ข้ามไปเนื้อหา

อินเทอร์เน็ตโพรโทคอลรุ่นที่ 6

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อินเทอร์เน็ตโพรโทคอลรุ่นที่ 6
โพรโทคอลสแตก
Diagram of an IPV6 header
IPv6 header
ตัวย่อIPv6
วัตถุประสงค์โพรโทคอลการเชื่อมต่อเครือข่ายอินเทอร์เน็ต
ผู้พัฒนาคณะทำงานเฉพาะกิจด้านวิศวกรรมอินเทอร์เน็ต
มีมาตั้งแต่ธันวาคม 1995; 30 ปีที่แล้ว (1995-12)
มีพื้นฐานมาจากIPv4
ชั้นในแบบจำลองโอเอสไอNetwork layer
เอกสารขอความเห็น2460, 8200

อินเทอร์เน็ตโพรโทคอลรุ่นที่ 6 หรือ IPv6 เป็นรุ่นล่าสุดของอินเทอร์เน็ตโพรโทคอล ซึ่งเป็นโพรโทคอลการสื่อสารที่ให้ระบบการระบุและตำแหน่งของคอมพิวเตอร์บนเครือข่ายและกำหนดเส้นทางการรับส่งข้อมูลผ่านอินเทอร์เน็ต อินเทอร์เน็ตโพรโทคอลรุ่นที่ 6 ได้รับการพัฒนาโดย คณะทำงานเฉพาะกิจด้านวิศวกรรมอินเทอร์เน็ต (IETF) เพื่อจัดการกับปัญหาการหมดลงของที่อยู่ไอพีแบบ IPv4 ที่คาดการณ์ไว้มานาน และมีจุดประสงค์เพื่อทดแทนอินเทอร์เน็ตโพรโทคอลรุ่นที่ 4[1] ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1998 อินเทอร์เน็ตโพรโทคอลรุ่นที่ 6 ได้กลายเป็นร่างมาตรฐานของ IETF[2] ซึ่งต่อมาได้เป็นมาตรฐานอินเทอร์เน็ตเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2017[3][4]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "FAQs". New Zealand IPv6 Task Force. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 29 January 2019. สืบค้นเมื่อ 26 October 2015.
  2. แม่แบบ:Ref RFC
  3. แม่แบบ:Ref RFC
  4. Siddiqui, Aftab (17 July 2017). "RFC 8200 – IPv6 Has Been Standardized". Internet Society. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 October 2023. สืบค้นเมื่อ 25 February 2018.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]