ข้ามไปเนื้อหา

อีโลนา เอเลค

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อีโลนา เอเลค
ข้อมูลส่วนบุคคล
เกิดอีโลนา เอเลค
(1907-05-17)17 พฤษภาคม ค.ศ. 1907
บูดาเปสต์ ประเทศฮังการี
เสียชีวิต24 กรกฎาคม ค.ศ. 1988(1988-07-24) (81 ปี)
บูดาเปสต์ ประเทศฮังการี
กีฬา
กีฬาฟันดาบสากล
ประเภทฟอยล์

อีโลนา เอเลค (ฮังการี: Ilona Elek) หรือเป็นที่รู้จักในชื่ออีโลนา เอเลค-ชาเชอแรร์ (ฮังการี: Ilona Elek-Schacherer; นามสกุลเดิมก่อนแต่งงาน: “Elek”; 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1907 – 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1988) เป็นนักฟันดาบโอลิมปิกชาวฮังการี[1] และเธอได้คว้าแชมป์ฟันดาบระดับนานาชาติมากกว่านักกีฬาหญิงคนอื่น ๆ[2]

ชีวิตช่วงแรกและชีวิตส่วนตัว

[แก้]

เอเลคเกิดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1907 ในบูดาเปสต์ ราชอาณาจักรฮังการี พ่อของเธอชื่อเอสแลร์ ซึ่งเป็นชาวยิว-ฮังการี และเธอเปลี่ยนมานับถือนิกายลูเทอแรนใน ค.ศ. 1939 ส่วนแม่ของเธอเป็นโรมันคาทอลิก[3][4][5][6][1][7][8][9] เธอมีพี่น้องเจ็ดคน รวมถึงมาร์กิต เอเลค ที่เป็นนักฟันดาบโอลิมปิกสองสมัย และแม่ของเธอเสียชีวิตเมื่อเธออายุได้ 11 ขวบ[10][11] ทั้งนี้ อีโลนาสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนดนตรี[12] ครั้นเมื่อฮังการีเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองโดยอยู่ฝ่ายนาซีเยอรมนี ชาวฮังการีเชื้อสายยิวถูกห้ามไม่ให้เข้าร่วมการแข่งฟันดาบ ดังนั้น เอเลคและน้องสาวของเธอซึ่งเป็นลูกครึ่งยิวจึงไม่สามารถแข่งได้จนกว่าสงครามจะสิ้นสุดลง[13]

อาชีพนักฟันดาบ

[แก้]
มาร์กิต แดนี, อีโลนา เอเลค, แอร์นา โบเกิน-โบกาตี และมาร์กิต เอเลค ใน ค.ศ. 1933

เอเลคลงแข่งขันให้แก่ประเทศฮังการีในโอลิมปิกสามสมัย และได้รับรางวัลเหรียญรางวัลสามเหรียญ โดยเธอได้รับการยกย่องว่าเป็นนักฟันดาบหญิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์กีฬาประเภทนี้[14]

การแข่งชิงแชมป์แห่งชาติฮังการี

[แก้]

เอเลคคว้าแชมป์ฟอยล์ฮังการีใน ค.ศ. 1946–1947, 1949–1950 และ 1952

การแข่งชิงแชมป์โลก

[แก้]

เอเลคได้รับรางวัลเหรียญทองประเภทฟอยล์หญิงในการแข่งชิงแชมป์โลกเมื่อ ค.ศ. 1934, 1935 และ 1951[12][15] รวมถึงเธอได้รับรางวัลเหรียญเงินใน ค.ศ. 1937 และ 1954 ตลอดจนรางวัลเหรียญทองแดงใน ค.ศ. 1955[16]

โอลิมปิก

[แก้]

เอเลคเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับรางวัลเหรียญทองโอลิมปิกสองเหรียญในการแข่งฟอยล์ประเภทบุคคล[2]

การแข่งโอลิมปิกครั้งแรกของเอเลคจัดขึ้นที่โอลิมปิกฤดูร้อน 1936 ในเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ขณะมีอายุได้ 29 ปี[6][10] ซึ่งเธอได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งฟอยล์ นับเป็นสตรีชาวฮังการีคนแรกที่ได้รางวัลเหรียญทองในการแข่งโอลิมปิก โดยในระหว่างนั้น เอเลคซึ่งเป็นชาวยิว[17] ได้เป็นฝ่ายชนะเฮเลเนอ ไมเออร์ ซึ่งเป็นชาวเยอรมันที่มีพ่อเป็นชาวยิว[16] ส่วนรางวัลเหรียญทองแดงตกเป็นของเอ็ลเลิน ไพรส์ ซึ่งเป็นชาวยิวออสเตรีย[12]

การแข่งดังกล่าวถูกยกเลิกใน ค.ศ. 1940 และ ค.ศ. 1944 กระทั่งเมื่อกีฬาโอลิมปิกกลับมาแข่งขันอีกครั้งหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เธอได้ทำผลงานในฐานะแชมป์โอลิมปิกอีกครั้งเมื่ออายุได้ 41 ปี โดยได้รางวัลเหรียญทองในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 1948 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ[16][10] ส่วนเอ็ลเลิน ไพรส์ คว้ารางวัลเหรียญทองแดงได้อีกครั้ง[18]

นอกจากนี้ เอเลคได้รับรางวัลเหรียญเงินในการแข่งกีฬาโอลิมปิกที่เฮลซิงกิเมื่อ ค.ศ. 1952[12][10] โดยหลังจากชนะการแข่งห้าแมตช์แรกในกลุ่มสุดท้าย เธอได้ลุ้นเหรียญทอง แต่เธอกลับแพ้ให้แก่แมกซีน มิตเชล ชาวอเมริกัน และอีเรเน กัมแบร์ ชาวอิตาลี ที่ได้รางวัลเหรียญทอง[16]

รางวัล

[แก้]

ต่อมา เธอได้รับรางวัลโรเบิร์ต เฟเยริค คัพ และเครื่องอิสริยาภรณ์โอลิมปิก[12]

สหพันธ์ฟันดาบนานาชาติ

[แก้]

ใน ค.ศ. 1983 เธอได้รับเลือกเป็นประธานกิตติมศักดิ์ของสหพันธ์ฟันดาบนานาชาติ[19]

หลายปีต่อมาและการเสียชีวิต

[แก้]

ต่อมา เอเลคได้เป็นผู้อำนวยการของบริษัทการค้าแห่งหนึ่ง[12] และเธอเสียชีวิตที่บูดาเปสต์เมื่ออายุได้ 81 ปี[10]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 "Ilona Elek Olympic Results". sports-reference.com. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 23 กันยายน 2013. สืบค้นเมื่อ 3 มิถุนายน 2010.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. 1 2 Ilona Elek on Encyclopædia Britannica
  3. Eisen, George (19 ตุลาคม 2000). "Duels in the Sunshine". The New York Review. สืบค้นเมื่อ 29 กรกฎาคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. "FamilySearch: Oauth2 Request Error".
  5. Foiled: Hitler's Jewish Olympian: the Helene Mayer Story - Milly Mogulof
  6. 1 2 Memories After My Death: The Story of My Father, Joseph "Tommy" Lapid - Yair Lapid
  7. The Forgotten Legacy of Stella Walsh: The Greatest Female Athlete of Her Time - Sheldon Anderson
  8. The Encyclopedia of Amazons: Women Warriors from Antiquity to the Modern Era - Jessica Amanda Salmonson
  9. Nazis, Women and Molecular Biologie: Memoirs of a Lucky Self-hater - Gunther Siegmund Stent
  10. 1 2 3 4 5 Ilona Elek-Schacherer Bio, Stats, and Results | Olympics at Sports-Reference.com
  11. Changing Lives: Women in European History Since 1700 - Bonnie G. Smith
  12. 1 2 3 4 5 6 Век фехтования - Валерий Штейнбах
  13. Jews and the Olympic Games: the clash between sport and politics: with a ... - Paul Taylor
  14. Peter S. Horvitz (2007). The Big Book of Jewish Sports Heroes: An Illustrated Compendium of Sports History and The 150 Greatest Jewish Sports Stars. SP Books. ISBN 9781561719075. สืบค้นเมื่อ 19 พฤศจิกายน 2010.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. For the record: women in sports - Robert Markel, Nancy Brooks, Susan Markel
  16. 1 2 3 4 "Scharerer-Elek, Ilona". Jews in Sports. สืบค้นเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. Paul Taylor (2004). Jews and the Olympic Games: The Clash Between Sport and Politics. ISBN 9781903900871. สืบค้นเมื่อ 20 ตุลาคม 2011.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. Jewish Athletes at the United States Holocaust Memorial Museum เก็บถาวร 5 กุมภาพันธ์ 2005 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
  19. Sport and the Emancipation of European Women: The Struggle for Self-fulfilment

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]