อี แฮ-ว็อน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อี แฮ-ว็อน
이해원
เจ้าหญิงแห่งเกาหลี
ลีเฮวอน.jpg
สมาชิกสกุลอี[1]
ช่วงเวลา16 กรกฎาคม ค.ศ. 2005 – 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020
ราชาภิเษก16 กรกฎาคม ค.ศ. 2005
ก่อนหน้ามกุฎราชกุมารอี กู
ถัดไปไม่มี
คู่อภิเษกอี ซึง-กยู
พระราชบุตร
  • Yi Jin-hyu
  • Yi Jin-wang
  • Yi Jin-ju
  • Yi Jin-hong
ราชวงศ์สกุลอี (ตามกำเนิด)
Yongin Yi (ตามการสมรส)
พระราชบิดาเจ้าชายอี คังแห่งเกาหลี
พระราชมารดาYi Hui-chun, Lady Yi of Sudeok Hall (เชื้อสาย)
คิม ซู-ด็อก, พระนางคิมแห่งหอ Deokin (รับเลี้ยง)
ประสูติ24 เมษายน ค.ศ. 1919(1919-04-24)
พระราชวังซาดง เคโจ จังหวัดเคกิ โชเซ็ง
(ปัจจุบันคือโซล ประเทศเกาหลีใต้)
สวรรคต8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 (100 ปี)
ฮานัม จังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้
ชื่อจักรพรรดิเกาหลี
ฮันกึล
이진
ฮันจา
李珍
อาร์อาร์Yi Jin
เอ็มอาร์I Ch'in
ชื่อวัยเยาว์
ฮันกึล
이길운 หรือ 이원
ฮันจา
李吉雲 หรือ 李瑗
อาร์อาร์Yi Gil-un หรือ Yi Won
เอ็มอาร์I Kil-un หรือ I Won
ชื่อตัว
ฮันกึล
이해원
ฮันจา
李海瑗
อาร์อาร์Yi Hae-won
เอ็มอาร์I Hae-wŏn

อี แฮ-ว็อน (เกาหลี이해원; ฮันจา李海瑗; อาร์อาร์I Hae-won; เอ็มอาร์Yi Hae-wŏn; 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563) เป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิโคจง ภายหลังเธอตั้งตนเองเป็นรัชทายาทที่ได้รับสมมุติของประเทศเกาหลีแย้งกับอี ว็อน ซึ่งเป็นโอรสบุญธรรมของอี กู ผู้ได้รับการยอมรับจากสมาคมราชสกุลอีในการเป็นผู้นำราชวงศ์และได้รับการแต่งตั้งไปก่อนหน้า[2][3] อี แฮ-ว็อน เสียชีวิตในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020 ด้วยอายุ 100 ในบ้านของเธอที่เมืองฮานัม จังหวัดคย็องกี[4]

ประวัติ[แก้]

อี แฮ-ว็อนเกิดเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 ณ พระราชวังซาดง เคโจ เป็นพระธิดาของเจ้าชายอี คัง (이강, 李堈) กับคิม ซู-ด็อก (김수덕, 金修德) ต่อมาคือเจ้าหญิงท็อกอิน (덕인당 김씨, 德仁堂 金氏) ด้วยความที่พระบิดามีสนมจำนวนมาก อี แฮ-ว็อนจึงมีพี่น้องร่วมบิดาจำนวน 21 คน เธออาศัยอยู่ภายในพระราชวังอุนฮย็อน และเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนมัธยมศึกษาคย็องกีเมื่อ พ.ศ. 2479

อี แฮ-ว็อนสมรสกับอี ซึง-กยู มีบุตรชายด้วยกัน 3 คน กับบุตรสาวอีก 1 คน ภายหลังสามีถูกทางการเกาหลีเหนือลักพาตัว[5]

การอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์[แก้]

อี แฮ-ว็อนในพิธีราชาภิเษกตนเองเป็นจักรพรรดินี

หลังการสิ้นพระชนม์ของอี กู พระโอรสในมกุฎราชกุมารอึยมินเมื่อปี พ.ศ. 2548 ทางสมาคมราชสกุลอีจึงมีมติเลือกอี ว็อน พระโอรสของอี กับ (이갑, 李鉀) ดำรงตำแหน่งเป็นผู้นำราชวงศ์เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 แต่ทว่าหลังจากหนึ่งปี อี แฮ-ว็อนได้จัดพิธีราชาภิเษกตนเองเป็นจักรพรรดินีแห่งเกาหลีเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2549 เธอกล่าวว่า "เราคือทายาทที่ถูกต้อง ไม่ว่าใครจะพูดเช่นใดก็ตาม" และ "เราเกิดจากชายาที่ได้รับการรับรองตามธรรมเนียม…เราจะฟื้นฟูจารีตของราชวงศ์ขึ้นมาอีกครั้ง" ทั้งนี้การจัดพิธีราชาภิเษกนี้ไม่ได้รับการยอมรับจากรัฐบาลเกาหลีใต้ หรือแม้แต่สมาคมราชสกุลอีเองก็ไม่รับรองการจัดพิธีนี้[6]

ลำดับสาแหรก[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. 최정민, 김효정 (2 November 2018). "마지막 황손 이석, '할아버지 고종 황제, 제대로 평가되길'" – โดยทาง www.bbc.com.
  2. Kim So-min (김소민) (6 April 2010). 아직 끝나지않은'황실의 추억'. HeraldBiz (ภาษาเกาหลี). Seoul: Herald Media. สืบค้นเมื่อ 29 January 2010.
  3. 전주이씨 대동종약원 "女皇 추대는 억지 장난". The Chosun Ilbo (ภาษาเกาหลี). Seoul. Yonhap. 2 October 2006. สืบค้นเมื่อ 29 January 2010.
  4. "조선황실 마지막 옹주 이해원씨 별세". monthly.chosun.com (ภาษาเกาหลี). 9 February 2020. สืบค้นเมื่อ 10 February 2020.
  5. Royal Ark
  6. "29 กันยายน 2006: หญิงสูงวัยประกาศครองราชย์เป็น "จักรพรรดินีแห่งเกาหลี" โดยไม่ปรึกษาชาวบ้าน". ศิลปวัฒนธรรม. 29 กันยายน 2559. สืบค้นเมื่อ 15 กรกฎาคม 2560. Check date values in: |accessdate=, |date= (help)