อี ก็อน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อี ก็อน
เค็นอิจิ โมโมยามะ
28 ตุลาคม พ.ศ. 2452 – 21 ธันวาคม พ.ศ. 2533 (81 ปี)
Prince Yi Geon 01.jpg
ที่เกิดโซล จักรวรรดิเกาหลี
ที่เสียชีวิตโยโนะ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น
รับใช้จักรวรรดิญี่ปุ่น
สังกัดกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น
ปีปฏิบัติหน้าที่2473–2488
ชั้นยศพันเอก
บังคับบัญชาครูฝึกทหารม้าโรงเรียนทหารอิมพีเรียล
การยุทธ์สงครามโลกครั้งที่สอง
บำเหน็จ• เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลดารา
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดอกคิริ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงคลรัตน์
• เหรียญเถลิงราชย์โชวะ (2471)
• เหรียญบูรณะแผ่นดินไหวโตเกียว (2473)
• เหรียญกาชาดสรรเสริญ
งานอื่นธุรกิจส่วนตัวขนาดเล็ก, เจ้าของฟาร์ม, ล่ามภาษาเยอรมัน

พันเอก เจ้าชายอี ก็อน (ฮันกึล: 이건; ฮันจา: 李鍵; อาร์อาร์: Yi Geon; เอ็มอาร์: I Kǒn; 28 ตุลาคม 2452 – 21 ธันวาคม พ.ศ. 2533) หรือพระนามในภาษาญี่ปุ่นว่า ริ เค็ง (ญี่ปุ่น: 李鍵 โรมาจิRi Ken) มีพระนามเมื่อแรกประสูติว่า อี ยง-กิล (ฮันกึล: 이용길; ฮันจา: 李勇吉) ภายหลังใช้พระนามญี่ปุ่นว่า เค็นอิจิ โมโมยามะ (ญี่ปุ่น: 桃山 虔一 โรมาจิMomoyama Ken'ichi) เป็นเชื้อพระวงศ์เกาหลีที่รับราชการเป็นทหารม้าในกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2

พระประวัติ[แก้]

เจ้าชายอี ก็อน เป็นพระโอรสในเจ้าชายอี คัง กับสนมช็อง และเป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดิโคจง[1] ในปี พ.ศ. 2461 พระองค์ถูกส่งตัวไปยังประเทศญี่ปุ่น และสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนกากูชูอิง[2]

ขณะที่พระองค์รับราชการทหารมียศเป็นร้อยเอก ก็ได้เสกสมรสกับโยชิโกะ มัตสึไดระ (ญี่ปุ่น: 松平 佳子 โรมาจิMatsudaira Yoshiko; 6 ตุลาคม พ.ศ. 2454 – 28 มิถุนายน พ.ศ. 2549) ธิดาของร้อยเอกยูตากะ มัตสึไดระ เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2474 ณ กรุงโตเกียว ทั้งนี้เธอเป็นพระญาติฝ่ายพระชนนีของเจ้าหญิงพังจา มกุฎราชกุมารีแห่งเกาหลี[3] แต่ต่อมาพระองค์ได้หย่าร้างกับภริยาเดิมและสมรสใหม่กับโยชิโกะ มาเอดะ (ญี่ปุ่น: 前田美子 โรมาจิMaeda Yoshiko) ในปี พ.ศ. 2494

เจ้าชายอี ก็อนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ขณะมีพระชนมายุได้ 81 ปี การนี้เจ้าชายทากาฮิโตะ เจ้าชายมิกาซะได้เสด็จไปในพิธีปลงศพดังกล่าวด้วย

การทรงงาน[แก้]

พระองค์เข้ารับราชการทหารม้าแห่งกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นมียศ ร้อยตรี เมื่อปี พ.ศ. 2473 ก่อนเลื่อนตำแหน่งเป็น ร้อยโท ในปี พ.ศ. 2475 และ ร้อยเอก ในปี พ.ศ. 2479 โดยพระองค์รับหน้าที่เป็นครูฝึกทหารม้าประจำโรงเรียนทหารอิมพีเรียล หลังจากนั้นจึงได้รับยศเป็น พันตรี ในปี พ.ศ. 2483, พันโท ในปี พ.ศ. 2486 จนสิ้นสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อปี พ.ศ. 2488 พระองค์มียศที่ พันเอก

หลังสิ้นสงครามโลกครั้งที่สอง พระองค์ก็มิได้หวนกลับไปยังเกาหลีเลย และสูญเสียสถานะการเป็นเจ้าในปี พ.ศ. 2470 ตามคำสั่งของศูนย์บัญชาการสูงสุดของฝ่ายสัมพันธมิตร (Supreme Commander for the Allied Powers) และสามปีต่อมาพระองค์ได้ถือสัญชาติญี่ปุ่นและใช้พระนามว่า เค็นอิจิ โมโมยามะ[4]

อ้างอิง[แก้]

  1. 황세손 이구·이방자 여사 참배 chosun.com
  2. 일본에 인질로 간 의천왕의 두 아들 arirang21.com
  3. 小田部雄次 四代の天皇と女性たち 978-4166602735 2002 "その間、虔一とも離婚し、松平佳子となった。つまり、佳子は、戦前から戦後の時代の変遷の中で、松平誠子、広橋誠子、李誠子、桃山佳子、松平佳子と、五度も改名したのであった。"
  4. 小田部雄次 四代の天皇と女性たち 978-4166602735 2002 "李鍵は戦後に桃山虔一と改名した。虔一の妻の佳子は旧高松藩主松平伯爵家の一族の娘で誡子といい、広橋家の養女となつて李家に嫁いだ。"

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

  • วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อี ก็อน