ข้ามไปเนื้อหา

เกจแผ่นสอด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ชุดเกจแผ่นสอด (25 ชิ้น ช่วงการวัด 0.03~1.0 มม.)
การวัดระยะตั้งลิ้นของเครื่องยนต์ DOHC ระหว่างเพลาลูกเบี้ยวกับลูกกระทุ้งลิ้น (ในที่นี้: 0.004 นิ้ว ≈ 0.10 มม.)

เกจแผ่นสอด หรือ ฟีเลอร์เกจ (อังกฤษ: feeler gauge) เป็นเครื่องมือที่ใช้สำหรับวัดความกว้างของช่องว่าง ส่วนใหญ่ถูกนำไปใช้ในงานวิศวกรรมเพื่อวัดระยะห่างระหว่างชิ้นส่วนสองชิ้น[1]

คำอธิบาย

[แก้]

เกจแผ่นสอดประกอบด้วยแผ่นเหล็กเส้นขนาดเล็กจำนวนหนึ่งที่มีความหนาต่างกันโดยมีค่าการวัดระบุไว้บนแต่ละแผ่น พวกมันมีความยืดหยุ่นมากพอ แม้ทั้งหมดจะรวมอยู่ในจุดหมุนเดียวกัน ก็สามารถซ้อนกันหลาย ๆ แผ่นเพื่อวัดค่าความหนาระหว่างกลางได้ โดยทั่วไปแล้วมักมีสองชุด ชุดหนึ่งสำหรับหน่วยวัดอิมพีเรียล (โดยทั่วไปจะวัดเป็นหนึ่งในพันส่วนนิ้ว) และอีกชุดหนึ่งสำหรับหน่วยวัดเมตริก (โดยทั่วไปจะวัดเป็นหนึ่งในร้อยมิลลิเมตร) (ช่วงการวัดที่เป็นหนึ่งในพันส่วนนิ้วและหนึ่งในร้อยมิลลิเมตรนั้นมีขนาดอยู่ในลำดับเดียวกันโดยประมาณ)

อุปกรณ์ชนิดเดียวกันแต่ใช้ลวดที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางตามขนาดที่กำหนดแทนการใช้ใบมีดแบน ๆ ถูกนำมาใช้ในการตั้งระยะห่างเขี้ยวหัวเทียนให้ได้ขนาดที่ถูกต้อง ซึ่งทำได้โดยการเพิ่มหรือลดระยะห่างจนกระทั่งเกจขนาดที่ถูกต้องสามารถสอดเข้าไปในช่องว่างได้พอดี[2]

เหล็กแผ่นยาว ๆ บางครั้งก็ถูกเรียกว่า leaves (ใบ) หรือ blades (ใบมีด) แม้มันจะไม่มีคมก็ตาม

เหล็กกล้าไร้สนิมเป็นวัสดุที่ใช้กันทั่วไปสำหรับเกจแผ่นอด เกจแผ่นสอดบางชุดมีใบมีดเดี่ยวที่ทำจากทองเหลือง เนื่องจากในอดีตระบบจุดระเบิดอิเล็กทรอนิกส์สมัยแรก ๆ จำเป็นต้องตั้งระยะห่างของช่องว่างอากาศระหว่างรีลักเตอร์และตัวรับสัญญาณด้วยโลหะที่ไม่ใช่เหล็ก[ต้องการอ้างอิง]

ประเภท

[แก้]

แบบเรียว

[แก้]
เกจแผ่นสอดแบบเรียว (บน) และแบบขนาน (ล่าง)

เกจแผ่นสอดแบบเรียวคือเกจแผ่นสอดที่มีรูปร่างเรียวลง ไม่ใช่แบบขนาน ใบมีดของเกจมีความหนาคงที่ และเกจทั้งสองประเภทนี้ถูกใช้ในลักษณะที่คล้ายกัน

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. Webster, Jay (2000). "3". Outdoor Power Equipment (Illustrated ed.). Cengage Learning. p. 40. ISBN 978-0-7668-1391-5.
  2. Vidler, Douglas; Knowles, Don (2003). Today's Technician: Automotive Engine Performance (3rd, illustrated ed.). Cengage Learning. p. 36. ISBN 978-0-7668-4864-1.