อินทรีกินงู

อินทรีกินงู
	เหยี่ยวรุ้ง (Spilornis cheela) เป็นอินทรีกินงูชนิดเดียวที่พบได้ในประเทศไทย
การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์
อาณาจักร:	สัตว์; Animalia
ไฟลัม:	สัตว์มีแกนสันหลัง; Chordata
ชั้น:	สัตว์ปีก; Aves
อันดับ:	เหยี่ยว; Accipitriformes
วงศ์:	เหยี่ยวและนกอินทรี; Accipitridae
วงศ์ย่อย:	Circaetinae
สกุล:	อินทรีกินงู; Spilornis; G.R. Gray, 1840
ชนิดต้นแบบ
	Falco cheela; Latham, 1790

อินทรีกินงู หรือ เหยี่ยวรุ้ง (อังกฤษ: serpent eagle) เป็นสกุลของนกล่าเหยื่อจำพวกเหยี่ยวหรืออินทรีสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า Spilornis ในวงศ์เหยี่ยวและอินทรี (Accipitridae)

นกที่โตเต็มที่จะมีกระหม่อมสีคล้ำ มีดวงตาสดใสสีเหลือง เป็นนกล่าเหยื่อขนาดกลางพบกระจายพันธุ์ได้ในป่าของเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นนกที่ล่างูเป็นอาหารหลัก แม้กระทั่งงูพิษ จึงเป็นที่มาของชื่อในภาษาอังกฤษที่ว่า "serpent eagle"^[2]

ชื่อสกุลมาจากกรีก: σπιλος (spilos) "จุด, แต้ม"; ορνις (ornis), ορνιθος (ornithos) "นก"^[3]

การจำแนก

สกุลอินทรีกินงูมีทั้งสิ้น 6 สปีชีส์ตามการนิยามดั้งเดิมโดยจอร์จ โรเบิร์ต เกรย์ (ค.ศ. 1840) อย่างไรก็ตามภายหลังมีการเสนอแยกสปีชีส์ของเหยี่ยวรุ้ง (S. cheela) ที่อยู่ตามเกาะขนาดเล็กหลายแห่งออกเป็นสปีชีส์ใหม่^[2]

ชื่อสามัญ	ชื่อวิทยาศาสตร์และสปีชีส์ย่อย	พื้นที่กระจายพันธุ์	สถานะการอนุรักษ์
อินทรีกินงูอันดามัน	Spilornis elgini (Blyth, 1863)	หมู่เกาะอันดามัน	VU เปราะบางต่อการสูญพันธุ์
อินทรีกินงูนิโคบาร์ใหญ่	Spilornis klossi (Richmond, 1902) สปีชีส์ย่อย (2): S. k. minimus S. k. klossi	เกาะนิโคบาร์ใหญ่, อินเดีย	EN ใกล้สูญพันธุ์
อินทรีกินงูซูลาเวซี	Spilornis rufipectus (Gould, 1858) สปีชีส์ย่อย (2): S. r. rufipectus (Gould, 1858) S. r. sulaensis (Schlegel, 1866)	ซูลาเวซี, อินโดนีเซีย	LC นอกเกณฑ์สูญพันธุ์
เหยี่ยวรุ้ง	Spilornis cheela (Latham, 1790) สปีชีส์ย่อย (21): S. c. batu S. c. bido S. c. burmanicus S. c. cheela S. c. hoya S. c. malayensis S. c. melanotis S. c. palawanensis S. c. pallidus S. c. richmondi S. c. ricketti S. c. rutherfordi S. c. spilogaster S. c. abbotti S. c. asturinus S. c. baweanus S. c. davisoni S. c. minimus S. c. natunensis S. c. perplexus S. c. sipora	เอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, เอเชียตะวันออก	LC นอกเกณฑ์สูญพันธุ์
อินทรีกินงูฟิลิปปิน	Spilornis holospilus (Vigors, 1831)	ฟิลิปปินส์	LC นอกเกณฑ์สูญพันธุ์
อินทรีกินงูภูเขา	Spilornis kinabaluensis (Sclater, WL, 1919)	บอร์เนียวเหนือ	NT ใกล้ถูกคุกคาม

อ้างอิง

↑ Gray, George Robert (1840). A List of the Genera of Birds. Richard and John E. Taylor. p. 3.
1 2 Ferguson-Lees & Christie (2001). Raptors of the World. Christopher Helm, London. ISBN 0-7136-8026-1
↑ Jobling, J.A. (2017). "Key to Scientific Names in Ornithology". ใน del Hoyo, J.; Elliott, A.; Sargatal, J.; Christie, D.A.; de Juana, E. (บ.ก.). Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions.

แหล่งข้อมูลอื่น

ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับ Spilornis ที่วิกิสปีชีส์

[1] Gray, George Robert (1840). A List of the Genera of Birds. Richard and John E. Taylor. p. 3.

[RaptorsWorld-2] 1 2 Ferguson-Lees & Christie (2001). Raptors of the World. Christopher Helm, London. ISBN 0-7136-8026-1

[3] Jobling, J.A. (2017). "Key to Scientific Names in Ornithology". ใน del Hoyo, J.; Elliott, A.; Sargatal, J.; Christie, D.A.; de Juana, E. (บ.ก.). Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions.

[1]

[2]

[3]