 Erola, Lasse (2009). Keke Rosbergin elämä ja ajot (ภาษาฟินแลนด์). Helsinki, Finland: Ajatus Kirjat. ISBN 978-951-20-8014-4.
  5. 1 2 Snellman, Leif (มิถุนายน 2001). "Honda power moves Williams back up the grid". 8W. Forix. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 มกราคม 2021. สืบค้นเมื่อ 18 มีนาคม 2013.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. 1 2 3 4 Donaldson, Gerald. "Hall of Fame – 1982: Keke Rosberg". Formula One. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 กรกฎาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 4 กรกฎาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. Jenkinson, Denis (เมษายน 1978). "The International Trophy". Motor Sport. เล่มที่ 54 ฉบับที่ 4. น. 27–28. ISSN 0027-2019. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 เมษายน 2021. สืบค้นเมื่อ 4 กรกฎาคม 2025.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. "La Wolf Story". Autosprint (ภาษาอิตาลี). Corriere dello Sport. 27 กรกฎาคม 2010. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 มกราคม 2021. สืบค้นเมื่อ 19 มีนาคม 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. "January 13 down the years: Local joy, local despair in Argentina". ESPN F1. ESPN Sports Media. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 20 ธันวาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 5 กรกฎาคม 2025. Nelson Piquet and Keke Rosberg were second and third respectively, both standing on the podium for the first time, [...]{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. af Petersens, Fredrik (6 ตุลาคม 1982). "Äntligen finnish!" [Finnish at last!]. Teknikens Värld (ภาษาสวีเดน). เล่มที่ 34 ฉบับที่ 21. Stockholm, Sweden: Specialtidningsförlaget. น. 6. ISSN 0346-5373.{{cite magazine}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. Lindfors, Jukka (8 กันยายน 2006). "Suomi juhli lehdistön piikittelemän Keken F1-mestaruutta" [Finland celebrates Keke's F1 championship, who was criticized by the press]. Yle Elävä arkisto (ภาษาฟินแลนด์). Yleisradio. สืบค้นเมื่อ 6 ธันวาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. "Rosberg's gamble delivers first win of season". ESPN UK. ESPN Sports Media. 15 พฤษภาคม 1983. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 24 มีนาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 24 มีนาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. "Rosberg wins in searing heat after boycott threat". ESPN UK. ESPN Sports Media. 8 กรกฎาคม 1984. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 24 มีนาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 24 มีนาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. "Street king Rosberg romps to victory". ESPN UK. ESPN Sports Media. 23 มิถุนายน 1985. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 20 พฤษภาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 24 มีนาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. "Rosberg wins but Mansell left fuming". ESPN UK. ESPN Sports Media. 3 พฤศจิกายน 1985. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 24 มีนาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 24 มีนาคม 2019.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. "Team Rosberg – History". Team Rosberg. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 15 มีนาคม 2007. สืบค้นเมื่อ 28 มกราคม 2007.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. "Keke Rosberg". Motor Sport Database. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 สิงหาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 26 สิงหาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. "Keke Rosberg – Racing career profile". DriverDB.com. The Race Media. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 มีนาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 6 กรกฎาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. Brown, Allen. "Macau Grand Prix – Macau, 19 Nov 1978". OldRacingCars.com. สืบค้นเมื่อ 6 กรกฎาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. "Keke Rosberg – Results". Motorsport Stats. Motorsport Network. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 สิงหาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 26 สิงหาคม 2023.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. Small, Steve (2000). "Keke Rosberg". Grand Prix Who's Who (พิมพ์ครั้งที่ Third). Reading, Berkshire: Travel Publishing. น. 485–487. ISBN 978-1-902007-46-5. สืบค้นเมื่อ 26 สิงหาคม 2023 โดยทาง Open Library.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. "Keke Rosberg – Involvement Non World Championship". StatsF1. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 สิงหาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 7 สิงหาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]