อิซาเบลลาแห่งอังกฤษ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อิซาเบลลาแห่งอังกฤษ
ไฟล์:Isabella of England, Holy Roman Empress.jpg
จักรพรรดินีโรมันอันศักดิ์สิทธิ์;
พระราชินีคู่สมรสแห่งซิซิลี
ระหว่าง15 กรกฎาคม ค.ศ. 1235 – 1 ธันวาคม ค.ศ. 1241
พระราชินีเยอรมัน
ระหว่าง15 กรกฎาคม ค.ศ. 1235 – มิถุนายน ค.ศ. 1237
อัครมเหสีเฟรเดอริคที่ 2 จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ราชวงศ์แพลนทาเจเนต
พระราชบิดาพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ
พระราชมารดาอิซาเบลลาแห่งอ็องกูแลม
ประสูติ1214
กลอสเตอร์ อังกฤษ
สวรรคต1 ธันวาคม ค.ศ. 1241 (อายุ 26-27 ปี)
ฟอจจา อาปูเลีย อิตาลี
ฝังพระศพมหาวิหารแอนเดรีย อิตาลี

อิซาเบลลาแห่งอังกฤษ (อังกฤษ: Isabella of England; ค.ศ. 1214 – 1 ธันวาคม ค.ศ. 1241) เป็นจักรพรรดินีโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, พระราชินีของชาวเยอรมัน และพระราชินีคู่สมรสแห่งซิซิลี

พระองค์เป็นลูกคนที่สี่และพระธิดาคนที่สองของพระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ กับอิซาเบลลาแห่งอ็องกูแลม

ประวัติ[แก้]

ที่การเจอกันฉันท์มิตรที่ริเอติ พระสันตะปาปาเกรกอรี่ที่ 9 เสนอแนะจักรพรรดิเฟรเดอริคที่ 2 ให้อภิเษกสมรสกับอิซาเบลลา พระขนิษฐาของเฮนรี่ที่ 3 แห่งอังกฤษ ตอนแรกเฟรเดอริคที่ 2 กังวลว่าจะเสียพันธมิตรฝรั่งเศสไป แต่เมื่อพระองค์คิดได้ว่าการอภิเษกสมรสกับอังกฤษอาจจบความอาฆาตแค้นระหว่างแองโกล-ฝรั่งเศสที่ดำเนินอยู่และสร้างก้าวสำคัญในการฟื้นฟูสันติภาพในคริสตจักรตะวันตก ซึ่งจะเป็นหนทางอันราบรื่นของครูเสดที่ประสบความสำเร็จ พระองค์จึงตกลง การหมั้นหมายถูกจัดให้มีขึ้นในลอนดอนในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1235

พระเชษฐาของอิซาเบลลา เฮนรี่ จำเป็นต้องจัดเก็บภาษีเพื่อให้ได้ 30,000 มาร์กมาเป็นสินสอดตามที่เฟรเดอริคยืนกราน เฟรเดอริคมองหาเงินก้อนโตมาเป็นเงินทุนช่วยเหลือการทำสงครามในอิตาลีตอนเหนือของพระองค์[1]

การอภิเษกสมรสของอิซาเบลลากับจักรพรรดิเฟรเดอริคที่ 2

อิซาเบลลาผู้งดงามอายุราว 21 ปีในตอนที่พระองค์ออกเดินทางไปอภิเษกสมรสกับจักรพรรดิผู้เป็นม่ายมาแล้วสองครั้ง เฟรเดอริคที่ 2 ที่อายุ 40 ปี ระหว่างเดินทางผ่านโคโลญ พระองค์สร้างความปลิ้มปิติให้กับหญิงท้องถิ่นเมื่อทรงปลดผ้าคลุมหน้าที่สวมตามธรรมเนียมออกเพื่อให้ผู้คนได้เห็นใบหน้าของพระองค์

การอภิเษกสมรสระหว่างอิซาเบลลากับเฟรเดอริคเกิดขึ้นในมหาวิหารวอร์มส์ เมื่อ 15 หรือไม่ก็ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1235 ในพิธี พระองค์ยังได้รับการสวมมงกุฎจักรพรรดินี, ราชินีแห่งเยอรมนีและซิซิลีด้วย พระองค์ได้รับปราสาทที่มอนเต้ ซานตานเจโล่จากพระสวามีหลังการอภิเษกสมรส

ทว่าอภิเษกสมรสได้ไม่นาน พระองค์ก็ถูกเพิ่มเข้าไปในฮาเร็มของจักรพรรดิที่มีหญิงจากอาราเบีย[2] ซึ่งมีขันทีดำคอยรับใช้ดูแลอยู่ การอภิเษกสมรสของทั้งคู่เป็นการแต่งงานทางการเมือง และพระองค์ได้รับอนุญาตให้เก็บผู้ถวายการดูแลหญิงจากอังกฤษไว้ได้เพียงสองคน มากาเร็ต บิเซ็ต ที่เป็นไปได้ว่าเป็นนางพยาบาลของพระองค์ กับสาวใช้ของพระองค์ แคทเธอรีน คนอื่นๆถูกส่งกลับบ้าน

