อำเภอไชโย
อำเภอไชโย | |
|---|---|
| การถอดเสียงอักษรโรมัน | |
| • อักษรโรมัน | Amphoe Chaiyo |
พระมหาพุทธพิมพ์ วัดไชโยวรวิหาร | |
| คำขวัญ: หมูทุบลือเลื่อง พระเครื่องเกษไชโย ผักตบโชว์จักสาน มะกรูดหวานเชื่อมใจ | |
 แผนที่จังหวัดอ่างทอง เน้นอำเภอไชโย | |
| พิกัด: 14°38′57″N 100°28′43″E / 14.64917°N 100.47861°E | |
| ประเทศ |  ไทย |
| จังหวัด | อ่างทอง |
| พื้นที่ | |
• ทั้งหมด | 72.326 ตร.กม. (27.925 ตร.ไมล์) |
| ประชากร (2566) | |
• ทั้งหมด | 22,058 คน |
| • ความหนาแน่น | 304.98 คน/ตร.กม. (789.9 คน/ตร.ไมล์) |
| รหัสไปรษณีย์ | 14140 |
| รหัสภูมิศาสตร์ | 1502 |
| ที่ตั้งที่ว่าการ | ที่ว่าการอำเภอไชโย หมู่ที่ 4 ถนนสายเอเชีย กิโลเมตรที่ 110 ตำบลจรเข้ร้อง อำเภอไชโย จังหวัดอ่างทอง 14140 |
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย | |
_-_Phra_Maha_Buddha_Phim_พระมหาพุทธพิมพ์_วัดไชโย_-_img_01.jpg)
_-_Wat_Ban_Pa_วัดบ้านป่า_ไชโย_02.jpg)
_-_img_09.jpg)
ไชโย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดอ่างทอง
ที่ตั้งและอาณาเขต
[แก้]อำเภอไชโยมีอาณาเขตติดต่อใกล้เคียงดังนี้
- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอพรหมบุรี (จังหวัดสิงห์บุรี)
- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอท่าวุ้ง อำเภอเมืองลพบุรี (จังหวัดลพบุรี) อำเภอบ้านแพรก และอำเภอมหาราช (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)
- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเมืองอ่างทอง
- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอโพธิ์ทอง
ประวัติ
[แก้]บ้านไชโยสันนิษฐานว่าอาจตั้งขึ้นเมื่อราวปี พ.ศ. 2128 ในคราวที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชและสมเด็จพระเอกาทศรถได้กรีธาทัพไปรบกับทัพของพระเจ้าเชียงใหม่ในบริเวณที่เป็นอำเภอไชโย ซึ่งจากประวัติศาสตร์ปรากฏว่ามีเพียงชื่อ "บ้านชะไว" และ"บ้านสระเกษ" เท่านั้น พระยาโบราณราชธานินทร์ (พร เดชะคุปต์) สันนิษฐานว่าบ้านไชโยตั้งขึ้นหลังเสร็จสิ้นสงครามดังกล่าว และเพราะเหตุที่ชนะทัพพระเจ้าเชียงใหม่จึงได้ชื่อว่า "บ้านไชโย"
อำเภอไชโยนี้เดิมชาวบ้านเรียกว่า อำเภอบ้านมะขาม เมื่อบ้านไชโยตั้งเป็นอำเภอเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2439 โดยทางราชการได้นำชื่อวัดและหมู่บ้านตำบลไชโยมาเป็นชื่ออำเภอ ส่วนชื่ออำเภอบ้านมะขามก็ยกเลิกไป และแม้ที่ว่าการอำเภอจะตั้งอยู่ที่ตำบลจรเข้ร้องก็ไม่ได้ชื่อว่าอำเภอจรเข้ร้อง กลับได้ชื่อว่า อำเภอไชโย เพราะถือว่าชื่อไชโยเป็นสิริมงคลมากกว่า
การแบ่งเขตการปกครอง
[แก้]การปกครองส่วนภูมิภาค
[แก้]อำเภอไชโยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 9 ตำบล 51 หมู่บ้าน ได้แก่
| ลำดับ | อักษรไทย | อักษรโรมัน | จำนวนหมู่บ้าน | จำนวนประชากร (ธันวาคม 2565)[1] |
|---|---|---|---|---|
| 1. | จรเข้ร้อง | Chorakhe Rong | 7 |
2,847 |
| 2. | ไชยภูมิ | Chaiyaphum | 8 |
3,295 |
| 3. | ชัยฤทธิ์ | Chaiyarit | 6 |
3,165 |
| 4. | เทวราช | Thewarat | 7 |
1,948 |
| 5. | ราชสถิตย์ | Ratchasathit | 7 |
2,266 |
| 6. | ไชโย | Chaiyo | 7 |
2,761 |
| 7. | หลักฟ้า | Lak Fa | 3 |
1,488 |
| 8. | ชะไว | Chawai | 3 |
2,967 |
| 9. | ตรีณรงค์ | Tri Narong | 3 |
1,488 |
การปกครองส่วนท้องถิ่น
[แก้]ท้องที่อำเภอไชโยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
- เทศบาลตำบลไชโย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลจรเข้ร้อง ตำบลไชยภูมิ ตำบลหลักฟ้า ตำบลชะไว และตำบลตรีณรงค์ทั้งตำบล รวมถึงบางส่วนของหมู่ที่ 1, 4 ของตำบลชัยฤทธิ์
- เทศบาลตำบลเกษไชโย ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไชโยทั้งตำบล (สุขาภิบาลเกษไชโยเดิม)[2]
- องค์การบริหารส่วนตำบลชัยฤทธิ์ ครอบคลุมพื้นที่หมู่ 2–3, 5–6 และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 4 ของตำบลชัยฤทธิ์
- องค์การบริหารส่วนตำบลเทวราช ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเทวราชทั้งตำบล
- องค์การบริหารส่วนตำบลราชสถิตย์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลราชสถิตย์ทั้งตำบล
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "ระบบสารสนเทศเพื่อการบริหาร". stat.bora.dopa.go.th.
- ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ:0
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]| อำเภอ |  | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ภูมิศาสตร์ | |||||||||
| เศรษฐกิจ |
| ||||||||
| สังคม |
| ||||||||
 | บทความเขตการปกครองของประเทศไทยนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |