ข้ามไปเนื้อหา

ฮเยซัน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฮเยซัน
혜산시
การถอดเสียงเกาหลี
  โชซ็อนกึล혜산시
  ฮันจา
  เอ็มอาร์Hyesan-si
  อาร์อาร์Hyesan-si
ย่านกลางเมืองฮเยซันในเดือนกันยายน ค.ศ. 2013
ย่านกลางเมืองฮเยซันในเดือนกันยายน ค.ศ. 2013
แผนที่จังหวัดรยังกังแสดงที่ตั้งของฮเยซัน
แผนที่จังหวัดรยังกังแสดงที่ตั้งของฮเยซัน
แผนที่
แผนที่โต้ตอบของฮเยซัน
ฮเยซันตั้งอยู่ในเกาหลีเหนือ
ฮเยซัน
ฮเยซัน
ที่ตั้งภายในประเทศเกาหลีเหนือ
พิกัด: 41°24′N 128°11′E / 41.400°N 128.183°E / 41.400; 128.183
ประเทศ เกาหลีเหนือ
จังหวัดรยังกัง
เขตการปกครอง25 ทง, 4 รี
พื้นที่
  ทั้งหมด
277 ตร.กม. (107 ตร.ไมล์)
ประชากร
 (2008[1])
  ทั้งหมด
192,680 คน
  ความหนาแน่น700 คน/ตร.กม. (1,800 คน/ตร.ไมล์)
  ภาษาถิ่น
ฮัมกย็อง
  เดมะนิม
Hyesanite
เขตเวลาUTC+9 (เวลาเปียงยาง)

ฮเยซัน (เสียงอ่านภาษาเกาหลี: [he.san]) เป็นนครทางตอนเหนือของจังหวัดรยังกัง ประเทศเกาหลีเหนือ เป็นศูนย์กลางการคมนาคมทางแม่น้ำรวมถึงเป็นศูนย์กระจายสินค้า นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดรยังกัง ใน ค.ศ. 2008 ประชากรของนครมีจำนวน 192,680 คน

พื้นที่

[แก้]

ในช่วงราวทศวรรษ 1940 นครนี้เคยครอบคลุมถึงบริเวณภูเขาแพ็กดูที่อยู่ใกล้เคียง อย่างไรก็ตาม ด้วยการเปลี่ยนแปลงหลายประการ พื้นที่ของนครนี้จึงถูกลดขนาดลง และในปัจจุบันครอบคลุมเพียงพื้นที่ใกล้กับแม่น้ำยาลู่เท่านั้น

ด้วยการแบ่งสองเกาหลี ฮเยซันจึงถูกอ้างสิทธิ์โดยเกาหลีใต้เช่นกัน โดยยึดตามแนวเขตแดนในทศวรรษ 1940 ไม่ใช่แนวเขตแดนที่เกาหลีเหนือใช้ ดังนั้น ตามทัศนะของเกาหลีใต้ ฮเยซันจึงยังคงครอบคลุมถึงบริเวณภูเขาแพ็กดูที่อยู่ใกล้เคียง

เกาหลีใต้มีความขัดแย้งกับสาธารณรัฐประชาชนจีนเนื่องจากภูเขาแพ็กดู โดยข้อเท็จจริงแล้วภูเขานี้ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนทางใต้ถูกปกครองโดยเกาหลีเหนือ ในขณะที่ส่วนทางเหนือถูกปกครองโดยสาธารณรัฐประชาชนจีน อย่างไรก็ตาม เกาหลีใต้ยังคงอ้างสิทธิ์ในพื้นที่ส่วนทางเหนือ แม้จะไม่มีการอ้างสิทธิ์อย่างเป็นทางการ แต่ในแผนที่ซึ่งพิมพ์โดยเกาหลีใต้ พื้นที่ดังกล่าวถูกอ้างสิทธิ์โดยพฤตินัย ส่วนสาธารณรัฐประชาชนจีนอ้างสิทธิ์เหนือภูเขาทั้งลูก

ประวัติศาสตร์

[แก้]

เดิมเป็นหมู่บ้านในสมัยโคกูรยอและพัลแฮ ต่อมาได้สูญเสียพื้นที่ให้แก่เผ่านฺหวี่เจิน (แมนจู) หลังการล่มสลายของพัลแฮใน ค.ศ. 982 และถูกยึดกลับคืนมาได้ในปีที่ 3 ของพระเจ้าคงมิน (ค.ศ. 1391) แห่งราชวงศ์โครยอจากชาวนฺหวี่เจินในช่วงอนาธิปไตยภายหลังการล่มสลายของราชวงศ์หยวน กองทหารรักษาการณ์ถาวรถูกจัดตั้งขึ้นโดยพระเจ้าเซจงแห่งราชวงศ์โชซ็อนในทศวรรษ 1430 ป้อมปราการทางทหารและนิคมของราชวงศ์โชซ็อนที่มีชื่อว่าฮเยซันจิน (혜산진; 惠山鎭) คือต้นแบบของนครในสมัยใหม่และชื่อของนคร[ต้องการอ้างอิง]

