ข้ามไปเนื้อหา

อุปราชอึ้งแซะ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อุปราชอึ้งแซะ
ผู้ครองเมืองเชียงใหม่
ในตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่
ครองราชย์พ.ศ. 2215–2218
ก่อนหน้าเจ้าเมืองแพร่
ถัดไปเจพูตราย
ผู้ครองเมืองเชียงใหม่
ในพงศาวดารโยนก
ครองราชย์พ.ศ. 2215–2228
ก่อนหน้าเจ้าเมืองแพร่
ถัดไปเจพูตราย
ประสูติไม่ปรากฏ
สิ้นพระชนม์พ.ศ. 2218 (ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่)
พ.ศ. 2228 (พงศาวดารโยนก)
ราชวงศ์ราชวงศ์ตองอู
พระราชบิดาพระเจ้าอังวะ[1]:547

อุปราชอึ้งแซะ ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ออกพระนามว่า พญาเจ้าอิงเซะมัง (ไทยถิ่นเหนือ: ᨻᩕ᩠ᨿᩣᨧᩮᩢ᩶ᩣᩋᩥ᩠ᨦᨪᩮᩬᩡᨾᩴ)[2] เป็นผู้ครองเมืองเชียงใหม่ภายใต้การปกครองของพม่าระหว่างปี พ.ศ. 2215–2218 ในตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่[3] และ พ.ศ. 2215–2228 ในพงศาวดารโยนก[1]

การกล่าวถึงในหลักฐานทางประวัติศาสตร์และการตีความ

[แก้]

อุปราชอึ้งแซะถูกกล่าวถึงในตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่เพียง 2 ครั้ง ได้แก่ "ศักราช ๑๐๓๔ ตัวปีเต่าไจ้...เอาพระยาเจ้าอิงเซะมังขึ้นนั่งแท่นแก้วแทนในเมืองเชียงใหม่ก็ปีนั้น"[3] และ "ศักราช ๑๐๓๗ ปีดับเหม้าพระอิงเซะจุตติ..."[3] อุปราชอึ้งแซะถูกสันนิษฐานว่าเป็นพระมหาอุปราชแห่งกรุงอังวะ เนื่องจาก อิงเซะมัง หรือ เอ่งเชะมีน (พม่า: အိမ်ရှေ့မင်း[4]) แปลว่าพระมหาอุปราช อุปราชอึ้งแซะเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายจากการศึกษาตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่[5][6]หรือหลักฐานชั้นหลังที่นำตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ไปอ้างอิง เช่น พงศาวดารโยนก[1]

อย่างไรก็ตาม ตัวตนของอุปราชอึ้งแซะขัดแย้งกับข้อมูลผู้ปกครองเชียงใหม่จากหลักฐานของพม่า[7][8] และพระมหาอุปราชาพม่าในช่วงเวลานั้นคือ เจ้าชายนราวระ ซึ่งทรงดำรงตำแหน่งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2207 ทำให้เกิดข้อโต้แย้งว่า บันทึกเกี่ยวกับอุปราชอึ้งแซะนั้นผิดเพี้ยนมาจากบันทึกเกี่ยวกับพระเจ้านะราวะระแห่งพม่าซึ่งครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 2215 ถึง พ.ศ. 2216[9][10]

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 ประชากิจกรจักร์ (แช่ม บุนนาค), พระยา (1935). พงศาวดารโยนก [Phongsawadan Yonok] (PDF). พระนคร: โรงพิมพ์โสภณพิพรรฒธนากร. pp. 419, 547. สืบค้นเมื่อ 2025-12-29.
  2. เพนธ์, ฮันส์ (1996). ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ ฉบับใบลาน. กรุงเทพฯ: Silkworm Books. p. 42. ISBN 9747047691.
  3. 1 2 3 สำนักนายกรัฐมนตรี, คณะกรรมการจัดพิมพ์เอกสารทางประวัติศาสตร์, บ.ก. (1971). ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ [Tamnan Phuen Mueang Chiang Mai] (PDF). แปลโดย โชติสุขรัตน์, สงวน. พระนคร: สำนักนายกรัฐมนตรี. p. 81. สืบค้นเมื่อ 2024-05-01.
  4. ริยาพร้าว, อรพิน; แซ่ลี่, เชิดศักดิ์; และคณะ (2024). ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ ฉบับ โบราณดาราศาสตร์. เชียงใหม่: หน่วยพิมพ์เอกสาร คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. p. 163. ISBN 978-616-612-328-9.
  5. อ๋องสกุล, สรัสวดี (2010). ประวัติศาสตร์ล้านนา (7th ed.). กรุงเทพฯ: อมรินทร์. p. 631. ISBN 978-974-8132-15-0.
  6. วิเชียรเขียว, อรุณรัตน์; วัยอาจ, เดวิด เค (2000). ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่. กรุงเทพฯ: ซิลค์เวอร์ม. p. 134. ISBN 978-974-9575-51-2.
  7. U Kala (2016). The Great Chronicle, 1597-1711 (ภาษาอังกฤษ). แปลโดย Tun Aung Chain. Yangon: MKS Publishing. pp. 50, 194, 208, 210, 213. ISBN 9789997102201.
  8. Phraison Salarak (Thien Subindu), Luang (29 February 1912). "Intercourse between Burma and Siam as recorded in Hmannan Yazawindawgyi" (PDF). Journal of the Siam Society (ภาษาอังกฤษ). 8 (2): 93. สืบค้นเมื่อ 2026-02-04.
  9. Kirigaya, Ken (29 November 2014). "Some annotations to the Chiang Mai chronicle: The era of Burmese rule in Lan Na" (PDF). Journal of the Siam Society (ภาษาอังกฤษ). 102: 275. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2024-02-10. สืบค้นเมื่อ 2024-05-01 โดยทาง The Siam Society under Royal Patronage.
  10. สุขคตะ, เพ็ญสุภา (16 July 2023). "ตระหนัก 'ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่' (จบ) ความคลาดเคลื่อนที่ควรแก้ไข ทุกฝ่ายร่วมชำระใหม่แบบขยายความ". มติชนสุดสัปดาห์. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-12-08. สืบค้นเมื่อ 2023-12-08.
ก่อนหน้า อุปราชอึ้งแซะ ถัดไป
เจ้าเมืองแพร่ ผู้ครองเมืองเชียงใหม่
ในตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่

(พ.ศ. 2215–2218)
เจพูตราย
เจ้าเมืองแพร่ ผู้ครองเมืองเชียงใหม่
ในพงศาวดารโยนก

(พ.ศ. 2215–2228)
เจพูตราย