อิซาเบลลาใช้ชีวิตหลังเกษียณตนเองในโนเวนต้า พาโดวาน่า ที่ซึ่งพระสวามีของพระองค์แวะมาเยี่ยมเยียนพระองค์บ่อยครั้ง เมื่อพระเชษฐาของพระองค์ ริชาร์ด เอิร์ลแห่งคอร์นวอลล์ กลับจากครูเสด พระองค์แวะมาเยี่ยมเยียนอิซาเบลลา แม้ว่าอิซาเบลลาจะไม่ได้รับอนุญาตให้ปรากฏตัวในการต้อนรับอย่างเป็นทางการก็ตาม ในขณะที่อาศัยอยู่ในราชสำนักของจักรวรรดิที่ฟอจจา อิซาเบลลาให้กำเนิดลูกคนสุดท้ายและสิ้นพระชนม์ พระองค์ถูกฝังข้างพระมเหสีคนก่อนของเฟรเดอริค พระราชนีอิซาเบลลาที่ 2 แห่งเยรูซาเล็ม ในมหาวิหารแอนเดรีย ใกล้บารี

ผู้สืบสกุล[แก้]

แหล่งข้อมูลขั้นต้นกล่าวถึงผู้สืบสกุลของอิซาเบลลาแตกต่างกันไป รวมไปถึงจำนวน พระนาม และการประสูติของพระโอรสธิดา สิ่งที่รู้แน่นอนคืออิซาเบลลามีพระโอรสธิดาอย่างน้อยสี่คน พระโอรสที่สิ้นพระชนม์ไม่นานหลังการคลอดในค.ศ. 1236 หรือไม่ก็ค.ศ. 1241, พระธิดาที่สิ้นพระชนม์ไม่นานหลังการคลอดเช่นเดียวกับพระเชษฐาในค.ศ. 1237, มาร์กาเร็ต และเฮนริค บางกลุ่มเชื่อว่ามาร์กาเร็ตเป็นลูกคนแรก และอีกกลุ่มเชื่อว่าเป็นลูกที่ทำให้อิซาเบลลาสิ้นพระชนม์ตอนคลอด ซึ่งคนส่วนใหญ่เชื่อว่ามาร์กาเร็ตเป็นลูกคนสุดท้าย พระโอรสที่อายุสั้นของอิซาเบลลาได้รับการตั้งชื่อว่าเฟรเดอริค, จอร์แดนุส/จอร์แดน และคาร์ล อ็อตโต้ แตกต่างกันไปตามแหล่งข้อมูล นักประวัติศาสตร์บางส่วนเชื่อว่าจริงๆแล้วอิซาเบลลามีพระโอรสธิดา 5 คน พระโอรสสองคนอายุสั้นและได้รับการตั้งชื่อว่าจอร์แดนุส/คาร์ล อ็อตโต้ กับเฟรเดอริค ทั้งคู่ประสูติในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1236 กับฤดูร้อน ค.ศ. 1240

  1. จอร์แดนุส (ประสูติในช่วงฤดูใบไม้ผลิของค.ศ. 1236 มีชีวิตอยู่ไม่ถึงปี)[3] ลูกคนนี้ได้รับการตั้งชื่อเนื่องจากได้รับการทำพิธีศีลล้างบาปด้วยน้ำที่นำมาจากแม่น้ำจอร์แดน
  2. เฮนรี่ (18 มกราคม ค.ศ. 1238 - พฤษภาคม ค.ศ. 1254) ถูกแต่งตั้งเป็นข้าหลวงประจำซิซิลีและได้รับการสัญญาว่าจะให้เป็นกษัตริยแห่งเยรูซาเล็มหลังพระบิดาสิ้นพระชนม์ แต่พระองค์เองก็สิ้นพระชนม์ภายในสามปีและไม่เคยได้รับการสวมมงกุฎ ถูกหมั้นหมายกับหลานสาวของพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 4 หลายคน แต่ไม่เคยแต่งงานกับคนไหนเลย
  3. ผู้สืบทอดของเฮนรี่ พระอนุชา เฟรเดอริค กษัตริย์แห่งตุสเชีย (25 พฤษภาคม ค.ศ. 1240 - 23 สิงหาคม ค.ศ. 1286)
  4. มาร์กาเร็ต (1 ธันวาคม ค.ศ. 1241 - 8 สิงหาคม ค.ศ. 1270) แต่งงานกับอัลเบิร์ต แลนด์เกรฟแห่งธูริงเกีย เป็นมาร์เกรฟแห่งไมส์เซนในเวลาต่อมา

อ้างอิง[แก้]

  1. Goldstone 2007, p. 44.
  2. Goldstone 2007, p. 43-44.
  3. Thomas Curtis Van Cleve's The Emperor Frederick II of Hohenstaufen: Immutator Mundi (Oxford, 1972). Page 381:"Certainly there is some evidence that a son, Jordanus, was born in the year 1236, and died shortly afterwards, but the only son of Frederick II and Isabella of England whose birth can be firmly established was a second Henry, born in 1238, and named after his uncle, Henry III, the King of England." Ref supplied by Peter Stewart via soc.gen.med 20 Jan 2008