ระหว่างสงครามเกาหลี ฮเยซันเป็นขีดจำกัดสูงสุดทางตอนเหนือของการรุกคืบของกองทัพสหรัฐ กรมทหารราบที่ 15 ของกองพลทหารราบที่ 7 เดินทางถึงแม่น้ำยาลู่ที่ฮเยซันเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1950 ก่อนการแทรกแซงของจีน[ต้องการอ้างอิง]

นครนี้เป็นเมืองหลักในการค้าขายข้ามพรมแดนระหว่างเกาหลีเหนือและจีนตลอดช่วงปลายศตวรรษที่ 20 และต้นศตวรรษที่ 21 คิม จ็อง-อึนได้สั่งการให้มีการล็อกดาวน์เต็มรูปแบบครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 ระหว่างวิกฤตการณ์โควิด-19 และตั้งแต่นั้นมาได้มีการเพิ่มความปลอดภัยบริเวณพรมแดนเพื่อป้องกันการสัญจรข้ามพรมแดนที่ผิดกฎหมายระหว่างเกาหลีเหนือและจีน[2]

ภูมิศาสตร์

[แก้]

นครนี้ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของภูเขาแพ็กดูบริเวณพรมแดนติดกับสาธารณรัฐประชาชนจีน (มณฑลจี๋หลิน) ซึ่งถูกคั่นด้วยแม่น้ำยาลู่ (อัมรก) โดยมีฉางไป๋เป็นเมืองของจีนที่อยู่ใกล้ที่สุดซึ่งตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำ

ภูมิอากาศ

[แก้]

ฮเยซันมีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน Dwb) ที่ได้รับอิทธิพลจากระดับความสูง นครนี้ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่หนาวเย็นที่สุดของเกาหลี ซึ่งครองสถิติอุณหภูมิต่ำสุดที่ −42 องศาเซลเซียส หรือ −43.6 องศาฟาเรนไฮต์ ใน ค.ศ. 1915[ต้องการอ้างอิง]

ข้อมูลภูมิอากาศของฮเยซัน (ปกติ ค.ศ. 1991–2020, สถิติสูง/ต่ำ ค.ศ. 1957–ปัจจุบัน)
เดือน ม.ค. ก.พ. มี.ค. เม.ย. พ.ค. มิ.ย. ก.ค. ส.ค. ก.ย. ต.ค. พ.ย. ธ.ค. ทั้งปี
อุณหภูมิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) 6.1
(43)
12.1
(53.8)
21.0
(69.8)
30.0
(86)
35.0
(95)
34.0
(93.2)
37.1
(98.8)
38.3
(100.9)
31.6
(88.9)
29.5
(85.1)
19.0
(66.2)
8.2
(46.8)
38.3
(100.9)
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) −8.0
(18)
−2.8
(27)
4.5
(40.1)
13.6
(56.5)
20.8
(69.4)
25.1
(77.2)
27.7
(81.9)
27.0
(80.6)
21.9
(71.4)
14.2
(57.6)
2.9
(37.2)
−6.3
(20.7)
11.7
(53.1)
อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) −15.9
(3.4)
−11.2
(11.8)
−2.7
(27.1)
6.0
(42.8)
12.8
(55)
17.5
(63.5)
21.1
(70)
20.3
(68.5)
13.8
(56.8)
5.8
(42.4)
−4.0
(25)
−13.2
(8.2)
4.2
(39.6)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) −22.2
(-8)
−18.5
(-1.3)
−9.5
(14.9)
−1.1
(30)
5.7
(42.3)
11.4
(52.5)
16.0
(60.8)
15.4
(59.7)
7.6
(45.7)
−0.7
(30.7)
−9.6
(14.7)
−19.1
(-2.4)
−2.1
(28.2)
อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) -37.2
(-35)
-33.0
(-27.4)
-27.8
(-18)
-20.0
(-4)
-4.3
(24.3)
-1.7
(28.9)
6.5
(43.7)
1.0
(33.8)
-4.3
(24.3)
-19.9
(-3.8)
-26.6
(-15.9)
-35.0
(-31)
−37.2
(−35)
หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) 5.0
(0.197)
9.1
(0.358)
11.6
(0.457)
30.0
(1.181)
62.4
(2.457)
86.8
(3.417)
135.2
(5.323)
112.9
(4.445)
48.9
(1.925)
27.7
(1.091)
19.6
(0.772)
9.8
(0.386)
559.0
(22.008)
ความชื้นร้อยละ 73.3 68.6 63.2 59.6 61.1 69.8 75.3 77.0 72.8 65.9 72.2 74.2 69.4
วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย (≥ 0.1 mm) 5.2 4.4 6.1 8.4 12.2 13.8 13.8 12.2 6.9 6.4 6.8 6.5 102.7
วันที่มีหิมะตกโดยเฉลี่ย 10.9 9.4 10.5 5.9 0.6 0.0 0.0 0.0 0.1 2.5 9.9 13.2 63.0
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด 180 191 237 221 228 200 198 190 184 198 157 153 2,337
แหล่งที่มา 1: สำนักงานอุตุนิยมวิทยาเกาหลี[3]
แหล่งที่มา 2: สำนักงานอุตุนิยมวิทยาเยอรมัน (sun, 1961–1990),[4][a] Meteo Climat (extremes)[5]

