อำเภอโนนสุวรรณ
อำเภอโนนสุวรรณ | |
|---|---|
| การถอดเสียงอักษรโรมัน | |
| • อักษรโรมัน | Amphoe Non Suwan |
| คำขวัญ: โนนสุวรรณถิ่นพืชไร่ ผลไม้รสหวาน งานตระการผ้าไหม บุญบั้งไฟน่าชม ดื่มนมโคพันธุ์ดี มากมียางพารา นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิค | |
 แผนที่จังหวัดบุรีรัมย์ เน้นอำเภอโนนสุวรรณ | |
| พิกัด: 14°34′42″N 102°35′54″E / 14.57833°N 102.59833°E | |
| ประเทศ |  ไทย |
| จังหวัด | บุรีรัมย์ |
| พื้นที่ | |
• ทั้งหมด | 189.63 ตร.กม. (73.22 ตร.ไมล์) |
| ประชากร (2564) | |
• ทั้งหมด | 25,108 คน |
| • ความหนาแน่น | 132.41 คน/ตร.กม. (342.9 คน/ตร.ไมล์) |
| รหัสไปรษณีย์ | 31110 |
| รหัสภูมิศาสตร์ | 3117 |
| ที่ตั้งที่ว่าการ | ที่ว่าการอำเภอโนนสุวรรณ หมู่ที่ 15 ตำบลโนนสุวรรณ อำเภอโนนสุวรรณ จังหวัดบุรีรัมย์ 31110 |
 ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย | |
โนนสุวรรณ เป็นอำเภอในจังหวัดบุรีรัมย์ เดิมเป็นพื้นที่ทั้งหมดของตำบลชุมแสง อำเภอนางรอง แยกตั้งออกมาเป็นตำบลในปี พ.ศ. 2522[1] และ พ.ศ. 2524[2] ก่อนที่จะแยกตั้งเป็นกิ่งอำเภอในปี พ.ศ. 2533[3] ก่อนที่จะมีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็นอำเภอในปี พ.ศ. 2538[4]
ที่ตั้งและอาณาเขต
[แก้]อำเภอโนนสุวรรณ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
- ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอหนองกี่และอำเภอนางรอง
- ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอนางรอง
- ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอปะคำ และอำเภอเสิงสาง (จังหวัดนครราชสีมา)
- ทิศตะวันตก ติดต่อกับอำเภอเสิงสาง (จังหวัดนครราชสีมา) และอำเภอหนองกี่
ประวัติ
[แก้]พื้นที่อำเภอโนนสุวรรณเดิมเป็นป่าทึบอยู่ในเขตป่าสงวนดงอีจานน้อย ตำบลชุมแสง อำเภอนางรอง บางส่วนอพยพมารับจ้างตัดไม้ให้กับโรงเลื่อยจากอำเภอห้วยแถลง จังหวัดนครราชสีมา และโรงเลื่อยจากอำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นชุมชนมากขึ้น ตำบลชุมแสงมีพื้นที่ขนาดใหญ่ที่สุดในอำเภอนางรอง มีปัญหาในการจัดการพื้นที่การปกครองที่กว้างขวาง จึงเริ่มแบ่งเขตการปกครองออก โดยแยก 15 หมู่บ้านออกจากตำบลชุมแสง ตั้งเป็น ตำบลหนองโบสถ์ ในปี พ.ศ. 2517[5] ปี พ.ศ. 2522 ได้แยกพื้นที่หมู่ 13–21 (ยกเว้นหมู่ที่ 16) รวม 8 หมู่บ้านในเขตตำบลชุมแสง ตั้งเป็น ตำบลทุ่งจังหัน[1] และแยกหมู่ 15 บ้านโนนสุวรรณ ของตำบลหนองโบสถ์ รวมกับอีก 6 หหมู่บ้าน รวมทั้งหมู่ 5 บ้านน้อยอุบลสามัคคี ในเขตตำบลทุ่งจังหัน รวมตั้งเป็น ตำบลโนนสุวรรณ[2] ปี พ.ศ. 2532 ทางราชการได้รายงานขอจัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้น จึงตั้งอีก 2 ตำบลเพื่อให้เข้าเงื่อนไขการจัดตั้งกิ่งอำเภอ โดยแยก 8 หมู่บ้านในตำบลโนนสุวรรณ ตั้งเป็น ตำบลโกรกแก้ว กับแยกพื้นที่ 8 หมู่บ้านในตำบลทุ่งจังหัน ตั้งเป็น ตำบลดงอีจาน[6]
เมื่อทางราชการพิจารณาว่าสามารถแยกเป็นกิ่งอำเภอออกจากอำเภอนางรองได้ จึงรวม 4 ตำบล 43 หมู่บ้าน ได้แก่ ตำบลทุ่งจังหัน ตำบลโนนสุวรรณ ตำบลดงอีจาน และตำบลโกรกแก้ว ตั้งเป็น กิ่งอำเภอโนนสุวรรณ[3] ในวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ตั้งกิ่งอำเภอที่บ้านทรัพย์สุวรรณ และทำพิธีเปิดที่ว่าการกิ่งอำเภอในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2534 โดยชื่อ "โนนสุวรรณ" มาจากที่ป่าบริเวณนี้มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่ชุกชุมมาก โดยเฉพาะช้างป่ามีลักษณะสวยงาม ก่อนที่จะมาเป็นหมู่บ้านโนนสุวรรณ มีเรื่องเล่าว่า มีพรานป่าคนหนึ่งชื่อ สุวรรณ (ภาษาถิ่นเรียกว่า "อ้ายวัน") ได้ออกมาล่าสัตว์ป่าบริเวณนี้ และได้เกิดอาเพศทำให้เสียชีวิตลงไปในป่าใกล้กับโกรกน้ำซับ (โกรก หมายถึง ทางน้ำไหลหรือทางน้ำเซาะ) ชาวบ้านได้เล่าขานถึงการตายของพรานอ้ายวันตลอดมา พร้อมกับเรียกบริเวณนี้ว่า "โกรกอ้ายวัน"
เมื่อพื้นที่มีความเจริญ เป็นที่ตั้งของสถานีตำรวจ รวมทั้งศูนย์ราชการ และเป็นที่ประชุมชนมากขึ้น จึงกำหนดเขตพื้นที่หมู่ 1 บ้านโนนสุวรรณ หมู่ 6 บ้านโคกกระเบื้อง หมู่ 7 บ้านโนนรัง หมู่ 8 บ้านทรัพย์สุวรรณ ของตำบลโนนสุวรรณ รวมทั้งพื้นที่หมู่ 1 บ้านโนนสุวรรณ หมู่ 2 บ้านหนองหญ้าปล้อง ของตำบลโกรกแก้ว รวม 6 หมู่บ้าน ตั้งเป็น สุขาภิบาลโนนสุวรรณ ในปี พ.ศ. 2536[7] ก่อนที่จะได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอโนนสุวรรณ[4] เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 พร้อมกับกิ่งอำเภอห้วยราช ในจังหวัดเดียวกัน
การแบ่งเขตการปกครอง
[แก้]การปกครองส่วนภูมิภาค
[แก้]อำเภอโนนสุวรรณแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 56 หมู่บ้าน
| 1. | โนนสุวรรณ | (Non Suwan) | 17 หมู่บ้าน | ||||||
| 2. | ทุ่งจังหัน | (Thung Changhan) | 14 หมู่บ้าน | ||||||
| 3. | โกรกแก้ว | (Krok Kaeo) | 12 หมู่บ้าน | ||||||
| 4. | ดงอีจาน | (Dong I Chan) | 13 หมู่บ้าน |
การปกครองส่วนท้องถิ่น
[แก้]ท้องที่อำเภอโนนสุวรรณประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
- เทศบาลตำบลโนนสุวรรณ ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโนนสุวรรณและตำบลโกรกแก้ว
- เทศบาลตำบลโกรกแก้ว ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโกรกแก้ว (นอกเขตเทศบาลตำบลโนนสุวรรณ)
- เทศบาลตำบลทุ่งจังหัน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลทุ่งจังหันทั้งตำบล
- เทศบาลตำบลดงอีจาน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลดงอีจานทั้งตำบล
- องค์การบริหารส่วนตำบลโนนสุวรรณ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนสุวรรณ (นอกเขตเทศบาลตำบลโนนสุวรรณ)
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง เปลี่ยนแปลงเขตตำบลในท้องที่กิ่งอำเภอเมืองบุรีรัมย์ อำเภอประโคนชัย อำเภอบ้านกรวด อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 96 (192 ง): 4347–4369. วันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522
- 1 2 "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในท้องที่อำเภอประโคนชัย อำเภอนางรอง อำเภอพุทไธสง จังหวัดบุรีรัมย์" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 98 (140 ง): 2882–2892. วันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2524
- 1 2 "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง แบ่งเขตท้องที่อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์ ตั้งเป็นกิ่งอำเภอโนนสุวรรณ" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 108 (15 ง): 1065. วันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2534
- 1 2 "พระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอด่านมะขามเตี้ย อำเภอแก่งหางแมว อำเภอภักดีชุมพล อำเภอเวียงแก่น อำเภอแม่วาง อำเภอถ้ำพรรณรา อำเภอบ่อเกลือ อำเภอโนนสุวรรณ อำเภอห้วยราช อำเภอแม่ลาน อำเภอบางแก้ว อำเภอป่าพะยอม อำเภอหนองม่วงไข่ อำเภอยางสีสุราช อำเภอจังหาร อำเภอบ้านธิ อำเภอ ภูสิงห์ อำเภอบางกล่ำ อำเภอวังม่วง และอำเภอนายูง พ.ศ. ๒๕๓๘" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 112 (32 ก): 1–3. วันที่ 268 สิงหาคม พ.ศ. 2538
- ↑ "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในท้องที่อำเภอนางรองและอำเภอสตึก จังหวัดบุรีรัมย์" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 91 (79 ง): 1164–1171. วันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2517
- ↑ "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและกำหนดเขตตำบลในท้องที่อำเภอเมืองบุรีรัมย์ และอำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 106 (154 ง): (ฉบับพิเศษ) 238-261. วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2532
- ↑ "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง จัดตั้งสุขาภิบาลโนนสุวรรณ กิ่งอำเภอโนนสุวรรณ อำเภอนางรอง จังหวัดบุรีรัมย์" (PDF). ราชกิจจานุเบกษา. 110 (116 ง): (ฉบับพิเศษ) 18-19. วันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2536
| อำเภอ |  | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ประวัติศาสตร์ | |||||||||||
| ภูมิศาสตร์ | |||||||||||
| เศรษฐกิจ |
| ||||||||||
| สังคม |
| ||||||||||
 | บทความเขตการปกครองของประเทศไทยนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |