ฮีโมโกลบิน อี
 |
ฮีโมโกลบิน อี (อังกฤษ: Hemoglobin E, Haemoglobin E, HbE) เป็นฮีโมโกลบินผิดปกติชนิดหนึ่ง เกิดจากการมีการกลายพันธุ์ตำแหน่งเดียว (single point) ในโปรตีนสายเบตาของฮีโมโกลบิน กรดอะมิโนในตำแหน่งที่ 26 จากเดิมเป็นกลูตามิกกลายเป็นไลซีน พบได้บ่อยในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมไปถึงอินเดียตอนเหนือ และเอเชียตะวันออก แต่พบได้น้อยในพื้นที่อื่น[1][2] สามารถตรวจพบได้ด้วยวิธีอิเลกโตรฟอเรซิส
การกลายพันธุ์แบบ βE นี้ ส่งผลต่อการแสดงออกของยีน β ทำให้เกิดจุดแบ่ง (splicing site) ขึ้นใหม่ใน mRNA ที่โคดอน 25-27 ของยีน β-globin กลไกนี้ทำให้ร่างกายมี β mRNA ที่ปกติน้อยลงเล็กน้อย และเกิดการสร้าง β mRNA ที่ผิดปกติขึ้น จำนวนเล็กน้อย อีกด้วย
ฮีโมโกลบินอี/เบต้าทาลัสซีเมีย
[แก้]ผู้ป่วยที่มีฮีโมโกลบินอี/เบต้าทาลัสซีเมีย จะได้รับยีนฮีโมโกลบินอีชุดหนึ่งจากพ่อหรือแม่คนหนึ่ง และยีนเบต้าทาลัสซีเมียจากอีกคนหนึ่ง ฮีโมโกลบินอี/เบต้าทาลัสซีเมียเป็นโรคที่มีอาการรุนแรง ซึ่งปัจจุบันยังไม่มีวิธีรักษาให้หายขาด มีผู้ป่วยกว่าหนึ่งล้านคนทั่วโลก หากไม่ได้รับการรักษาผู้ป่วยอาจมีหัวใจวาย ตับโต กระดูกผิดปกติ และอื่นๆ
ระบาดวิทยา (โดยเฉพาะในไทย)
[แก้]ฮีโมโกลบิน อี พบได้บ่อยที่สุดในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะในบริเวณที่เรียกว่า "สามเหลี่ยมเหล็ก" (Iron Triangle) ซึ่งครอบคลุมพื้นที่รอยต่อระหว่างประเทศไทย ลาว และกัมพูชา
- สำหรับในประเทศไทย พบผู้พาหะฮีโมโกลบิน อี (Hb E trait) ประมาณร้อยละ 13-50 ของประชากร โดยพบความถี่สูงสุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Hemoglobin e Trait - Health Encyclopedia - University of Rochester Medical Center".
- ↑ "Archived copy" (PDF). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2014-06-24. สืบค้นเมื่อ 2017-06-08.
{{cite web}}: CS1 maint: archived copy as title (ลิงก์)