การแบ่งเขตการปกครอง

[แก้]

ฮเยซันแบ่งออกเป็น 25 ทง (ย่าน) และ 4 รี (หมู่บ้าน):

  • ย่านชุน (춘동,春洞)
  • ย่านฮเยกัง (혜강동)
  • ย่านฮเยฮึง (혜흥동)
  • ย่านฮเยฮวา (혜화동)
  • ย่านฮเยจัง (혜장동)
  • ย่านฮเยมย็อง (혜명동)
  • ย่านฮเยซัน (혜산동)
  • ย่านฮเยชิน (혜신동)
  • ย่านฮเยทัน (혜탄동)
  • ย่านคังอัน (강안동)
  • ย่านคังกู (강구동)
  • ย่านค็อมซัน (검산동)
  • ย่านมาซัน 1 (마산1동)
  • ย่านมาซัน 2 (마산2동)
  • ย่านรย็อนบง 1 (련봉1동)
  • ย่านรย็อนบง 2 (련봉2동)
  • ย่านรย็อนดู (련두동)
  • ย่านชินฮึง (신흥동)
  • ย่านซงบง 1 (송봉1동)
  • ย่านซงบง 2 (송봉2동)
  • ย่านซ็องฮู (성후동)
  • ย่านทับซ็อง (탑성동)
  • ย่านวีย็อน (위연동)
  • ย่านย็อนฮึง (영흥동)
  • ย่านย็อนพุง (연풍동)
  • หมู่บ้านชังอัน (長安里,장안리)
  • หมู่บ้านโรจุง (로중리)
  • หมู่บ้านชินจัง (신장리)
  • หมู่บ้านอุนชง (운총리)

เศรษฐกิจ

[แก้]

ฮเยซันมีโรงงานแปรรูปไม้ โรงงานผลิตกระดาษ และโรงงานสิ่งทอ นับตั้งแต่เกิดวิกฤตเศรษฐกิจของเกาหลีเหนือที่รุนแรงขึ้นในช่วงกลางทศวรรษ 1990 นครนี้ประสบปัญหาสภาวะเศรษฐกิจหยุดชะงัก และโรงงานบางแห่งในเมืองได้ปิดตัวลง รายงานและภาพถ่ายที่ถ่ายจากฝั่งจีนของแม่น้ำแสดงให้เห็นถึง "เมืองร้าง" โดยแทบไม่มีการเคลื่อนไหวบนท้องถนน และในตอนกลางคืนเมืองจะมืดมิดและไม่มีไฟฟ้าใช้ มีรายงานว่าผู้อยู่อาศัยในนครซักผ้าในแม่น้ำเนื่องจากที่พักอาศัยไม่มีน้ำประปาใช้

เหมืองฮเยซันซึ่งเริ่มการสำรวจครั้งแรกในทศวรรษ 1960 ผลิตทองแดงเข้มข้นได้ 10,000 ตันต่อปี พื้นที่แห่งนี้มีทองแดงสำรองร้อยละ 80 ของเกาหลีเหนือ และฝ่ายเหนือได้คาดการณ์ว่าจะสามารถทำเหมืองทองแดงที่นั่นต่อไปได้อีก 40 ปีข้างหน้า เมื่อเหมืองคัปซันทงจุม ซึ่งสำรวจในสมัยอาณานิคมญี่ปุ่นได้หมดลงและปิดตัวลงใน ค.ศ. 1990 เหมืองฮเยซันจึงกลายเป็นเส้นเลือดใหญ่ของการผลิตทองแดงของประเทศ แม้คนงานในเหมืองจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อสูบน้ำออก แต่พวกเขาก็ไม่สามารถหยุดน้ำที่ไหลเข้าสู่เหมืองด้วยความเร็ว 480 ลูกบาศก์เมตรต่อชั่วโมงได้ ใน ค.ศ. 1996 ระหว่างช่วง "การเดินทัพอันยากลำบาก" (Arduous March) ของฝ่ายเหนือ เหมืองไม่ได้รับจัดสรรไฟฟ้า ส่งผลให้เกิดน้ำท่วมในปล่องเหมืองในเดือนมกราคม ค.ศ. 1997 เหมืองฮเยซันเกิดน้ำท่วมอีกครั้ง เช่นเดียวกับเหมืองอื่น ๆ ทั่วประเทศ และสูญเสียสิ่งอำนวยความสะดวกในการทำเหมืองทั้งหมด ตั้งแต่ ค.ศ. 1998 คิม จ็อง-อิลได้จัดสรรงบประมาณ 8.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อสูบน้ำออกจากเหมือง และเหมืองได้รับการฟื้นฟูโดยใช้ไฟฟ้าและอุปกรณ์ที่ได้รับสนับสนุนจากประเทศจีน

การขนส่ง

[แก้]

ฮเยซันเชื่อมต่อกับนครอื่น ๆ ในเกาหลีเหนือทางถนน และโดยเส้นทางรถไฟสายแพ็กดูซันช็องนย็อนและสายพุกบูแนรยุกของการรถไฟแห่งรัฐเกาหลี

มีการกล่าวอ้างว่า[โดยใคร?] ฮเยซันมีระบบรถไฟฟ้าล้อยาง แม้จะไม่ทราบถึงการมีอยู่จริงของระบบดังกล่าวก็ตาม[6]

การศึกษา

[แก้]

โรงเรียนในฮเยซันประกอบด้วยโรงเรียนมัธยมฮเยซันและโรงเรียนสตรีฮเยซัน สถาบันอุดมศึกษาประกอบด้วยมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ฮเยซัน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์และการป่าไม้ฮเยซัน วิทยาลัยการศึกษาคิม จ็อง-ซุก วิทยาลัยวิศวกรรมเบาฮเยซัน และมหาวิทยาลัยอุตสาหกรรมฮเยซัน

พื้นที่ชนบทใกล้ฮเยซันมีสถานที่ท่องเที่ยวต่าง ๆ รวมถึงศาลาแควกุง น้ำพุร้อนแนก็อก และภูเขาแพ็กดู

บุคคลที่มีชื่อเสียง

[แก้]
  • พัก ย็อน-มี (เกิด ค.ศ. 1993) นักกิจกรรมและผู้แปรพักตร์ หลบหนีออกจากเกาหลีเหนือใน ค.ศ. 2007
  • อี ฮย็อน-ซอ (เกิด ค.ศ. 1980) นักกิจกรรมและผู้แปรพักตร์ หลบหนีออกจากเกาหลีเหนือใน ค.ศ. 1997

ดูเพิ่ม

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. Station ID for Hyesan is 47016 Use this station ID to locate the sunshine duration

อ้างอิง

[แก้]
  1. "2008 Population Census of DPR Korea" (PDF). Central Bureau of Statistics, DPR Korea. 2009. สืบค้นเมื่อ July 22, 2017.
  2. Lee, Michelle Ye Hee (2025-04-07). "How the few freedoms North Koreans enjoyed have vanished since the pandemic". The Washington Post (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). ISSN 0190-8286. สืบค้นเมื่อ 2025-04-07.
  3. "30 years report of Meteorological Observations in North Korea (1991-2020)" (PDF) (ภาษาเกาหลี). Korea Meteorological Administration. pp. 203, 273, and 343. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 29 January 2022. สืบค้นเมื่อ 23 March 2022.
  4. "Station 47016 Hyesan". Global station data 1961–1990—Sunshine Duration. Deutscher Wetterdienst. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2017-10-17. สืบค้นเมื่อ 6 November 2016.
  5. "Station Hyesan" (ภาษาฝรั่งเศส). Meteo Climat. สืบค้นเมื่อ 6 November 2016.
  6. "발전하는 교통문화⑥ 궤도 전차와 무궤도 전차 (편)". 통일뉴스 (ภาษาเกาหลี). 2018-05-21. สืบค้นเมื่อ 2021-02-22.

อ่านเพิ่ม

[แก้]
  • Dormels, Rainer. North Korea's Cities: Industrial facilities, internal structures and typification. Jimoondang, 2014. ISBN 978-89-6297-167-5

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]